Lucas 8
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Allempoñapaʼ chopeñeʼcherrerr Jesús errap̃aren serrpareʼtyesnomueʼ cohuen ñoñets att̃och c̈hap allempo ayochreshat̃tena Yompor. Erracmañen chopeñeʼchyen, ora allemeñ anetsoʼmar all shontaʼyena acheñeneshaʼ ñam̃a all ama tama shonteyaye acheñ. Allñapaʼ cot̃aʼhuanererr pueyochreshaʼ c̈harrasheña ñeñt̃ puechetsa epsheña.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Allñapaʼ cot̃aʼhuanem̃ ñam̃a patantarr coyaneshac̈hno ñeñt̃ aʼcrratyesua Jesús ahuañmoʼcha, puesheñaʼtetspaʼ ñeñt̃ cac̈hpatatyerr oneñet̃ ñeñt̃ chorrahueteʼt̃, poʼpsheññec̈hnopaʼ ñeñt̃ aʼcrratyes ñeñt̃ paʼnamen atsnañtsor mueroc̈htatyesahueteʼt̃. Puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ María Magdalena. Ñeñt̃ Maríarpaʼ Jesúsñapaʼ puecac̈hpatataroñ canc̈herr oneñet̃.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Ñehua, poʼpsheñeñ coyaneshaʼ añ paʼsoʼcheñ Juana. Puerrollarñapaʼ añ paʼsoʼcheñ Chuza añ poʼtaruas pen att̃o sherbenan am̃chaʼtaret̃ Herodes. Allot̃ña poʼpsheñeñ coyaneshaʼ ñeñt̃ cot̃aʼneneʼ Jesús ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Susana. Ellopaʼ shonteʼ poʼpotantañ coyaneshac̈hno ñeñt̃ es apaʼyesayeʼt̃ Jesús ñeñt̃ allpon echyenet ñet.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Allem̃at̃eñ anetsot̃ huac̈haʼtyena acheñeneshaʼ ñeñt̃ c̈hac̈hets Jesúsesho. Allempoñapaʼ oʼ c̈ha shontoset nanac, Jesúsñapaʼ serrpareʼtatapanet, atet̃ tomaʼntatapanet:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 —Ñeñt̃ña aʼparreneʼ puerets ñañapaʼ ahuoʼ allchaʼ aʼparreʼtyenanaʼ puepuer. All aʼparreʼtyeñ patantaʼtetsñapaʼ alla c̈hapyes t̃oñoʼmar, ñeñt̃ñapaʼ att̃a at̃mamaʼtyes acheñeneshaʼ. Allñapaʼ huac̈haʼtyesa ñam̃a ot̃ eʼñe añyallmeʼchuenanaʼ puerets.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Poʼpoñec̈hnoñapaʼ alla c̈hapyes mapuetroʼmesoʼmar. Ñeñt̃ñapaʼ mameshapaʼ cheparesuañ, t̃arraña mameshapaʼ alla hueyaʼhuerra t̃arroʼmar all mapuetroʼmesopaʼ ama eñalle amaʼt coñeʼt̃a oñ ñeñt̃chaʼ aʼyamosam̃p̃seʼ narmets ñeñt̃ oʼ cheparesua all.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Poʼpotantañña pueretspaʼ alla c̈hapyes allchaʼ chepares aj. Allpaʼc̈hoʼ mameshapaʼ cheparesuañpaʼ ajñapaʼ mameshapaʼ ateshaʼtua alla caʼmatuerranña narmets alla aʼcllatuer.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ñapaʼ arr c̈hapyes all eʼñe cohuen patso. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen chepares. Allempoña ateshaʼtuapaʼ atarr aton ellom̃reʼtyes. Puechaʼtetspaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Allempoña pueyochreshaʼpaʼ ochet Jesús:
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 ’Ñehua, ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatasa ñorraʼpaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ notenes: Ñeñt̃ aʼparreʼtyeneʼ puerets, ñeñt̃ pueretspaʼ añ notenes Yompor poʼñoñ allempo serrpareʼteñet.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets t̃oñoʼmar ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ. Allempo eʼm̃ñotuetpaʼ allorocmach huapa oneñet̃ oʼch alla puerratam̃perranet Yompor poʼñoñ pueyoc̈hretot̃. Att̃oña amach mueneñeto oʼch ameʼñenet, att̃ochña ñetpaʼ amach aʼqueshp̃ataret̃terreto.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ñam̃a ñeñt̃ c̈hapyesets mapuetroʼmesoʼmarpaʼ ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñerraʼm esempo eʼm̃ñoteññañet Yompor poʼñoñ eʼñech pocsheñeshaʼ aguërrñañetañ Yompor poʼñoñ. Eʼñech cohuen ameʼñeretañ t̃arraña ñetpaʼ mamecpach atet̃ pet. T̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃ penet ñerraʼmrrat̃eʼ narmets ñeñt̃ chepuets mapyo amach eñalle puerec̈h. Tsapat̃onet̃ña ñerraʼm oʼch huapanet topateñets, ñetñapaʼ oʼch alla cac̈hpuerrñañet Yompor poʼñoñ.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Ñam̃a puerets ñeñt̃ c̈hapyesets ajmoʼmar, ñeñt̃paʼ añ netmaʼntatena poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ. Amaʼtchaʼ c̈hapanetañ mameʼ pueyoc̈hreto, t̃arraña ñetpaʼ alloʼnach senet aña atarr cot̃apeʼchenet ñeñt̃ llecaʼyenet arr patsro ñeñt̃ eʼñe ñocpueta. Añach muenenet oʼch esocmañen es echyenet att̃och allo eʼñe coshaʼyenet. Att̃oña ñetpaʼ amach errot̃enot̃ orrtatoñeto ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop. Ñetpaʼ eʼñe att̃eta ñerraʼm narmets ñeñt̃ c̈ha caʼmatuerr ajmaʼ amach errot̃enot̃ ellom̃reʼtyeseto.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Ñam̃a añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets eʼñe cohuen patso ñeñt̃ eʼñe cohuen cheparsatspaʼ ñeñt̃ña tomaʼntenaya poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ Yompor poʼñoñ. Ñetñapaʼ att̃o ameʼñeññañet Yompor poʼñoñ amach puesereto c̈hoch eñochet pueyoc̈hreto att̃och eʼñe cohuen maʼyoc̈hroñet Yompor poʼñoñ. C̈hocmach orrtatyenet ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop amachña c̈ha cac̈hpueñeto. Att̃oña ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼm narmets ñeñt̃ atarr aton ellom̃reʼtyets.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpoñonet̃; ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 T̃arroʼmar allohuen ñeñt̃ ama eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ, t̃eʼñapaʼ oʼch eʼñe orrtataret̃terra att̃och eʼñech eñotataret̃etuerret eʼñe poctacma.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 ’Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ señotenat̃eʼ eʼñet̃eʼ poʼñoc̈h cohuen seʼm̃ñoteññañ Yompor poʼñoñ ñatoʼpaʼ amat̃eʼ. Eseshaʼt̃eʼ c̈hena pueyoc̈hro amaʼt eʼñe allpona Yompor poʼñoñ, elloña Yomporpaʼ alloʼnach eñotatnenanet nanac shonteʼ. T̃arraña eseshaʼña ñerraʼm ama c̈henaneto pueyoc̈hro t̃arroʼmar ñetpaʼ ama poʼñoc̈hayeʼ aguëññañeto Yompor poʼñoñ amaʼt allpon eñotenetañ pueyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ c̈hach puerratam̃perranet Yompor.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Allempoñapaʼ huapa Jesús pachor epuet ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ. C̈hapuet allpaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ emchorrenaya Jesús. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ ama eshcayeʼ entosetoña Jesús allameʼtets.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Allempoña acheñeneshaʼ ochet Jesús:
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Allempo c̈herrerr pamt̃arr Jesúsñapaʼ aʼtapos noñt̃o epuet ñam̃a pueyochreshaʼ. Ñañapaʼ atet̃ otanet:
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Allempo ahuam̃p̃set Jesúsñapaʼ alla maʼ noñt̃o. All muenpaʼ machayot̃a huomenquëshatam̃pesnomuet. Emoʼyareʼñapaʼ c̈ha eshaʼtena noñt̃o, att̃eñapaʼ chorramoch oñ noñt̃o c̈ha mueneʼ eshaʼtatan noñt̃.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Att̃eña pueyochreshaʼñapaʼ ponem̃yet Jesús all muenpaʼ opueret, atet̃ ochet:
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Allempoña Jesúspaʼ otanet:
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Allempoñapaʼ oʼ etsotoset yom̃taʼn all senet. Allpaʼ añ paʼney peneʼ gadaroʼmarneshaʼ alla yot̃ Galileot̃.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 — ausente —
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Jesúsñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ chorrena oneñet̃:
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ñehua, oneñet̃ec̈hnoñapaʼ atet̃ otareʼtapet Jesús:
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Ñehua, allpaʼ aʼyent̃eʼtsaʼyen shonteʼ chañchoc̈hno ñeñt̃ rratseʼtyets aspent̃onet̃. Ñeñt̃oʼmarña oneñet̃ec̈hnopaʼ atet̃ otareʼtapet Jesús:
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Allempoña oneñet̃ec̈hnopaʼ cac̈hpaʼhuaneret yacmapaʼ, alla chorrereterr ñam̃a chañchoc̈hno. Chañchoñapaʼ allempo chorrosya oneñet̃ec̈hnopaʼ c̈hepaʼtchaʼ matrraʼtua allohuen ñegonet̃ shorc̈haʼtuos allot̃paʼ eʼñe ñoʼshrraʼtuosa oño.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ chañcho allempo eñchet atet̃ p̃a chañcho oʼ shorc̈haʼtua oño, ñetñapaʼ allent̃a matrraʼtet ñamet pueyorñot̃ ahuanmuet anetso. Allñapaʼ serrpareʼtyesoset ñam̃a ora allohuen allampañoʼmar.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Acheñeneshaʼñapaʼ allent̃a ahuanmuet ahuoʼch enteñetaʼ. Oʼ c̈hac̈haʼtet Jesúseshopaʼ allñapaʼ entoset yacma ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃. Alla anen allameʼtets Jesús paʼtcot̃ ashtamat̃. Oʼ eñoterra oʼ cohuenterra. Ñetñapaʼ c̈ha atarr mechaʼnaʼtoset.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Añña ñeñt̃ enteneʼ Jesús att̃o cac̈hpatatenan oneñet̃ acheñ, ñetñapaʼ allent̃a serrpareʼtatapet ñeñt̃ huac̈haʼttsa anetsot̃.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Allempoña allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa all ñeñt̃ gadaroʼmarneshaʼ ñetñapaʼ pueyorñot̃et atet̃ otoset Jesús:
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Yacmaña ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃ ñañapaʼ allent̃a otan Jesús:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 —Allap̃ach, t̃eʼpaʼ oʼch ahuerrep̃ pepacllo p̃amoʼtseshoʼmar oʼch peserrpareʼtatuerranet ora allohuen att̃o Yompor atarr yenposep̃.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Allempoña alla c̈herr Jesús añem̃taʼn allot̃ ta ahuaña. Acheñeneshaʼña allpaʼ eʼñe pocsheñeshaʼ agapapueñet t̃arroʼmar oʼ atarr cohueret oʼch huerra.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Allempoña allpaʼ huapoña puesheñarr am̃chaʼtaret̃ añ paʼsoʼcheñ Jairo. Ñapaʼ ñeñt̃ puesheñarr ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo. Ñañapaʼ alla rromosa Jesús paʼtcot̃paʼ atet̃ otosan Jesús:
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 t̃arroʼmar neseñ ñeñt̃ nepat̃rrorpaʼ c̈ha atsnaʼten oʼ aʼpoʼntsaʼmocha.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Allempo cot̃aʼner Jesús cot̃aʼhuaner ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ c̈ha emchorratseʼtnomet, c̈ha toʼmamaʼtneñet. Allñapaʼ cot̃aʼnmanet ñam̃a puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtets. C̈harraʼ puechena epa char ñeñt̃ att̃o c̈hocma yellaʼyena. Amaʼt epayeʼ partata oʼ aʼgastaʼhuahuan poʼc̃llayor att̃o parteñet amaña eseshayeʼ aʼcrraterraye.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Ñañapaʼ all cot̃aʼnenan Jesús paʼcheʼñot̃, allñapaʼ aʼp̃llerrñañaʼ paʼshtam paʼrrpeʼmot̃. Eʼñe aʼp̃llaʼhueʼ paʼshtampaʼ allorocma maserrña poʼrras, oʼ metuer ñeñt̃ att̃o mueroc̈htena.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 T̃arraña Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr:
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Coyaneshaʼña allempo ñapaʼ eñotena amach errot̃enot̃ aʼnasoto. Ñapaʼ c̈ha paʼshmuena pueyorñot̃ concorposa Jesús paʼrrp̃ot̃. Allñapaʼ eʼñe aʼmet̃aʼhuosan ñapaʼ añecopña aʼp̃llenan Jesús paʼshtam att̃och correrra eʼñe cohuen. Allñapaʼ atet̃ otan allohuen acheñeneshaʼ:
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Jesúsñapaʼ atet̃ otan coyaneshaʼ:
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Allempo eñorena atet̃paʼ allñapaʼ huac̈haʼta ñeñt̃ huetsa am̃chaʼtaret̃ Jairo paʼpacllot̃. Ñetña huapuetpaʼ atet̃ otoset Jairo:
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Jesúsña amaʼt eʼman atet̃ otoset Jairopaʼ ñañapaʼ atet̃ otan Jairo:
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Allempoña Jesúspaʼ rremotaʼtosan shopsheshañ potot̃paʼ poʼhuamencocma otos:
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Eʼñe otueʼ atet̃paʼ allent̃epaʼtchaʼ oʼrrerrerra c̈ha tanterrtsa. Jesúsñapaʼ otanet:
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Puepaparña ñam̃a pachorpaʼ ñetñapaʼ att̃a cohuanrrorteñet. Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.