Atos 17
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NAA
1 Ulai nosai no mo; Amofipoli nokonuwoi Apoluniya nokonuwoi tokosiyaikaiyoukino. Nosai no Tisolonaika nokonu mo na tiki, Polo iyali mo. Yuto nokoni lotu nufa mo yapoli na toloki.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Poloni mulu mo noinoso piyo manoki, lotu nu lolofaso lotalo manoki. No monoi no Tisolonaika nokonuso mani, lotu nufaso lotiki. Mi fou fouko ulo tauwoimai polotimosiki, Kotoni puko imo monoi polukasomosiki, Yuto nokowoi.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Ima imo posasoko wiyolukoki, Kolaiso monoi, noko no mo Kotoyo no muwokaiki no, Isolilo noko fasika tumo monoi. Na ikoki, “Kotoni puko imoyo tiyomuko, noino, “Nokoyo uwokaiyoinomo, yau. Ulai yausai na auwoniyouwoimo.” Aino tiyomuko. Afonimaiso pa tiyomukoso. Motu fiyamosi monoi na tiyomuko. No monoi no ya timonukuwo. Isiso, ya no toposasoko unu no, to mo Kolaiso nali no.” Aino na ikoki, Polo mo.
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Yuto noko siyaiyo kwaimo itouniyaimokino. Polo noko tiso lolaloso aluwaikiyo tumokino, Polowoi Sailowoiso. Koliko noko molopoi mani, lotuso no aluwaikino no, toiwoi nokolala molopoiwoi, toi mani, aluwaikiyo tumokino, Polo noko tiso.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Ulai Yuto noko mo foluwali yoluwaikokino. Uo noko kopokoiyau na kolisalokino, na ainikalokino, “Uo tukoluwano monoi na pukouniyaikowo.” Aino ikokino. Nosai no mo wiyou, toiyo noinomo tolomu noko komaso noko mo uo saso, mulu mo puwoso puwoso. Yoisononi nuso na fufumuwanoki, piyamoki, Polo noko ti tu yousinowo. Nu poiso na louwa kolisa tiki, nokonu noko sisiyolini auso koliyo fu monoi.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Ulai uwofa kokokino mo, Yoisono iyali kuloli ilomanokino, Yoisonowoi Isisoso mulumolo luwai noko siyaiwoi. Nokonu noko sisiyolini auso kiyoka tiki, siyoliso na iyamaloki, “Noko ti no mo nokonu nokonuso tainiko ifoluwaikalo manono. Tino tolomuso yasoi na tumokino.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Tumokino mo, Yoisonoyo ikoki, “Yani nuso waliyo polotiwo.” Wiyouwa wiyou, nonani noko iyali mo Sisini imoso tokulaliyoluwai manono, moini noko siyolini imoso. Na tiyamalo, “Noko siya, tani siyolo mo Isiso, to mo moini samukumoko nokota siyoli na.” Aino na iyamaloki.
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Nonani imo kwaikino mo, wiyou, mulu na kolikaliki, ukouniyaikokai noko iyaliwoi tolomu noko sisiyoliwoi.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Nosai no noko sisiyoli noko mo Yoisono iyaliso ikokino, “Muwoniso nimokakinuwomo, kalopuloso pa kiyokomoikuwoso.” Nosai no, muwoni nikokino mo, na kiyoko taikiyokino.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Nonani amolokimai Piliya nokonuso kiyoko taikiyokino. Polowoi Sailowoiso kiyoko taikiyokino, Isisoso mulumolo luwai nokoyo. Manokino manokino; Piliya nokonuso. Yuto nokoni lotu nufa poiso lotikino, Kotoni imo na lukasika tikino.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Yuto noko no mo, Piliya nokonuso no siki no, toi mo iyo mo uku muwoi, imo kwai itouniyaimokino. Tisolonaika noko komiyai muwoi, Piliya noko mo mulu ititouni noko na. Ulo ulo mo Kotoni puko imoso pokokalomosikino. Mulumoloko manokino, “Poloni imo mo motu poimo.”
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 No monoi no Isisoso lolaloso na mulumolo luwaikino, noko molopoi nali. Koliko nokolala nokolalo pounu mani, lolaloso na mulumolo luwaikino, Koliko noko molopoi mani.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Ulai imo maliyaliki, Tisolonaika nokonuso kolomoki, noino, “Polo mo Kotoni imo toposasoko tolo, Piliya nokonumai.” Yuto nokoyo kwaikino mo, Piliya nokonuso nuki. Piliya noko nokolaloso mani, ainiko ifoluwaikalokino, wiyou uo mo sisiyoli.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Nosai no mo; lolai siyaso Isisoso mulumolo luwai nokoyo Poloso na imo taikiyokino, “Mamo iwo iloso na pomoi.” Sailowoi Timotiwoi, totiyosu amai tolokainokino, Piliya nokonuso mo.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Poloso aluwai nokoyo Atono nokonuso kiyokino. Nosai no Polo mo iko taikiyoki, “Sailo noko tiso, Timotiwoi na pikanowo, yani auso somaiso tumowumo.” Iko taikiyoki mo; na utukaimokino.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Polo mo Sailo noko tiso fouko manoki mo, Atono nokonumai mo liyaiyaloki. Kuwokokai tomoki na kokaloki, noko topi tomoki na. Wiyouwa wiyou, Atono nokonu mo kuwokokai tomoki saso, molopoi molopoi. Kokaloki mo; Polo mo mulu mo puwoso. Ulai afonimaiso? Atono noko nokolaloyo piyamoki, “Tosamuku komomokonowo.”
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 No monoi no mo, Polo mo Yuto nokoni lotu nufa poiso polotimosiki, imo lukaso monoi, Yuto nokowoi lotuso aluwai noko siyaiwoi. Nu mulumai nukutaimai mani, imo polukasomosiki, ulo ulo, ifou ifou liyaiyalomano nokowoi.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Ipikuliyano moloso aluwai noko siyaiwoi Sotoikoni moloso aluwai noko siyaiwoi, toi mani, imo lukasa tumokino. Aiyoloko noko sisiyoli na. Siyai mo iyamoki, “Imo lukasalo nokota hani imo poimo timoko?” Polo mo Isiso aino imo itouniyaimo posasokoki, yausai auwoniyou aino imo. No monoi no siyai mo iyamoki, “Noko nokonu nokoni kumoki tolomu noko monoi poimo timoko.”
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Nosai no mo; Polo mo kawiyo yokino, Atono nokonu noko sisiyolini auso. Aliyopako yuso na kawiyo yokino. Na imokino, “Hani imo tonofalo toposasoko wiyomokoni?
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Koi mo toku mo kwaiwoi muwoi, pa kwaimokinokiso. Ima imo na posasoko wiyolumoko.” Aino na imokino.
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Atono noko mo noinoso na, imo tonufuwa mulu siyoliso piyalo manokino. Noko nokonu noko mani, no siki no, toi mani, imo tonufuwa mulu piyalo manokino. Mi ano mo wiyou, imo tonufuwa imo polukaso manokino, ulo ulo amu amu.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Nosai no mo; Polo mo nokoni mulumai na toloki, Aliyopako yumai. Atono noko sisiyoli nokoso na ikoki, “Woli iyali, Atono noko, ya tiyomu, moi mo hani hani lotuso taluwaikonuwo.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Moini nokonumai liyai manoki mo, kuwokokai tomokiso na kokaloki, moiyo no tomolokiko manonuwo no. Nosai no mo; tomoki kotisokoso mani, na kiya tumoki. Nonani kotisokomai nokoyo kumokaiki, noino, “Kumoki tolomu nokota siyani kotisoko. To monoi mo koi mo sosoli.” Nonani kumoki tolomu nokota monoi moi mo sai muwoi, ulai na tomolokimo manonuwo. Yosu mo sai, na toposasoko wiyononinukuwo.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Nonani kumoki tolomu nokota mo Koto nali, asiwoi kumokiwoi fonanikomo nokota. Kumokini hani haniwoi asini hani haniwoi mulumolokoki, na auwonouluki. Kumokiwoi asiwoi na tosamukukomoi. Nokoyo ko nuso pa tiyousiso.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Nokoyo no moloi fasi monoi? Ulai to no hani hani uwofa nokota? Moiso mo hani hani na tonimokomoi, asi asi noko nokolalo moiso. Ta noinomo muluwoi na tosikoni, na tosi itouniyaimo manokoni.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Tokuwa toku noko siyasu fonanikomoki, na auwoniyouki. Nonani nokotani alisai mo asi asi noko nokolalo komaso na tosi liyai. Asi asi komasoso na tosi liyai. Koto totayo na muwokokaitiyaloki, totaini asi asi mo. Kolikalimoko monoi mani, totayo na muwokomomokokaiki.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Koto mo afonimaiso yowoi muwoi, to ikoliyalo monoi na yoki. Mulumolokoki, “Ikolimonalo manono mo, siyaiyo poi kimona tumoino.” Ulai to mo aluwamai tolowoi muwoi, moi siyasonusoni auso na totolokaino, aumoifaso nali.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Ta noinomo muluwoi tosikoni, na tosi itouniyaimo manokoni, na toliyai manokoni. Momaini kulu nokota siyayo mani, noino kumokaiki, “Moi mo totani alalo nali.”
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 Motu na tiyomu, moi komaso mo Kotoni alalo. Ulai moi no moloi mulumoloko monoi, “Kumoki tolomu nokota mo tomoki kamo topi.” To no ulai tomoki? Nokoni nainoyo fonanikomowoi muwoi. Nokoni muluyo no moloi mulumoloko monoi?
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Toku noko mo sai muwoi. No monoi no Koto mo imowoi muwoi. Molo siyaso pukwaikokai manoki. Lolaisu mo asi asi noko nokolalo moiso na tikikomomokalo, mulu alosokomomoko monoi.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Ulai afonimaiso? Afonimaiso muwoi, ulo mo yasoi na muwokaiki, asi asi noko nokolalo wau monoi. Totayo muwo nokotayo na waumokoimo. Suo foli mo yomakimo, motu imo saso na yomoimo. Nonani nokota nokoyo tukolokino. Kotoyosu mo yausai na lusikaiki. No monoi no tosainokoni, tani imo mo motu na.” Polo mo aino na ikoki, Atono nokoso.
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Yausai lusikai aino imo kwaikino mo, noko siyaiyo alisiyolikino. Siyaiyosu imokino, “Amuwoi tinoso ti monoi na pa imoko.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Nosai no Atono noko sisiyoliso utukaikoki.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Ulai noko siyaisu mo aluwaikino, Isisoso lolaloso mulumolo luwaikino. Siya mo Taiyonisiya, Aliyopako yumai ukouniyaiko nokota siyoli. Noni siya mani, waliyo mulumolo luwaiki. Tani siyolo mo Tomali. Noko nokolalo siyai mani, Isisoso lolaloso mulumolo luwaikino.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.