Atos 16

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nosai no mo; Polo noko ti mo Tipi nokonuso manokino. Ulai nosai Lisitolo nokonuso manokino. Isisoni moloso aluwai nokota mo toloki. Tani siyolo mo Timoti. Tani atino mani, Isisoso mulumolo luwaiki, Yuto nukonu na. Apitonosu mo Yuto nokota muwoi, Koliko nokota na.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Lisitolo nokowoi Aikuniyamo nokowoi, Isisoso no mulumolo luwaikino no, toiyo iyamo unukino, noko itouniyaimo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Nosai no Polo mo Timotiso na imoki, “Na paluwaimono.” Imoki mo; Timotini au tuno tokosiyaimoki, Yuto aniyopa imoyosu. No mo afonimaiso muwoi. Yuto noko, tolomuso no siki no, toi mo sai, Timotini apitono mo Koliko nokota. No monoi no awitononi au tuno mo toku pa tokosiyaimokiso.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ulai nosai no mo; au tuno tokosiyaimo uwai; Polo iyali mo na nuki. Nokonu nokonuso na nuwaloki, Isisoso mulumolo luwai noko nokolaloso ikikalokino. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi Isisoso mulumolo luwai noko samukuko nokowoi, toiyo no iyamokaiki no, Yolusolimo nokonumai, nonani imo ikikalokino, na ikokino, “Toini imo na pukwai itouniyaimowo.”
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 No monoi no Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo mulu mo na amikokaiyalokino. Saiso saiso noko nokolaloyo Isisoso lolaloso mulumolo luwaikino, ainoso molopoi molopoi siki.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Nosai no mo; Aisiya asiso imo louwa posasokanokino, ulai Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo alukikoki. No monoi no Folikiya asiwoi Kaloisiya asi mulumaiwoi tokosiyaikaiyoukino,
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misiya asi kwasai nuki. Ulai nosai no Pitiniya asiso louwa nuki. Ulai Isisoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo wiyou yomuki.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 No monoi no Misiya asi souwaikino, nuki, Toluwa nokonuso na kunoki.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Nosai no amoloki mo, Polo mo solitonomoki. Solitonosai mo Masituniya nokota toloso na kiki. Nonani nokotayo utolumalo toloki, Poloso na imoki, “Masituniya asiso na pofasimoka tumo.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Solitonomoki mo; toiwoi kulu nokota yowoi, koi mulumolokokinoki, “Koto mo na tomuwokomomoko, Masituniya asi noko nokolaloso imo itouniyaimo posasoko wiyotiya ti monoi.” No monoi no somaiso puwotolokinoki, iyamokinoki, “Masituniya asiso na nu monoi.”
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Ulai nosai no mo; Toluwa nokonuso utukaimokinoki, poso ayou molosai, mamo iwo mulumai asiso na nukinoki, Samutoli asiso. Ulai nosai no amuwoisai Niyapoli nokonuso na nukinoki, poso ayou molosai.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ulai nosai no Filipai nokonuso na nukinoki, Masituniya asimai nokonu siyoli. Lomo noko nokolalo molopoiyo nonani nokonumai sinonoki. Koi mo amoloki amoloki posimosikinoki.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Nosai no mo; mi fou fouko ulomai nokonusai na fukinoki, iwoso kunokinoki. Mulumolokokinoki, “Yuto noko mo iwo ilomai poi toku si, Kotowoi imo lukaso monoi.” Kunokinoki mo; nokolaloso na koka tumokinoki, nokolalo ukouniyaikokai siso. Na sa konokinoki, toiwoi imo lukaso sikinoki.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Noni, tani siyolo mo Litiya, to mo koini imo na kwaimoko sisoki. To mo Taiyotailo nukonu, nakiyai tuno suo suomoko nukonu na. Lotuso na paluwai manoki. Siyoli Nokotayo noinomo mulu na alosisoki, Poloni imo na kwai itouniyaimoki.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nosai no mo Litiya koli mo iwoso na uluwakokinoki. Iwoso uluwakokinoki mo; na imokoki, “Moiyo kwaimononuwo mo, Siyoli Nokotaso amiso mulumolo luwaiso, yani nuso na posa tiwo.” Aino na imokaloki. No monoi no tani nuso sanokinoki.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Nosai no mo; ulo siyamai iwo iloso kunokinoki. Kotowoi imo no lukasomosikino no, nonani iloso kunokinoki. Iwo iloso amai kuno manokinoki mo, noniso kosa tumokinoki, molomai, nokoni mi anoti nukonu na. Nonani nukonu mo popuwawoi tolosoki. Popuwani amiyo noinomo namolisai hani hani fiyamosokalo monoi poposasokomosiki. Noko nokolaloso poposasoko wiyolukalomosiki, suo mo muwoniyo. Muwoni mo koufa muwoi, sisiyoli na, to samukuso nokoso ponikomosikino.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Nonani nukonu mo Polo koiso aluwaimokiyo tumoki, siyoliso yomusaloki, “Noko ni mo, toi mo Kota Kotoni mi anononi noko na. Kotoni molo monoi na toposasoko wiyononinuwo, samiyaikiyo imo na.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ainoso na piyomusalomosiki, ulo ulo. Wiyou, Polo mo ulosukomoki, mulu mo puwoso, noniso na alosisoki, popuwaso na imowaisoki, “Isiso Kolaisoni amiyo na timonoki, na putukaiso.” Imoki mo; lolai siyaso na utukaisoki.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ulai samukuso noko mo popuwa utukaiso kwaisoki mo, wiyouwa wiyou, Polo noko ti ikokino ukoukukou. Muwoni i molowoi mo futo, no monoi no. Polowoi Sailowoi kuloliyonokino, tolomu noko sisiyolini molo timaiso. Nu mulumai nukutaiso na kuloliyo tikino.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Lomo nokota ti sisiyoli tini auso kuloliyo tikino, na faumikokino, ikokino, “Yuto nokota tiso na pokokowo. Tolomu noko nokolaloso tainiko ifoluwaikalono.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Molo siyaso aluwai monoi mo imo tonufuwa toposasoko wiyolumokono, Lomo noko moiso. Ulai moi no moloi aluwai monoi? Au au na.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Ukouniyaikokai noko nokolaloyo mani, na uwokokino, Polo noko tiso. Lomo nokota ti sisiyoli tiyo nokoso ikokino, “Tuno na pasifoliyafoumo watiwo, moloyo na pa wasouliwo.”
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Wiyouwa wiyou, na wasouli manokino, nosai no kalopulo nu poiso na kiyoka tikino. Kalopulo nu samuku nokotaso imo amiso imokino, noko sisiyoli tiyo, “Atiyaiso na posamukuko.”
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Imo amiso aino imokino mo, kalopulo nu mulumai nu poiso na kiyoka tiki, kalopulo nu samuku nokotayo. Totini fona kinapolinasiko fiyaikokaiki, a tiyo. A sisiyoli ti mulumai kinapolinasiko fiyaikokaiki.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Nosai no mo; amoloki siyolimai Polo noko ti mo Kotowoi imo lukaso yousikino, si molosokononikino. Kalopulo nokoyo kwaikokino.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Nomai no nou nou siyoliyo tumoki. Wiyouwa wiyou, kalopulo nu na kumolomoki. Lolai siyaso itu loti mo na kolaliko taikiyoki. Nainosai konosuwakokai moloyo fololalo kono liyaiki.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Nosai no kalopulo nu samuku nokota mo auwoniyouki, itu lotiso kokaloki, kolalikokaiso. No monoi no muwo sopo kusomoniyouki, tota amu louwa tukoliyonoki. Ulai afonimaiso? Piyomuki, kalopulo nokoyo ulolowo.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ulai Poloyo siyoliso na tu imoki, “Nona amu noiyo tukoloi. Koi komaso mo amai na totu sinoki.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Nosai no kalopulo nu samuku nokota mo nokoso aliyonikoki, “Lamu ta pasiyo tumomonowo.” Lamu tawoi na fumo asiyo tiki. Wiyou, na kumolokomoki, Polo noko tini fokutonosai alokomu losiyaikoki.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Ulai tolauki, Polowoi Sailowoi mo na koliyo fuki, na ikoki, “Woli noko ti, yo no moloi tosamiyaikiyo, woi?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Nosai no toti mo imokino, “Isiso Siyoliso na pomulumolo luwai. Mulumolo luwaiyakinimo, nono mo na samiyaikiyoinimo. Moi koli samiyaikiyoinuwomo.” Aino na imokino, kalopulo samuku nokotaso.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Nosai no Siyoli Nokota aino imo na lukasiyoluwaikokino, toi koliso.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nosai no mo, nonani amolokimai mo kalopulo nu samuku nokota mo noko ti koliyo tiki. Totini uluo louwoka tiki, iwoyo. Uluo louwoko uwai; lolai siyaso Polo noko tiyo toi koli mo iwoso na uluwakokino, Kotoso muwokokainoni monoi.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Iwoso uluwakokino mo; totani nu poiso koliyo tiki, koloni na nikoki. Toi koli mo moloki mulu saso. Kotoso lolaloso mulumolo luwaikino, no monoi no.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Amuwoisai somosai Lomo nokota ti sisiyoli tiyo polimano nokoso iko taikiyokino, “Kalopulo nu samuku nokotaso pimanowo, noko ti kiyokumo.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Nosai no kalopulo nu samuku nokota Poloso na imanoki, imoki, “Lomo nokota ti sisiyoli tiyo tiyomu taikiyono, kiyokomo monoi. No monoi no na polofuwo. Atiyaiso potolanowo, mulu tomokiso.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ulai Polo mo polimano nokoso na ikoki, “Koti mani, Lomo nokota ti nali. Ulai toti mo Lomo nokoni moloso pa aluwaiyanoso, imo lukaso unumokokai monoi. Totatini muluyosu afonimaiso wasoulimokano, noko nokolaloni molo timai. Kalopulo nu poiso afonimaiso kiyomoka tano. Konoi mo wosu wososo louwa tokiyomoko taikiyono. Wiyou nali no. Totiyosu mo kolisomoka tumowumo, kalopulo nusai koliyo fuwumo.” Aino na ikoki, Polo mo.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Nosai no mo; polimano nokoyo Poloni imo ikanokino, Lomo nokota ti sisiyoli tiso. Wiyou, toti mo kokolokoki, yomukino, “Ulai koti no sai Lomo nokota tiwo, toti no?”
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 No monoi no Polo noko tini auso ikanokino, na ikokino, “Woli noko ti, waliyo.” Aino ikokino mo, kalopulo nusai koliyo fukino. Ikikokino, “Nokonuso putukaimowo, na pomanowo.”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Polo noko ti mo kalopulo nuso lofukino mo, Litiyani nuso manokino. Isisoso mulumolo luwai nokoyo koka tumokino. Na ikiko itouniyaimokino. Nosai no nokonuso na utukaimokino.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.