1 Tessalonicenses 2
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARA
1 Woli iyali, moi mo sai, koi mo waliyo tikinoki, moini auso. Afonimaiso tiwoi muwoi, koini imo na kwaimokokinuwo.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Moini auso ti somisomai Filipai nokonuso toku nukinoki. No mo wiyou, tolomu nokoyo uwomokokino, na kopokoiyau komomokokino, moi mo sai. Ulai nosai no koi mo moini Tisolonaika nokonuso tikinoki mo, kokolokomomokowoi muwoi, mulu ami amiso tikinoki, Kotoni imo itouniyaimo na posasoko wiyononikinukuwo. Koini Kotoyo fasimokoki, no monoi no. Ulai tolomu nokoyo louwa ufiyaimokokino, imo na lukasikomo manokinukuwo.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Koi mo ikikomo itouniyaimokinukuwo. Ifoluwaikomowoi muwoi. Koini mulu mo toliki toliki muwoi. A, topoko noiyo.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Ifoluwaikomowoi muwoi. Kotosu mo waliyo tomulumoloko unumoko, toku na muwomokokaiki, tani imo itouniyaimo lukasikalo monoi. No monoi no na tolukasikalo manonoki, tani imo mo. Nokoyo molokikomomoko monoi pa tiyo manonokiso. Kotoyo molokikomomoko mo waliyo. To mo koini mulu mo sai.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Moi mo sai, aiyolokomomai pa ainikomo ifoluwaikomo manokinukuwoso. Muwoni monoi mani, moini muwoni i wanoni monoi pa ainikomo ifoluwaikomo manokinukuwoso. Koto mo sai.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Nokoyo kokaini siyolo siyolo kolalimokalo monoi pa yo manokinokiso. Moiyo kolalimokalo monoi pa yo manokinokiso. Noko nokolalo siyaiyo mani, tomoso na, pa yo manokinokiso.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Koi mo Kolaisoni imo lukasikalomano noko na, no monoi no imo amiso pimonukuwo mo, no mo waliyo. Ulai wosu woso na uwokomo manokinukuwo, atinoyo komiyai alaloso no tono nikomoi no.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Mulu mo siyoliso unukinukuwo, no monoi no Kotoni imo itouniyaimo posasoko wiyononikinukuwo, moiyo saino si tomasimomoko monoi. Aino saso muwoi. Moi fasikomo monoi kolikalimoko monoi louwa. Wiyou, koi mo moi mulu mo siyoli siyoli, no monoi no.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Woli iyali, moi mo sai, mi soliyaki pano manokinoki, na pofolokomomoko manoki. Moloi fufolikomo monoi, moi no? Wiyou, ulo ulo amoloki amoloki mi pano manokinoki. Motu na, Kotoni imo itouniyaimo lukasikomo manokinukuwo mo, muwoni mi mani, na panomosikinoki. Moiyo no nimoko monoi wiyou iyamokinoki, no monoi no.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Moi mo sai, koi mo molo itouniyaimo saso na paluwai manokinoki, mulumolo luwai noko moini auso simai mo. Koto mani, sai na. Mulu ititouniyasoso paluwaiko manokinoki. Molo koiyau foli monoi no moloi imoko monoi?
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Moi mo sai, apono komiyai pikikomo manokinukuwo, siyasonuso ikikomalokinukuwo, apitono komiyai tani alaloso no tikiko no.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Pikikomo itouniyaimo manokinukuwo, pohamukukomo manokinukuwo, Kotoni imo powiyononi manokinukuwo. Kotoni noko nokolalo, moi mo, no monoi no aluwai itouniyaimo mo waliyo. Taliyoni manonuwo, Kotoyo mo. Na timo manonuwo, “Yani auso na potiwo. Ya samukukomoikuwomo. Yani saponimai sinona yoinuwomo.”
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Wafisu imo na timonoki, Kotoso. Moi monoi mo wafisu imo na timo manonoki. Ulai afonimaiso? Kotoni imo posasoko wiyononikinukuwo mo, imo kwaikomomoko itouniyaimokinuwo, na iyamokinuwo, “Ni mo nokoni imo muwoi, Kotoni imo nali no.” Motu na, Kotoni imo nali. Nonani imoyo noinomo moi mo taluwai itouniyaimonuwo, mulumolo luwai noko moi mo.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Woli iyali, Yutiya nokoni molo itouniyaimoso aluwaikokinuwo, Kotoso mulumolo luwai noko nokolaloso, Isiso Kolaisowoi si tomasimo nokoso. Uo nokoyo uwokokino, Yuto nokoyo. Moi mani, tomoso na, uo nokoyo uwokomokinuwo, tolomu nokoyo.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Yuto noko no mo, toi mo Isiso Siyoliso tukolokino. Kotoni mulu lukasiko noko mani, toku tukuwoliyalokino. Koi mo amiyaikiyomokokino. Koto mo toi monoi mulu mo waliyo muwoi. Noko komaso noko monoi uo mulu saso tatoloko.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Na louwa talukimomoko manono, Kotoni imo lukasikalo monoi, noko nokonu nokoso, toiyo samiyaikiyo si monoi. Na louwa talukimomoko manono. Uo mulu tiyalo manono, ainoso hani toini mulu mo uo mulu saso. Wiyouwa wiyou, Koto mo mulu siyoliso na tatolokomokai uku.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Uo nokoyo uwomokokino mo, na utukaimokinukuwo, woi. Ulai saiso saiso tomulumoloko unu manonukuwo. Nakomo fokufaso ifou kiyanoikuwomo. Woli iyali, woi, mulu mo yau yau, moi monoi. Kiyanomosi monoi louwa fi.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Koi mo moiso kiyano mulu mo siyoli. Asa, Polo yo mo saiso saiso kiyanomosi monoi louwa fi. Sokolo Nokota Waiyosu molo pufiyaimokomosiki.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Motu na, moi mulu mo siyoli, koi mo. No mo afonimaiso muwoi. Moini Isiso Kolaiso Siyoliso tofoumo si manokoni, ifou amukono monoi. Tani auso sakikonimo, koi mo moi monoi molokiyoikimo, totayo suo na amokoimo. Ulai afonimaiso? Moiyo mulumolo luwai monoi nali no. Ainonani monoi tomoloki si manonoki.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Motu na, moiyo mulumolo luwai foli monoi Kotoyo kokaini siyolo siyolo na kolalimokoimo. Na tomolokikomonukuwo.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.