Lucas 1

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 — ausente —
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Ahuat̃ allempo añ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Herodes all anetso Judeo, eñall ñam̃a puesheñarr ñeñt̃ judioneshaʼ poʼcorneshar. Ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Zacarías ñeñt̃ c̈hocma yemtenana poʼpotantañ cornaneshac̈hno ñeñt̃ otenet Abíasonaʼtar ñeñt̃ t̃orratseʼt̃ Yompor paʼpacllo. Zacarías puet̃apor añ paʼsoʼcheñ Elisabet; ñapaʼc̈hoʼña corneshap̃nor ñeñt̃ poʼm̃reneñ pen Aarón ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ ahuat̃.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Ñetña epsheñoʼmaretpaʼ Yomporñapaʼ eʼñe pocteʼ entenanet ñeñt̃ atet̃ penet ñet, eʼñe cohuen etsotueññañet ora poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ acheñeneshacop ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃ohuenet. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt puesheñarrapaʼ amach errot̃enot̃ otaret̃teto, “ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ sepena.”
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ñetpaʼ ama eñalleto amaʼt puesheñarra pacñeʼt̃er t̃arroʼmar Elisabetpaʼ ama achoyoreʼtañeyaye. Amaʼt ñam̃a puerrollar epsheñoʼmaret oʼ att̃a poʼnmeʼtuenet.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 — ausente —
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 — ausente —
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Ñehua, allempo c̈hap allempoch beʼt̃osos puesheñarr Yompor paʼpacllo shonteʼ acheñeneshaʼ ñetñapaʼ allach t̃omc̈haʼtet aʼyot̃ allchaʼ maʼyochrraʼtoset. Amaʼt allempo beʼt̃osos Zacaríaspaʼ att̃erach maʼyochrraʼtet aʼyot̃.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Ñehua, Zacarías allempo sherbenan Yompor oʼpono, allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Arr t̃omos altar poʼcohuenrot̃, ñeñt̃ altarpaʼ allecma aʼcrratenet ñeñt̃ eñmosat̃tetsa Yomporecop, ñeñt̃paʼ att̃o sherbeteʼt̃ Yompor.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Allempo orrtoña mellañot̃eñ, Zacaríasñapaʼ atarr yoren, atarr nanac mechaʼch.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Mellañot̃eññapaʼ atet̃ otosan Zacarías:
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 P̃apaʼ atarrchaʼ p̃ocshena nanac. Shonteʼch acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ nanac p̃ocshapretaya att̃o oʼ eñalleta pechemer.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Ñapaʼ atarrchaʼ asherben enteñ Yompor. Ñapaʼ amach orrarñat̃eyaye, amaʼt vinosapaʼ amach orreñe. Amaʼt ñam̃a paʼnamen ñeñt̃ aposaʼtpotetsapaʼ amach orreñe amaʼt mamesha. Ñapaʼ eʼñech aña chorraya Parets Puecamquëñ. Amaʼt allempot̃eñ pachor paʼt̃oʼtsen ñapaʼ eʼñech chorreña Parets Puecamquëñ.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Allempoña mellañot̃eñpaʼ alla otererr:
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Ñeñt̃ña Juanpaʼ ñeñt̃chaʼña ñanom orrtatsa Yomporecop. Ñapaʼ añchaʼ ahuamencat̃ peneʼ Yompor Puecamquëñ atet̃ peʼt̃ ahuat̃ Elías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ. Allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen amoʼtstaterrana achemeret̃ec̈hno puechemereshaʼ. Allochñapaʼ amaʼt ñeñt̃ at̃pareʼtetsapaʼ oʼch ameʼñaterranet ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es pets. Att̃ochña cot̃apeʼchaterranet cohuen, allochñapaʼ att̃och agapueret Partseshaʼ ñerraʼm esempoch orrta.
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zacaríasñapaʼ ahuoʼ aʼp̃t̃oʼtan mellañot̃eñ, ahuoʼ och:
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Mellañot̃eññapaʼ alla otererr:
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 T̃arraña p̃apaʼ ama p̃ameʼñenno ñeñt̃ atet̃ notenep̃, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ p̃apaʼ oʼch p̃oʼpanat, amach eshec peʼñorerro t̃ayot̃eñ t̃arrempohuach allempoch eñalleta pechemer, allempochña peʼñorerra. T̃arroʼmar poʼñoc̈h etsoterrach ñeñt̃ atet̃ oʼ notuap̃ oʼch c̈hap allempo onañcharet̃. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot mellañot̃eñ.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Att̃oʼ ellapes Zacarías oʼponopaʼ acheñeneshaʼñapaʼ cohueñet aʼyot̃ ama c̈haʼnerro. Att̃oʼ cohueñetpaʼ otannaʼtet:
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Allempoña c̈haʼnerrpaʼ ama eshcayeʼ eñoranaʼtuerraneto. Ñetñapaʼ otyenet pueyoc̈hreto, ñatoʼ c̈hot̃eʼ es orrtoya Yomporecop ñeñt̃oʼmart̃eʼña atarr ellapes oʼpono Yompor paʼpacllo. Ñañapaʼ ama eshcayeʼ eñoranaʼtuerraneto, potot̃a eñotatuerranet ñeñt̃ atet̃ ent Yompor paʼpacllo.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Allempoña oʼ c̈hap allponmat ñeñt̃ att̃o sherbenet Yompor paʼpacllo, Zacaríasñapaʼ oʼ ahuerr paʼpacllo.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ ac̈homenta puet̃apor. Allempot̃eñña Elisabetpaʼ ama mueno oʼch orrterra acheñeneshesho. Amaʼt oʼ amnarm̃a arrorrpaʼ ñañapaʼ ama orrteno. Ñañapaʼ atet̃ oten:
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 —T̃eʼñapaʼ atarr cohuen mueraʼna Yepapar, allochñapaʼ oʼhuañchaʼ alloʼna pencnaʼntatnennet t̃arroʼmar napaʼ otyennet muec̈hopenoʼ.
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Allempoña oʼ pechapm̃a arrorr ac̈homenta Elisabet, Yomporñapaʼ oʼ alla mueñerranerr poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ara Gabriel. Arr mueñe anetso Nazareto ñeñt̃ara Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Allempoña c̈hap Nazareto, allñapaʼ orrtosana puesheñarr shopsheshaʼ ñeñt̃ ama aʼp̃llaret̃eyaye. Ñehua, ñeñt̃ shopsheshaʼpaʼ añ oʼpatenaya yacma ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ José, ñoʼch yoreʼ. Ñeñt̃ña shopsheshaʼ arrot̃ eñalletña David poʼm̃renñot̃; ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ María.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Mellañot̃eñña allempo c̈hap eʼñe ñeshopaʼ atet̃ otos:
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Allempo eʼman atet̃ och mellañot̃eñ, ñañapaʼ c̈ha moññeʼtacha, c̈ha cot̃apeʼch pueyoc̈hro:
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Mellañot̃eññapaʼ alla otererr:
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 T̃eʼpaʼ p̃ac̈homentach, pechyoreʼtchaʼ ñeñt̃paʼ asheñorrchaʼ. Ñeñt̃ñapaʼ pesochchaʼ JESÚS.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Ñeñt̃chaʼ nanac am̃chaʼtaret̃tatsa. Otyesetchaʼ ñapaʼ ña Ñeñt̃ Nanac Parets Puechemer. Pomporña ñeñt̃ara Paretspaʼ ñachña neʼ am̃chaʼtaret̃ atet̃ am̃chaʼtaret̃teʼt̃ paʼtañ David.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Att̃eña ñapaʼ am̃chaʼtaret̃tach Jacob poʼm̃renñecop ñeñt̃ara israelneshaʼ. Amaʼt errponañapaʼ amach huañerro ñeñt̃ att̃o am̃chaʼtaret̃tena ña.
33 e o seu reino não terá fim.
34 Maríañapaʼ atet̃ otapan mellañot̃eñ:
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Mellañoteññapaʼ alla otererr:
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ñam̃a Elisabetña ñeñt̃ p̃amoʼts pepen, ñapaʼc̈hoʼña oʼ t̃otana asheñorrot̃oll, amaʼt oʼ poʼnmeʼten. Ñam̃a amaʼt oteñet muec̈hop̃paʼ t̃eʼñapaʼ oʼ pechapm̃a arrorr oʼ ac̈homenta.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 T̃arroʼmar Yomporpaʼ ama eñalle ñocop ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ enten.
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Allempoña Maríapaʼ alla oterranerr mellañot̃eñ:
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 — ausente —
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ñañapaʼ allempo eʼmapan María ñeñt̃ atet̃ huom̃chaʼtospaʼ pueʼmaret̃ollña ñeñt̃ paʼt̃oʼtsenpaʼ allent̃epaʼtchaʼ pella. Pachorñapaʼ eʼñe chorreña Parets Puecamquëñ.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ñeñt̃ña eñorateneʼ, pocsheñeshocmañen eñorena huomencpaʼ atet̃ otapan María:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Amaʼt na Yepaparpaʼ atarr coshatenen att̃o pemoʼtenen amaʼt ñeñt̃ep̃ pachor pen ñeñt̃chaʼ Yepartseshar yeperr.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 T̃arroʼmar eʼñe allempocma neʼmaponap̃ peñoñ atet̃ pehuom̃chaʼtosen, neʼmaret̃ollpaʼ eʼñe pocsheñeshot̃paʼ allent̃epaʼtchaʼ pella nat̃o.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 P̃aña t̃eʼpaʼ atarr cosheñtsoʼtsenep̃ t̃arroʼmar p̃apaʼ eʼñe p̃ameʼñaʼhuoña ñeñt̃ atet̃ otuenp̃aʼ Yepapar. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃paʼ eʼñech atet̃ etsoterra p̃ocop.
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Maríañapaʼ alla otererr:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Necamquëñohuen atarr nocsheña Yepapar ñeñt̃ Yaʼqueshp̃atañer yepen.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Yepapar eʼñe puemuereñot̃en ñapaʼ entenen ama esoyayno, añana ñeñt̃en t̃orretsa ñocop. T̃arraña t̃eʼpaʼ allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ mererrtsa arr patsro ñetñapaʼ atarrchaʼ coshapreterrnet att̃o Yepaparpaʼ oʼ atarr coshaterren na.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 T̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃oña oʼ orrtaton ñeñt̃ nanac sherbets, ñeñt̃ara Yepapar ñeñt̃ otenet Ñeñt̃ atarr nanac Parets.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Allohuen ñeñt̃ am̃chaʼnaʼtpoʼ enteneʼ Yepapar, ñañapaʼ c̈hocmach atarr muererranet amaʼt t̃ayot̃eñ errponañohuen amaʼt allpon allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ mererrtsa arr patsro.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Ñam̃a ñapaʼ eʼñe etsotuenan amaʼt ñeñt̃ atarr nanac echarr entyenet, ñam̃a allpon allohuen acheñ ñeñt̃ atarr asherben entyetsa, ñañapaʼ eʼñech pomnaren p̃ohuerranet.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Ñam̃a ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyetsa ñañapaʼ eʼñech aʼsuatanrrortatuerranet allot̃ am̃chaʼtaret̃tenet. T̃arraña ñeñt̃ ama esosheʼmayeʼ entyetsopaʼ ñetñapaʼ Yepaparchaʼ nohuerrahuet att̃ot̃chaʼ am̃chaʼnaʼtpoʼ enter allohuen acheñeneshaʼ.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ñam̃a ñeñt̃ nanac es palltaʼyetsa, ñetñapaʼ Yepaparchaʼ esocmañen aphuerrahuet. T̃arraña ñeñt̃ atarr esocmaneñ es echyets, ñetñapaʼ Yepaparchaʼ puerratam̃pesuerrahuet, amach es anerreto amaʼt coñeʼt̃a.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Allempoñapaʼ ñatoʼ maʼpm̃at̃eʼ arrorr alla aʼpa Elisabetesho. Allot̃ña Maríapaʼ ahuerr paʼpacllo.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Allempoña c̈hap allempoch emareʼten Elisabet. Ñeñt̃ña pueʼmarpaʼ asheñorrot̃oll.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa all ñesho ñam̃a allohuen pamoʼtseshaʼ ñetñapaʼ eʼñe coshaprechet. T̃arroʼmar eñoteñet Yomporpaʼ oʼ orrtatoñ att̃o ñapaʼ atarr muereña.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Allempoña oʼ posocmataʼmuen ñeñt̃ña asheñorrot̃ollpaʼ oʼ tsorrat̃olleʼtaʼmueñet t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet ñeñt̃et judioneshet. Allempopaʼ añ sochetañ Zacarías oʼch anmatoñetañ pompor paʼsoʼcheñ.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 T̃arraña pachorpaʼ otanet:
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ atet̃ ochet:
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ eʼñe potot̃eta aʼp̃t̃oʼtoñet emat̃oll pompor eschaʼ sochanña puechemeret̃oll.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Ñapaʼc̈hoʼña potot̃a eñotatan acheñeneshaʼ oʼch apet quellcatets allchaʼ quellcan ñeñt̃chaʼ sochan puechemeret̃oll. Allempoñapaʼ apet quellcatets, allñapaʼ atet̃ quellcaʼ: “Añchaʼ yesoch Juan.” Acheñeneshaʼñapaʼ att̃a cohuanrrorchet.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Eʼñe allempocma Zacaríasñapaʼ allent̃a eñorerra. Allorocma ayeʼchoc̈htaterran Yompor.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ allohuenet atarr mechaʼnaʼteñet Yompor. Ñetñapaʼ serrpareʼtatannaʼtyeset all aspent̃arero Judeo.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Ñam̃a amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼmareʼtyeseʼ ñetñapaʼ cot̃apeʼchyeset pueyoc̈hreto, atet̃ otyenet:
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Cheshat̃ollña pompor ñeñt̃ Zacaríaspaʼ añ chorrenaya Parets Puecamquëñ ñeñt̃ña eñoraterreʼ Yomporecop ñeñt̃chaʼ atet̃ perra amaʼt esempo. Ñeñt̃paʼ atet̃ ot Zacarías:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 —Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Yompor, ñeñt̃ara ñeñt̃ Poʼpartseshar pen allohuen israelneshaʼ, t̃arroʼmar t̃eʼñapaʼ oʼ orrtaterrnay puemuereña ñeñt̃chaʼ yaʼqueshp̃aterreʼ ñeñt̃ey puechemer pen.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Ñapaʼ oʼ orrtatonay ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃atañterrtsa ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃chaʼ eñalletatsa David poʼm̃renñot̃, ñeñt̃ara David ñeñt̃ atarr sherb̃ayeʼt̃ ahuat̃ Yompor.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Ñeñt̃paʼ ahuat̃ot̃eñ atet̃ eñoratyesaneʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ poʼñoñ, amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼñe maʼyoc̈hraʼyestseʼt̃ Partsocop.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Amaʼt ñam̃a allohuen allpon ñeñt̃ yeʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ am̃chaʼnoc̈hetyetsa yocop, ñachña yaʼrroyataterreʼ.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Att̃ochña etsotaterrnay ñeñt̃ atet̃ otaneʼt̃ ahuat̃ yatañneshañ ñeñt̃chaʼ att̃o c̈hocma muererrya. Att̃eña ñapaʼ amach pueserrano ñeñt̃ atet̃ aʼpoctat ahuat̃ot̃eñ yocop t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ eʼñe Partseshot̃ aʼpoctataret̃ta.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Ñehua, añpaʼ atet̃ p̃a allempo Yomporpaʼ ahuat̃ otan yatañ Abraham ñeñt̃chaʼ atet̃ perrnay eʼñe poʼñoc̈h.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor yocop amaʼt ñeñt̃ allpon ñeñt̃ yeʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ am̃chaʼnoc̈hen yentyen ya, ñañapaʼ ñach yaʼrroyataterreʼ. Allochña yapaʼ oʼhuañchaʼ yem̃chaʼnañot̃ yesherber Yompor.
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Att̃och yetsotoñ ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Parets allochñapaʼ att̃ochña pocteʼ enteney ñam̃a acheñeneshaʼ att̃o eʼñe cohuen es yep̃aʼyen eʼñech t̃arrempohua esempohuach yocrrena arr patsro.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 T̃eʼpaʼ oʼch nechemeret̃olle notap̃: P̃apaʼ oterrpetchaʼ ñeñt̃ep̃oʼ ñeñt̃chaʼ eñoranaʼtena ñeñt̃ nanac Parets. T̃arroʼmar p̃apaʼ p̃anomchaʼ orrtatsa att̃och p̃aʼcohuentatyesoñ allchaʼ oñmos Partseshaʼ.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Ñeñt̃paʼ att̃och p̃oct̃apeʼchater acheñeneshaʼ eʼñe cohuen allochña ñetpaʼ eshecchaʼ ap̃retnaret̃terret poʼchñaret att̃och aʼqueshp̃ataret̃terret.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 T̃eʼpaʼ c̈hapchaʼ allempoch Yompor eʼñe puemuereñot̃ey c̈hapaterrnaychaʼ ñeñt̃ huetsa entot̃ ñeñt̃chaʼ yoct̃apeʼchaterreʼ eʼñe cohuen, ñeñt̃ña cot̃ap̃ñatserpaʼ ñeñt̃chaʼ yaʼpuetarsam̃perreʼ.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Att̃ochña aʼpuetarsam̃p̃saret̃terra allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ checmetoʼtsaʼyeneta, ñeñt̃ ama eñotenaye Yompor, ñetñapaʼ aña oʼpatenahuet rromueñets ñeñt̃ara coñcheñets. Ñeñt̃ att̃o aʼpuetarsam̃p̃saret̃ey ñeñt̃chaʼña yeñotateneʼ att̃och eʼñe cohuen yocsheñeshocmañen yeyc̈hena arr patsro. Arrpaʼ allohua huañ att̃o Zacaríaspaʼ ac̈hotenan Yompor eʼñe pocsheñeshocmañen.
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Añña cheshat̃oll Juanpaʼ alloʼna sen atarretnomtsa. Puecamquëñot̃paʼ atarr ahuamencat̃etnena. Ñañapaʼ alla yec̈hena allap̃ar amayo t̃arrempohua allempo orrta israelenaʼtarneshesho.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.