Atos 15
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARA
1 Nosai no mo; Yutiya asi noko mo Anotiyoko nokonuso na tiki. Isisoso mulumolo luwai noko iyaliso na louwa aiyolokokino, “Au tuno mo tokosonasiko somiso mo, pa samiyaikiyoinuwoso. Motu na, Musiyo aniyopa iyaliso ainoso na aiyolokoki.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Aino louwa ikokino mo, wiyouwa wiyou, Polo noko ti mo uo mo siyoli, Polowoi Panopasowoi. Uo imo lukasokino. No monoi no Isisoso mulumolo luwai nokoyo totiwoi noko siyaiwoiso muwokokino, na iko taikiyokino, “Yolusolimo nokonuso ponuwo. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi imo na polukasanowo, Isisoso mulumolo luwai noko samukuko nokowoiso, au tuno tokosonasiko monoi.”
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 No monoi no mo, Polo iyali mo kiyoko taikiyokino, Isisoso mulumolo luwai nokoyo. Nuki, Fonisiya asiwoi Somaliya asiwoi tokosiyaikaiyoukino. Molomai mo imo posasokalokino, noino, “Noko nokonu noko mani, mulu mo yasoi alosokokino.” Nonani imo kwaiyalokino mo, Isisoso mulumolo luwai noko nokolaloyo molokiyalokino.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Nosai no mo; Yolusolimo nokonu mo tiki, Polo iyali mo. Isisoso mulumolo luwai nokowoi samukuko nokowoi Kotoni imo lukasikalomano nokowoi, toiyo ikokino, “Waliyo na tinuwo.” Nosai no Polo iyaliyo ikokino, “Koto mo na fasimokalo manoki. Tani amiyo mi siyoli analokinoki.” Ainoso ainoso nonani imo lukasiyoluwaikokino.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Ulai Isisoso mulumolo luwai noko siyai, Falisi moloso no aluwaikino no, toi mo sauki, na ikokino, “Noko nokonu noko mo au tuno na tokosonasikowumo, Isisoso mulumolo luwaiyakinomo. Musini imo ami mo na aluwaiyalowumo.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Nosai no mo; ukouniyaikoki. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo samukuko nokowoi, toi mo ukouniyaikoki, au tuno tokosonasiko imo na lukasokino.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Imo lukasalo manokino mo; Pita mo tolauki, na ikoki, “Woli iyali, moi mo sai, Kotoyo mi fofamoso waumokoki mo, yo muwomonoki, noko nokonu nokoso posasoko wiyotiyano monoi, imo itouniyaimo mo. Toiyo Isisoso mulumolo luwai monoi na muwomonoki.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Noko komasoni mulu sai nokota Koto, to mo noko nokonu noko monoi mo mulu mo waliyo. No monoi no totani Mulu Itouniyaimo Nokota mo atiki. Toku moiso no amokoki no, tomoso na atiki, toi mani.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Imo fofamoso imokowoi muwoi, imo tomoso na timoko, Yuto noko moiwoi noko nokonu noko toiwoi. Noko nokonu noko mani, Isisoso mulumolo luwaiyakinomo, toi mani, mulu mo wofu wofuso soimo.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Ulai hani monoi Kotoso taini kinuwo? Hani monoi Isisoni moloso aluwai nokoso fololuwaiko monoi tiyonuwo? Aniyopa iyaliyo Musini imo komaso pa aluwaikinoso. Moi mani, pa taluwaikoniso. Ulai moloi aluwai monoi, noko nokonu nokoyo no?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Wiyou, moi mo noino na tomulumolokokoni, Isiso Siyoli mo suomoso monoiso na fasimokoki, no monoi no na tosamiyaikiyokoni. Noko nokonu noko mani, noinoso tomoso na.” Aino na ikoki, Pita mo, Isisoso mulumolo luwai noko sisiyoliso.
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 No monoi no mo, noko mo imowoi muwoi. Polo noko tiyo imo lukasiyoluwaikokino mo, totini imo na kwaiko siki. Polowoi Panopasowoiyo na ikokino, “Koto mo fasimokalo manoki. Tani amiyo hani hani mulu ifolaluwawoi mi analokinoki, noko nokonu nokoni molo timai mo.”
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ikokino mo; Yamiso mo na ikoki, “Woli iyali, asani imo na pukwaimonowo.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Saimo Pitayo yasoi imoko, Kotoyo noko nokonu noko monoi mulu totawoi kalo uku monoi. Siyai mo tota amu monoi muwokokaiki, totani noko nokolalo si monoi.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Kotoni mulu lukasiko nokoyo mani, imo tomoso toku na kulalokino. Yuto noko monoi siyokawi imo kulukaikino, noino,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Siyoli Nokota mo na tiyomu,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 No monoi no asi asi noko nokolalo mani, kimona tumo liyaiyoinomo. Noko nokonu noko, asa amu monoi no muwokokaiki no, toi mo na kimona tumoinomo, Siyoli Nokota yoso.”
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Aino na tiyomu, Siyoli Nokota mo. Tonofalo imo muwoi. Tokusai na posasoko manoki.”
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 No monoi no mo, Yamiso ya tomulumoloko, noino. Noko nokonu noko Kotoso alosimo mo, moi no moloi iko monoi, “Musini ami imo komaso paluwaiwo.” Wiyou, aino muwoi. Moi pa fololuwaiko monoiso.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Toini pasosu na kumo monoi, noino, “Asuwo asuwo kotoso utunoni koloni somu noiyo nokoiwo. Noiyo uloliyokomoiwo. Imo molomai konosuwako koloni somu noiyo nokoiwo. Nako mani, noiyo sikoiwo.” Aino na kumoti monoi, noko nokonu nokoso.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ulai afonimaiso? Musini imo ami mo tokuwa tokusai ainoso lolaiwoi tolukasikomosino, nokoyo, mi fou fouko ulo ulomai saiso saiso. Nokonu nokonuso imo tolukasikomosi liyaino, Yuto nokoni lotu nu lolofa poiso.” Aino na ikoki, Yamiso mo.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Nosai no mo; paso kumo monoi imo lukasokaikino. Kotoni imo lukasikalomano nokowoi Isisoso mulumolo luwai noko komaso nokowoi toi samukuko nokowoi, toi mo paso kumo monoi imo lukasokaikino, na iyamoki, “Noko tomuwokokoni, moi mulumai si noko mo. Polowoi Panopasowoi aluwaikowumo, Anotiyoko nokonuso, paso alomano monoi.” Aino iyamoki. No monoi no Yutaso noko ti muwokoki, Sailowoi. Yutaso siyolo siya mo Pasopaso. Sisiyoli noko ti na.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Kiyoko taikiyokino mo, paso alomanokino. Noino yomukokaiki,
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Koini auso mo imofa koloma tumoki, koi mulumai nokoyo ainikomo ifoluwaikomalonuwo mo. Ulai koiyo pakoso iko taikiyokinokiso.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 No monoi no ukouniyaikokinoki, imo na lukasokaikinoki. Mulu mo tomoso, koi mo. Noko tiso muwokonoki, na tiko taikiyonoki, moini auso mo. Polo noko tiso taluwaikono, Polowoi Panopasowoi, koini woli noko ti ititouniso.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Isisoso aluwai foli monoi nokoyo louwa tukuwolikino, moini Isiso Kolaiso Siyoliso aluwai foli monoi. Ulai toti mo kokolokowoi muwoi, mulu mo ami amiso.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nonani noko tiso aluwaiko monoi koi mo noko ti siyaiso tiko taikiyonoki, Yutasowoi Sailowoi. Moini paso talomanono. Totini ko nayo mani, imo tomoso na imoinuwomo.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Koini imo na pukwaimokowo. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota koi mo mulu mo tomoso. Koi mo pa fololuwai komoikuwoso. Imo noino saso na tikikomo itouniyaimonukuwo.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Asuwo asuwo koto iyaliso ututi koloni noiyo nokoiwo. Nako noiyo sikoiwo. Imo molomai konosuwako koloni somu noiyo nokoiwo. Noiyo uloliyokomoiwo. Nonani imo kwai itouniyaimakinuwomo, na si itouniyaimoinuwomo. Koini imo mo koma timonukuwo. Woiyo woiyo.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 No monoi no mo, Polo iyaliso kiyoko taikiyokino. Anotiyoko nokonu mo tiki mo, Isisoso mulumolo luwai nokoso aliyonikokino, ukouniyaiko monoi. Ukouniyaikokukokino mo, paso mo na atikino.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Paso kokokino mo, na molokikino. Ikiko itouniyaimo, no monoi no.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Yutaso noko ti, Sailowoi, toti mo Kotoni mulu lukasiko nokota ti. Isisoso mulumolo luwai nokoso ikikalo manokino, toini mulu na amikalo manokino.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Ulo ulo amoloki amoloki yousikainokino, ainoso hani Isisoso mulumolo luwai nokoyo iko taikiyokino, ikokino, “Kotoyo na tofasinuwo. Moti imo taikiyo nokoni auso ifou na pomanowo. Atiyaiso potolanowo, mulu tomokiso.”
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 [Ulai Sailoyo yomukaiki, “Yo mo amai totolokaino.”]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Polo noko ti mo Anotiyoko nokonumai amai tolokainokino, noko nokolaloso imo itouniyaimo lukasiko manokino. Siyoli Nokotani imo aiyoloko manokino. Noko molopoi noko siyai mani, imo polukasiko fasiko manokino.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Posasi posasi uwai; Polo mo Panopasoso na imoki, “Moti soi, Isisoso mulumolo luwai nokoso na tokokalokoni. Siyoli Nokotani imo toku no posasokalokikoni no, nonani nokonu nokonuso ifou tomanalokoni, auwa inai iyaliso tokokalokoni. Toi mo waliyo poi tosi.” Panopasoso aino na imoki, Polo mo.
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Nosai no Panopaso imoki, “Oi, Iyono Makowoi na tokaukoni.”
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Ulai Poloyo, “Yo mo wiyou tiyomu. Toku na utukaimokoki, Pamofiliya asimai. To mo pa ano fasimoko itouniyaimokiso.”
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Uo imo na ikuwanokino, no monoi no utukaikuwanokino. Panopasoyo Mako kauki, Saipolo asiso manokino, poso ayou molosai.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Polosu mo Sailo muwoki. Isisoso mulumolo luwai nokoyo iko taikiyokino, “Siyoli Nokotayo na tofasinuwo.” Ikokino mo; na utukaikokino.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Siliya asiwoi Silisiya asi mulumaiwoi tokosiyaikaiyoukino. Molomai mo Isisoso mulumolo luwai nokoso ikiko itouniyaimalokino, toini muluso na amikalokino.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.