Mateus 27
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Tsapat̃ña puetarenpaʼ ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ apc̈haʼmueneterr parro epuet ñeñt̃ pomporneshaʼ pen judioneshaʼ. Allña apc̈henetpaʼ ñetña allohuenetpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtet att̃ot̃chaʼ muetsatateret Jesús.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Jesúsñapaʼ oʼ huancotaʼtuet allempoñapaʼ anmaʼmueñet alloʼtsen am̃chaʼtaret̃ Poncio Pilato (ñeñt̃ nen gobierno Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop). Allcaʼye pomaʼmueñetña Jesús.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Judasña ñeñt̃ pomueʼ Jesúspaʼ allempoña ñapaʼ eñoch Jesúspaʼ c̈hochcaʼye muetseret. Allempoña puellquëñot̃paʼ ello alla cot̃apeʼcherran cohuen. Allempo atet̃ cot̃apeʼcherrpaʼ ñañapaʼ alla pomuerran quelle maʼpoch c̈harratlla. Alla apuerranaʼ cornaneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Allñapaʼ atet̃ otuerranet:
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Allempoña ñapaʼ att̃a huaporeʼterranaʼ quelle oʼpono Parets paʼpacllopaʼ oʼ alla ahuerr, eʼñe puellquëñot̃paʼ tsom̃aʼhuerra ñañeña.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Cornaneshaʼñapaʼ oʼ alla cheterret quelle. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Allempoña eʼñe ñagattsetapaʼ atet̃ aʼpoctachet oʼch rañt̃oñet allo añ poʼpatseñ ñeñt̃ yec̈hcatyeneʼ patsrroʼ allochñapaʼ allchaʼ pampaʼyeret amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ ahuapña ñerraʼm esempo rromayenet allampaño.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ patserpaʼ añ sochet Errasatsotnanen t̃arroʼmar ñeñt̃e quellayero rañt̃yet allo ashataret̃terra errasats. Amaʼt t̃emeʼttsen ñeñt̃ patser socheñet Errasatsotnanen.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Att̃ocaʼyeña etsotaña atet̃ oteʼt̃ Jeremías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, ñeñt̃paʼ atet̃caʼye quellquëʼt̃ Cristocop: “Cheterretchaʼ ñeñt̃ maʼpoch c̈harratlla quelle ñeñt̃ allpon poʼtsaʼ nen israelenaʼtarneshaʼ att̃o muetsatateret.
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Ñeñt̃ña quellepaʼ allochcaʼye rañt̃errñañet poʼpatseñ ñeñt̃ yec̈hcateneʼ patsrroʼ. Atet̃caʼye otenenña Partseshaʼ oʼch atet̃ nep̃a.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Allempo c̈hapachet Jesús am̃chaʼtaret̃ Pilatesho, allñapaʼ all am̃chaʼtaret̃ñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtap̃:
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñetña allpaʼ atarr otteñeʼchyesoset Jesús. Ñañapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama eñoreno, amaʼt parrocha ama anapuenaneto ñeñt̃ att̃o aʼmet̃areʼteñet.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Allempo Pilatopaʼ atet̃ och:
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Ñañapaʼ ama anapuenaneto amaʼt eʼñe parrocha. Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃paʼ nanac cohuanaʼteñ. Ama eñoteñeto esoʼmart̃eʼ ama eñoreno ñocop.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Ñehua, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet. Eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo, ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobierno Romot̃paʼ ñañapaʼ c̈hocmach aʼrroyerran puesheñarr judioneshacop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ pamoʼts penet ñet. Oʼch apanet erraʼtsenc̈hoʼ enamuenet ñeñt̃ muenenet ñet. Ñeñt̃paʼ añecop aʼrroyenanetña puesheñarr pamoʼtset att̃och eʼñe cohuen coshatenan allohuen judioneshaʼ.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Ñam̃a eʼñe allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Barrabás. Allohuenetpaʼ eʼñe eñotueñet añecopña yottam̃peñet ñapaʼ c̈hocma at̃pareʼtaneʼt̃ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobierno Romot̃.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo apc̈haʼhua allohuen acheñeneshaʼpaʼ am̃chaʼtaret̃ña Pilatopaʼ aʼp̃t̃oʼtapanet:
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Ñehua, Pilatopaʼ eñotapan judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñetpaʼ eʼñe pueʼmoñeʼtateñmeʼchatsa oʼ pomueret Jesús. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ añ muenen oʼch aʼp̃t̃oʼtan allohuen acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ añcaʼye eʼnen att̃och aʼrroyerran Jesús.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Ñam̃a t̃arroʼmar allempo anorros poʼconaño allchaʼ aʼpoctatan ñoñets, puet̃aporñapaʼ oñmach poʼñoñ all oteñ: “Amach errot̃ pep̃atsche Jesús ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñer t̃arroʼmar amaʼt añ tsapro napaʼ oʼ nec̈hopoʼteñ; napaʼ ñeñt̃ña atarr neyoreʼteʼ.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 T̃arraña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñetñapaʼ aña atarr cot̃apeʼchatenet acheñeneshaʼ att̃och ñetpaʼ allohuenetpaʼ oʼch ochet Pilato:
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Pilatopaʼ oʼ alla aʼp̃t̃oʼterraneterr:
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Pilatoñapaʼ alla oterraneterr:
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Pilatoñapaʼ eʼñe eñoteñ att̃och ñapaʼ amach errot̃ pe, elloña acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr atsrreʼmoc̈htanaʼteñet. Allempoñapaʼ chetan oñpaʼ eʼpotaʼta allochñapaʼ att̃och eñotatanet ñapaʼ amacaʼye ñayeʼ otteñeʼchenaye, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ ñetñapaʼ alla otereterr:
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Allempoñapaʼ aʼrroyerranet Barrabás, Jesúsñapaʼ ashtach allempoñapaʼ otan poʼsolltarneshar:
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ñehua, solltarneshaʼña ama aneñetaʼ allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset ñetñapaʼ arrña ñanom anmet Jesús am̃chaʼtaret̃epahuo. Allña agotachet allohuen poʼpotantañ solltarneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen oʼch eʼñe apc̈het Jesúsesho.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Allñapaʼ paʼllocchameʼteñot̃et Jesúspaʼ rrotam̃pes paʼshtam, chorrachet shetamuets tsamamuen ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Pelltaʼtoñet ñam̃a choyoʼmets agrec̈hpaʼ ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Orrachet ñam̃a tsachep̃ poto poʼcohuenrot̃ ñeñt̃ atet̃ orren ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Allempoñapaʼ concorpaʼyesyet. Paʼllocchameʼteñot̃etpaʼ eʼñe atet̃ p̃achet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet:
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Puecheʼtatseteñot̃et aʼcoshareʼteñetpaʼ oʼ chetam̃peretña ñam̃a tsachep̃ potot̃paʼ alloña astoʼtameʼteñet poño.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Oʼña achm̃areʼtuahuetpaʼ allempoñapaʼ rrotam̃peret shetamuets tsamamuen chorrateret eʼñe ña paʼshtam. Allempoñapaʼ anmet aʼyo allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Eʼñe ahuanmatsetpaʼ allña oñenetpaʼ oʼ poctet puesheñarr yacma ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón. Ñañapaʼ allent̃a chechatnomet Jesús poʼcorsoch.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 C̈hapachet all socheñet Gólgota ñeñt̃ yoten yeñoño Poñetallep̃no.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Oʼ c̈hapachet all Jesúspaʼ aposetañ vinos ñeñt̃paʼ añ atsetaret̃ pueretso ñeñt̃ atarr pesherr. Att̃a am̃lleʼpaʼ ama mueno oʼch orr.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Allempoña oʼ corsoʼtam̃pesuetpaʼ solltarneshaʼñapaʼ allent̃a yellsheñeʼchatoñet paʼshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesñañet paʼshtam puemaʼtets. Att̃oña etsoterra añ ñoñets ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Ñehua, allempopaʼ eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ Cristo otatseʼt̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Yellsheñeʼchaterrnanetchaʼ neshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesonet neshtam puemaʼtets.”
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Allempoña solltarneshaʼpaʼ alla anorrc̈haʼtet oʼch cohuam̃p̃set.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Ñehua, poñot̃ all corsocho all noñet tsachtall aquellcaret̃ att̃ochña eñoteñet ñeñt̃ecop corsoʼtam̃peñet. Ñeñt̃ña quellecpaʼ atet̃ oten: “Añ Jesúspaʼ ñeñt̃caʼyeña judioneshaʼ Paʼm̃chaʼtaret̃er.”
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Allñapaʼ corsoʼtam̃p̃set epuet ñam̃a epsheña eñet̃, puesheñarrpaʼ nosñañet poʼcohuenrot̃, poʼpsheñeññapaʼ nosñañet pueʼchcot̃erot̃.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Ñeñt̃ña oñmac̈hets allpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hocma achm̃areʼtneñet. Pachm̃arñot̃etpaʼ coñoʼcoñtanaʼtyesneñet,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 ñeñt̃paʼ atet̃ otyesneñet:
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Eʼñe att̃ecma achm̃areʼteñ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ, amaʼt allohuenet fariseoneshohuen. Ñetñapaʼ pachm̃areʼteñot̃paʼ atet̃ otatseʼtyeñet:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 —T̃eʼña p̃apaʼ oʼ p̃aʼqueshp̃atyes poʼpotantañ, p̃añapaʼ esoʼmareʼtchaʼña ama eshcayeʼ p̃aʼqueshp̃aterroña eʼñe p̃añeña.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 P̃apaʼ p̃a yemtenaya Yomporpaʼ t̃eʼñapaʼ aʼqueshp̃aterrpepaʼñacaʼye ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eʼñe cohuen muerenp̃a. P̃apaʼ ñeñt̃ep̃ poʼñoc̈h atet̃ otets Yomporoʼ Puechemerep̃.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Eʼñe att̃ecma peʼ ñam̃a eñet̃ ñeñt̃ epuet corsoʼtam̃peñet ñetpaʼc̈hoʼña atarr es otnareʼchet allot̃ poʼcorsochot̃.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Oʼña c̈hap poctopaʼ oʼhuañ atsnom oʼ eʼñe checmetua ora errap̃aren añe patsro, oʼña ellerrotenmochapaʼ oʼ alla puetarerr.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Allempoña ellerrotnenmochapaʼ Jesúsñapaʼ rrana huomenc, ñeñt̃paʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño:
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ t̃omc̈hets all ñeñt̃ eʼmueʼ atet̃ oten Jesús, ñetñapaʼ amacaʼye eʼmueññañeto poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oten, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ c̈ha otyeset:
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Allempoñapaʼ mata puesheñarr ñeñt̃ alloʼtsen, eʼc̈homosan chellaʼso ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ oʼ neʼ tsachp̃opaʼ allot̃ña tsotsoʼtatosanña Jesús.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Poʼpotantaññapaʼ atet̃ ochet ñeñt̃ tsotsoʼtateneʼ:
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla rranerrerr huomencpaʼ rroma.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Allempoña besom allo yottam̃peññañet Parets paʼpaquëll oʼponopaʼ ahuepaʼt rrarraʼnom eʼñe poctacma, ellopaʼtetsta enot̃eñ eʼñe sotatsohua. Allempoñapaʼ oʼ pella pats atarr huomenc, rrarnaʼtyes mapuetac̈hno.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Tornaʼtam̃pesyes apampaña. Shonteʼ ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets ñeñt̃ oʼ collaʼhuañ, ñetñapaʼ ahuepaʼt eʼñe tantrraʼtuerret.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Allempoña tanterra Jesúspaʼ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ sohuanerretña all apamparet̃teteʼt̃ oʼ alla ahuanerret anetso Jerusaléño ñeñt̃ anaret̃ Partsocop, allñapaʼ shonteʼ acheñ ñeñt̃ entapuerrahuet.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Eʼñe allempo rroma Jesús, solltarneshaʼña epuet poʼcap̃taner ñeñt̃ allpon cohuam̃peneʼ Jesús, ñetñapaʼ eʼñe enteñet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyesa allempo, att̃o pella pats. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atarr yorenet. Allempoñapaʼ atet̃ otet:
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Alloʼtsaʼyen ñam̃a shonteʼ coyaneshac̈hno, ñetñapaʼ aʼyot̃a cohuanrrorteñet. Ñetpaʼ ñetcaʼyeña cot̃aʼhuanmueʼña Jesús Galileot̃eñ ñeñt̃ sherb̃aʼyesayeʼt̃.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Ñeñt̃paʼ María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Jacobo pachor ñam̃a José. Alloʼtsen ñam̃a ñeñt̃ pachor pen Zebedeo puechemereshaʼ, ñam̃a poʼpotantañec̈hno coyaneshac̈hno.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 — ausente —
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 — ausente —
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 aʼsuatuerran Jesús corsochot̃ all rromuen. Allempoñapaʼ ep̃atseʼch shetamtso ñeñt̃ eʼñe cohuen emarr. Allempoñapaʼ anem̃ allchaʼ pampueñaʼ.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 All eʼñe errteʼ eñateneʼ mapuetpon ñeñt̃paʼ eʼñe pamoʼtsnaʼtarneshacpañ allcaʼyeña nenanaʼña Jesús. Allempoñapaʼ attomeʼterrñañ mapueʼ añecmuen allo yottam̃pesner ñeñt̃ puepampuer p̃ach. Oʼña yottam̃pesuanerpaʼ Joséñapaʼ ahuerr.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Allñapaʼ alloʼtsen María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María. Ñetñapaʼ alla anorrc̈haʼtoset allameʼtets all pampueñet.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Met añ yet̃er allempo c̈hocmach aññoʼterreterr ñeñt̃ tsapat̃ecop allempocma amesen judioneshaʼ. Tsapat̃ñapaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a fariseoneshaʼ ñetñapaʼ eʼñe alla shontenet parro all Pilatesho.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Ñeñt̃paʼ atet̃ otoset:
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 T̃eʼpaʼ pemñayeʼchñacaʼye ñeñt̃chaʼ nanac cohuam̃p̃soseʼ puepampro eʼñe puemaʼpamtañohua, t̃eʼt huapa pueyochreshaʼpaʼ c̈hat̃eʼcaʼye eʼñe aʼnahua eretaʼ. Allempoña ñetpaʼ c̈hat̃eʼ ochet acheñeneshaʼ Jesúspaʼ oʼcaʼye tanterra rromot̃. Ellot̃eʼña ñet allempopaʼ nanact̃eʼ shecareʼteret acheñeneshaʼ. Ellot̃eʼ metanerret ñeñt̃ att̃o shecareʼtyeseteʼt̃ ahuaña acheñeneshaʼ.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Pilatoñapaʼ atet̃ otapanet:
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Ñetñapaʼ ahuanmuet puepampro. Mapueʼ allo yottam̃peñetpaʼ eʼñe cohuen yomrraram̃p̃soset att̃ochña eñoteret ñerraʼm eseshaʼch toram̃perreʼ. Oʼña eʼñe cohuen p̃am̃pesuetpaʼ allempoñapaʼ naʼneret guardia all ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.