Atos 22

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Noino na ikoki, Polo mo, “Woli iyali apou iyaliwoi, yani imo na pukwaimonowo. Ulai yo no molo koiyauso aluwaiwoi?”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Totaini Hipolu imosai lukasoso kwaimokino mo, wosu woso nali no siki. Ti monoi na ikoki,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Yo mo Yuto nokota. Tasoso nokonu nokota, Silisiya asimai toi. Ulai alusai mo Kamaliyalo siyoliyo aniyopani imo ami niya paiyolomomono itouniyaimo manoki, Yolusolimo nokonu nimai no. Yo mani, Kotoni moloso aluwai monoi mulu siyoli piyo manoki, lolai moi komiyai na.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nosai no molo tonofaloso aluwai nokoso puwokaiko manoki, yo mo. Siyai kolikaliki, yau yau. Yo mo nokowoi nokolalowoi pokuloli ilomano manoki, kalopulo nuso pokiyoko manoki.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Motu imo na timonukuwo. Totawoi lotu samukuko nokota siyoliwoi nokotalo iyaliwoi, toi mo sai. Na fasimonokino, Tomasoko tolomu nokoni paso nimonokino, siyokutono iyalini auso ilomano monoi. No monoi no yo mo nokoso na louwa kolisanoki, mulumolo luwai foli monoi, Yolusolimo nokonu isoni kiyoka tumo monoi louwa, kalopulo nuso.” Polo mo noko nokolaloso aino na ikoki.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Nosai no mo; Polo mo ti monoi na ikoki, “Yo mo molomai manalo manoki mo, Tomasoko nokonu aumoifaso manoki, ulo yakomai. Manoki manoki; lolai siyaso saloma komiyai na momaliyomimonoki, kumokisai. Wiyou, saponi mo siyoli.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Asiso usukunomonoki, ko na imo na kwaimoki, noino na imonoki, “Solo, Solo, hani monoi tuwomono manoni, woi?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ulai imoki, yo mo, “Noko Siyoli, nono no noi?” “Asasu, Isiso, Nasolito nokota, nonayo no tuwokaimononi no.” Ko naso aino na kwaimoki, yo mo.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Aluwaimono noko, toi mani, saloma komiyai na kwaikino. Ko nasu mo pa kwaimokinoso, no imonoki mo.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Nosai no mo; yo mo imoki, “Noko Siyoli, yo no hani tiyo, woi?” Siyoli Nokota mo na fowamonoki, “Na potolau, Tomasoko nokonuso na poloti. Nokoyo amai imoinimo, no yalakini no. Mi ano monoi mo yasoi muwokaikinoki, yo mo.” Aino na imonoki.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Saponi mo siyoli wiyou na, no monoi no molo mo koiyaukomomonokaiki, pa foinalikokiso, molo mo kau kau. Ulai aluwaimono nokoyo nainosai komi kaumonokino, Tomasoko nokonuso.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Nosai no mo; tolomu nokota mo kimona tumoki. Tani siyolo mo Anonaiya. Kotoso molokimo nokota. Musini imo amiso aluwai manoki. Yuto noko tolomuso no siki no, toiyo iyamo unukino, noko itouniyaimo.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Nonani nokota mo kimona tumoki, yani auso, na imona tumoki, “Woli Solo, yani auwa, na pofoinaliko, molo mo waliyo.” No monoi no lolai siyaso na foinalikoki, to toloso na kiki.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Na imonoki, “Moini aniyopa iyalini Koto mo yasoi na muwokaikini, totani mulu saino monoi. Molo itouniyaimoso aluwai kiyo nokotaso yasoi na kikini, tani ko na imo na kwaimokini.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 No kikini no, no kwaimokini no, nonani imo monoi na posasoko wiyolukoinimo, noko nokolalo komaso nokoso.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Na pauwoniyou. Moloi fou monoi? Siyoli Nokotani siyoloso na pokaluwai. Nokoso pimano, “Iwoso na puluwamono.” No monoi no Kotoni molo timai mo molo koiyau monoi imo mo futo. Mulu mo wofu saso.” Anonaiya mo aino na imonoki.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Nosai no mo; Polo mo ti monoi na ikoki, “Nosai no mo; yo mo Tomasoko nokonuso utukaimoki, Yolusolimo nokonuso ifou na tumoki. Kotowoi imo lukasa tiki, lotu nu siyoli poiso. Imo amai lukaso manoki mo, solitonomomonoki.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Solitonosai mo Siyoli Nokotaso kiki. Na imonoki, “Somaiso pomoi, Yolusolimo nokonuso na putukaimo. Nani imo pa kwai itouniyaimoinoso, ya monoi no posasoko wiyotiyakini no.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ulai ya imoki, “Noko Siyoli, toi mo tosaino unumonono, yo mo Yuto nokoni lotu nu lolofa poiso polotalomosiki, nonoso mulumolo luwai noko nokolalo pokuloli ilomanomosiki, kalopulo nuso pokiyoka timosiki. Na puwasoulimosiki.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Sitiwi mani, nono monoi aino imo posasoko nokota, toso nokoyo tukolokino mo, yo mo kwaiko toloki, mulumolokoki, “Tukolo mo waliyo.” Tukolo nokoni tuno samukuko toloki. Ulai noko nokolalo no sosoliwoi? Toi mo sai, no monoi no yani imo na kwaimonoinomo.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ulai Siyoli Nokota mo na imono taikiyoki, “Na putukaiko, noko nokonu nokoni auso na pomoi, aluwaso nali no.” Polo mo aino na ikoki, ukouniyaikokai noko nokolaloso.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Polo mo imo lukasiko manoki mo, noko nokolaloyo kwaimo siki. Kwaimo si manoki, ainoso hani na ikoki, “Koto mo imono taikiyoki, “Noko nokonu nokoni auso na pomoi.” Nonani imo kwaimokino mo, wiyou, siyoliso na iyamaloki, “Noko koiyau wai, na potukolowo. Koini auso tolo mo wiyou tiyamonoki.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Siyoliso iyamaloki. Uo mulu sisiyoli atolokomo unukino, asi kukumo tunoso kolilinikalokino. Uo mo sisiyoli, ta topi.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 No monoi no totawoi polimanotayo polimano nokoso iko taikiyoki, “Moini mi ano nuso pokawiyo tiwo, moloyo na pa wasowo, na pa utolumalowo, “Hani foli monoi tiyamo, uo imo no?”
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 No monoi no Polo mo kawiyo tikino, na konosuwakino, moloyo, waso monoi louwa. Ulai na imoki, polimano samukuko nokota siyoli siyaso, “Yo mo Lomo nokota nali. Moloi wasomono monoi? Lomo nokotaso afonimaiso waso mo au. Hani foli monoi tuwomononuwo?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Nonani imo kwaimoki mo, totawoi polimanotaso imanoki, na imoki, “Moloi tiyoni, woi? Noko mo Lomo nokota nali.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 No monoi no Poloni auso ima tumoki, totawoi polimanotayo, na imoki, “A, nono no Lomo nokota na? Motu poimo.” Nosai no Poloyo, “Nasu, yo mo Lomo nokota nali no.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ulai polimanotayo, “Yo mani, ulai muwoni molopoi molopoi nikoki, komano noko iyaliso, suo mo Lomo nokota tolo monoi muwomonokaikino.” Ulai Poloyo, “Apousu mo Lomo nokota nali, no monoi no asa mani, Lomo nokota na.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nonani imo kwaimokino mo, polimano nokoyo somaiso utukaimokino, polimano noko no louwa wasokino no, toiyo. Totawoi polimanota mani, kokolomoki. Lomo nokota mo konosuwakaiki, waiya moloyo, no monoi no.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Nosai no mo; amuwoisai totawoi polimanota mo mulumolokoki, “Yuto nokoyo no hani foli monoi tuwono?” No monoi no noko sisiyoliso aliyonikoki, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto nokotalo iyaliwoi. Ukouniyaikoki mo, Polo kausiyo fuki, imoki, “Noko sisiyolini molo timai na potolo.”
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.