Romanos 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 T̃eʼpaʼ oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ netmaʼntatasa poʼpoñ cot̃ap̃ñats. Ñehua, sapaʼ oʼ eʼñe señotueñ atet̃ pena ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ arr patsro ñeñt̃chaʼ atet̃ yepena. Sapaʼ señoten añ ñoñetspaʼ sherben t̃arrempohuach allempo yocrrena añe patsro. T̃arraña ñerraʼm esempo yerromapaʼ añ ñoñetspaʼ amach errot̃enot̃ alloʼna yameʼñaʼneño. Oʼhuañchaʼ yameʼñeña.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 — ausente —
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 — ausente —
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Ñeñt̃oʼmarña oʼch masheñnesha ñam̃a noc̈hanesha notas, yapaʼc̈hoʼña oʼhuañchaʼ am̃chaʼnoc̈htanaʼtenya añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ Moiséseshot̃, t̃arroʼmar ñeñt̃ey oʼ yameʼñerrapaʼ oʼ yerromapretera Cristo. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ eʼñe pocteʼ oʼch yoʼpatera poʼpsheñeñ. Ñam̃a ñeñt̃ oʼ yoʼpaterra t̃eʼ, ñeñt̃paʼ Cristo ñeñt̃ara ñeñt̃ tanterrtsa rromot̃. Allochñapaʼ att̃och yorrtatyen ñeñt̃ eʼñe cohuen atet̃ muenen Yompor.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 T̃arroʼmar ahuat̃ allempo eʼñe yañeña yoct̃ap̃ña ora yoct̃enpaʼ amaʼt yeñoteneñ añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃paʼ att̃era muenateney oʼch alloʼna taruasatneney yoʼchñar. Att̃oña allach c̈hapaterryeñ rromueñtso att̃och eʼñe yechencaʼhuerrañ.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 T̃arraña t̃eʼpaʼ eʼñe yerromapreteñot̃ Cristo añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃paʼ oʼhuañ am̃chaʼnoc̈htanaʼtenya atet̃ ñerraʼm ahuat̃. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ eʼñe cohuen yocrrena Yomporecop. T̃eʼpaʼ ama añecpayaye ñeñt̃ atet̃ yepeʼt̃ ahuat̃ att̃och eʼñe yaʼmueroc̈htameʼteñot̃ yetsotatuañ ñeñt̃ atet̃ otyeʼt̃ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Añecopña yocrrena eʼñe cohuen Yomporecop t̃arroʼmar t̃eʼ Parets Puecamquëñpaʼ oʼ etserrataterrnay yoct̃ap̃ña.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 Ñehua, ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ napaʼ notenest̃eʼ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃paʼ ñeñt̃paʼ amat̃eʼ cohuenayaye. T̃arraña ñeñt̃paʼ ama att̃eyeʼ notenso amaʼt mamesha. Atet̃ napaʼ ñerraʼm ama eñallñeña añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, napaʼ amat̃eʼ c̈haponañeña neyoc̈hro ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. Atet̃ ñerraʼm ama eñallñeña añ ñoñets ñeñt̃ yoteneʼ “amach yeyeʼchapretannaʼtatsto”, napaʼ amat̃eʼ c̈haponañeña neyoc̈hro ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor ñerraʼm esempo es yeyeʼchapretannena.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 T̃arraña allempo c̈hapona neyoc̈hro poʼñoc̈h atet̃ oteney ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ama es ayeʼchapretannaʼtpahuo, noʼchñar ñeñt̃ neyoc̈hroʼtsenpaʼ elloña nanacchaʼ es yeʼchatseʼtatyenen. Ñerraʼm ama neñotenñe añ ñoñets ñeñt̃ yoteneʼ ama es ayeʼchapretannaʼtpahuo, ñerraʼmañpaʼ amat̃eʼ neñotenñe ñeñt̃ atet̃ neyeʼchapreteña poʼpsheñeñ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña poʼñoc̈h noʼchñar entapretenen Yompor.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Ahuat̃ napaʼ allempo ama neñotenaʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, nañapaʼ nanac cosheñtsoʼtsennoñ allempo. T̃arraña allempoña neñoter ñeñt̃ atet̃ oteney ñeñt̃chaʼ atet̃ yep̃a cohuen ñam̃a ñeñt̃ ama atet̃ ap̃apahuopaʼ allempot̃eñña napaʼ neñotena poʼñoc̈hpaʼ shonteʼ noʼchñar ñeñt̃ neyoc̈hroʼtsen. Allempot̃eñña napaʼ atarr nellquërra nanac. Neñoteñ aña noʼpatenaya rromueñets ñeñt̃ara coñcheñets.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Ñam̃a añ ñeñt̃ara ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ alloʼch yocrrenañ eʼñe cohuenpaʼ t̃arraña arepaʼt att̃eyaye, naña noʼchñar allo nat̃pareʼten ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ach nanmayeñ rromueñtso.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 — ausente —
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 — ausente —
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 T̃eʼña sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ añ ñoñets ñeñt̃ eʼñe otets cohuenpaʼ ñeñt̃epaʼtña yoʼpatatenaya rromueñets. T̃arraña ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye. Añña ñeñt̃ yoʼpatatenaya rromueñets, ñeñt̃paʼ yoʼchñar. Ñam̃a Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ eʼñe cohuenpaʼ ñeñt̃ña oʼ aʼpot̃errnay yoʼchñar. Att̃ochña yeñoterr yoʼchñarpaʼ nanac sosey entapreteney Yompor.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Yapaʼ yeñoteñ añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃paʼ Partseshot̃ eʼñe cohuen anaret̃eñ, t̃arraña atet̃ ñerraʼm napaʼ arromñat̃ot̃a atet̃ nepena, c̈hocmach nep̃atseʼtyen ñeñt̃ ama cohuenayeʼ enteno Yompor. Eʼñe atet̃ nepena ñerraʼmrrat̃eʼ aña netaruasateneʼ noʼchñar.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Ama neñoteñe esoʼmart̃eʼña atet̃ nepena, t̃arroʼmar amaʼt ñeñt̃chaʼ atet̃ oʼ nep̃ohuapaʼ amaʼt napaʼ amach eʼñe pocteyeʼ nenteñe. T̃arroʼmar amaʼt nemneñeñ añt̃eʼ atet̃ nep̃ohua ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor, t̃arraña arepaʼtña att̃eyeʼ nepeno. Añepaʼt atet̃ nepen ñeñt̃ ama nemnenñe, ñeñt̃ poʼñoc̈h ama cohuenayeʼ enteno Yompor.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Ñam̃a esempo oʼch nep̃ohua ñeñt̃ ama cohuenayaye, ñeñt̃ amaʼt napaʼ ama nemnenñe, nañapaʼ neñoteñ att̃ot̃ña oʼ nat̃pareʼtua ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ eʼñe cohuen.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Ñeñt̃oʼmarña neñoteñ ñerraʼm esempo oʼ atet̃ nep̃ohua ñeñt̃ amaʼt napaʼ netsenaʼten, ñeñt̃paʼ neñoteñ ama eʼñe nayeʼ atet̃ petso. Añña atet̃ nep̃ateneʼ noʼchñar ñeñt̃ alloʼtsenara neyoc̈hro.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Napaʼ neñotena eʼñe att̃a eñalletñan, neyoc̈hroñapaʼ ama eñalle att̃och cohuen enten Yompor, amaʼt coñeʼt̃a. Amaʼt nemneñeñ oʼch atet̃ nep̃añ ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor, t̃arraña ama errot̃ nepeñe atet̃ p̃atsa ñeñt̃ atet̃ cohuentetsa.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Ñeñt̃ atet̃ nepenapaʼ amaʼt napaʼ ama pocteyeʼ nenteñe. T̃arroʼmar amaʼt nemneñeñ oʼt̃eʼ atet̃ nep̃ohua ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor, t̃arraña arepaʼtña att̃eyeʼ nepeno. Añach atet̃ nepena ñeñt̃ ama nemnenñe ñeñt̃ poʼñoc̈hpaʼ ama cohuenayeʼ enteno Yompor.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Ñeñt̃oʼmarña neñoteñ, ñerraʼm esempo oʼ atet̃ nep̃ohua ñeñt̃ amaʼt napaʼ ama nemnenñe, ñeñt̃paʼ neñoteñ ama eʼñe nayeʼ atet̃ petso. Añña atet̃ nep̃ateneʼ noʼchñar ñeñt̃ alloʼtsenara neyoc̈hro.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ neñotena ñerraʼm esempo yemneñeñ oʼt̃eʼ atet̃ yep̃añ ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor, t̃arraña yoʼchñar ñeñt̃ yeyoc̈hroʼtsenpaʼ c̈hocmach cot̃apeʼchateney ñeñt̃ ama cohuenayeʼ enteno Yompor.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 T̃arraña att̃o Yompor oʼ cot̃apeʼchaterrey cohuen yeyoc̈hropaʼ ñeñt̃paʼ alloch eʼñe yocsheññaña poʼñoñ.
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 T̃arraña amaʼt atet̃paʼ yapaʼ yeñotena eñall poʼpoñ ñeñt̃ huomenc yepeneʼ yeyoc̈hro ñeñt̃ c̈hocmach eʼmoñeʼtenan ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼchen cohuen Yomporecop. Ñam̃a yoʼchñar ñeñt̃ huomenc yepeneʼ yeyoc̈hropaʼ ñeñt̃ña nanac mopaʼteneʼ yechets.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 ¡Ee-say! Nanac llequëñtsoʼtseney ya. Eseshaʼhuachcaʼ yaʼhuañam̃perreʼt̃eʼ yoʼchñar ñeñt̃ nanac yemueroc̈htateneʼ ñeñt̃chaʼ yanerreʼt̃eʼ rromueñtso.
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 Nanac neparasyosoʼteñ Yompor t̃arroʼmar neñoteññañ Puechemer ñeñt̃ Yepartseshar Jesucristo ñepaʼtña eʼñe yaʼhuañam̃perreʼ yoʼchñar. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe yeyoc̈hropaʼ yemneñeñ oʼch yoct̃apeʼcherrñañeñ Yompor poʼñoñ, t̃arraña yoʼchñarñapaʼ ñeñt̃aña c̈hocmach yetaruasateneʼ eʼñe yechtso.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.