Atos 14
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARC
1 Nosai no mo; Polo noko ti mo Aikuniyamo nokonuso tumokino. Yuto nokoni lotu nufa poiso lotikino, Kotoni imo amiso lukasikokino. No monoi no noko molopoi molopoiyo Isisoso lolaloso na mulumolo luwaikino, Yuto noko nokolalowoi Koliko noko nokolalowoi.
1 E aconteceu que, em Icônio, entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo, que creu uma grande multidão, não só de judeus, mas também de gregos.
2 Ulai Yuto noko siyaiyo Isisoso mulumolo luwai mo wiyou. Uo mulu atolokomo ukukino. Noko nokonu nokoso ainiko ifoluwaikokino. No monoi no toi mani, mulu mo puwoso puwoso, Isisoso mulumolo luwai noko monoi mulu atolokomo ukukino.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Ulai toti no kokolokowoi? Amai tolo manokino, ulo ulo amu amu. Mulu mo ami amiso tolo manokino, Siyoli Nokota aino imo na posasokalo manokino. Afonimaiso ikalowoi muwoi, Siyoli Nokotayo noinomo mulu ifolaluwawoi mi ano manokino, noko nokolaloni molo timai. Wiyouwa wiyou, noko nokolaloyo nonani yaloso kokokino mo, na mulumolokokino, “Motu na, Koto fasimoko aino imo na.”
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Ulai tolomu noko mo mulu mo tomoso muwoi, mulu mo fofamo na. Siyai mo Yuto nokoni imoso aluwaikokino. Siyai mo Kotoni imo lukasikalomano nokota tini imoso aluwaikokino.
4 E dividiu-se a multidão da cidade: uns eram pelos judeus, e outros, pelos apóstolos.
5 Nosai no noko nokonu nokowoi Yuto nokowoi toini noko sisiyoliwoi, toiyo uwokaiko imo lukasokaikino, tomoki salosoko monoi yokino.
5 E, havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Ulai nonani aino imofa kwaikino, na lomukino, Polo noko ti mo. Likoniya asiso manokino, Lisitolo nokonuwoi Tipi nokonuwoiso. Aumoifa aumoifa nokonu lolofaso manalokino.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Imo itouniyaimo polukasikalo manokino.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Nosai no mo; noko mo yousikainoki, Lisitolo nokonumai, fona nomolikomokai nokota na. Atinoni nomoliwoisai mo liyaiwoi muwoi.
8 E estava assentado em Listra certo varão leso dos pés, coxo desde o seu nascimento, o qual nunca tinha andado.
9 Polo imo lukaso tola tumoki mo, nonani nokota mo imo kwai itouniyaimoki. Nosai no Polo mo molo amiso kiki, na saino unuki, “Isisoso waliyo tomulumolo luwai, itouniyaimokai monoi.”
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 No monoi no siyoliso na imoki, “Na pauwoniyou, na potolau.” Imoki mo; lolai siyaso na folamiyouki, na liyaiki.
10 disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Nosai no mo; ukouniyaikokai noko nokolaloyo Poloyo anoso kwaikino mo, totaini Likoniya imosai iyamaloki, “Kumoki tolomu nokota ti mo kokaini auso na tamukonono, noka noko komiyai nokota ti na.”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Panopaso mo Suso louwa kaluwaikino, asuwo asuwo kotoni siyolo. Polosu mo Hoimiso louwa kaluwaikino, asuwo asuwo koto siyani siyolo, imo lukaso nokota siyoli na.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio, a Paulo, porque este era o que falava.
13 Suso utolumo nu mo nokonu kwasai fu toloki. Nu samuku nokota siyoliyo koloniwoi a u poiyakikokaiwoi ilomanoki, itu lotimaiso, nokonu koki fiyaikokai itu lotimaiso. Nonani nokotawoi noko nokolalowoi, toiyo koloni louwa ututikino. Ulai afonimaiso? Polo noko ti monoi iyamoki, kumoki tolomu nokota ti sisiyoliwo, no monoi no.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar- lhes.
14 Kotoni imo lukasikalomano nokota ti mo nonani imofa kwaikino mo, wiyouwa wiyou, siyoliso na umanokoki, totini tuno poliyaloulukino. Panopasowoi Solowoi mo tuno poliyaloulalokino. Noko nokolaloni mulumaiso na fufumuwana tiki, siyoliso na ikalokino,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 “Woli iyali, hani monoi tiyonuwo, koti monoi? Koti mani, noka noko ti na. Moi komiyai na totolonoki. Imo itouniyaimo na toposasoko wiyonina tumonukuwo. Na pukwaimonowo. Suso noko tiso namoliyo na palosikowo, afonimai hani hani na. Kotoso na palosimowo, amai tolokaino nokotaso. Kumoki asi asi iwo na mulumolokoki, na auwonouluki. Kumokini hani hani, asini hani hani, iwoni hani hani, komaso mo ta na mulumolokoki, no monoi no auwonouluki.
15 e dizendo: Varões, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, e o mar, e tudo quanto há neles;
16 Toku mo noko nokolalo komaso totaini muluso aluwaiko manokino mo, Koto mo imowoi muwoi.
16 o qual, nos tempos passados, deixou andar todos os povos em seus próprios caminhos;
17 Ulai momaini molo timaisu mani, tota amu towiyononinuwo. Na tofasikomo manonuwo. Ta noinomo sa mo kumokisai tamukonomosi. A wamo a mo tuwamokomosi. Koloniwoi tuowoi toni manonuwo. Ulukukumoso mani, ta noinomo tosimosinuwo. No monoi no tosainonuwo, yapoli na tolo.”
17 contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria o vosso coração.
18 Imo amiso aino na ikokino. Ulai mulu folokokai alukikokino, kumoki tolomu nokota ti kolali monoi, koloni ututi monoi.
18 Dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Ulai Yuto nokoyo ti liyaiki, Anotiyoko nokonusaiwoi Aikuniyamo nokonusaiwoi. Lisitolo noko nokolaloso ainiko ifoluwaika tumokino. Imo kwai itouniyaimokino, tolomu nokoyo. Tomoki salosomokino, Poloso mo. Tukolo monoi louwa salosomokino. Salosomo uwai; nokonusai kiyoniyo fukino, piyamoki, yauwo.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio, que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Ulai Isisoni moloso aluwai nokoyo ukouniyaikokuya tumokino. Ukouniyaikokuya tumokino mo; na auwoniyouki, nokonuso ifou lotiki.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. E, no dia seguinte, saiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Imo itouniyaimo na posasokokino. Noko nokolalo molopoiyo totini imo kwai itouniyaimokino, Isisoni moloso lolaloso na aluwaikino.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Nonani ifou molomai manalokino mo, Isisoni moloso aluwai noko nokolaloso ikikalo manokino, totaini muluso amikalo manokino. Amiso na ikalo manokino, “Isisoso na pomulumolo luwai manowo. Koto samukumoko asiso ti mo somaimo hani muwoi, toku mo hani hani kopokoiyauyo tuwokomomokomosi.” Aino na ikalokino, Isisoso mulumolo luwai nokoso.
22 confirmando o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Noko samukuko nokoso na muwokotiyalokino, nokonu nokonuso. Nokonu siyasonuso mo tumalokino mo, pa nokinoso, Koto Siyoliwoi imo lukaso ukukino, Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo monoi. Tani nainomai si monoi utolumo ukukino, ta fasiko monoi.
23 E, havendo-lhes por comum consentimento eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Ulai nosai no mo; Polo noko ti mo Pisitiya asi mulumai tokosiyaiyoukino, Pamofiliya asiso na manokino,
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Poika nokonuso. Kotoni imo lukasikokino, noko nokolaloso. Ulai nosai no manokino. Atiliya nokonuso amukonokino.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Ulai nosai Anotiyoko nokonuso ifou na manokino, poso ayou molosai. Anotiyoko nokoyo toku yasoi ikokaikino, “Kotoni mi na pananowo, tani amiyo. Na tofasiyalo manonuwo.” Aino toku yasoi iko taikiyokino. Toti mo mi ano mo uwai; ifou na manokino.
26 E dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Anotiyoko nokonu mo tumokino mo; Isisoso mulumolo luwai noko nokolaloso aliyonikokino, ukouniyaika tumo monoi. Na ikokino, “Koto mo na fasimokalo manoki. Tani amiyo mi siyoli analokinoki. Ta noinomo noko nokonu noko mani, Isisoso na tomulumolo luwai si.” Imo mo aino na lukasiyoluwaikokino, Kotoni mi ano aino imo mo.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Isisoni moloso aluwai noko nokolalowoi amai tolo tomasiko manokino, ulo ulo amu amu.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.