Atos 22

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Noino na ikoki, Polo mo, “Woli iyali apou iyaliwoi, yani imo na pukwaimonowo. Ulai yo no molo koiyauso aluwaiwoi?”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Totaini Hipolu imosai lukasoso kwaimokino mo, wosu woso nali no siki. Ti monoi na ikoki,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Yo mo Yuto nokota. Tasoso nokonu nokota, Silisiya asimai toi. Ulai alusai mo Kamaliyalo siyoliyo aniyopani imo ami niya paiyolomomono itouniyaimo manoki, Yolusolimo nokonu nimai no. Yo mani, Kotoni moloso aluwai monoi mulu siyoli piyo manoki, lolai moi komiyai na.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nosai no molo tonofaloso aluwai nokoso puwokaiko manoki, yo mo. Siyai kolikaliki, yau yau. Yo mo nokowoi nokolalowoi pokuloli ilomano manoki, kalopulo nuso pokiyoko manoki.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Motu imo na timonukuwo. Totawoi lotu samukuko nokota siyoliwoi nokotalo iyaliwoi, toi mo sai. Na fasimonokino, Tomasoko tolomu nokoni paso nimonokino, siyokutono iyalini auso ilomano monoi. No monoi no yo mo nokoso na louwa kolisanoki, mulumolo luwai foli monoi, Yolusolimo nokonu isoni kiyoka tumo monoi louwa, kalopulo nuso.” Polo mo noko nokolaloso aino na ikoki.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Nosai no mo; Polo mo ti monoi na ikoki, “Yo mo molomai manalo manoki mo, Tomasoko nokonu aumoifaso manoki, ulo yakomai. Manoki manoki; lolai siyaso saloma komiyai na momaliyomimonoki, kumokisai. Wiyou, saponi mo siyoli.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Asiso usukunomonoki, ko na imo na kwaimoki, noino na imonoki, “Solo, Solo, hani monoi tuwomono manoni, woi?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ulai imoki, yo mo, “Noko Siyoli, nono no noi?” “Asasu, Isiso, Nasolito nokota, nonayo no tuwokaimononi no.” Ko naso aino na kwaimoki, yo mo.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Aluwaimono noko, toi mani, saloma komiyai na kwaikino. Ko nasu mo pa kwaimokinoso, no imonoki mo.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Nosai no mo; yo mo imoki, “Noko Siyoli, yo no hani tiyo, woi?” Siyoli Nokota mo na fowamonoki, “Na potolau, Tomasoko nokonuso na poloti. Nokoyo amai imoinimo, no yalakini no. Mi ano monoi mo yasoi muwokaikinoki, yo mo.” Aino na imonoki.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Saponi mo siyoli wiyou na, no monoi no molo mo koiyaukomomonokaiki, pa foinalikokiso, molo mo kau kau. Ulai aluwaimono nokoyo nainosai komi kaumonokino, Tomasoko nokonuso.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Nosai no mo; tolomu nokota mo kimona tumoki. Tani siyolo mo Anonaiya. Kotoso molokimo nokota. Musini imo amiso aluwai manoki. Yuto noko tolomuso no siki no, toiyo iyamo unukino, noko itouniyaimo.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nonani nokota mo kimona tumoki, yani auso, na imona tumoki, “Woli Solo, yani auwa, na pofoinaliko, molo mo waliyo.” No monoi no lolai siyaso na foinalikoki, to toloso na kiki.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Na imonoki, “Moini aniyopa iyalini Koto mo yasoi na muwokaikini, totani mulu saino monoi. Molo itouniyaimoso aluwai kiyo nokotaso yasoi na kikini, tani ko na imo na kwaimokini.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 No kikini no, no kwaimokini no, nonani imo monoi na posasoko wiyolukoinimo, noko nokolalo komaso nokoso.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Na pauwoniyou. Moloi fou monoi? Siyoli Nokotani siyoloso na pokaluwai. Nokoso pimano, “Iwoso na puluwamono.” No monoi no Kotoni molo timai mo molo koiyau monoi imo mo futo. Mulu mo wofu saso.” Anonaiya mo aino na imonoki.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Nosai no mo; Polo mo ti monoi na ikoki, “Nosai no mo; yo mo Tomasoko nokonuso utukaimoki, Yolusolimo nokonuso ifou na tumoki. Kotowoi imo lukasa tiki, lotu nu siyoli poiso. Imo amai lukaso manoki mo, solitonomomonoki.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Solitonosai mo Siyoli Nokotaso kiki. Na imonoki, “Somaiso pomoi, Yolusolimo nokonuso na putukaimo. Nani imo pa kwai itouniyaimoinoso, ya monoi no posasoko wiyotiyakini no.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ulai ya imoki, “Noko Siyoli, toi mo tosaino unumonono, yo mo Yuto nokoni lotu nu lolofa poiso polotalomosiki, nonoso mulumolo luwai noko nokolalo pokuloli ilomanomosiki, kalopulo nuso pokiyoka timosiki. Na puwasoulimosiki.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Sitiwi mani, nono monoi aino imo posasoko nokota, toso nokoyo tukolokino mo, yo mo kwaiko toloki, mulumolokoki, “Tukolo mo waliyo.” Tukolo nokoni tuno samukuko toloki. Ulai noko nokolalo no sosoliwoi? Toi mo sai, no monoi no yani imo na kwaimonoinomo.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Ulai Siyoli Nokota mo na imono taikiyoki, “Na putukaiko, noko nokonu nokoni auso na pomoi, aluwaso nali no.” Polo mo aino na ikoki, ukouniyaikokai noko nokolaloso.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Polo mo imo lukasiko manoki mo, noko nokolaloyo kwaimo siki. Kwaimo si manoki, ainoso hani na ikoki, “Koto mo imono taikiyoki, “Noko nokonu nokoni auso na pomoi.” Nonani imo kwaimokino mo, wiyou, siyoliso na iyamaloki, “Noko koiyau wai, na potukolowo. Koini auso tolo mo wiyou tiyamonoki.”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Siyoliso iyamaloki. Uo mulu sisiyoli atolokomo unukino, asi kukumo tunoso kolilinikalokino. Uo mo sisiyoli, ta topi.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 No monoi no totawoi polimanotayo polimano nokoso iko taikiyoki, “Moini mi ano nuso pokawiyo tiwo, moloyo na pa wasowo, na pa utolumalowo, “Hani foli monoi tiyamo, uo imo no?”
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 No monoi no Polo mo kawiyo tikino, na konosuwakino, moloyo, waso monoi louwa. Ulai na imoki, polimano samukuko nokota siyoli siyaso, “Yo mo Lomo nokota nali. Moloi wasomono monoi? Lomo nokotaso afonimaiso waso mo au. Hani foli monoi tuwomononuwo?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Nonani imo kwaimoki mo, totawoi polimanotaso imanoki, na imoki, “Moloi tiyoni, woi? Noko mo Lomo nokota nali.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 No monoi no Poloni auso ima tumoki, totawoi polimanotayo, na imoki, “A, nono no Lomo nokota na? Motu poimo.” Nosai no Poloyo, “Nasu, yo mo Lomo nokota nali no.”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ulai polimanotayo, “Yo mani, ulai muwoni molopoi molopoi nikoki, komano noko iyaliso, suo mo Lomo nokota tolo monoi muwomonokaikino.” Ulai Poloyo, “Apousu mo Lomo nokota nali, no monoi no asa mani, Lomo nokota na.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Nonani imo kwaimokino mo, polimano nokoyo somaiso utukaimokino, polimano noko no louwa wasokino no, toiyo. Totawoi polimanota mani, kokolomoki. Lomo nokota mo konosuwakaiki, waiya moloyo, no monoi no.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Nosai no mo; amuwoisai totawoi polimanota mo mulumolokoki, “Yuto nokoyo no hani foli monoi tuwono?” No monoi no noko sisiyoliso aliyonikoki, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto nokotalo iyaliwoi. Ukouniyaikoki mo, Polo kausiyo fuki, imoki, “Noko sisiyolini molo timai na potolo.”
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.