Lucas 1
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Ahuat̃ allempo añ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Herodes all anetso Judeo, eñall ñam̃a puesheñarr ñeñt̃ judioneshaʼ poʼcorneshar. Ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Zacarías ñeñt̃ c̈hocma yemtenana poʼpotantañ cornaneshac̈hno ñeñt̃ otenet Abíasonaʼtar ñeñt̃ t̃orratseʼt̃ Yompor paʼpacllo. Zacarías puet̃apor añ paʼsoʼcheñ Elisabet; ñapaʼc̈hoʼña corneshap̃nor ñeñt̃ poʼm̃reneñ pen Aarón ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ ahuat̃.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ñetña epsheñoʼmaretpaʼ Yomporñapaʼ eʼñe pocteʼ entenanet ñeñt̃ atet̃ penet ñet, eʼñe cohuen etsotueññañet ora poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ acheñeneshacop ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃ohuenet. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt puesheñarrapaʼ amach errot̃enot̃ otaret̃teto, “ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ sepena.”
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ñetpaʼ ama eñalleto amaʼt puesheñarra pacñeʼt̃er t̃arroʼmar Elisabetpaʼ ama achoyoreʼtañeyaye. Amaʼt ñam̃a puerrollar epsheñoʼmaret oʼ att̃a poʼnmeʼtuenet.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 — ausente —
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ñehua, allempo c̈hap allempoch beʼt̃osos puesheñarr Yompor paʼpacllo shonteʼ acheñeneshaʼ ñetñapaʼ allach t̃omc̈haʼtet aʼyot̃ allchaʼ maʼyochrraʼtoset. Amaʼt allempo beʼt̃osos Zacaríaspaʼ att̃erach maʼyochrraʼtet aʼyot̃.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Ñehua, Zacarías allempo sherbenan Yompor oʼpono, allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Arr t̃omos altar poʼcohuenrot̃, ñeñt̃ altarpaʼ allecma aʼcrratenet ñeñt̃ eñmosat̃tetsa Yomporecop, ñeñt̃paʼ att̃o sherbeteʼt̃ Yompor.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Allempo orrtoña mellañot̃eñ, Zacaríasñapaʼ atarr yoren, atarr nanac mechaʼch.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Mellañot̃eññapaʼ atet̃ otosan Zacarías:
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 P̃apaʼ atarrchaʼ p̃ocshena nanac. Shonteʼch acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ nanac p̃ocshapretaya att̃o oʼ eñalleta pechemer.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Ñapaʼ atarrchaʼ asherben enteñ Yompor. Ñapaʼ amach orrarñat̃eyaye, amaʼt vinosapaʼ amach orreñe. Amaʼt ñam̃a paʼnamen ñeñt̃ aposaʼtpotetsapaʼ amach orreñe amaʼt mamesha. Ñapaʼ eʼñech aña chorraya Parets Puecamquëñ. Amaʼt allempot̃eñ pachor paʼt̃oʼtsen ñapaʼ eʼñech chorreña Parets Puecamquëñ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Allempoña mellañot̃eñpaʼ alla otererr:
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ñeñt̃ña Juanpaʼ ñeñt̃chaʼña ñanom orrtatsa Yomporecop. Ñapaʼ añchaʼ ahuamencat̃ peneʼ Yompor Puecamquëñ atet̃ peʼt̃ ahuat̃ Elías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ. Allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen amoʼtstaterrana achemeret̃ec̈hno puechemereshaʼ. Allochñapaʼ amaʼt ñeñt̃ at̃pareʼtetsapaʼ oʼch ameʼñaterranet ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es pets. Att̃ochña cot̃apeʼchaterranet cohuen, allochñapaʼ att̃och agapueret Partseshaʼ ñerraʼm esempoch orrta.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zacaríasñapaʼ ahuoʼ aʼp̃t̃oʼtan mellañot̃eñ, ahuoʼ och:
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Mellañot̃eññapaʼ alla otererr:
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 T̃arraña p̃apaʼ ama p̃ameʼñenno ñeñt̃ atet̃ notenep̃, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ p̃apaʼ oʼch p̃oʼpanat, amach eshec peʼñorerro t̃ayot̃eñ t̃arrempohuach allempoch eñalleta pechemer, allempochña peʼñorerra. T̃arroʼmar poʼñoc̈h etsoterrach ñeñt̃ atet̃ oʼ notuap̃ oʼch c̈hap allempo onañcharet̃. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot mellañot̃eñ.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Att̃oʼ ellapes Zacarías oʼponopaʼ acheñeneshaʼñapaʼ cohueñet aʼyot̃ ama c̈haʼnerro. Att̃oʼ cohueñetpaʼ otannaʼtet:
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Allempoña c̈haʼnerrpaʼ ama eshcayeʼ eñoranaʼtuerraneto. Ñetñapaʼ otyenet pueyoc̈hreto, ñatoʼ c̈hot̃eʼ es orrtoya Yomporecop ñeñt̃oʼmart̃eʼña atarr ellapes oʼpono Yompor paʼpacllo. Ñañapaʼ ama eshcayeʼ eñoranaʼtuerraneto, potot̃a eñotatuerranet ñeñt̃ atet̃ ent Yompor paʼpacllo.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Allempoña oʼ c̈hap allponmat ñeñt̃ att̃o sherbenet Yompor paʼpacllo, Zacaríasñapaʼ oʼ ahuerr paʼpacllo.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ ac̈homenta puet̃apor. Allempot̃eñña Elisabetpaʼ ama mueno oʼch orrterra acheñeneshesho. Amaʼt oʼ amnarm̃a arrorrpaʼ ñañapaʼ ama orrteno. Ñañapaʼ atet̃ oten:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 —T̃eʼñapaʼ atarr cohuen mueraʼna Yepapar, allochñapaʼ oʼhuañchaʼ alloʼna pencnaʼntatnennet t̃arroʼmar napaʼ otyennet muec̈hopenoʼ.
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Allempoña oʼ pechapm̃a arrorr ac̈homenta Elisabet, Yomporñapaʼ oʼ alla mueñerranerr poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ara Gabriel. Arr mueñe anetso Nazareto ñeñt̃ara Galilea.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Allempoña c̈hap Nazareto, allñapaʼ orrtosana puesheñarr shopsheshaʼ ñeñt̃ ama aʼp̃llaret̃eyaye. Ñehua, ñeñt̃ shopsheshaʼpaʼ añ oʼpatenaya yacma ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ José, ñoʼch yoreʼ. Ñeñt̃ña shopsheshaʼ arrot̃ eñalletña David poʼm̃renñot̃; ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ María.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Mellañot̃eñña allempo c̈hap eʼñe ñeshopaʼ atet̃ otos:
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Allempo eʼman atet̃ och mellañot̃eñ, ñañapaʼ c̈ha moññeʼtacha, c̈ha cot̃apeʼch pueyoc̈hro:
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Mellañot̃eññapaʼ alla otererr:
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 T̃eʼpaʼ p̃ac̈homentach, pechyoreʼtchaʼ ñeñt̃paʼ asheñorrchaʼ. Ñeñt̃ñapaʼ pesochchaʼ JESÚS.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ñeñt̃chaʼ nanac am̃chaʼtaret̃tatsa. Otyesetchaʼ ñapaʼ ña Ñeñt̃ Nanac Parets Puechemer. Pomporña ñeñt̃ara Paretspaʼ ñachña neʼ am̃chaʼtaret̃ atet̃ am̃chaʼtaret̃teʼt̃ paʼtañ David.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Att̃eña ñapaʼ am̃chaʼtaret̃tach Jacob poʼm̃renñecop ñeñt̃ara israelneshaʼ. Amaʼt errponañapaʼ amach huañerro ñeñt̃ att̃o am̃chaʼtaret̃tena ña.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Maríañapaʼ atet̃ otapan mellañot̃eñ:
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Mellañoteññapaʼ alla otererr:
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ñam̃a Elisabetña ñeñt̃ p̃amoʼts pepen, ñapaʼc̈hoʼña oʼ t̃otana asheñorrot̃oll, amaʼt oʼ poʼnmeʼten. Ñam̃a amaʼt oteñet muec̈hop̃paʼ t̃eʼñapaʼ oʼ pechapm̃a arrorr oʼ ac̈homenta.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 T̃arroʼmar Yomporpaʼ ama eñalle ñocop ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ enten.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Allempoña Maríapaʼ alla oterranerr mellañot̃eñ:
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ñañapaʼ allempo eʼmapan María ñeñt̃ atet̃ huom̃chaʼtospaʼ pueʼmaret̃ollña ñeñt̃ paʼt̃oʼtsenpaʼ allent̃epaʼtchaʼ pella. Pachorñapaʼ eʼñe chorreña Parets Puecamquëñ.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ñeñt̃ña eñorateneʼ, pocsheñeshocmañen eñorena huomencpaʼ atet̃ otapan María:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Amaʼt na Yepaparpaʼ atarr coshatenen att̃o pemoʼtenen amaʼt ñeñt̃ep̃ pachor pen ñeñt̃chaʼ Yepartseshar yeperr.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 T̃arroʼmar eʼñe allempocma neʼmaponap̃ peñoñ atet̃ pehuom̃chaʼtosen, neʼmaret̃ollpaʼ eʼñe pocsheñeshot̃paʼ allent̃epaʼtchaʼ pella nat̃o.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 P̃aña t̃eʼpaʼ atarr cosheñtsoʼtsenep̃ t̃arroʼmar p̃apaʼ eʼñe p̃ameʼñaʼhuoña ñeñt̃ atet̃ otuenp̃aʼ Yepapar. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃paʼ eʼñech atet̃ etsoterra p̃ocop.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maríañapaʼ alla otererr:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Necamquëñohuen atarr nocsheña Yepapar ñeñt̃ Yaʼqueshp̃atañer yepen.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Yepapar eʼñe puemuereñot̃en ñapaʼ entenen ama esoyayno, añana ñeñt̃en t̃orretsa ñocop. T̃arraña t̃eʼpaʼ allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ mererrtsa arr patsro ñetñapaʼ atarrchaʼ coshapreterrnet att̃o Yepaparpaʼ oʼ atarr coshaterren na.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 T̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃oña oʼ orrtaton ñeñt̃ nanac sherbets, ñeñt̃ara Yepapar ñeñt̃ otenet Ñeñt̃ atarr nanac Parets.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Allohuen ñeñt̃ am̃chaʼnaʼtpoʼ enteneʼ Yepapar, ñañapaʼ c̈hocmach atarr muererranet amaʼt t̃ayot̃eñ errponañohuen amaʼt allpon allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ mererrtsa arr patsro.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ñam̃a ñapaʼ eʼñe etsotuenan amaʼt ñeñt̃ atarr nanac echarr entyenet, ñam̃a allpon allohuen acheñ ñeñt̃ atarr asherben entyetsa, ñañapaʼ eʼñech pomnaren p̃ohuerranet.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ñam̃a ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyetsa ñañapaʼ eʼñech aʼsuatanrrortatuerranet allot̃ am̃chaʼtaret̃tenet. T̃arraña ñeñt̃ ama esosheʼmayeʼ entyetsopaʼ ñetñapaʼ Yepaparchaʼ nohuerrahuet att̃ot̃chaʼ am̃chaʼnaʼtpoʼ enter allohuen acheñeneshaʼ.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ñam̃a ñeñt̃ nanac es palltaʼyetsa, ñetñapaʼ Yepaparchaʼ esocmañen aphuerrahuet. T̃arraña ñeñt̃ atarr esocmaneñ es echyets, ñetñapaʼ Yepaparchaʼ puerratam̃pesuerrahuet, amach es anerreto amaʼt coñeʼt̃a.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Allempoñapaʼ ñatoʼ maʼpm̃at̃eʼ arrorr alla aʼpa Elisabetesho. Allot̃ña Maríapaʼ ahuerr paʼpacllo.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Allempoña c̈hap allempoch emareʼten Elisabet. Ñeñt̃ña pueʼmarpaʼ asheñorrot̃oll.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa all ñesho ñam̃a allohuen pamoʼtseshaʼ ñetñapaʼ eʼñe coshaprechet. T̃arroʼmar eñoteñet Yomporpaʼ oʼ orrtatoñ att̃o ñapaʼ atarr muereña.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Allempoña oʼ posocmataʼmuen ñeñt̃ña asheñorrot̃ollpaʼ oʼ tsorrat̃olleʼtaʼmueñet t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet ñeñt̃et judioneshet. Allempopaʼ añ sochetañ Zacarías oʼch anmatoñetañ pompor paʼsoʼcheñ.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 T̃arraña pachorpaʼ otanet:
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ atet̃ ochet:
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ eʼñe potot̃eta aʼp̃t̃oʼtoñet emat̃oll pompor eschaʼ sochanña puechemeret̃oll.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ñapaʼc̈hoʼña potot̃a eñotatan acheñeneshaʼ oʼch apet quellcatets allchaʼ quellcan ñeñt̃chaʼ sochan puechemeret̃oll. Allempoñapaʼ apet quellcatets, allñapaʼ atet̃ quellcaʼ: “Añchaʼ yesoch Juan.” Acheñeneshaʼñapaʼ att̃a cohuanrrorchet.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Eʼñe allempocma Zacaríasñapaʼ allent̃a eñorerra. Allorocma ayeʼchoc̈htaterran Yompor.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ allohuenet atarr mechaʼnaʼteñet Yompor. Ñetñapaʼ serrpareʼtatannaʼtyeset all aspent̃arero Judeo.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ñam̃a amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼmareʼtyeseʼ ñetñapaʼ cot̃apeʼchyeset pueyoc̈hreto, atet̃ otyenet:
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Cheshat̃ollña pompor ñeñt̃ Zacaríaspaʼ añ chorrenaya Parets Puecamquëñ ñeñt̃ña eñoraterreʼ Yomporecop ñeñt̃chaʼ atet̃ perra amaʼt esempo. Ñeñt̃paʼ atet̃ ot Zacarías:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 —Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Yompor, ñeñt̃ara ñeñt̃ Poʼpartseshar pen allohuen israelneshaʼ, t̃arroʼmar t̃eʼñapaʼ oʼ orrtaterrnay puemuereña ñeñt̃chaʼ yaʼqueshp̃aterreʼ ñeñt̃ey puechemer pen.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ñapaʼ oʼ orrtatonay ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃atañterrtsa ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃chaʼ eñalletatsa David poʼm̃renñot̃, ñeñt̃ara David ñeñt̃ atarr sherb̃ayeʼt̃ ahuat̃ Yompor.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ñeñt̃paʼ ahuat̃ot̃eñ atet̃ eñoratyesaneʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ poʼñoñ, amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼñe maʼyoc̈hraʼyestseʼt̃ Partsocop.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Amaʼt ñam̃a allohuen allpon ñeñt̃ yeʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ am̃chaʼnoc̈hetyetsa yocop, ñachña yaʼrroyataterreʼ.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Att̃ochña etsotaterrnay ñeñt̃ atet̃ otaneʼt̃ ahuat̃ yatañneshañ ñeñt̃chaʼ att̃o c̈hocma muererrya. Att̃eña ñapaʼ amach pueserrano ñeñt̃ atet̃ aʼpoctat ahuat̃ot̃eñ yocop t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ eʼñe Partseshot̃ aʼpoctataret̃ta.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Ñehua, añpaʼ atet̃ p̃a allempo Yomporpaʼ ahuat̃ otan yatañ Abraham ñeñt̃chaʼ atet̃ perrnay eʼñe poʼñoc̈h.
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 Ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor yocop amaʼt ñeñt̃ allpon ñeñt̃ yeʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ am̃chaʼnoc̈hen yentyen ya, ñañapaʼ ñach yaʼrroyataterreʼ. Allochña yapaʼ oʼhuañchaʼ yem̃chaʼnañot̃ yesherber Yompor.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Att̃och yetsotoñ ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Parets allochñapaʼ att̃ochña pocteʼ enteney ñam̃a acheñeneshaʼ att̃o eʼñe cohuen es yep̃aʼyen eʼñech t̃arrempohua esempohuach yocrrena arr patsro.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 T̃eʼpaʼ oʼch nechemeret̃olle notap̃: P̃apaʼ oterrpetchaʼ ñeñt̃ep̃oʼ ñeñt̃chaʼ eñoranaʼtena ñeñt̃ nanac Parets. T̃arroʼmar p̃apaʼ p̃anomchaʼ orrtatsa att̃och p̃aʼcohuentatyesoñ allchaʼ oñmos Partseshaʼ.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ñeñt̃paʼ att̃och p̃oct̃apeʼchater acheñeneshaʼ eʼñe cohuen allochña ñetpaʼ eshecchaʼ ap̃retnaret̃terret poʼchñaret att̃och aʼqueshp̃ataret̃terret.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 T̃eʼpaʼ c̈hapchaʼ allempoch Yompor eʼñe puemuereñot̃ey c̈hapaterrnaychaʼ ñeñt̃ huetsa entot̃ ñeñt̃chaʼ yoct̃apeʼchaterreʼ eʼñe cohuen, ñeñt̃ña cot̃ap̃ñatserpaʼ ñeñt̃chaʼ yaʼpuetarsam̃perreʼ.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Att̃ochña aʼpuetarsam̃p̃saret̃terra allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ checmetoʼtsaʼyeneta, ñeñt̃ ama eñotenaye Yompor, ñetñapaʼ aña oʼpatenahuet rromueñets ñeñt̃ara coñcheñets. Ñeñt̃ att̃o aʼpuetarsam̃p̃saret̃ey ñeñt̃chaʼña yeñotateneʼ att̃och eʼñe cohuen yocsheñeshocmañen yeyc̈hena arr patsro. Arrpaʼ allohua huañ att̃o Zacaríaspaʼ ac̈hotenan Yompor eʼñe pocsheñeshocmañen.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Añña cheshat̃oll Juanpaʼ alloʼna sen atarretnomtsa. Puecamquëñot̃paʼ atarr ahuamencat̃etnena. Ñañapaʼ alla yec̈hena allap̃ar amayo t̃arrempohua allempo orrta israelenaʼtarneshesho.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.