Atos 19

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Apoloyo Kolino nokonuso tolomai Polo asi mulumai tokosiyaikaiyouki, Ifiso nokonuso na amukonoki. Manoki, Isisoni moloso aluwai noko siyaiso na koka tumoki.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ikoki, “Koto no totani Mulu Itouniyaimo Nokota no moiso yasoi anonikinuwo, Isisoso lolaloso mulumolo luwaimai no?” Ulai toiyo imokino, “Amokowoi muwoi, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota monoi koi mo sai muwoi. Koi mo sosoli.”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Na ikoki, “Kotoso no muwokomo kainonikinuwo no, iwoso no moloi uluwakomokinuwo, nokoyo?” Fowakino, “Iyonoyo iwoso no uluwakoki no, noinoso na.”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Nosai no Polo mo na ikoki, “Iyono mo noko nokolalo uluwakoki, mulu alosoko monoi muwokoki. Na pikomosiki, “Noko siya mo namolisai tumoimo, asa monoi. Nonani nokotaso na pa mulumolo luwaiwo.” Iyono mo Isiso monoi ainoso na yomu unuki.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Poloyo ikoki mo; tani imo kwaimo itouniyaimokino. Isiso Siyoliso muwokokainoni monoi na uluwakoki, iwoso.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nosai no nainoyo kulolaloki, komumai. Kulolaloki mo; Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota na amukonoki, totaini mulu poiso na lotaloki. Imo folo folo imosai lukasalokino, Kotoni imo posasokalokino.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Nonani noko iyali mo noko molo tiwoi, 12.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Nosai no mo; Yuto nokoni lotu nufa poiso lotiki, Polo mo. Amu mo tauwoi mo saiso saiso polotimosiki. Kokolomowoi muwoi, mulu mo amisoso toloki. Kotoni samukumoko mi aino imo lukaso niko manoki, ainikalo manoki.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Ulai noko siyaiyo kukamokokaikino. Waliyo mulumoloko unuwoi muwoi, molo tonofalo monoi iyamo koiyaumokino, noko nokolaloni molo timai mo. Uo imo aino iyamoki mo, na utukaikoki, Isisoni moloso aluwai noko koliyonoki, na nuki. Ukouniyaiko nu siya poiso tiki, Tilanoni nuso. Ulo ulo imo polukasa timosiki, toiwoi.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Ainoso ainoso aisamu mo tiwoi. No monoi no Aisiya asimai si noko nokolaloyo Siyoli Nokota aino imo na kwai liyaikino, Yuto nokowoi Koliko nokowoiyo.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Nomai no mo Kotoyo noinomo Polo mo mulu ifolaluwawoi mi sisiyoli analo manoki. Wiyouwa wiyou.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Ai ai noko nokolalo ititounikaiyalo manoki. Poloni tuno lolofa mani, ilomanalokino, nokoyo, ai ai nokoni auso isikokaiyalokino. No monoi no ai ai mo uwofa. Waliyo na siki. Popuwa kopokoiyau mani, utukaikokino.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Nosai no mo; popuwa amiyaikiyokalo noko siyaiyo mulumolokokino, “Moi mani, noinoso na tiyo kikoni.” No monoi no Isiso Siyolini siyolo kaluwaiyalo kikino, popuwa kopokoiyauso amiyaikiyokalo uwoko monoi, noko nokolaloso. Popuwaso na ikalo kikino, “Isiso Poloyo no tiyomu unumoi no, tani amiyo timonukuwo, “Na pulolowo.” Ainoso ikalo kikino, nonani Yuto noko iyaliyo.
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Yuto nokota Siwani awitono iyali mani, na yo kikino. Toi mo auwatono noko nano siya, 7. Apitono mo lotu samukuko nokota siyoli.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Ulai popuwayo ikoki, “Isiso mo yo mo sai. Polo mani, to monoi mo sai. Moisu no noiwo noko woi?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nosai no popuwawoi nokota no mo ikoki ukoukukou, na uwokaikaloki, souwaikaloki. Wiyouwa wiyou, na wasoulaloki. Tuno asaso uloloniyo fuki, nusai. Au au mo nako saso.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Nonani imo mo Ifiso noko nokolaloni auso koloma tumoki mo, na kokolokoki, Yuto nokowoi Koliko nokowoi. Isiso Siyoliso kisosomikino.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Isisoso mulumolo luwai noko molopoiyo iyamaloki, “Yo mo molo koiyauso aluwai, woi.” Noko nokolaloni molo timai iyamaloki.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Wau noko molopoi mani, totaini wau liyalo puko iyo tumokino. Taso utukino, na fofoukoki, noko nokolaloni molo timai. Nokoyo nonani pukoso toku kolalikino mo, imai mo muwoni sisiyoli. Wiyou, muwoni soliyaki nali, tomoki muwoni mo 50,000.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 No monoi no Siyoli Nokotani imo maliyali liyaiki. Noko nokolalo molopoi molopoi kwai itouniyaimo si liyaiki.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Nosai no mo; fiyamosi uwai; Polo mo yomuki, Masituniya asiwoi Koliko asiwoi tokosiyaikaiyou monoi. Yolusolimo nokonuso mano monoi yomukaiki. Na yomuki, “Ulai nosai no Lomo nokonuso na sulanoimo.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Nosai no mi ano fasi nokota tiso iko taikiyoki, Timotiwoi Ilasotawoi. Ikoki, “Masituniya asiso na pomanowo.” Totasu mo somaiso manowoi muwoi, amaifa tolokainoki, Aisiya asimai.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Nomai no mo, Ifiso nokonumai mo noko nokolaloyo uo mulu atolokomo ukukino, molo tonofaloso aluwai noko monoi.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Totawoi uo auwoniyou nokota siyolo mo Timitoliya, tomoki kamo mi ano nokota. Asuwo asuwo koto Atimini lotu nu lolofa komiyai piyo manoki. No mo muwoni mi na. Timitoliya iyali mo muwoni sisiyoli pi manokino, mi ano foli monoi muwoni.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Nosai no mo; siyokutono iyaliso aliyonikoki, mi tomoso ano nokowoi totani mi ano fasi nokowoi. Tiki mo, na ikoki, “Woli iyali, moi mo sai, moini mi foli muwoni mo koufa muwoi, sisiyoli na.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Ulai noko wai Polo mo noko nokolaloso tainiko ifoluwaikomoi, tikalomoi, “Nokoyo kuwokokai tomoki mo kumoki tolomu noko komiyai muwoi. Noko nokolaloso no moloi samukuko monoi?” Aino no tikalo mo, wiyou, Ifiso noko nokolalo molopoi molopoi imo tukwai itouniyaimono. Aisiya asi komaso noko nokolalo mani, imo na tukwai itouniyaimo si liyai. Moi mo sai, imo mo tokolo koloma tumo liyaimoi. Moini molo tiyo mani, tokinuwo.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Atiyaiso, wonikaluso moini miso mo koiyaumoinomo. Atimi mani, moini kumoki tolomu nukonu siyolini nu monoi aiko mulumolokoino, afonimai haniwo. Ulai afonimai hani no? Aisiya asi noko nokolalo komaso tomolokisono. Asi asi noko nokolalo mani, na tomolokiso si liyai. Wonikaluso aiko uwokaisokaiyoino.” Timitoliya mo aino na ikoki, tomoki mi ano noko iyaliso.
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Nonani imo kwaikino mo, uo mulu sisiyoli atolokoki, siyoliso na iyamaloki, “Atimi mo moini siyoli nukonu nali, Ifiso noko nokolalo moini siyoli nukonu nali no.”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Wiyouwa wiyou, noko nokolalo mani, ukouniyaikaloki. Nokonu mo noko nokolalo saso, molopoi molopoi, iwo topi. Uo mo siyoli, ta topi. Kaiyawoi Alisotakowoi ikokino ukoukukou, na fufumuwano koliyo tikino, ukouniyaiko asiso. Noko ti mo Masituniya asi nokota ti, Poloso no aluwainiyo tumokino no.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Polo mo noko nokolaloni molo fiyaimomai louwa tolanoki, ulai Isisoni moloso aluwai nokoyo alukimokino.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Aisiya asi noko sisiyoli siyai mo Poloni wolitono iyali. No monoi no iyamo taikiyoki, “Woli, molo fiyamoso noiyo tolanoi, ukouniyaiko asiso mo.”
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Wiyou, noko nokolalo mo iwo topi. Uo mo siyoli, ta topi. Siyoliso amai iyamalo liyaiki. Imo mo tomoso muwoi, folo folo iyamalo liyaiki. Noko nokolalo molopoiyo nonani uo monoi mo sai muwoi, afonimaiso ukouniyaikoki.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Nosai no Yuto nokoyo Alikosato mo totamikino, noko nokolaloni molo timai tolau monoi. Nokoyo imokino, imo folosai lukaso monoi mo. Imokino, “Noinoso noinoso polukaso.” Nosai no naino akiyouki, noko nokolalo wosu woso si monoi, na louwa ikoki, “Uo imo no ulai koiyo? Koi mo sai muwoi.” Aino iko monoi louwa fi.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Ulai noko nokolaloyo ki sainokino, “To mo Yuto nokota.” Wiyou, siyoliso na iyamalo manoki. Ko tomoso na iyamalo manoki, “Atimi mo moini siyoli nukonu nali, Ifiso noko nokolalo moini siyoli nukonu nali no.” Aino iyamalo manoki iyamalo manoki, ulosukowoi muwoi, siyoliso iyamalo manoki.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Nosai no mo; toini kuluti nokota siyoli mo na ikauki, “Woli iyali, Ifiso noko, wosu woso na posiwo. Yani imo na pukwaimonowo. Atimi mo moini kumoki tolomu nukonu siyoli na. Tani lotu nu siyoli mo Ifiso noko moiyo na tosamuku manokoni. Kumoki tomoki, kumokisai no usukunosoki no, no mani, na tosamukuso manokoni, tomoki mo. Ulai noko no sosoliwoi, sai na.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Nokoyo no moloi kulali monoi? Motu imo nali no. No monoi no wosu woso na posiwo. Somaiso noiyo uwokoiwo.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Noko ti no hani monoi kuloli koliyo tumonuwo? Polamoko nokota ti muwoi, lotu nuso pa polamoko manokinoso. Moini kumoki tolomu nukonuso pakoso alisiyolisokinoso.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Ya timonukuwo, Timitoliya iyali mo imowoi mo, noko sisiyolini molo timai na faumikowumo. Ulai ni no imo kwai nu noiyo? Awi, nokoni imo kwaiko numai mo waliyo.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Ulai moi mo imowoi mo, nokotalo iyaliso na pa ikowo, imo lukasomosimai mo.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Wonikaluso Lomo noko sisiyoliso aiko faumikoino. Ninani uo foli monoi aiko faumikoino. Nosai no moloi iko monoi, moi no? Afonimaiso na tukouniyaikonuwo, uo imo afonimaiso tiyamalonuwo.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Sosaikoki mo; iko taikiyoki, “Soi suwo, na ponuwo, moini nuso.” No monoi no na nuki.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.