Lucas 2
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempopaʼ añ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ romoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Augusto. Ñañapaʼ nenan poʼñoñ ñeñt̃paʼ atet̃ oten: Allohuen acheñeneshaʼ errap̃aren añe patsropaʼ quellcatyesetepaʼ paʼsoʼcheñ.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Ñehua, allempo ñanom quellcatyeset paʼsoʼcheñpaʼ, arrña anets Siriapaʼ añ am̃chaʼtaret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Cirenio ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Ñehua, allohuenet ahuanerret paʼtañneshaʼ paʼnetsro allochñapaʼ allchaʼ quellcatyerretaʼ paʼsoʼcheñ.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ñeñt̃oʼmarña Josépaʼ on Nazaretot̃ allara anets Galileo, oʼch ahuoʼ all paʼnetser peʼt̃ paʼtañneshañ, ñeñt̃ña anetserpaʼ añ paʼsoʼcheñ Beléñ, allara Judeo, t̃arroʼmar Beléño eñalleta ahuat̃ paʼtañ David. T̃arroʼmar Josépaʼ Davidnaʼtarcaʼye.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Allempoña Josépaʼ ahuoʼ epuet María oʼch quellcatenetaʼ paʼsoʼcheñ. Maríapaʼ José oʼpatenaya ñoʼch yoreʼ. Allempoña Maríapaʼ ac̈homenepaʼtoʼ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Allempoña alloʼtsaʼyenet Beléño, Maríañapaʼ ahuepaʼt c̈hen allempoch emareʼten.
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 Alla emareʼt, ñeñt̃ña pueʼmaret̃ollpaʼ asheñorrot̃oll ñeñt̃ eʼñe poʼmot̃er p̃aʼ. Epeʼ poʼñoʼmopaʼ alla p̃anat̃olleʼch huacshepahuo allot̃ecma apueñet huaquësh puerrar. Ñehua, t̃arroʼmar alla emareʼtos huacshepahuoñaʼ muetsopahuopaʼ ama eseshaʼ epatso eʼñe poctacma eshepena acheñ ñeñt̃ manrraʼtosets all.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Allempo emareʼten María all Beléño ñeñt̃e tsaprocma allampañoʼtsen ñam̃a ñeñt̃ cohuam̃peneʼ poʼcarrneror pastemo.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtanet Yompor poʼm̃llañot̃eñer, c̈ha poptanaʼtosanet. Ñeñt̃paʼ Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ c̈ha aʼpuetarsam̃p̃sosahuet. Ñetñapaʼ atarr nanac mechaʼtrraʼtapet.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Mellañot̃eññapaʼ otosanet:
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 T̃eʼpaʼ socop oʼ eñalleta ñeñt̃chaʼ Saʼqueshp̃atañer seperr ñeñt̃paʼ ñeñt̃chaʼ Cristotats ñeñt̃ Yepartseshar yepen. Ñeñt̃ña cheshat̃ollpaʼ arr eñalleta David paʼnetsro allara Beléño.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 T̃eʼpaʼ oʼch noterrserr att̃och señoch ñeñt̃ cheshat̃oller. Ñeñt̃chaʼ sentos cheshat̃oll ep̃aret̃ poʼñoʼmo all p̃anat̃olleʼteñet huacshepahuo, ñeñt̃caʼyeña Yompor Puechemer.
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Allempoñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrterrerr poʼpotantañ shonteʼ mellañot̃eñneshaʼ ñeñt̃ oʼ sohuac̈herrerr entot̃. Ñeñt̃ña mellañot̃eñneshaʼpaʼ atarr ayeʼchoc̈htatosñañet Yompor.
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Atet̃ otoset:
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Allempoña mellañot̃eñneshaʼpaʼ sohuaneret ñeñt̃ cohuam̃peneʼ poʼcarrneror, ñetñapaʼ oʼ ahuanerret pueʼntaño. Allempoña ñeñt̃ cohueneʼ poʼcarrnerorpaʼ allent̃a otannaʼtyeset:
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Allempoñapaʼ pomaʼyorñecma ahuanmuet, oʼña c̈hapuet Beléñopaʼ all entoset María ñam̃a José ñam̃a cheshat̃oll all p̃anat̃olleʼtena huacshepahuo.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 — ausente —
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 — ausente —
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Maríañapaʼ eʼñe ñeñt̃a nen pueyoc̈hro eʼñe ñeñt̃a cot̃apeʼchen ñeñt̃ allpon oʼ entua ahuañot̃eñ.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Allempoña ñeñt̃ cohueneʼ poʼcarrnerorpaʼ oʼ ahuanerret. Atet̃ otenanetaʼ mellañot̃eñneshaʼpaʼ ñetñapaʼ eʼñe poʼñoc̈h entoset. Allpon ñeñt̃ atet̃ eʼmuet, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ atet̃ entet, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ eʼñe paʼyeʼchoc̈htateñeshet ahuanerret, att̃oña ñetpaʼ atarr cohuentatnerrñañet Yompor.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 Ñehua, allempoña oʼ posocmataʼmuen, ñeñt̃ asheñorrot̃ollpaʼ oʼ tsorratat̃olleʼchet, ñeñt̃paʼ atet̃ yec̈henaña allohuen judioneshaʼ. Allempo ñeñt̃ña cheshat̃ollpaʼ oʼ sochet JESÚS. Ñehua, ñeñt̃ soʼchñets ñeñt̃paʼ atet̃ otenanaʼ mellañot̃eñ María amaʼt ahuañmoʼchot̃eñ allempo ama ac̈homentenaʼ.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 — ausente —
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 — ausente —
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 — ausente —
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 — ausente —
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 — ausente —
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 Huaptsapaʼ allent̃a enatat̃olleʼtosan cheshat̃oll, atarr ayeʼchoc̈htatosan Yompor. Ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Ñeñt̃ña oʼ p̃orrtaterrnay allohuenacpay ñeñt̃ey paʼnameney acheñeneshacpay añe patsro.
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 Ñapaʼ ñach sherberrets atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puetareʼ ñeñt̃chaʼ aʼpuetarsam̃perreʼ allohuen acheñeneshaʼ amaʼt ñeñt̃ ama israelenaʼtareyaye att̃och ñetpaʼc̈hoʼña oʼch eñoteret ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃atañterrtsa eʼñe poʼñoc̈h. Allochñapaʼ att̃ot̃chaʼ eʼñe cohuen ayeʼchoc̈htaterrnap̃ ñam̃a peyochreshac̈hno ñeñt̃ara israelenaʼtarneshaʼ.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Ñeñt̃ña pamoʼmteʼ pen cheshat̃ollpaʼ ñetñapaʼ att̃a cohuanaʼteñet Simeón atet̃ eñoranaʼtenanet pueʼmaret̃ollet.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Oʼ eñoranaʼtuanet pueʼmaret̃olletpaʼ allempoñapaʼ enamatanet ñamet ñocpuet Yompor paʼnateña. Allempoñapaʼ otoñ pachor María, ñeñt̃paʼ atet̃ och:
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 P̃apaʼ ñeñt̃chaʼña atarr pellcaterreʼña p̃a. Atarrchaʼ atserr peʼmuerr pellquëña eʼñech atet̃ peʼmuerr puellquëña atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ cochllo patenpet peyoc̈hro. Elloña puesheñaʼtetspaʼ eñotaterranetchaʼ errot̃ent̃eʼ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyenet pueyoc̈hreto.
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Allñapaʼ alloʼtsen ñam̃a puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Ana ñeñt̃ecma aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ. Ñapaʼ añoʼ poʼseñ ñeñt̃ sochetsa Fanuel, ñeñt̃paʼ Asernaʼtar. Ñeñt̃ña Anapaʼ oʼ atarr nanac poʼnmeʼten. Ñehua, allempo shopshenaʼpaʼ someʼta, eʼñe canc̈herr charohua yec̈hañ epuet puerrollarpaʼ oʼ rromapes.
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 Ñeñt̃ña rret̃orrnaneshaʼpaʼ att̃a correna ñapuet̃. Oʼ poscoch c̈harraʼ puechena paʼtats char allponmat correna att̃a. Ñapaʼ eʼñe ellapeneʼt̃ sherbeʼ Yompor amaʼt ñam̃a tsapomeʼtets. All Yompor paʼpacllot̃paʼ amach c̈haʼneno. All atarr maʼyochenana Yompor. Errot̃eno eʼñe puemaʼyocheñot̃ Yomporpaʼ amach rreno amaʼt coñeʼt̃a.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Ñapaʼc̈hoʼña allempocma huapa all oʼ c̈hapachet cheshat̃oll Jesús. Ñañapaʼ maʼyochosa, atarr parasyosoʼtenan Yompor cheshat̃ollecop. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atarr serrpareʼtatosan acheñeneshaʼ ñeñt̃ cheshat̃ollecop t̃arroʼmar oʼ huapa ñeñt̃ atarr cohuen allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃atoseʼ israelneshaʼ ñeñt̃ paʼnetser peneʼ Jerusaléñ.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Allempoña oʼ aʼpoctatuet ora allpon ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño ñeñt̃chaʼ eʼñe yec̈haʼ judioneshaʼ ñetñapaʼ ahuanerret paʼnyeto Nazareto allara Galileo.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Cheshat̃ollñapaʼ alloʼna sen rrorranmats, alloʼna sen huomencatnomuets, nanac eñotnenan ñeñt̃ atarr cohuen enten Pompor Parets, ñeñt̃oʼmarña Yomporpaʼ atarr muereña.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ñehua, ñeñt̃ cheshachor pamoʼmteʼ ñetpaʼ atet̃ yec̈henet pat̃eʼtets char pascuapopaʼ c̈hocmach senet Jerusaléño oʼch coshapretenetaʼ pascua ñeñt̃ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Allempo c̈hap Jesús poʼcharña c̈harraʼ puechena epa ahuanerreterr Jerusaléño, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 Oʼña huañ pascuapaʼ ñetñapaʼ oʼ ahuanerret. Ñeñt̃ña cheshachor Jesúspaʼ allaʼt aʼpa Jerusaléño. Pomporña ñam̃a pachorpaʼ ama eñoteñeto oʼt̃eʼ alla aʼpa.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 C̈ha otapuetañ añt̃eʼ cot̃aʼnen poʼpotantañ ñeñt̃ parro onac̈henet. Oʼña chopeʼcherret pamt̃arrpaʼ allempoñapaʼ oʼ yerpueret, eʼnameʼtyeretaʼ pamoʼtsesheshoʼmar. Eʼnameʼtyeretaʼ alloʼtsen ñeñt̃ eʼñe chemeʼtyen pompor ñam̃a pachor.
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 Oʼña eʼnameʼtuet ama es enterrayepaʼ oʼ alla ahuerret Jerusaléño. Allpaʼc̈hoʼ eʼnameʼtuereterr.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Pomaʼpamtañoñapaʼ alla enteretaʼ Parets paʼpacllo. All anen eʼñe parro maestroneshaʼ ñeñt̃ atarr eñotyeneʼ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Jesúsñapaʼ all eʼm̃ñotyenanet ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtyenetpaʼ oʼchc̈hoʼ aʼp̃t̃oʼtyerranet.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Ñeñt̃oʼmarña allohuen ñeñt̃ eʼmueneʼpaʼ c̈ha atarr cohuanrrorteñet, otyenet:
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Allempo enter pompor ñam̃a pachorpaʼ att̃a cohuanaʼtoset. Pachorñapaʼ atet̃ otos:
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Ñañapaʼ otapanet:
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Ñetñapaʼ ama es eñotaye ñeñt̃ atet̃ otanet.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Allempoñapaʼ oʼ cot̃erran pamoʼmteʼ oʼ c̈hac̈herret Nazareto, ñapaʼ eʼñe cohuen ameʼñenana pompor ñam̃a pachor. Pachorñapaʼ allohuen ñoñetspaʼ eʼñe eñotueñ pueyoc̈hro.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Jesúsñapaʼ alloʼna sen rrorranmats atarretnomtsa. Alloʼna nanac eñotañetnena. Pomporña Paretspaʼ atarr cohuen enteñ, ñam̃a acheñeneshaʼpaʼ atarr cohuen enteñet.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.