Mateus 27
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Tsapat̃ña puetarenpaʼ ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ apc̈haʼmueneterr parro epuet ñeñt̃ pomporneshaʼ pen judioneshaʼ. Allña apc̈henetpaʼ ñetña allohuenetpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtet att̃ot̃chaʼ muetsatateret Jesús.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Jesúsñapaʼ oʼ huancotaʼtuet allempoñapaʼ anmaʼmueñet alloʼtsen am̃chaʼtaret̃ Poncio Pilato (ñeñt̃ nen gobierno Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop). Allcaʼye pomaʼmueñetña Jesús.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Judasña ñeñt̃ pomueʼ Jesúspaʼ allempoña ñapaʼ eñoch Jesúspaʼ c̈hochcaʼye muetseret. Allempoña puellquëñot̃paʼ ello alla cot̃apeʼcherran cohuen. Allempo atet̃ cot̃apeʼcherrpaʼ ñañapaʼ alla pomuerran quelle maʼpoch c̈harratlla. Alla apuerranaʼ cornaneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Allñapaʼ atet̃ otuerranet:
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Allempoña ñapaʼ att̃a huaporeʼterranaʼ quelle oʼpono Parets paʼpacllopaʼ oʼ alla ahuerr, eʼñe puellquëñot̃paʼ tsom̃aʼhuerra ñañeña.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Cornaneshaʼñapaʼ oʼ alla cheterret quelle. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset.
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Allempoña eʼñe ñagattsetapaʼ atet̃ aʼpoctachet oʼch rañt̃oñet allo añ poʼpatseñ ñeñt̃ yec̈hcatyeneʼ patsrroʼ allochñapaʼ allchaʼ pampaʼyeret amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ ahuapña ñerraʼm esempo rromayenet allampaño.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ patserpaʼ añ sochet Errasatsotnanen t̃arroʼmar ñeñt̃e quellayero rañt̃yet allo ashataret̃terra errasats. Amaʼt t̃emeʼttsen ñeñt̃ patser socheñet Errasatsotnanen.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Att̃ocaʼyeña etsotaña atet̃ oteʼt̃ Jeremías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, ñeñt̃paʼ atet̃caʼye quellquëʼt̃ Cristocop: “Cheterretchaʼ ñeñt̃ maʼpoch c̈harratlla quelle ñeñt̃ allpon poʼtsaʼ nen israelenaʼtarneshaʼ att̃o muetsatateret.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Ñeñt̃ña quellepaʼ allochcaʼye rañt̃errñañet poʼpatseñ ñeñt̃ yec̈hcateneʼ patsrroʼ. Atet̃caʼye otenenña Partseshaʼ oʼch atet̃ nep̃a.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Allempo c̈hapachet Jesús am̃chaʼtaret̃ Pilatesho, allñapaʼ all am̃chaʼtaret̃ñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtap̃:
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñetña allpaʼ atarr otteñeʼchyesoset Jesús. Ñañapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama eñoreno, amaʼt parrocha ama anapuenaneto ñeñt̃ att̃o aʼmet̃areʼteñet.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Allempo Pilatopaʼ atet̃ och:
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ñañapaʼ ama anapuenaneto amaʼt eʼñe parrocha. Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃paʼ nanac cohuanaʼteñ. Ama eñoteñeto esoʼmart̃eʼ ama eñoreno ñocop.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ñehua, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet. Eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo, ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobierno Romot̃paʼ ñañapaʼ c̈hocmach aʼrroyerran puesheñarr judioneshacop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ pamoʼts penet ñet. Oʼch apanet erraʼtsenc̈hoʼ enamuenet ñeñt̃ muenenet ñet. Ñeñt̃paʼ añecop aʼrroyenanetña puesheñarr pamoʼtset att̃och eʼñe cohuen coshatenan allohuen judioneshaʼ.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Ñam̃a eʼñe allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Barrabás. Allohuenetpaʼ eʼñe eñotueñet añecopña yottam̃peñet ñapaʼ c̈hocma at̃pareʼtaneʼt̃ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobierno Romot̃.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo apc̈haʼhua allohuen acheñeneshaʼpaʼ am̃chaʼtaret̃ña Pilatopaʼ aʼp̃t̃oʼtapanet:
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Ñehua, Pilatopaʼ eñotapan judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñetpaʼ eʼñe pueʼmoñeʼtateñmeʼchatsa oʼ pomueret Jesús. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ añ muenen oʼch aʼp̃t̃oʼtan allohuen acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ añcaʼye eʼnen att̃och aʼrroyerran Jesús.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Ñam̃a t̃arroʼmar allempo anorros poʼconaño allchaʼ aʼpoctatan ñoñets, puet̃aporñapaʼ oñmach poʼñoñ all oteñ: “Amach errot̃ pep̃atsche Jesús ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñer t̃arroʼmar amaʼt añ tsapro napaʼ oʼ nec̈hopoʼteñ; napaʼ ñeñt̃ña atarr neyoreʼteʼ.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 T̃arraña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñetñapaʼ aña atarr cot̃apeʼchatenet acheñeneshaʼ att̃och ñetpaʼ allohuenetpaʼ oʼch ochet Pilato:
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Pilatopaʼ oʼ alla aʼp̃t̃oʼterraneterr:
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Pilatoñapaʼ alla oterraneterr:
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Pilatoñapaʼ eʼñe eñoteñ att̃och ñapaʼ amach errot̃ pe, elloña acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr atsrreʼmoc̈htanaʼteñet. Allempoñapaʼ chetan oñpaʼ eʼpotaʼta allochñapaʼ att̃och eñotatanet ñapaʼ amacaʼye ñayeʼ otteñeʼchenaye, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ ñetñapaʼ alla otereterr:
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Allempoñapaʼ aʼrroyerranet Barrabás, Jesúsñapaʼ ashtach allempoñapaʼ otan poʼsolltarneshar:
26 — ausente —
27 Ñehua, solltarneshaʼña ama aneñetaʼ allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset ñetñapaʼ arrña ñanom anmet Jesús am̃chaʼtaret̃epahuo. Allña agotachet allohuen poʼpotantañ solltarneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen oʼch eʼñe apc̈het Jesúsesho.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Allñapaʼ paʼllocchameʼteñot̃et Jesúspaʼ rrotam̃pes paʼshtam, chorrachet shetamuets tsamamuen ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Pelltaʼtoñet ñam̃a choyoʼmets agrec̈hpaʼ ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Orrachet ñam̃a tsachep̃ poto poʼcohuenrot̃ ñeñt̃ atet̃ orren ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Allempoñapaʼ concorpaʼyesyet. Paʼllocchameʼteñot̃etpaʼ eʼñe atet̃ p̃achet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet:
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Puecheʼtatseteñot̃et aʼcoshareʼteñetpaʼ oʼ chetam̃peretña ñam̃a tsachep̃ potot̃paʼ alloña astoʼtameʼteñet poño.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Oʼña achm̃areʼtuahuetpaʼ allempoñapaʼ rrotam̃peret shetamuets tsamamuen chorrateret eʼñe ña paʼshtam. Allempoñapaʼ anmet aʼyo allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Eʼñe ahuanmatsetpaʼ allña oñenetpaʼ oʼ poctet puesheñarr yacma ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón. Ñañapaʼ allent̃a chechatnomet Jesús poʼcorsoch.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 C̈hapachet all socheñet Gólgota ñeñt̃ yoten yeñoño Poñetallep̃no.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Oʼ c̈hapachet all Jesúspaʼ aposetañ vinos ñeñt̃paʼ añ atsetaret̃ pueretso ñeñt̃ atarr pesherr. Att̃a am̃lleʼpaʼ ama mueno oʼch orr.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Allempoña oʼ corsoʼtam̃pesuetpaʼ solltarneshaʼñapaʼ allent̃a yellsheñeʼchatoñet paʼshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesñañet paʼshtam puemaʼtets. Att̃oña etsoterra añ ñoñets ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Ñehua, allempopaʼ eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ Cristo otatseʼt̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Yellsheñeʼchaterrnanetchaʼ neshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesonet neshtam puemaʼtets.”
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Allempoña solltarneshaʼpaʼ alla anorrc̈haʼtet oʼch cohuam̃p̃set.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ñehua, poñot̃ all corsocho all noñet tsachtall aquellcaret̃ att̃ochña eñoteñet ñeñt̃ecop corsoʼtam̃peñet. Ñeñt̃ña quellecpaʼ atet̃ oten: “Añ Jesúspaʼ ñeñt̃caʼyeña judioneshaʼ Paʼm̃chaʼtaret̃er.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Allñapaʼ corsoʼtam̃p̃set epuet ñam̃a epsheña eñet̃, puesheñarrpaʼ nosñañet poʼcohuenrot̃, poʼpsheñeññapaʼ nosñañet pueʼchcot̃erot̃.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ñeñt̃ña oñmac̈hets allpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hocma achm̃areʼtneñet. Pachm̃arñot̃etpaʼ coñoʼcoñtanaʼtyesneñet,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 ñeñt̃paʼ atet̃ otyesneñet:
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Eʼñe att̃ecma achm̃areʼteñ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ, amaʼt allohuenet fariseoneshohuen. Ñetñapaʼ pachm̃areʼteñot̃paʼ atet̃ otatseʼtyeñet:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 —T̃eʼña p̃apaʼ oʼ p̃aʼqueshp̃atyes poʼpotantañ, p̃añapaʼ esoʼmareʼtchaʼña ama eshcayeʼ p̃aʼqueshp̃aterroña eʼñe p̃añeña.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 P̃apaʼ p̃a yemtenaya Yomporpaʼ t̃eʼñapaʼ aʼqueshp̃aterrpepaʼñacaʼye ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eʼñe cohuen muerenp̃a. P̃apaʼ ñeñt̃ep̃ poʼñoc̈h atet̃ otets Yomporoʼ Puechemerep̃.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Eʼñe att̃ecma peʼ ñam̃a eñet̃ ñeñt̃ epuet corsoʼtam̃peñet ñetpaʼc̈hoʼña atarr es otnareʼchet allot̃ poʼcorsochot̃.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Oʼña c̈hap poctopaʼ oʼhuañ atsnom oʼ eʼñe checmetua ora errap̃aren añe patsro, oʼña ellerrotenmochapaʼ oʼ alla puetarerr.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Allempoña ellerrotnenmochapaʼ Jesúsñapaʼ rrana huomenc, ñeñt̃paʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño:
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ t̃omc̈hets all ñeñt̃ eʼmueʼ atet̃ oten Jesús, ñetñapaʼ amacaʼye eʼmueññañeto poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oten, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ c̈ha otyeset:
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Allempoñapaʼ mata puesheñarr ñeñt̃ alloʼtsen, eʼc̈homosan chellaʼso ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ oʼ neʼ tsachp̃opaʼ allot̃ña tsotsoʼtatosanña Jesús.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Poʼpotantaññapaʼ atet̃ ochet ñeñt̃ tsotsoʼtateneʼ:
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla rranerrerr huomencpaʼ rroma.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Allempoña besom allo yottam̃peññañet Parets paʼpaquëll oʼponopaʼ ahuepaʼt rrarraʼnom eʼñe poctacma, ellopaʼtetsta enot̃eñ eʼñe sotatsohua. Allempoñapaʼ oʼ pella pats atarr huomenc, rrarnaʼtyes mapuetac̈hno.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Tornaʼtam̃pesyes apampaña. Shonteʼ ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets ñeñt̃ oʼ collaʼhuañ, ñetñapaʼ ahuepaʼt eʼñe tantrraʼtuerret.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Allempoña tanterra Jesúspaʼ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ sohuanerretña all apamparet̃teteʼt̃ oʼ alla ahuanerret anetso Jerusaléño ñeñt̃ anaret̃ Partsocop, allñapaʼ shonteʼ acheñ ñeñt̃ entapuerrahuet.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Eʼñe allempo rroma Jesús, solltarneshaʼña epuet poʼcap̃taner ñeñt̃ allpon cohuam̃peneʼ Jesús, ñetñapaʼ eʼñe enteñet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyesa allempo, att̃o pella pats. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atarr yorenet. Allempoñapaʼ atet̃ otet:
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Alloʼtsaʼyen ñam̃a shonteʼ coyaneshac̈hno, ñetñapaʼ aʼyot̃a cohuanrrorteñet. Ñetpaʼ ñetcaʼyeña cot̃aʼhuanmueʼña Jesús Galileot̃eñ ñeñt̃ sherb̃aʼyesayeʼt̃.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Ñeñt̃paʼ María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Jacobo pachor ñam̃a José. Alloʼtsen ñam̃a ñeñt̃ pachor pen Zebedeo puechemereshaʼ, ñam̃a poʼpotantañec̈hno coyaneshac̈hno.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 — ausente —
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 — ausente —
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 aʼsuatuerran Jesús corsochot̃ all rromuen. Allempoñapaʼ ep̃atseʼch shetamtso ñeñt̃ eʼñe cohuen emarr. Allempoñapaʼ anem̃ allchaʼ pampueñaʼ.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 All eʼñe errteʼ eñateneʼ mapuetpon ñeñt̃paʼ eʼñe pamoʼtsnaʼtarneshacpañ allcaʼyeña nenanaʼña Jesús. Allempoñapaʼ attomeʼterrñañ mapueʼ añecmuen allo yottam̃pesner ñeñt̃ puepampuer p̃ach. Oʼña yottam̃pesuanerpaʼ Joséñapaʼ ahuerr.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Allñapaʼ alloʼtsen María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María. Ñetñapaʼ alla anorrc̈haʼtoset allameʼtets all pampueñet.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Met añ yet̃er allempo c̈hocmach aññoʼterreterr ñeñt̃ tsapat̃ecop allempocma amesen judioneshaʼ. Tsapat̃ñapaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a fariseoneshaʼ ñetñapaʼ eʼñe alla shontenet parro all Pilatesho.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Ñeñt̃paʼ atet̃ otoset:
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 T̃eʼpaʼ pemñayeʼchñacaʼye ñeñt̃chaʼ nanac cohuam̃p̃soseʼ puepampro eʼñe puemaʼpamtañohua, t̃eʼt huapa pueyochreshaʼpaʼ c̈hat̃eʼcaʼye eʼñe aʼnahua eretaʼ. Allempoña ñetpaʼ c̈hat̃eʼ ochet acheñeneshaʼ Jesúspaʼ oʼcaʼye tanterra rromot̃. Ellot̃eʼña ñet allempopaʼ nanact̃eʼ shecareʼteret acheñeneshaʼ. Ellot̃eʼ metanerret ñeñt̃ att̃o shecareʼtyeseteʼt̃ ahuaña acheñeneshaʼ.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilatoñapaʼ atet̃ otapanet:
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ñetñapaʼ ahuanmuet puepampro. Mapueʼ allo yottam̃peñetpaʼ eʼñe cohuen yomrraram̃p̃soset att̃ochña eñoteret ñerraʼm eseshaʼch toram̃perreʼ. Oʼña eʼñe cohuen p̃am̃pesuetpaʼ allempoñapaʼ naʼneret guardia all ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.