Lucas 19

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Allempoña Jesúspaʼ c̈hap all anetso Jericó, all oñmos anetsoʼmar.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ sochetsa Zaqueo ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er peñ allohuen ñeñt̃ cobraʼyeneʼ acheñeneshaʼ quelle gobiernocop. Ñañapaʼ atarr ec̃llayoret̃.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Zaqueoñapaʼ atarr mueneñ oʼch entapan ñeñt̃ otenet Jesús. Ñehua, ñapaʼ amach errot̃enot̃ entapano Jesús t̃arroʼmar shonteʼ acheñ ñeñt̃ emchorraʼnenaya all oñen ñam̃a Zaqueopaʼ allponmet̃olla.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ mata allenet̃chaʼ oñem, aʼtapos tsacho ñeñt̃ paʼsoʼcheñ sicómoʼrech allot̃chaʼ entapan Jesús t̃arroʼmar allchaʼ oñem.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Allempoña c̈hap Jesús eʼñe ñesho, cohuostsa enonet̃paʼ alla entos, ñañapaʼ atet̃ otos:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ñañapaʼ allent̃a sohuerra t̃ecma eʼñe pocsheñeshaʼ agapap̃.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Allempoña acheñeneshaʼ atet̃ eñchet, ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ es entaye. Ñetpaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zaqueoñapaʼ allent̃a t̃omhuerrpaʼ atet̃ otapan Partseshaʼ:
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Jesúsñapaʼ atet̃ otos:
9 Então Jesus disse:
10 Na Ñeñt̃en Acheñetosets ñeñt̃oʼmarña nohuapa añe patsro oʼch neʼnyesos acheñeneshaʼ ñeñt̃ chenquëtsa ñeñt̃chaʼña naʼqueshp̃atyesos.
10 Porque o
11 Acheñeneshaʼ oʼ eʼm̃ñotenet shonteʼ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtatanet Jesús ñeñt̃ atet̃ pena Yompor poʼcohuenña, ñam̃a Jesúspaʼ oʼ c̈hapmoch Jerusaléño. Ñeñt̃oʼmarña ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ allempocmach etsota allempopaʼ ñach am̃chaʼtaret̃tatsa Yomporeshot̃ arr patsro. Ñeñt̃oʼmarña elloña ñapaʼ tomaʼntatanet poʼpoñ.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
12 Então Jesus disse:
13 Allempo ama senaʼpaʼ agotatnoman c̈harrasheña paʼtaruasañer ñeñt̃chaʼ apaʼyesnom allponeshapaʼtets quelle eʼñe puesheñaʼttsocmuet. Allempo apaʼyesnomanetpaʼ atet̃ otyesnomanet: “Añ quellepaʼ oʼch setaruasach nocop. Esempoch nehuerrapaʼ allempochña eʼñe neñotuerrnas eʼñe puesheñaʼttsos errpont̃eʼ quelle seganaʼyesa ñeñt̃ nocop.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 T̃arraña patantarr acheñeneshaʼ ñeñt̃ paʼnyoʼmarneshaʼ, ñetñapaʼ atarr eʼmoñeʼteñet. Ñeñt̃oʼmar allempo ta ñeñt̃ anetsro, ñetñapaʼ mueñet allponsheña ñeñt̃chaʼ eñososets all sen oʼch oteñetaʼ alloʼmarneshaʼ: “Yapaʼ ama yemno oʼch seneʼ añ acheñer oʼch am̃chaʼtaret̃ta yocop.”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 T̃arraña amaʼt atet̃ petañ ñocopñapaʼ c̈hocmach apet llesens att̃och huerra oʼch am̃chaʼtaret̃etuerra all paʼnyo pamoʼtseshacop. Allempoña c̈herrpaʼ agotatuerran paʼtaruasañreneshaʼ ñeñt̃ apaʼyesnom quelle ahuaña. Ñapaʼ añecopña agotatyesuerranet oʼch eñotuerranet errpont̃eʼ quelle ganatyesñañet poʼc̃llayor eʼñe puesheñaʼttset.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Att̃oña apc̈haʼhuerranet ñeshopaʼ ñeñt̃ ñanom huapatsapaʼ atet̃ otos: “Ayochreshat̃e, ñeñt̃ allpon p̃apaʼnmuen ahuaña quelle, nañapaʼ ello neganaterrnaperr pec̃llayor c̈harroch.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otuer: “Eʼñe pocteʼ, p̃apaʼ atarr cohuen pesherbenen. Amaʼt allponat̃olla napaʼnmap̃ ahuaña, p̃añapaʼ atarr cohuen pesherb̃aton. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ c̈harracop anets allchaʼ paʼm̃chaʼtaret̃terra p̃a.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Allempoñapaʼ oʼ huapa ñam̃a poʼpsheñeñ paʼtaruasañerpaʼ ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otos: “Ayochreshat̃e, na ñeñt̃ allpon p̃apaʼnmuen ahuaña quelle, nañapaʼ ello neganaterrnaperr pec̃llayor anmaroch.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otuer: “Eʼñe pocteʼ, t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ p̃am̃a amnarecop anets allchaʼ p̃aʼm̃chaʼtaret̃terra p̃am̃a.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Allempoñapaʼ huapa poʼpsheñeñ paʼtaruasañer, ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otos: “Ayochreshat̃e, arrpaʼ ñeñt̃a allponara ñeñt̃ eʼñe allpona p̃apaʼnmuen ahuaña quelle. Napaʼ alla naññoʼtennap̃ eʼñe cohuen nepennap̃ pañello.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Napaʼ c̈ha nem̃chaʼtenep̃ t̃arroʼmar neñotenep̃ p̃apaʼ amacaʼye matsrreʼmñape. P̃apaʼ c̈hocmacaʼye peprratam̃pesyen amaʼt ñeñt̃paʼ ama p̃oyaye, ñam̃a c̈hocmacaʼye pet̃otatyenña ñeñt̃ ama p̃ayeʼ nareʼtatyenaye.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otuer: “P̃aña poʼñoc̈hpaʼ amacaʼye cohuenayeʼ pesherbenno amaʼt eʼñe mamesha. Eʼñe atet̃ p̃otenen napaʼ atarroʼ atsrreʼmñat̃en t̃eʼñapaʼ poʼñoc̈h atet̃chaʼcaʼye natsrreʼmoc̈htanaʼtuerrep̃chaʼ. Ñerraʼm poʼñoc̈h peñotennoñ napaʼ atarr atsrreʼmñat̃eneñ, ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma neprratam̃pesyeneñ ñeñt̃ ama noyaye, ñam̃a napaʼ ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma net̃otatyeneñ ñeñt̃ ama nayeʼ nareʼtatyenaye,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ñerraʼm poʼñoc̈h atet̃ pentennoñpaʼ, esoʼmaruañacaʼyeña ama bancoyeʼ penennanoña nec̃llayor allochñapaʼ t̃eʼña oʼ nehuerrapaʼ nagapuerreñchaʼ nec̃llayor allo atontateñet.”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Allempoña pamoʼmteʼpaʼ atet̃ otan ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets all: “T̃eʼpaʼ oʼch seprratam̃pesuer quelle, oʼch sapuer ñeñt̃ ganateneʼ c̈harroch nec̃llayor.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: “Ayochreshat̃e, ñapaʼ echenancaʼyeña shonteʼ quelle ñeñt̃ ganena c̈harroch.”
25 Eles responderam:
26 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ oterraneterr: “T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ t̃eʼpaʼ oʼch notas, ñeñt̃ es echets shonteʼ eʼñe puesherb̃ateñot̃et pamoʼmteʼ ñetña ellonet̃paʼ oʼch alla aparet̃terret poʼpoñ aton. T̃arraña ñeñt̃ ama es echetsopaʼ amaʼt allponat̃olla ñeñt̃ echyenetañ aprratam̃p̃saret̃terretchaʼ.
26 — E o patrão disse:
27 Ñam̃a t̃eʼpaʼ añña ñeñt̃ neʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ ama muenenaye oʼch naʼm̃chaʼtaret̃ta ñocpuet, t̃eʼña sapaʼ oʼch sehuapatanet att̃och semtsanatosanet eʼñe arr nesho.”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Allempoñapaʼ ahuerrerr Jesús Jerusaléñonet̃.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 C̈hapmochet aspent̃o ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Olivopen alloʼtsen anets ñeñt̃ Betfagé ñam̃a Betania. Oʼ c̈hapmochet all Jesúsñapaʼ
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 atet̃ otosan epsheña pueyochreshaʼ:
30 com a seguinte ordem:
31 Ñerraʼm eseshaʼch sotapueʼ: “¿Esoʼmareʼt sepyam̃peñña ashen?” sañapaʼ atet̃chaʼ sotosanet: “Yepartsesharcaʼye mueneneʼña añ ashen.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Allempoña ñeñt̃ mueñapaʼ ñetñapaʼ ahuanmuet all anetso. Allñapaʼ atet̃c̈hoʼ entoset eʼñe atet̃ otanet Jesús, alloʼtsencaʼye ashen rreʼptor all huanquëñet.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Allempo pueyam̃p̃sosetpaʼ pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otapanet:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ñetñapaʼ atet̃ otosñañetña ashen pamoʼmteʼ:
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Allempoñapaʼ anerretña ashen Jesúsesho. Nohuerret paʼshtam ashnacheʼñopaʼ montatueret Jesús.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Allempo montaʼnma Jesús allenet̃ sen, acheñeneshaʼñapaʼ t̃ot̃maʼtyesoñet paʼshtam t̃oño allchaʼ oñem.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Att̃eñapaʼ oʼ c̈hapmochet Jerusaléño. Allempo aʼnososet Olivop̃not̃ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñenaya Jesúspaʼ ñetñapaʼ allot̃eñ eʼñe coshaʼrrtoset. Eʼñe pocsheñeshaʼ ahuanenet, panoʼtatseʼteñeshaʼ ayeʼchoc̈htatneññañet Yompor, t̃arroʼmar atarr cohuen entnenet att̃o Jesúspaʼ atarr orrtatenanet Pompor poʼpartsoña.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ñetñapaʼ atet̃ otyesnenet:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Fariseoneshaʼña puesheñaʼtets ñeñt̃ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ ama ameʼñenaye Jesús, ñetñapaʼ atet̃ otapet Jesús:
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 T̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ otosanet:
40 Jesus respondeu:
41 Allempo oʼ eʼñe c̈hapmochet att̃o entosan anets Jerusaléñ, Jesúsñapaʼ atarr yaʼnaʼtosan jerusaléñoʼmarneshaʼ.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Allpaʼ atet̃ eñorosa ñocpuet:
42 e disse:
43 T̃arroʼmar napaʼ oʼch notas, poʼñoc̈h oʼch c̈hap allempoch ñeñt̃ seʼmoñeʼteneʼpaʼ conc̈haʼtam̃perrnasetchaʼ saʼnetser att̃och eʼñe rroc̈htam̃perrset allem̃at̃eñ sat̃ep̃ot̃paʼ huac̈haʼtonasetchaʼ, att̃och amach errenet̃ seyeterro amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esa.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Aʼmataʼtuerrnasetchaʼ ora allohuen saʼnetser att̃och sepaclleʼnachña eʼñe saʼtpetseʼtuerreʼ allohuenes amaʼt sacñet̃aret̃olleshohuen. Allo sorraten sepaquëll amaʼt pat̃rra mapueʼpaʼ amach aʼpuerro, t̃arroʼmar sapaʼ ama semno oʼch saguërrñañ Yompor puemuereña allempo mueneñeñ oʼch yenpuerrsoñ sam̃a.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Allempo c̈hap Jerusaléño Jesúsñapaʼ ahuos Parets paʼpacllo. Beʼt̃osospaʼ allot̃ñapaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatuosan ñeñt̃ pomatsreʼtyetsa all.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Allñapaʼ atet̃ otosan ñeñt̃ pomatsreʼtyetsa:
46 Ele lhes disse:
47 Pat̃eʼtets yet̃ Jesúspaʼ c̈hocmach seneʼt̃ Parets paʼpacllo all yec̈hatenaneteʼt̃ Yompor poʼñoñ. Añña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a añ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa all anetso, ñetñapaʼ Jesúsa atarr oʼpatyenet att̃och muetsatachet.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 T̃arraña ñetpaʼ ama errot̃ peto t̃arroʼmar allohuen acheñeneshaʼpaʼ atarr yemteññañet Jesús att̃o atarr cohuen serrpareʼtatenanet Yompor poʼñoñ. Ñetpaʼ ñeñt̃ña atarr cohuen entyenet.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.