Atos 2
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARIB
1 Rahida fuba Yahudi bei, amani Yahudifosa esahui weo rahida Pentakosta dine, amani inontarai eroasoa fosa efanduhisa na munu bei.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Mayeai etaramio fiei dotu tantuma na rorafaisi, nikuayai toyario dobarai fenana. Ne nikuayafo bia meu kenggingno munu eminohi nai foi sentenang.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Mayeai ewatio fi ne tarai toyario adia ureng fenanai tibohawai wari katai eminohi nai foi, tutu awao sioiriosa.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Sengnei Nuaninu Mirarebana foi sensoni ea kiai tutu dohonsa emadu na kaiwo aisei bitoya paria, amani kaiwo ewaitawana kaha.|src="CN01890b.tif" size="span" loc="Acts 2:1-4" ref="Rasuli 2:3-4"
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Na rabuang bonani mani, inontarai Yahudi bitoya na nunei sentenang enayai na Yerusalemi. Ea inontarai eroaso Seng Allai.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Rabuang bo etarami fi dotu foi nana fo, kaiwasa bitoya paria era ma efanduhisa. Ea kiai ehababerasa we etarami rasulifosa emadu na kaiwasa fuba da ma nani ene kaiwofo fefe.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Epapuhung tuti enemiwawera weai, emadu eteyo, “Inontarai emadu ninsa mani, ea kiai inontarai Galilea saine mae!
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Tonana mani todonie tatarami terai weo emadu na tane kaiwofe kiai ninai?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 — ausente —
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 — ausente —
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ea kiai epapuhung paria, etutang wawerasa, eteyo, “Fitantuma tawatioai ninai, taserawawerahai paria!”Rasuli 2:8-12|src="ambai_acts2.ai" size="span" ref="Rasuli 2:12"
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Wape manea eteiberahaifa eteyo, “Ah! Emayeru, ampefe emadu funomai.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Ainanaya Petrusi doari ria Yesusi ne inontarai mano ewesuraya mansiari wei fosa, mayeai medu we kaiwasa bitoya foi na rawafui fiebai deyo, “Doroi bohi Yahudine meaine, tuti mano menayai na Yerusalemine meaine. Mefobibi metaramiwa we metarami nariaifa, weo yeyo yeikaririai we mea kariri fifianai aino rahida bonini mewatioai ninai.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Inontarai ninisa wiro emayeru kariri meteyoawa kaha, weo kameaine rai arahio araha ureng indiata ninai.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Wape fianai aino rahida bonini mewatioai ninai, Seng Allai medurai kawuru na fafongfa ria nabi Yoweli ampa.
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Amani Allai medu deyo,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 We nehu womingnesa kontai, wiwing tuti mang,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ambori yeinawi fitantuma bitoya na rorafaisi,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Wiro Rahida Fiebai Mirarebana foi,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Rabuang bonani mandoni dino sahu Sempaisi wonongfo mani
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Doroi bohi inontarai Israeli ne meaine. Metaramio kaiwo fianai aino imadurai ninai kariri Yesusi na Nazareti foi. Na fitantuma fuba Seng Allai niari rahang mea na Yesusi, deinawiai kasau we mea weo yuaisi, demi biari we mea meu. Ne nanai mewaitawanai ampa.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Kariri mantauni ne enetituaitafo kiutuai we dohong Yesusi we mea meu, wape memuni, amani metua inontarai eharira fosa epahui na aitabafoia mireha.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Wape Seng Allai duwiri suwi na marareha rorong foi aha. Mararehafoi kiari, wape Allai fioresuwi weru warangfo, weo todoni kontaio mararehafoi yu weduari kaha rai.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Yesusi nini dino raminde Dauti medu kariri kontai deyo,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Nanai wedaya enehurorongnei mirising,
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Weo wiro tua nuhuaninunei wiatai na marareha rorong foi kaha,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Boinawiai we yau ampa rangno da to numainufo.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Doroi bohine mea, tawaitawanai ampa weo tane werengno Dauti mireha ampa tuti esarai ampa, paria sobu rahida bonini ne fafofoi wia rahang tatane, ampafe fi medu kariri ne taraifoi we wioru kaha fo mani dotu we mantauni kaha, wape kariri manei siai.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Wape nabi dine, ampafe deitawanai weo Seng Allai dereraia fefora tutirai, weo ambori yuai manei na ne riria rabuang foi we wemananu ki.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Donio deti to fong medu kaririaifa weo Mananu Mampariri Seng Allai dereria foi ambori suwi na marareha rorong foi aha ki, amani medu deyo, ‘I wiro Seng Allai suati wiatai na marareha rorong foi kaha, tuti ne taraifoi wiro niaya wioru kaha.’
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Yesusi nini mani Seng Allai duwiri na marareha rorong fi ampa. Finanai mani amewati terai na ameuremireane.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Seng Allai yuaisia minohi na warang domoya fo, tuti sobu Nuaninu Mirarebana foi riati, ampafe denatui we amea meu kariri dereraia fo, donio rahida bonini Nuaninu Mirarebanai nani mewati teri na meuremine tuti metarami teri na metarami feninai.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Tarai Yesusi mani Seng dine, weo Dauti mantauni wiro dautai to rorafaisi kaha, wape medu kaririai deyo,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 pariao inari nemu aitetawausa etawaia ehai tuti esomia ehai we wau.”’
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Ampafe nanai aino inontarai Israeline mea kiai todoni kontaio mewaitawang kepanai na mai we Yesusi mano mepahui sawai na aitaba finani, andino Allai yuaisi we Seng tuti we Mananu Mampariri ne.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Na kutu etarami kaiwo fenanai, etatua wawerasa paria. Ainanaya etutang bera Petrusi tuti rasuli mano wei fosa eteyo, “Tonana mani ambori ametohong todoni ki?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Petrusi yoa wesa deyo, “Metauberahai weru mene sasariwai. Tuti mansiari-mansiari wau webaptisi na Yesus Kristusi wonongne, ambori Seng Allai deiai mene sasariwai, tuti ambori mesobu Nuaninu Mirarebana foi riati.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Weo Seng Allai ne dererai ninai dohonai we mea, mene arikangfosa tuti we mano enai na nu waroi fosa kiai, amani inontarai kiaio ambori Seng Allai, tane Sengnei, sahu ruhisa we erariati ma fosa.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Petrusi deikaririai wesa tonanai, tuti na kaiwoariri siai bitoya meduri foi kontai, deretawansa tuti deunausa we eroasoai, deyo, “Metanansiau, weo inontarai eharira fosa esobu aiboi maraba ki.”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Kaiwasa bitoya eroaso fiani aino Petrusi medura fo, ainanaya ewebaptisi. Ampafe na rahida bonani kaiwasa eroasoa fosa efau ehontai aha, amani ewepiaura wering wetoru (3.000).
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Efanduhisa pampang we esobu aunaufo ria rasulifosa, we etampi ruhiai tuti we ewenadi ruhiai, tuti eweboyari riasa pampang.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Seng Allai niari fitantuma bitoya paria ria rasulifosa, ampefe kaiwasa bitoya na Yerusalemi fosa ematai tutu esomi wei.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Inontarai eroasoa fosa kiai eweboyari pampang. Fianai aino eneng fo esahuai we fi ene ruhiai.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ene ra eminohi tutira fo etawayanai, doifo etatorai mai sa kiai kariri fianai aino mansiari-mansiari ewepararura fo.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Na rahida neungfo efanduhisa pampang na Allai ne Munufoi refongfoi, we ewenadi wei, kontai na ene munu rorong fo etampi ruhiai na enemirorong mei tuti mirising.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Efiai Seng Allai pampang, tuti kaiwasafoi kiai enemirorong mirising wesa. Rahida neungfo Sempaisi sahu kaiwasa siai bitoya we ehontaisa, amani inontaraio arahi feririsa weru ene sasarifoi.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.