Lucas 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Allempopaʼ añ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ romoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Augusto. Ñañapaʼ nenan poʼñoñ ñeñt̃paʼ atet̃ oten: Allohuen acheñeneshaʼ errap̃aren añe patsropaʼ quellcatyesetepaʼ paʼsoʼcheñ.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ñehua, allempo ñanom quellcatyeset paʼsoʼcheñpaʼ, arrña anets Siriapaʼ añ am̃chaʼtaret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Cirenio ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Ñehua, allohuenet ahuanerret paʼtañneshaʼ paʼnetsro allochñapaʼ allchaʼ quellcatyerretaʼ paʼsoʼcheñ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Ñeñt̃oʼmarña Josépaʼ on Nazaretot̃ allara anets Galileo, oʼch ahuoʼ all paʼnetser peʼt̃ paʼtañneshañ, ñeñt̃ña anetserpaʼ añ paʼsoʼcheñ Beléñ, allara Judeo, t̃arroʼmar Beléño eñalleta ahuat̃ paʼtañ David. T̃arroʼmar Josépaʼ Davidnaʼtarcaʼye.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Allempoña Josépaʼ ahuoʼ epuet María oʼch quellcatenetaʼ paʼsoʼcheñ. Maríapaʼ José oʼpatenaya ñoʼch yoreʼ. Allempoña Maríapaʼ ac̈homenepaʼtoʼ.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Allempoña alloʼtsaʼyenet Beléño, Maríañapaʼ ahuepaʼt c̈hen allempoch emareʼten.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Alla emareʼt, ñeñt̃ña pueʼmaret̃ollpaʼ asheñorrot̃oll ñeñt̃ eʼñe poʼmot̃er p̃aʼ. Epeʼ poʼñoʼmopaʼ alla p̃anat̃olleʼch huacshepahuo allot̃ecma apueñet huaquësh puerrar. Ñehua, t̃arroʼmar alla emareʼtos huacshepahuoñaʼ muetsopahuopaʼ ama eseshaʼ epatso eʼñe poctacma eshepena acheñ ñeñt̃ manrraʼtosets all.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Allempo emareʼten María all Beléño ñeñt̃e tsaprocma allampañoʼtsen ñam̃a ñeñt̃ cohuam̃peneʼ poʼcarrneror pastemo.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtanet Yompor poʼm̃llañot̃eñer, c̈ha poptanaʼtosanet. Ñeñt̃paʼ Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ c̈ha aʼpuetarsam̃p̃sosahuet. Ñetñapaʼ atarr nanac mechaʼtrraʼtapet.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Mellañot̃eññapaʼ otosanet:
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 T̃eʼpaʼ socop oʼ eñalleta ñeñt̃chaʼ Saʼqueshp̃atañer seperr ñeñt̃paʼ ñeñt̃chaʼ Cristotats ñeñt̃ Yepartseshar yepen. Ñeñt̃ña cheshat̃ollpaʼ arr eñalleta David paʼnetsro allara Beléño.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 T̃eʼpaʼ oʼch noterrserr att̃och señoch ñeñt̃ cheshat̃oller. Ñeñt̃chaʼ sentos cheshat̃oll ep̃aret̃ poʼñoʼmo all p̃anat̃olleʼteñet huacshepahuo, ñeñt̃caʼyeña Yompor Puechemer.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Allempoñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrterrerr poʼpotantañ shonteʼ mellañot̃eñneshaʼ ñeñt̃ oʼ sohuac̈herrerr entot̃. Ñeñt̃ña mellañot̃eñneshaʼpaʼ atarr ayeʼchoc̈htatosñañet Yompor.
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 Atet̃ otoset:
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Allempoña mellañot̃eñneshaʼpaʼ sohuaneret ñeñt̃ cohuam̃peneʼ poʼcarrneror, ñetñapaʼ oʼ ahuanerret pueʼntaño. Allempoña ñeñt̃ cohueneʼ poʼcarrnerorpaʼ allent̃a otannaʼtyeset:
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Allempoñapaʼ pomaʼyorñecma ahuanmuet, oʼña c̈hapuet Beléñopaʼ all entoset María ñam̃a José ñam̃a cheshat̃oll all p̃anat̃olleʼtena huacshepahuo.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 — ausente —
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 — ausente —
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Maríañapaʼ eʼñe ñeñt̃a nen pueyoc̈hro eʼñe ñeñt̃a cot̃apeʼchen ñeñt̃ allpon oʼ entua ahuañot̃eñ.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Allempoña ñeñt̃ cohueneʼ poʼcarrnerorpaʼ oʼ ahuanerret. Atet̃ otenanetaʼ mellañot̃eñneshaʼpaʼ ñetñapaʼ eʼñe poʼñoc̈h entoset. Allpon ñeñt̃ atet̃ eʼmuet, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ atet̃ entet, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ eʼñe paʼyeʼchoc̈htateñeshet ahuanerret, att̃oña ñetpaʼ atarr cohuentatnerrñañet Yompor.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Ñehua, allempoña oʼ posocmataʼmuen, ñeñt̃ asheñorrot̃ollpaʼ oʼ tsorratat̃olleʼchet, ñeñt̃paʼ atet̃ yec̈henaña allohuen judioneshaʼ. Allempo ñeñt̃ña cheshat̃ollpaʼ oʼ sochet JESÚS. Ñehua, ñeñt̃ soʼchñets ñeñt̃paʼ atet̃ otenanaʼ mellañot̃eñ María amaʼt ahuañmoʼchot̃eñ allempo ama ac̈homentenaʼ.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 — ausente —
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 — ausente —
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 — ausente —
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 — ausente —
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 — ausente —
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Huaptsapaʼ allent̃a enatat̃olleʼtosan cheshat̃oll, atarr ayeʼchoc̈htatosan Yompor. Ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Ñeñt̃ña oʼ p̃orrtaterrnay allohuenacpay ñeñt̃ey paʼnameney acheñeneshacpay añe patsro.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ñapaʼ ñach sherberrets atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puetareʼ ñeñt̃chaʼ aʼpuetarsam̃perreʼ allohuen acheñeneshaʼ amaʼt ñeñt̃ ama israelenaʼtareyaye att̃och ñetpaʼc̈hoʼña oʼch eñoteret ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃atañterrtsa eʼñe poʼñoc̈h. Allochñapaʼ att̃ot̃chaʼ eʼñe cohuen ayeʼchoc̈htaterrnap̃ ñam̃a peyochreshac̈hno ñeñt̃ara israelenaʼtarneshaʼ.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Ñeñt̃ña pamoʼmteʼ pen cheshat̃ollpaʼ ñetñapaʼ att̃a cohuanaʼteñet Simeón atet̃ eñoranaʼtenanet pueʼmaret̃ollet.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Oʼ eñoranaʼtuanet pueʼmaret̃olletpaʼ allempoñapaʼ enamatanet ñamet ñocpuet Yompor paʼnateña. Allempoñapaʼ otoñ pachor María, ñeñt̃paʼ atet̃ och:
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 P̃apaʼ ñeñt̃chaʼña atarr pellcaterreʼña p̃a. Atarrchaʼ atserr peʼmuerr pellquëña eʼñech atet̃ peʼmuerr puellquëña atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ cochllo patenpet peyoc̈hro. Elloña puesheñaʼtetspaʼ eñotaterranetchaʼ errot̃ent̃eʼ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyenet pueyoc̈hreto.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Allñapaʼ alloʼtsen ñam̃a puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Ana ñeñt̃ecma aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ. Ñapaʼ añoʼ poʼseñ ñeñt̃ sochetsa Fanuel, ñeñt̃paʼ Asernaʼtar. Ñeñt̃ña Anapaʼ oʼ atarr nanac poʼnmeʼten. Ñehua, allempo shopshenaʼpaʼ someʼta, eʼñe canc̈herr charohua yec̈hañ epuet puerrollarpaʼ oʼ rromapes.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ñeñt̃ña rret̃orrnaneshaʼpaʼ att̃a correna ñapuet̃. Oʼ poscoch c̈harraʼ puechena paʼtats char allponmat correna att̃a. Ñapaʼ eʼñe ellapeneʼt̃ sherbeʼ Yompor amaʼt ñam̃a tsapomeʼtets. All Yompor paʼpacllot̃paʼ amach c̈haʼneno. All atarr maʼyochenana Yompor. Errot̃eno eʼñe puemaʼyocheñot̃ Yomporpaʼ amach rreno amaʼt coñeʼt̃a.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ñapaʼc̈hoʼña allempocma huapa all oʼ c̈hapachet cheshat̃oll Jesús. Ñañapaʼ maʼyochosa, atarr parasyosoʼtenan Yompor cheshat̃ollecop. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atarr serrpareʼtatosan acheñeneshaʼ ñeñt̃ cheshat̃ollecop t̃arroʼmar oʼ huapa ñeñt̃ atarr cohuen allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃atoseʼ israelneshaʼ ñeñt̃ paʼnetser peneʼ Jerusaléñ.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Allempoña oʼ aʼpoctatuet ora allpon ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño ñeñt̃chaʼ eʼñe yec̈haʼ judioneshaʼ ñetñapaʼ ahuanerret paʼnyeto Nazareto allara Galileo.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Cheshat̃ollñapaʼ alloʼna sen rrorranmats, alloʼna sen huomencatnomuets, nanac eñotnenan ñeñt̃ atarr cohuen enten Pompor Parets, ñeñt̃oʼmarña Yomporpaʼ atarr muereña.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ñehua, ñeñt̃ cheshachor pamoʼmteʼ ñetpaʼ atet̃ yec̈henet pat̃eʼtets char pascuapopaʼ c̈hocmach senet Jerusaléño oʼch coshapretenetaʼ pascua ñeñt̃ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Allempo c̈hap Jesús poʼcharña c̈harraʼ puechena epa ahuanerreterr Jerusaléño, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Oʼña huañ pascuapaʼ ñetñapaʼ oʼ ahuanerret. Ñeñt̃ña cheshachor Jesúspaʼ allaʼt aʼpa Jerusaléño. Pomporña ñam̃a pachorpaʼ ama eñoteñeto oʼt̃eʼ alla aʼpa.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 C̈ha otapuetañ añt̃eʼ cot̃aʼnen poʼpotantañ ñeñt̃ parro onac̈henet. Oʼña chopeʼcherret pamt̃arrpaʼ allempoñapaʼ oʼ yerpueret, eʼnameʼtyeretaʼ pamoʼtsesheshoʼmar. Eʼnameʼtyeretaʼ alloʼtsen ñeñt̃ eʼñe chemeʼtyen pompor ñam̃a pachor.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Oʼña eʼnameʼtuet ama es enterrayepaʼ oʼ alla ahuerret Jerusaléño. Allpaʼc̈hoʼ eʼnameʼtuereterr.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Pomaʼpamtañoñapaʼ alla enteretaʼ Parets paʼpacllo. All anen eʼñe parro maestroneshaʼ ñeñt̃ atarr eñotyeneʼ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Jesúsñapaʼ all eʼm̃ñotyenanet ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtyenetpaʼ oʼchc̈hoʼ aʼp̃t̃oʼtyerranet.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Ñeñt̃oʼmarña allohuen ñeñt̃ eʼmueneʼpaʼ c̈ha atarr cohuanrrorteñet, otyenet:
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Allempo enter pompor ñam̃a pachorpaʼ att̃a cohuanaʼtoset. Pachorñapaʼ atet̃ otos:
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Ñañapaʼ otapanet:
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Ñetñapaʼ ama es eñotaye ñeñt̃ atet̃ otanet.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Allempoñapaʼ oʼ cot̃erran pamoʼmteʼ oʼ c̈hac̈herret Nazareto, ñapaʼ eʼñe cohuen ameʼñenana pompor ñam̃a pachor. Pachorñapaʼ allohuen ñoñetspaʼ eʼñe eñotueñ pueyoc̈hro.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Jesúsñapaʼ alloʼna sen rrorranmats atarretnomtsa. Alloʼna nanac eñotañetnena. Pomporña Paretspaʼ atarr cohuen enteñ, ñam̃a acheñeneshaʼpaʼ atarr cohuen enteñet.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.