Mateus 27
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Tsapat̃ña puetarenpaʼ ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ apc̈haʼmueneterr parro epuet ñeñt̃ pomporneshaʼ pen judioneshaʼ. Allña apc̈henetpaʼ ñetña allohuenetpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtet att̃ot̃chaʼ muetsatateret Jesús.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Jesúsñapaʼ oʼ huancotaʼtuet allempoñapaʼ anmaʼmueñet alloʼtsen am̃chaʼtaret̃ Poncio Pilato (ñeñt̃ nen gobierno Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop). Allcaʼye pomaʼmueñetña Jesús.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Judasña ñeñt̃ pomueʼ Jesúspaʼ allempoña ñapaʼ eñoch Jesúspaʼ c̈hochcaʼye muetseret. Allempoña puellquëñot̃paʼ ello alla cot̃apeʼcherran cohuen. Allempo atet̃ cot̃apeʼcherrpaʼ ñañapaʼ alla pomuerran quelle maʼpoch c̈harratlla. Alla apuerranaʼ cornaneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Allñapaʼ atet̃ otuerranet:
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Allempoña ñapaʼ att̃a huaporeʼterranaʼ quelle oʼpono Parets paʼpacllopaʼ oʼ alla ahuerr, eʼñe puellquëñot̃paʼ tsom̃aʼhuerra ñañeña.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Cornaneshaʼñapaʼ oʼ alla cheterret quelle. Ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset.
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Allempoña eʼñe ñagattsetapaʼ atet̃ aʼpoctachet oʼch rañt̃oñet allo añ poʼpatseñ ñeñt̃ yec̈hcatyeneʼ patsrroʼ allochñapaʼ allchaʼ pampaʼyeret amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ ahuapña ñerraʼm esempo rromayenet allampaño.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ patserpaʼ añ sochet Errasatsotnanen t̃arroʼmar ñeñt̃e quellayero rañt̃yet allo ashataret̃terra errasats. Amaʼt t̃emeʼttsen ñeñt̃ patser socheñet Errasatsotnanen.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Att̃ocaʼyeña etsotaña atet̃ oteʼt̃ Jeremías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, ñeñt̃paʼ atet̃caʼye quellquëʼt̃ Cristocop: “Cheterretchaʼ ñeñt̃ maʼpoch c̈harratlla quelle ñeñt̃ allpon poʼtsaʼ nen israelenaʼtarneshaʼ att̃o muetsatateret.
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 Ñeñt̃ña quellepaʼ allochcaʼye rañt̃errñañet poʼpatseñ ñeñt̃ yec̈hcateneʼ patsrroʼ. Atet̃caʼye otenenña Partseshaʼ oʼch atet̃ nep̃a.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Allempo c̈hapachet Jesús am̃chaʼtaret̃ Pilatesho, allñapaʼ all am̃chaʼtaret̃ñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtap̃:
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñetña allpaʼ atarr otteñeʼchyesoset Jesús. Ñañapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama eñoreno, amaʼt parrocha ama anapuenaneto ñeñt̃ att̃o aʼmet̃areʼteñet.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Allempo Pilatopaʼ atet̃ och:
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ñañapaʼ ama anapuenaneto amaʼt eʼñe parrocha. Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃paʼ nanac cohuanaʼteñ. Ama eñoteñeto esoʼmart̃eʼ ama eñoreno ñocop.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Ñehua, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet. Eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo, ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobierno Romot̃paʼ ñañapaʼ c̈hocmach aʼrroyerran puesheñarr judioneshacop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ pamoʼts penet ñet. Oʼch apanet erraʼtsenc̈hoʼ enamuenet ñeñt̃ muenenet ñet. Ñeñt̃paʼ añecop aʼrroyenanetña puesheñarr pamoʼtset att̃och eʼñe cohuen coshatenan allohuen judioneshaʼ.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ñam̃a eʼñe allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Barrabás. Allohuenetpaʼ eʼñe eñotueñet añecopña yottam̃peñet ñapaʼ c̈hocma at̃pareʼtaneʼt̃ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobierno Romot̃.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo apc̈haʼhua allohuen acheñeneshaʼpaʼ am̃chaʼtaret̃ña Pilatopaʼ aʼp̃t̃oʼtapanet:
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Ñehua, Pilatopaʼ eñotapan judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñetpaʼ eʼñe pueʼmoñeʼtateñmeʼchatsa oʼ pomueret Jesús. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ añ muenen oʼch aʼp̃t̃oʼtan allohuen acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ añcaʼye eʼnen att̃och aʼrroyerran Jesús.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ñam̃a t̃arroʼmar allempo anorros poʼconaño allchaʼ aʼpoctatan ñoñets, puet̃aporñapaʼ oñmach poʼñoñ all oteñ: “Amach errot̃ pep̃atsche Jesús ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñer t̃arroʼmar amaʼt añ tsapro napaʼ oʼ nec̈hopoʼteñ; napaʼ ñeñt̃ña atarr neyoreʼteʼ.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 T̃arraña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñetñapaʼ aña atarr cot̃apeʼchatenet acheñeneshaʼ att̃och ñetpaʼ allohuenetpaʼ oʼch ochet Pilato:
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Pilatopaʼ oʼ alla aʼp̃t̃oʼterraneterr:
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilatoñapaʼ alla oterraneterr:
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Pilatoñapaʼ eʼñe eñoteñ att̃och ñapaʼ amach errot̃ pe, elloña acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr atsrreʼmoc̈htanaʼteñet. Allempoñapaʼ chetan oñpaʼ eʼpotaʼta allochñapaʼ att̃och eñotatanet ñapaʼ amacaʼye ñayeʼ otteñeʼchenaye, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ ñetñapaʼ alla otereterr:
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Allempoñapaʼ aʼrroyerranet Barrabás, Jesúsñapaʼ ashtach allempoñapaʼ otan poʼsolltarneshar:
26 — ausente —
27 Ñehua, solltarneshaʼña ama aneñetaʼ allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset ñetñapaʼ arrña ñanom anmet Jesús am̃chaʼtaret̃epahuo. Allña agotachet allohuen poʼpotantañ solltarneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen oʼch eʼñe apc̈het Jesúsesho.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Allñapaʼ paʼllocchameʼteñot̃et Jesúspaʼ rrotam̃pes paʼshtam, chorrachet shetamuets tsamamuen ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Pelltaʼtoñet ñam̃a choyoʼmets agrec̈hpaʼ ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Orrachet ñam̃a tsachep̃ poto poʼcohuenrot̃ ñeñt̃ atet̃ orren ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Allempoñapaʼ concorpaʼyesyet. Paʼllocchameʼteñot̃etpaʼ eʼñe atet̃ p̃achet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet:
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Puecheʼtatseteñot̃et aʼcoshareʼteñetpaʼ oʼ chetam̃peretña ñam̃a tsachep̃ potot̃paʼ alloña astoʼtameʼteñet poño.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Oʼña achm̃areʼtuahuetpaʼ allempoñapaʼ rrotam̃peret shetamuets tsamamuen chorrateret eʼñe ña paʼshtam. Allempoñapaʼ anmet aʼyo allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Eʼñe ahuanmatsetpaʼ allña oñenetpaʼ oʼ poctet puesheñarr yacma ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón. Ñañapaʼ allent̃a chechatnomet Jesús poʼcorsoch.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 C̈hapachet all socheñet Gólgota ñeñt̃ yoten yeñoño Poñetallep̃no.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Oʼ c̈hapachet all Jesúspaʼ aposetañ vinos ñeñt̃paʼ añ atsetaret̃ pueretso ñeñt̃ atarr pesherr. Att̃a am̃lleʼpaʼ ama mueno oʼch orr.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Allempoña oʼ corsoʼtam̃pesuetpaʼ solltarneshaʼñapaʼ allent̃a yellsheñeʼchatoñet paʼshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesñañet paʼshtam puemaʼtets. Att̃oña etsoterra añ ñoñets ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Ñehua, allempopaʼ eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ Cristo otatseʼt̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Yellsheñeʼchaterrnanetchaʼ neshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesonet neshtam puemaʼtets.”
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Allempoña solltarneshaʼpaʼ alla anorrc̈haʼtet oʼch cohuam̃p̃set.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Ñehua, poñot̃ all corsocho all noñet tsachtall aquellcaret̃ att̃ochña eñoteñet ñeñt̃ecop corsoʼtam̃peñet. Ñeñt̃ña quellecpaʼ atet̃ oten: “Añ Jesúspaʼ ñeñt̃caʼyeña judioneshaʼ Paʼm̃chaʼtaret̃er.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Allñapaʼ corsoʼtam̃p̃set epuet ñam̃a epsheña eñet̃, puesheñarrpaʼ nosñañet poʼcohuenrot̃, poʼpsheñeññapaʼ nosñañet pueʼchcot̃erot̃.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Ñeñt̃ña oñmac̈hets allpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hocma achm̃areʼtneñet. Pachm̃arñot̃etpaʼ coñoʼcoñtanaʼtyesneñet,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 ñeñt̃paʼ atet̃ otyesneñet:
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Eʼñe att̃ecma achm̃areʼteñ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ, amaʼt allohuenet fariseoneshohuen. Ñetñapaʼ pachm̃areʼteñot̃paʼ atet̃ otatseʼtyeñet:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 —T̃eʼña p̃apaʼ oʼ p̃aʼqueshp̃atyes poʼpotantañ, p̃añapaʼ esoʼmareʼtchaʼña ama eshcayeʼ p̃aʼqueshp̃aterroña eʼñe p̃añeña.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 P̃apaʼ p̃a yemtenaya Yomporpaʼ t̃eʼñapaʼ aʼqueshp̃aterrpepaʼñacaʼye ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eʼñe cohuen muerenp̃a. P̃apaʼ ñeñt̃ep̃ poʼñoc̈h atet̃ otets Yomporoʼ Puechemerep̃.
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Eʼñe att̃ecma peʼ ñam̃a eñet̃ ñeñt̃ epuet corsoʼtam̃peñet ñetpaʼc̈hoʼña atarr es otnareʼchet allot̃ poʼcorsochot̃.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Oʼña c̈hap poctopaʼ oʼhuañ atsnom oʼ eʼñe checmetua ora errap̃aren añe patsro, oʼña ellerrotenmochapaʼ oʼ alla puetarerr.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Allempoña ellerrotnenmochapaʼ Jesúsñapaʼ rrana huomenc, ñeñt̃paʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño:
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ t̃omc̈hets all ñeñt̃ eʼmueʼ atet̃ oten Jesús, ñetñapaʼ amacaʼye eʼmueññañeto poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oten, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ c̈ha otyeset:
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Allempoñapaʼ mata puesheñarr ñeñt̃ alloʼtsen, eʼc̈homosan chellaʼso ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ oʼ neʼ tsachp̃opaʼ allot̃ña tsotsoʼtatosanña Jesús.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Poʼpotantaññapaʼ atet̃ ochet ñeñt̃ tsotsoʼtateneʼ:
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla rranerrerr huomencpaʼ rroma.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Allempoña besom allo yottam̃peññañet Parets paʼpaquëll oʼponopaʼ ahuepaʼt rrarraʼnom eʼñe poctacma, ellopaʼtetsta enot̃eñ eʼñe sotatsohua. Allempoñapaʼ oʼ pella pats atarr huomenc, rrarnaʼtyes mapuetac̈hno.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Tornaʼtam̃pesyes apampaña. Shonteʼ ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets ñeñt̃ oʼ collaʼhuañ, ñetñapaʼ ahuepaʼt eʼñe tantrraʼtuerret.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Allempoña tanterra Jesúspaʼ ñetpaʼc̈hoʼña oʼ sohuanerretña all apamparet̃teteʼt̃ oʼ alla ahuanerret anetso Jerusaléño ñeñt̃ anaret̃ Partsocop, allñapaʼ shonteʼ acheñ ñeñt̃ entapuerrahuet.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Eʼñe allempo rroma Jesús, solltarneshaʼña epuet poʼcap̃taner ñeñt̃ allpon cohuam̃peneʼ Jesús, ñetñapaʼ eʼñe enteñet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyesa allempo, att̃o pella pats. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atarr yorenet. Allempoñapaʼ atet̃ otet:
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Alloʼtsaʼyen ñam̃a shonteʼ coyaneshac̈hno, ñetñapaʼ aʼyot̃a cohuanrrorteñet. Ñetpaʼ ñetcaʼyeña cot̃aʼhuanmueʼña Jesús Galileot̃eñ ñeñt̃ sherb̃aʼyesayeʼt̃.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Ñeñt̃paʼ María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Jacobo pachor ñam̃a José. Alloʼtsen ñam̃a ñeñt̃ pachor pen Zebedeo puechemereshaʼ, ñam̃a poʼpotantañec̈hno coyaneshac̈hno.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 — ausente —
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 — ausente —
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 aʼsuatuerran Jesús corsochot̃ all rromuen. Allempoñapaʼ ep̃atseʼch shetamtso ñeñt̃ eʼñe cohuen emarr. Allempoñapaʼ anem̃ allchaʼ pampueñaʼ.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 All eʼñe errteʼ eñateneʼ mapuetpon ñeñt̃paʼ eʼñe pamoʼtsnaʼtarneshacpañ allcaʼyeña nenanaʼña Jesús. Allempoñapaʼ attomeʼterrñañ mapueʼ añecmuen allo yottam̃pesner ñeñt̃ puepampuer p̃ach. Oʼña yottam̃pesuanerpaʼ Joséñapaʼ ahuerr.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Allñapaʼ alloʼtsen María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María. Ñetñapaʼ alla anorrc̈haʼtoset allameʼtets all pampueñet.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Met añ yet̃er allempo c̈hocmach aññoʼterreterr ñeñt̃ tsapat̃ecop allempocma amesen judioneshaʼ. Tsapat̃ñapaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a fariseoneshaʼ ñetñapaʼ eʼñe alla shontenet parro all Pilatesho.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Ñeñt̃paʼ atet̃ otoset:
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 T̃eʼpaʼ pemñayeʼchñacaʼye ñeñt̃chaʼ nanac cohuam̃p̃soseʼ puepampro eʼñe puemaʼpamtañohua, t̃eʼt huapa pueyochreshaʼpaʼ c̈hat̃eʼcaʼye eʼñe aʼnahua eretaʼ. Allempoña ñetpaʼ c̈hat̃eʼ ochet acheñeneshaʼ Jesúspaʼ oʼcaʼye tanterra rromot̃. Ellot̃eʼña ñet allempopaʼ nanact̃eʼ shecareʼteret acheñeneshaʼ. Ellot̃eʼ metanerret ñeñt̃ att̃o shecareʼtyeseteʼt̃ ahuaña acheñeneshaʼ.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilatoñapaʼ atet̃ otapanet:
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ñetñapaʼ ahuanmuet puepampro. Mapueʼ allo yottam̃peñetpaʼ eʼñe cohuen yomrraram̃p̃soset att̃ochña eñoteret ñerraʼm eseshaʼch toram̃perreʼ. Oʼña eʼñe cohuen p̃am̃pesuetpaʼ allempoñapaʼ naʼneret guardia all ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.