Atos 15

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nosai no mo; Yutiya asi noko mo Anotiyoko nokonuso na tiki. Isisoso mulumolo luwai noko iyaliso na louwa aiyolokokino, “Au tuno mo tokosonasiko somiso mo, pa samiyaikiyoinuwoso. Motu na, Musiyo aniyopa iyaliso ainoso na aiyolokoki.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Aino louwa ikokino mo, wiyouwa wiyou, Polo noko ti mo uo mo siyoli, Polowoi Panopasowoi. Uo imo lukasokino. No monoi no Isisoso mulumolo luwai nokoyo totiwoi noko siyaiwoiso muwokokino, na iko taikiyokino, “Yolusolimo nokonuso ponuwo. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi imo na polukasanowo, Isisoso mulumolo luwai noko samukuko nokowoiso, au tuno tokosonasiko monoi.”
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 No monoi no mo, Polo iyali mo kiyoko taikiyokino, Isisoso mulumolo luwai nokoyo. Nuki, Fonisiya asiwoi Somaliya asiwoi tokosiyaikaiyoukino. Molomai mo imo posasokalokino, noino, “Noko nokonu noko mani, mulu mo yasoi alosokokino.” Nonani imo kwaiyalokino mo, Isisoso mulumolo luwai noko nokolaloyo molokiyalokino.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Nosai no mo; Yolusolimo nokonu mo tiki, Polo iyali mo. Isisoso mulumolo luwai nokowoi samukuko nokowoi Kotoni imo lukasikalomano nokowoi, toiyo ikokino, “Waliyo na tinuwo.” Nosai no Polo iyaliyo ikokino, “Koto mo na fasimokalo manoki. Tani amiyo mi siyoli analokinoki.” Ainoso ainoso nonani imo lukasiyoluwaikokino.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ulai Isisoso mulumolo luwai noko siyai, Falisi moloso no aluwaikino no, toi mo sauki, na ikokino, “Noko nokonu noko mo au tuno na tokosonasikowumo, Isisoso mulumolo luwaiyakinomo. Musini imo ami mo na aluwaiyalowumo.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nosai no mo; ukouniyaikoki. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo samukuko nokowoi, toi mo ukouniyaikoki, au tuno tokosonasiko imo na lukasokino.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Imo lukasalo manokino mo; Pita mo tolauki, na ikoki, “Woli iyali, moi mo sai, Kotoyo mi fofamoso waumokoki mo, yo muwomonoki, noko nokonu nokoso posasoko wiyotiyano monoi, imo itouniyaimo mo. Toiyo Isisoso mulumolo luwai monoi na muwomonoki.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Noko komasoni mulu sai nokota Koto, to mo noko nokonu noko monoi mo mulu mo waliyo. No monoi no totani Mulu Itouniyaimo Nokota mo atiki. Toku moiso no amokoki no, tomoso na atiki, toi mani.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Imo fofamoso imokowoi muwoi, imo tomoso na timoko, Yuto noko moiwoi noko nokonu noko toiwoi. Noko nokonu noko mani, Isisoso mulumolo luwaiyakinomo, toi mani, mulu mo wofu wofuso soimo.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ulai hani monoi Kotoso taini kinuwo? Hani monoi Isisoni moloso aluwai nokoso fololuwaiko monoi tiyonuwo? Aniyopa iyaliyo Musini imo komaso pa aluwaikinoso. Moi mani, pa taluwaikoniso. Ulai moloi aluwai monoi, noko nokonu nokoyo no?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Wiyou, moi mo noino na tomulumolokokoni, Isiso Siyoli mo suomoso monoiso na fasimokoki, no monoi no na tosamiyaikiyokoni. Noko nokonu noko mani, noinoso tomoso na.” Aino na ikoki, Pita mo, Isisoso mulumolo luwai noko sisiyoliso.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 No monoi no mo, noko mo imowoi muwoi. Polo noko tiyo imo lukasiyoluwaikokino mo, totini imo na kwaiko siki. Polowoi Panopasowoiyo na ikokino, “Koto mo fasimokalo manoki. Tani amiyo hani hani mulu ifolaluwawoi mi analokinoki, noko nokonu nokoni molo timai mo.”
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ikokino mo; Yamiso mo na ikoki, “Woli iyali, asani imo na pukwaimonowo.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Saimo Pitayo yasoi imoko, Kotoyo noko nokonu noko monoi mulu totawoi kalo uku monoi. Siyai mo tota amu monoi muwokokaiki, totani noko nokolalo si monoi.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Kotoni mulu lukasiko nokoyo mani, imo tomoso toku na kulalokino. Yuto noko monoi siyokawi imo kulukaikino, noino,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Siyoli Nokota mo na tiyomu,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 No monoi no asi asi noko nokolalo mani, kimona tumo liyaiyoinomo. Noko nokonu noko, asa amu monoi no muwokokaiki no, toi mo na kimona tumoinomo, Siyoli Nokota yoso.”
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Aino na tiyomu, Siyoli Nokota mo. Tonofalo imo muwoi. Tokusai na posasoko manoki.”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 No monoi no mo, Yamiso ya tomulumoloko, noino. Noko nokonu noko Kotoso alosimo mo, moi no moloi iko monoi, “Musini ami imo komaso paluwaiwo.” Wiyou, aino muwoi. Moi pa fololuwaiko monoiso.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Toini pasosu na kumo monoi, noino, “Asuwo asuwo kotoso utunoni koloni somu noiyo nokoiwo. Noiyo uloliyokomoiwo. Imo molomai konosuwako koloni somu noiyo nokoiwo. Nako mani, noiyo sikoiwo.” Aino na kumoti monoi, noko nokonu nokoso.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ulai afonimaiso? Musini imo ami mo tokuwa tokusai ainoso lolaiwoi tolukasikomosino, nokoyo, mi fou fouko ulo ulomai saiso saiso. Nokonu nokonuso imo tolukasikomosi liyaino, Yuto nokoni lotu nu lolofa poiso.” Aino na ikoki, Yamiso mo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Nosai no mo; paso kumo monoi imo lukasokaikino. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi Isisoso mulumolo luwai noko komaso nokowoi toi samukuko nokowoi, toi mo paso kumo monoi imo lukasokaikino, na iyamoki, “Noko tomuwokokoni, moi mulumai si noko mo. Polowoi Panopasowoi aluwaikowumo, Anotiyoko nokonuso, paso alomano monoi.” Aino iyamoki. No monoi no Yutaso noko ti muwokoki, Sailowoi. Yutaso siyolo siya mo Pasopaso. Sisiyoli noko ti na.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Kiyoko taikiyokino mo, paso alomanokino. Noino yomukokaiki,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Koini auso mo imofa koloma tumoki, koi mulumai nokoyo ainikomo ifoluwaikomalonuwo mo. Ulai koiyo pakoso iko taikiyokinokiso.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 No monoi no ukouniyaikokinoki, imo na lukasokaikinoki. Mulu mo tomoso, koi mo. Noko tiso muwokonoki, na tiko taikiyonoki, moini auso mo. Polo noko tiso taluwaikono, Polowoi Panopasowoi, koini woli noko ti ititouniso.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Isisoso aluwai foli monoi nokoyo louwa tukuwolikino, moini Isiso Kolaiso Siyoliso aluwai foli monoi. Ulai toti mo kokolokowoi muwoi, mulu mo ami amiso.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nonani noko tiso aluwaiko monoi koi mo noko ti siyaiso tiko taikiyonoki, Yutasowoi Sailowoi. Moini paso talomanono. Totini ko nayo mani, imo tomoso na imoinuwomo.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Koini imo na pukwaimokowo. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota koi mo mulu mo tomoso. Koi mo pa fololuwai komoikuwoso. Imo noino saso na tikikomo itouniyaimonukuwo.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Asuwo asuwo koto iyaliso ututi koloni noiyo nokoiwo. Nako noiyo sikoiwo. Imo molomai konosuwako koloni somu noiyo nokoiwo. Noiyo uloliyokomoiwo. Nonani imo kwai itouniyaimakinuwomo, na si itouniyaimoinuwomo. Koini imo mo koma timonukuwo. Woiyo woiyo.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 No monoi no mo, Polo iyaliso kiyoko taikiyokino. Anotiyoko nokonu mo tiki mo, Isisoso mulumolo luwai nokoso aliyonikokino, ukouniyaiko monoi. Ukouniyaikokukokino mo, paso mo na atikino.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Paso kokokino mo, na molokikino. Ikiko itouniyaimo, no monoi no.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Yutaso noko ti, Sailowoi, toti mo Kotoni mulu lukasiko nokota ti. Isisoso mulumolo luwai nokoso ikikalo manokino, toini mulu na amikalo manokino.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ulo ulo amoloki amoloki yousikainokino, ainoso hani Isisoso mulumolo luwai nokoyo iko taikiyokino, ikokino, “Kotoyo na tofasinuwo. Moti imo taikiyo nokoni auso ifou na pomanowo. Atiyaiso potolanowo, mulu tomokiso.”
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Ulai Sailoyo yomukaiki, “Yo mo amai totolokaino.”]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Polo noko ti mo Anotiyoko nokonumai amai tolokainokino, noko nokolaloso imo itouniyaimo lukasiko manokino. Siyoli Nokotani imo aiyoloko manokino. Noko molopoi noko siyai mani, imo polukasiko fasiko manokino.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Posasi posasi uwai; Polo mo Panopasoso na imoki, “Moti soi, Isisoso mulumolo luwai nokoso na tokokalokoni. Siyoli Nokotani imo toku no posasokalokikoni no, nonani nokonu nokonuso ifou tomanalokoni, auwa inai iyaliso tokokalokoni. Toi mo waliyo poi tosi.” Panopasoso aino na imoki, Polo mo.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Nosai no Panopaso imoki, “Oi, Iyono Makowoi na tokaukoni.”
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Ulai Poloyo, “Yo mo wiyou tiyomu. Toku na utukaimokoki, Pamofiliya asimai. To mo pa ano fasimoko itouniyaimokiso.”
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Uo imo na ikuwanokino, no monoi no utukaikuwanokino. Panopasoyo Mako kauki, Saipolo asiso manokino, poso ayou molosai.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Polosu mo Sailo muwoki. Isisoso mulumolo luwai nokoyo iko taikiyokino, “Siyoli Nokotayo na tofasinuwo.” Ikokino mo; na utukaikokino.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Siliya asiwoi Silisiya asi mulumaiwoi tokosiyaikaiyoukino. Molomai mo Isisoso mulumolo luwai nokoso ikiko itouniyaimalokino, toini muluso na amikalokino.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.