Atos 19
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT
1 Apoloyo Kolino nokonuso tolomai Polo asi mulumai tokosiyaikaiyouki, Ifiso nokonuso na amukonoki. Manoki, Isisoni moloso aluwai noko siyaiso na koka tumoki.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Ikoki, “Koto no totani Mulu Itouniyaimo Nokota no moiso yasoi anonikinuwo, Isisoso lolaloso mulumolo luwaimai no?” Ulai toiyo imokino, “Amokowoi muwoi, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota monoi koi mo sai muwoi. Koi mo sosoli.”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Na ikoki, “Kotoso no muwokomo kainonikinuwo no, iwoso no moloi uluwakomokinuwo, nokoyo?” Fowakino, “Iyonoyo iwoso no uluwakoki no, noinoso na.”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Nosai no Polo mo na ikoki, “Iyono mo noko nokolalo uluwakoki, mulu alosoko monoi muwokoki. Na pikomosiki, “Noko siya mo namolisai tumoimo, asa monoi. Nonani nokotaso na pa mulumolo luwaiwo.” Iyono mo Isiso monoi ainoso na yomu unuki.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Poloyo ikoki mo; tani imo kwaimo itouniyaimokino. Isiso Siyoliso muwokokainoni monoi na uluwakoki, iwoso.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nosai no nainoyo kulolaloki, komumai. Kulolaloki mo; Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota na amukonoki, totaini mulu poiso na lotaloki. Imo folo folo imosai lukasalokino, Kotoni imo posasokalokino.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Nonani noko iyali mo noko molo tiwoi, 12.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Nosai no mo; Yuto nokoni lotu nufa poiso lotiki, Polo mo. Amu mo tauwoi mo saiso saiso polotimosiki. Kokolomowoi muwoi, mulu mo amisoso toloki. Kotoni samukumoko mi aino imo lukaso niko manoki, ainikalo manoki.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Ulai noko siyaiyo kukamokokaikino. Waliyo mulumoloko unuwoi muwoi, molo tonofalo monoi iyamo koiyaumokino, noko nokolaloni molo timai mo. Uo imo aino iyamoki mo, na utukaikoki, Isisoni moloso aluwai noko koliyonoki, na nuki. Ukouniyaiko nu siya poiso tiki, Tilanoni nuso. Ulo ulo imo polukasa timosiki, toiwoi.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Ainoso ainoso aisamu mo tiwoi. No monoi no Aisiya asimai si noko nokolaloyo Siyoli Nokota aino imo na kwai liyaikino, Yuto nokowoi Koliko nokowoiyo.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Nomai no mo Kotoyo noinomo Polo mo mulu ifolaluwawoi mi sisiyoli analo manoki. Wiyouwa wiyou.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Ai ai noko nokolalo ititounikaiyalo manoki. Poloni tuno lolofa mani, ilomanalokino, nokoyo, ai ai nokoni auso isikokaiyalokino. No monoi no ai ai mo uwofa. Waliyo na siki. Popuwa kopokoiyau mani, utukaikokino.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Nosai no mo; popuwa amiyaikiyokalo noko siyaiyo mulumolokokino, “Moi mani, noinoso na tiyo kikoni.” No monoi no Isiso Siyolini siyolo kaluwaiyalo kikino, popuwa kopokoiyauso amiyaikiyokalo uwoko monoi, noko nokolaloso. Popuwaso na ikalo kikino, “Isiso Poloyo no tiyomu unumoi no, tani amiyo timonukuwo, “Na pulolowo.” Ainoso ikalo kikino, nonani Yuto noko iyaliyo.
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Yuto nokota Siwani awitono iyali mani, na yo kikino. Toi mo auwatono noko nano siya, 7. Apitono mo lotu samukuko nokota siyoli.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Ulai popuwayo ikoki, “Isiso mo yo mo sai. Polo mani, to monoi mo sai. Moisu no noiwo noko woi?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Nosai no popuwawoi nokota no mo ikoki ukoukukou, na uwokaikaloki, souwaikaloki. Wiyouwa wiyou, na wasoulaloki. Tuno asaso uloloniyo fuki, nusai. Au au mo nako saso.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Nonani imo mo Ifiso noko nokolaloni auso koloma tumoki mo, na kokolokoki, Yuto nokowoi Koliko nokowoi. Isiso Siyoliso kisosomikino.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Isisoso mulumolo luwai noko molopoiyo iyamaloki, “Yo mo molo koiyauso aluwai, woi.” Noko nokolaloni molo timai iyamaloki.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Wau noko molopoi mani, totaini wau liyalo puko iyo tumokino. Taso utukino, na fofoukoki, noko nokolaloni molo timai. Nokoyo nonani pukoso toku kolalikino mo, imai mo muwoni sisiyoli. Wiyou, muwoni soliyaki nali, tomoki muwoni mo 50,000.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 No monoi no Siyoli Nokotani imo maliyali liyaiki. Noko nokolalo molopoi molopoi kwai itouniyaimo si liyaiki.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Nosai no mo; fiyamosi uwai; Polo mo yomuki, Masituniya asiwoi Koliko asiwoi tokosiyaikaiyou monoi. Yolusolimo nokonuso mano monoi yomukaiki. Na yomuki, “Ulai nosai no Lomo nokonuso na sulanoimo.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Nosai no mi ano fasi nokota tiso iko taikiyoki, Timotiwoi Ilasotawoi. Ikoki, “Masituniya asiso na pomanowo.” Totasu mo somaiso manowoi muwoi, amaifa tolokainoki, Aisiya asimai.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Nomai no mo, Ifiso nokonumai mo noko nokolaloyo uo mulu atolokomo ukukino, molo tonofaloso aluwai noko monoi.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Totawoi uo auwoniyou nokota siyolo mo Timitoliya, tomoki kamo mi ano nokota. Asuwo asuwo koto Atimini lotu nu lolofa komiyai piyo manoki. No mo muwoni mi na. Timitoliya iyali mo muwoni sisiyoli pi manokino, mi ano foli monoi muwoni.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Nosai no mo; siyokutono iyaliso aliyonikoki, mi tomoso ano nokowoi totani mi ano fasi nokowoi. Tiki mo, na ikoki, “Woli iyali, moi mo sai, moini mi foli muwoni mo koufa muwoi, sisiyoli na.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Ulai noko wai Polo mo noko nokolaloso tainiko ifoluwaikomoi, tikalomoi, “Nokoyo kuwokokai tomoki mo kumoki tolomu noko komiyai muwoi. Noko nokolaloso no moloi samukuko monoi?” Aino no tikalo mo, wiyou, Ifiso noko nokolalo molopoi molopoi imo tukwai itouniyaimono. Aisiya asi komaso noko nokolalo mani, imo na tukwai itouniyaimo si liyai. Moi mo sai, imo mo tokolo koloma tumo liyaimoi. Moini molo tiyo mani, tokinuwo.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Atiyaiso, wonikaluso moini miso mo koiyaumoinomo. Atimi mani, moini kumoki tolomu nukonu siyolini nu monoi aiko mulumolokoino, afonimai haniwo. Ulai afonimai hani no? Aisiya asi noko nokolalo komaso tomolokisono. Asi asi noko nokolalo mani, na tomolokiso si liyai. Wonikaluso aiko uwokaisokaiyoino.” Timitoliya mo aino na ikoki, tomoki mi ano noko iyaliso.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Nonani imo kwaikino mo, uo mulu sisiyoli atolokoki, siyoliso na iyamaloki, “Atimi mo moini siyoli nukonu nali, Ifiso noko nokolalo moini siyoli nukonu nali no.”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Wiyouwa wiyou, noko nokolalo mani, ukouniyaikaloki. Nokonu mo noko nokolalo saso, molopoi molopoi, iwo topi. Uo mo siyoli, ta topi. Kaiyawoi Alisotakowoi ikokino ukoukukou, na fufumuwano koliyo tikino, ukouniyaiko asiso. Noko ti mo Masituniya asi nokota ti, Poloso no aluwainiyo tumokino no.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Polo mo noko nokolaloni molo fiyaimomai louwa tolanoki, ulai Isisoni moloso aluwai nokoyo alukimokino.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Aisiya asi noko sisiyoli siyai mo Poloni wolitono iyali. No monoi no iyamo taikiyoki, “Woli, molo fiyamoso noiyo tolanoi, ukouniyaiko asiso mo.”
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Wiyou, noko nokolalo mo iwo topi. Uo mo siyoli, ta topi. Siyoliso amai iyamalo liyaiki. Imo mo tomoso muwoi, folo folo iyamalo liyaiki. Noko nokolalo molopoiyo nonani uo monoi mo sai muwoi, afonimaiso ukouniyaikoki.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Nosai no Yuto nokoyo Alikosato mo totamikino, noko nokolaloni molo timai tolau monoi. Nokoyo imokino, imo folosai lukaso monoi mo. Imokino, “Noinoso noinoso polukaso.” Nosai no naino akiyouki, noko nokolalo wosu woso si monoi, na louwa ikoki, “Uo imo no ulai koiyo? Koi mo sai muwoi.” Aino iko monoi louwa fi.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Ulai noko nokolaloyo ki sainokino, “To mo Yuto nokota.” Wiyou, siyoliso na iyamalo manoki. Ko tomoso na iyamalo manoki, “Atimi mo moini siyoli nukonu nali, Ifiso noko nokolalo moini siyoli nukonu nali no.” Aino iyamalo manoki iyamalo manoki, ulosukowoi muwoi, siyoliso iyamalo manoki.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Nosai no mo; toini kuluti nokota siyoli mo na ikauki, “Woli iyali, Ifiso noko, wosu woso na posiwo. Yani imo na pukwaimonowo. Atimi mo moini kumoki tolomu nukonu siyoli na. Tani lotu nu siyoli mo Ifiso noko moiyo na tosamuku manokoni. Kumoki tomoki, kumokisai no usukunosoki no, no mani, na tosamukuso manokoni, tomoki mo. Ulai noko no sosoliwoi, sai na.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Nokoyo no moloi kulali monoi? Motu imo nali no. No monoi no wosu woso na posiwo. Somaiso noiyo uwokoiwo.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Noko ti no hani monoi kuloli koliyo tumonuwo? Polamoko nokota ti muwoi, lotu nuso pa polamoko manokinoso. Moini kumoki tolomu nukonuso pakoso alisiyolisokinoso.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Ya timonukuwo, Timitoliya iyali mo imowoi mo, noko sisiyolini molo timai na faumikowumo. Ulai ni no imo kwai nu noiyo? Awi, nokoni imo kwaiko numai mo waliyo.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Ulai moi mo imowoi mo, nokotalo iyaliso na pa ikowo, imo lukasomosimai mo.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Wonikaluso Lomo noko sisiyoliso aiko faumikoino. Ninani uo foli monoi aiko faumikoino. Nosai no moloi iko monoi, moi no? Afonimaiso na tukouniyaikonuwo, uo imo afonimaiso tiyamalonuwo.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Sosaikoki mo; iko taikiyoki, “Soi suwo, na ponuwo, moini nuso.” No monoi no na nuki.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.