Romanos 3
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 T̃eʼña sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ judioneshaʼpaʼ amat̃eʼ atarr sherbeno amapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃ att̃o tsorrannenetpaʼ amat̃eʼ es sherbeno. T̃arraña ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye. Poʼñoc̈hcaʼye atarr sherb̃aʼyen judioneshaʼ.
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Ñehua, oʼch yot ñanom ñeñt̃ att̃o sherbenet. Ñetña aparet̃et Yompor poʼñoñ ñanom att̃o ñetchaʼ aʼpot̃enet ñeñt̃ara ñoñets.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 — ausente —
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 — ausente —
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Ñeñt̃oʼmar napaʼ oʼch notas, eʼñe ya yepeñot̃ ñeñt̃ ama cohuenayaye, att̃oña yorrtateññañ Yompor ñapaʼ ñaña eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyets. Ñehua, ñerraʼm yoʼchñarot̃ atet̃ yeyenpapreteñ Yompor orrtateʼ poʼcohuenñapaʼ sañapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ, Yomporpaʼ amat̃eʼ pocteyayeña oʼch tsaʼtaterrya yoʼchñaroʼmar. Ñehua, añpaʼ att̃a notenes atet̃ t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ eñosatseʼtyen acheñeneshaʼ.
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Poʼñoc̈h yeñoteñ eʼñe pocteʼ atet̃chaʼ tsaʼtaterrya Yompor. T̃arroʼmar ñerraʼm ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ pena Yomporpaʼ ñeñt̃epñapaʼ amat̃eʼc̈hoʼ errot̃eno eñoteñe ñam̃a atet̃chaʼ entyesuerrey allohueney esempohuañen.
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Ñam̃a yaña ñerraʼm esempo yeñosatseʼtyen es ñeñt̃ ama att̃eyayepaʼ att̃oña yorrtateññañ Yompor ñapaʼ ñaña eʼñe poʼñoc̈hareʼ ñeñt̃ atet̃ es otyen. Amaʼt eʼñe yeñosatseʼteñot̃paʼ nanacchaʼ yecohuentateññañ Yompor. Ñehua, ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ atet̃ soten, ñerraʼm atet̃ yeyenpapreteñ orrtateʼ Yompor poʼcohuenña, amat̃eʼ pocteyayeña oʼch att̃era enteney Yompor ñerraʼm ñeñt̃ey atarr sosey es p̃aʼyets.
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Sapaʼ aña sotatseʼtyen, amaʼtpaʼ ap̃apoʼch ñeñt̃ ama cohuentetsom̃a allochñapaʼ eʼñe att̃ot̃paʼ oʼch yorrtaten ñeñt̃ cohuentetsa. Puesheñaʼtets acheñ eʼñe pueyllatatseʼteñmeʼchatset neñoñpaʼ otyenet, ñeñt̃ñac̈hoʼ atarr otenña Pablo. T̃arraña Yomporchaʼña tsaʼtaterrahuet ñeñt̃ atet̃ otatseʼtyenet. Ñam̃a ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ atsaʼtataret̃terretepaʼchña.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Ñehua, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ yapaʼ poʼñoc̈ht̃eʼ Yomporpaʼ enteney ñeñt̃ey judioneshay eʼñe cohuenareʼ es yep̃aʼyen. Ñam̃a c̈hat̃eʼ sotenapañ poʼpotantañ ñeñt̃ ama judioneshayayepaʼ ñetñapaʼ amoʼ att̃eyeʼ entenaneto Yompor. T̃arraña amaʼt mameshapaʼ ama att̃eyaye. T̃arroʼmar napaʼ oʼ neñotatuanmas att̃o amaʼt allohueney ñeñt̃ey acheñey c̈hocma ochñat̃ecmay amaʼt ñeñt̃ey judioneshay. Amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayayepaʼ eʼñe att̃ecmay ochñat̃ecmay.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Amaʼt Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ aquellcaʼhuaret̃ ahuat̃ot̃eñpaʼ eʼñe att̃ecma oteney, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Ñam̃a amaʼt puesheñarrot̃eya ama c̈hennayo yeyoc̈hro att̃och yeñotoñ Yompor poʼcohuenña. Amachña añeyeʼ yeʼneno ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor, amaʼt puesheñarrot̃eya.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Amaʼt allohueney ahuoʼt yesaʼnem̃ Yompor, amaʼt mamesha oʼhuañ yesherb̃aʼ ñocop, amaʼt allohueney. Amaʼt puesheñarrot̃eya ama eñallyeña ñeñt̃ey eʼñe cohuen es pets Yomporecop.
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 Att̃o eʼñe ya yeñosatseʼteñot̃ sosyaʼtsañec̈hno yeñyap̃ñapaʼ c̈ha ottena ñerraʼmrrat̃eʼ apampaña ñeñt̃ atoram̃p̃saret̃. Att̃o yeñen yenamot̃paʼ nanacchaʼ yeshcannena. Att̃o yeshquëñ yamoʼts yenamot̃paʼ c̈hach yottena ñerraʼmrrat̃eʼ shechep̃ amtsañep̃ atserr yepeneʼ puenamot̃.
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 Ñam̃a ñetpaʼ añach eñotenet parrnomarña, ñam̃a c̈hach chemamaʼtannenet.
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 Ñam̃a paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ machayot̃ach muetseñet acheñ.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Pottatseʼteñot̃etpaʼ c̈hach nanac mueroc̈htatyeñet acheñeneshaʼ, nanacchaʼ llecatyeñet.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ ama añeyeʼ yec̈heneto att̃och eʼñe muetsoññenot̃paʼ cohuen yemtannenet.
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 Ñam̃a amaʼt mameshapaʼ amach am̃chaʼnaʼtpahuoyeʼ enteñeto Yompor. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ notenes eʼñe Yompor poʼñoñot̃ ñeñt̃ atet̃ aquellcaʼhuaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Ñam̃a yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ otyen Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaʼhuaret̃ ahuat̃ot̃eñpaʼ añecopña oten ñeñt̃ echeneʼ poʼñoñ, amaña añecpayaye ñeñt̃ ama echayeʼt̃e poʼñoñ allempo. (Atet̃ ñerraʼm judioneshaʼpaʼ amaʼt ahuat̃ot̃eñ echeññañet Yompor poʼñoñ, ñeñt̃ara ñoñets ñeñt̃ oʼ notuanmas ñorraʼ arr.) Ñeñt̃oʼmarña amaʼt puesheñarrot̃esa sa amaʼt ñeñt̃es judioneshaspaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ soto, sapaʼ eʼñoʼ cohuen entenes Yompor. Att̃oña yeñoteñ amaʼt allohueney ñeñt̃ey corretsa añe patsropaʼ ama pocteyeʼ entenye Yompor ñeñt̃ atet̃ yep̃aʼyena.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 T̃arroʼmar yeñoteñ eʼñe yetsotateñot̃a añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñpaʼ amach errot̃enot̃ amaʼt puesheñarrot̃eya eʼñe yaʼpoctatoña yañeña att̃och eʼñe pocteʼ enteney Yompor. Añecpaña sherbeney añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñeñt̃chaʼ yeñotateneʼ poʼñoc̈h yapaʼ nanac ochñat̃ enteney Yompor.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 T̃arraña t̃eʼña Yomporpaʼ oʼ eñotatey att̃o ellonet̃paʼ eñall poʼpoñ att̃och pocteʼ entueney Yompor, ñeñt̃paʼ ama añeyaye oʼch yetsotatuen ora ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ. T̃arraña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ ñeñt̃arecpa eñen añecop.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 Att̃ochña Yomporpaʼ eʼñech pocteʼ entenanet amaʼt allohuen erraʼtsenchaʼ yemtenaya Puechemer ñeñt̃ara Jesucristo. Amaʼt allohueney att̃ecmach eʼñe pocteʼ entueney, eʼñe yeyemteñot̃a Jesucristo.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 T̃arroʼmar allohueney att̃ecmay eʼñe yoʼchñaʼtuen. Ama yetsoteññañe Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ eʼñe atet̃ muenen ña.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Ñeñt̃ att̃och eʼñe pocteʼ enteney Yomporpaʼ ñeñt̃paʼ atet̃: Eʼñe puemuereñot̃ey ahuoʼt apuey Puechemer ñeñt̃ Cristo Jesús att̃o ñachña eʼñe yetsaʼtuoya allohuen yoʼchñar. Ñeñt̃paʼ eʼñe att̃a apuey Yompor, ama eso yetsaʼteño amaʼt coñeʼt̃a.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 Ñam̃a Yomporpaʼ ahuoʼt orrtatan Puechemer Cristo ñeñt̃chaʼ rromosets añe patsro, oʼch ashataret̃ta poʼrras eʼñe yocop. Allochñapaʼ eʼñech eʼshohuaret̃terra yoʼchñar ñerraʼm yeyemterach ña. Ñam̃a ahuoʼt atet̃ p̃a Yompor att̃och yeñoch, ñapaʼ eʼñe pocteʼ atet̃ peʼt̃ ahuat̃, t̃arroʼmar acheñeneshaʼ ñeñt̃ corratseʼt̃ ahuat̃paʼ Yomporpaʼ att̃a ahuantenanet poʼchñar, ama ahuenayeʼ atsaʼtataret̃tuerreto poʼchñaret. (T̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe eñoteñ, Cristochña tsaʼtuerrahuet poʼchñaret ñamet ñeñt̃ allpon ameʼñayeʼt̃ ña ahuat̃.)
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 Ñam̃a ahuoʼt atet̃ p̃a Yompor allochñapaʼ att̃och yeñoch ñapaʼ eʼñe pocteʼ atet̃ pena; t̃emeʼttsen att̃ochña eʼñech pocteʼ enteney eʼñe yeyemteñot̃ Jesús.
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Ñehua, att̃o eʼñe yeyemteñot̃a Cristo Yomporñapaʼ eʼñech pocteʼ enteney, ñeñt̃oʼmarña oʼhuañchaʼ eñalleta ñeñt̃ allo yommoʼchena eʼñe yañeña, ñeñt̃ eʼñe yetsotateñot̃. T̃arroʼmar eʼñe yep̃aʼyeñot̃a yañeña ñeñt̃ eʼñe cohuen yenten ya, Yomporñapaʼ amach pocteyeʼ entenye.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ eʼñe poʼñoc̈h yeñoteñ eʼñe yeyemteñot̃a Cristopaʼ eʼñech pocteʼ enteney Yompor amaʼt ama yetsoteno ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Ñehua, oʼch noterrserr masheñnesha judioneshachaʼ, ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ Yomporpaʼ sapt̃at̃eʼ Seyomporer sepeñ ñeñt̃es judioneshas, amat̃eʼña añecpaʼnayaye ñeñt̃ ama judioneshayaye. T̃arraña napaʼ oʼch notas, amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayayepaʼ ñetpaʼc̈hoʼña Poʼyomporer peñet.
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 T̃arroʼmar eʼñe pat̃rra Yompor. Ñam̃a amaʼt erraʼtsena judioneshaʼ ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya Cristopaʼ Yomporñapaʼ eʼñech pocteʼ entenanet. Ñam̃a att̃ecma amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃chaʼ yemterraya Cristo, ñetpaʼc̈hoʼña eʼñech pocteʼ entenanet Yompor.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Ñatoʼ sa t̃eʼpaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ yeyemteñot̃ Cristo, t̃eʼpaʼ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñpaʼ oʼch yehuaporeʼch, oʼhuañchaʼ sherb̃aʼy. T̃arraña oʼch notas, elloña att̃oña eʼñe yeñoten, ñeñt̃oʼmarña Yompor poʼñoñpaʼ atarr sherbeney.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.