Atos 16

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nosai no mo; Polo noko ti mo Tipi nokonuso manokino. Ulai nosai Lisitolo nokonuso manokino. Isisoni moloso aluwai nokota mo toloki. Tani siyolo mo Timoti. Tani atino mani, Isisoso mulumolo luwaiki, Yuto nukonu na. Apitonosu mo Yuto nokota muwoi, Koliko nokota na.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Lisitolo nokowoi Aikuniyamo nokowoi, Isisoso no mulumolo luwaikino no, toiyo iyamo unukino, noko itouniyaimo.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Nosai no Polo mo Timotiso na imoki, “Na paluwaimono.” Imoki mo; Timotini au tuno tokosiyaimoki, Yuto aniyopa imoyosu. No mo afonimaiso muwoi. Yuto noko, tolomuso no siki no, toi mo sai, Timotini apitono mo Koliko nokota. No monoi no awitononi au tuno mo toku pa tokosiyaimokiso.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ulai nosai no mo; au tuno tokosiyaimo uwai; Polo iyali mo na nuki. Nokonu nokonuso na nuwaloki, Isisoso mulumolo luwai noko nokolaloso ikikalokino. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi Isisoso mulumolo luwai noko samukuko nokowoi, toiyo no iyamokaiki no, Yolusolimo nokonumai, nonani imo ikikalokino, na ikokino, “Toini imo na pukwai itouniyaimowo.”
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 No monoi no Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo mulu mo na amikokaiyalokino. Saiso saiso noko nokolaloyo Isisoso lolaloso mulumolo luwaikino, ainoso molopoi molopoi siki.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Nosai no mo; Aisiya asiso imo louwa posasokanokino, ulai Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo alukikoki. No monoi no Folikiya asiwoi Kaloisiya asi mulumaiwoi tokosiyaikaiyoukino,
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Misiya asi kwasai nuki. Ulai nosai no Pitiniya asiso louwa nuki. Ulai Isisoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo wiyou yomuki.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 No monoi no Misiya asi souwaikino, nuki, Toluwa nokonuso na kunoki.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Nosai no amoloki mo, Polo mo solitonomoki. Solitonosai mo Masituniya nokota toloso na kiki. Nonani nokotayo utolumalo toloki, Poloso na imoki, “Masituniya asiso na pofasimoka tumo.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Solitonomoki mo; toiwoi kulu nokota yowoi, koi mulumolokokinoki, “Koto mo na tomuwokomomoko, Masituniya asi noko nokolaloso imo itouniyaimo posasoko wiyotiya ti monoi.” No monoi no somaiso puwotolokinoki, iyamokinoki, “Masituniya asiso na nu monoi.”
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ulai nosai no mo; Toluwa nokonuso utukaimokinoki, poso ayou molosai, mamo iwo mulumai asiso na nukinoki, Samutoli asiso. Ulai nosai no amuwoisai Niyapoli nokonuso na nukinoki, poso ayou molosai.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Ulai nosai no Filipai nokonuso na nukinoki, Masituniya asimai nokonu siyoli. Lomo noko nokolalo molopoiyo nonani nokonumai sinonoki. Koi mo amoloki amoloki posimosikinoki.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Nosai no mo; mi fou fouko ulomai nokonusai na fukinoki, iwoso kunokinoki. Mulumolokokinoki, “Yuto noko mo iwo ilomai poi toku si, Kotowoi imo lukaso monoi.” Kunokinoki mo; nokolaloso na koka tumokinoki, nokolalo ukouniyaikokai siso. Na sa konokinoki, toiwoi imo lukaso sikinoki.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Noni, tani siyolo mo Litiya, to mo koini imo na kwaimoko sisoki. To mo Taiyotailo nukonu, nakiyai tuno suo suomoko nukonu na. Lotuso na paluwai manoki. Siyoli Nokotayo noinomo mulu na alosisoki, Poloni imo na kwai itouniyaimoki.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Nosai no mo Litiya koli mo iwoso na uluwakokinoki. Iwoso uluwakokinoki mo; na imokoki, “Moiyo kwaimononuwo mo, Siyoli Nokotaso amiso mulumolo luwaiso, yani nuso na posa tiwo.” Aino na imokaloki. No monoi no tani nuso sanokinoki.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Nosai no mo; ulo siyamai iwo iloso kunokinoki. Kotowoi imo no lukasomosikino no, nonani iloso kunokinoki. Iwo iloso amai kuno manokinoki mo, noniso kosa tumokinoki, molomai, nokoni mi anoti nukonu na. Nonani nukonu mo popuwawoi tolosoki. Popuwani amiyo noinomo namolisai hani hani fiyamosokalo monoi poposasokomosiki. Noko nokolaloso poposasoko wiyolukalomosiki, suo mo muwoniyo. Muwoni mo koufa muwoi, sisiyoli na, to samukuso nokoso ponikomosikino.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nonani nukonu mo Polo koiso aluwaimokiyo tumoki, siyoliso yomusaloki, “Noko ni mo, toi mo Kota Kotoni mi anononi noko na. Kotoni molo monoi na toposasoko wiyononinuwo, samiyaikiyo imo na.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ainoso na piyomusalomosiki, ulo ulo. Wiyou, Polo mo ulosukomoki, mulu mo puwoso, noniso na alosisoki, popuwaso na imowaisoki, “Isiso Kolaisoni amiyo na timonoki, na putukaiso.” Imoki mo; lolai siyaso na utukaisoki.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Ulai samukuso noko mo popuwa utukaiso kwaisoki mo, wiyouwa wiyou, Polo noko ti ikokino ukoukukou. Muwoni i molowoi mo futo, no monoi no. Polowoi Sailowoi kuloliyonokino, tolomu noko sisiyolini molo timaiso. Nu mulumai nukutaiso na kuloliyo tikino.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Lomo nokota ti sisiyoli tini auso kuloliyo tikino, na faumikokino, ikokino, “Yuto nokota tiso na pokokowo. Tolomu noko nokolaloso tainiko ifoluwaikalono.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Molo siyaso aluwai monoi mo imo tonufuwa toposasoko wiyolumokono, Lomo noko moiso. Ulai moi no moloi aluwai monoi? Au au na.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Ukouniyaikokai noko nokolaloyo mani, na uwokokino, Polo noko tiso. Lomo nokota ti sisiyoli tiyo nokoso ikokino, “Tuno na pasifoliyafoumo watiwo, moloyo na pa wasouliwo.”
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Wiyouwa wiyou, na wasouli manokino, nosai no kalopulo nu poiso na kiyoka tikino. Kalopulo nu samuku nokotaso imo amiso imokino, noko sisiyoli tiyo, “Atiyaiso na posamukuko.”
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Imo amiso aino imokino mo, kalopulo nu mulumai nu poiso na kiyoka tiki, kalopulo nu samuku nokotayo. Totini fona kinapolinasiko fiyaikokaiki, a tiyo. A sisiyoli ti mulumai kinapolinasiko fiyaikokaiki.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Nosai no mo; amoloki siyolimai Polo noko ti mo Kotowoi imo lukaso yousikino, si molosokononikino. Kalopulo nokoyo kwaikokino.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Nomai no nou nou siyoliyo tumoki. Wiyouwa wiyou, kalopulo nu na kumolomoki. Lolai siyaso itu loti mo na kolaliko taikiyoki. Nainosai konosuwakokai moloyo fololalo kono liyaiki.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Nosai no kalopulo nu samuku nokota mo auwoniyouki, itu lotiso kokaloki, kolalikokaiso. No monoi no muwo sopo kusomoniyouki, tota amu louwa tukoliyonoki. Ulai afonimaiso? Piyomuki, kalopulo nokoyo ulolowo.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ulai Poloyo siyoliso na tu imoki, “Nona amu noiyo tukoloi. Koi komaso mo amai na totu sinoki.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Nosai no kalopulo nu samuku nokota mo nokoso aliyonikoki, “Lamu ta pasiyo tumomonowo.” Lamu tawoi na fumo asiyo tiki. Wiyou, na kumolokomoki, Polo noko tini fokutonosai alokomu losiyaikoki.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Ulai tolauki, Polowoi Sailowoi mo na koliyo fuki, na ikoki, “Woli noko ti, yo no moloi tosamiyaikiyo, woi?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Nosai no toti mo imokino, “Isiso Siyoliso na pomulumolo luwai. Mulumolo luwaiyakinimo, nono mo na samiyaikiyoinimo. Moi koli samiyaikiyoinuwomo.” Aino na imokino, kalopulo samuku nokotaso.
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Nosai no Siyoli Nokota aino imo na lukasiyoluwaikokino, toi koliso.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nosai no mo, nonani amolokimai mo kalopulo nu samuku nokota mo noko ti koliyo tiki. Totini uluo louwoka tiki, iwoyo. Uluo louwoko uwai; lolai siyaso Polo noko tiyo toi koli mo iwoso na uluwakokino, Kotoso muwokokainoni monoi.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Iwoso uluwakokino mo; totani nu poiso koliyo tiki, koloni na nikoki. Toi koli mo moloki mulu saso. Kotoso lolaloso mulumolo luwaikino, no monoi no.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Amuwoisai somosai Lomo nokota ti sisiyoli tiyo polimano nokoso iko taikiyokino, “Kalopulo nu samuku nokotaso pimanowo, noko ti kiyokumo.”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Nosai no kalopulo nu samuku nokota Poloso na imanoki, imoki, “Lomo nokota ti sisiyoli tiyo tiyomu taikiyono, kiyokomo monoi. No monoi no na polofuwo. Atiyaiso potolanowo, mulu tomokiso.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ulai Polo mo polimano nokoso na ikoki, “Koti mani, Lomo nokota ti nali. Ulai toti mo Lomo nokoni moloso pa aluwaiyanoso, imo lukaso unumokokai monoi. Totatini muluyosu afonimaiso wasoulimokano, noko nokolaloni molo timai. Kalopulo nu poiso afonimaiso kiyomoka tano. Konoi mo wosu wososo louwa tokiyomoko taikiyono. Wiyou nali no. Totiyosu mo kolisomoka tumowumo, kalopulo nusai koliyo fuwumo.” Aino na ikoki, Polo mo.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Nosai no mo; polimano nokoyo Poloni imo ikanokino, Lomo nokota ti sisiyoli tiso. Wiyou, toti mo kokolokoki, yomukino, “Ulai koti no sai Lomo nokota tiwo, toti no?”
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 No monoi no Polo noko tini auso ikanokino, na ikokino, “Woli noko ti, waliyo.” Aino ikokino mo, kalopulo nusai koliyo fukino. Ikikokino, “Nokonuso putukaimowo, na pomanowo.”
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Polo noko ti mo kalopulo nuso lofukino mo, Litiyani nuso manokino. Isisoso mulumolo luwai nokoyo koka tumokino. Na ikiko itouniyaimokino. Nosai no nokonuso na utukaimokino.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.