Lucas 19
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempoña Jesúspaʼ c̈hap all anetso Jericó, all oñmos anetsoʼmar.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ sochetsa Zaqueo ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er peñ allohuen ñeñt̃ cobraʼyeneʼ acheñeneshaʼ quelle gobiernocop. Ñañapaʼ atarr ec̃llayoret̃.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Zaqueoñapaʼ atarr mueneñ oʼch entapan ñeñt̃ otenet Jesús. Ñehua, ñapaʼ amach errot̃enot̃ entapano Jesús t̃arroʼmar shonteʼ acheñ ñeñt̃ emchorraʼnenaya all oñen ñam̃a Zaqueopaʼ allponmet̃olla.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ mata allenet̃chaʼ oñem, aʼtapos tsacho ñeñt̃ paʼsoʼcheñ sicómoʼrech allot̃chaʼ entapan Jesús t̃arroʼmar allchaʼ oñem.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Allempoña c̈hap Jesús eʼñe ñesho, cohuostsa enonet̃paʼ alla entos, ñañapaʼ atet̃ otos:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Ñañapaʼ allent̃a sohuerra t̃ecma eʼñe pocsheñeshaʼ agapap̃.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Allempoña acheñeneshaʼ atet̃ eñchet, ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ es entaye. Ñetpaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zaqueoñapaʼ allent̃a t̃omhuerrpaʼ atet̃ otapan Partseshaʼ:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jesúsñapaʼ atet̃ otos:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Na Ñeñt̃en Acheñetosets ñeñt̃oʼmarña nohuapa añe patsro oʼch neʼnyesos acheñeneshaʼ ñeñt̃ chenquëtsa ñeñt̃chaʼña naʼqueshp̃atyesos.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Acheñeneshaʼ oʼ eʼm̃ñotenet shonteʼ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtatanet Jesús ñeñt̃ atet̃ pena Yompor poʼcohuenña, ñam̃a Jesúspaʼ oʼ c̈hapmoch Jerusaléño. Ñeñt̃oʼmarña ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ allempocmach etsota allempopaʼ ñach am̃chaʼtaret̃tatsa Yomporeshot̃ arr patsro. Ñeñt̃oʼmarña elloña ñapaʼ tomaʼntatanet poʼpoñ.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Allempo ama senaʼpaʼ agotatnoman c̈harrasheña paʼtaruasañer ñeñt̃chaʼ apaʼyesnom allponeshapaʼtets quelle eʼñe puesheñaʼttsocmuet. Allempo apaʼyesnomanetpaʼ atet̃ otyesnomanet: “Añ quellepaʼ oʼch setaruasach nocop. Esempoch nehuerrapaʼ allempochña eʼñe neñotuerrnas eʼñe puesheñaʼttsos errpont̃eʼ quelle seganaʼyesa ñeñt̃ nocop.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 T̃arraña patantarr acheñeneshaʼ ñeñt̃ paʼnyoʼmarneshaʼ, ñetñapaʼ atarr eʼmoñeʼteñet. Ñeñt̃oʼmar allempo ta ñeñt̃ anetsro, ñetñapaʼ mueñet allponsheña ñeñt̃chaʼ eñososets all sen oʼch oteñetaʼ alloʼmarneshaʼ: “Yapaʼ ama yemno oʼch seneʼ añ acheñer oʼch am̃chaʼtaret̃ta yocop.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 T̃arraña amaʼt atet̃ petañ ñocopñapaʼ c̈hocmach apet llesens att̃och huerra oʼch am̃chaʼtaret̃etuerra all paʼnyo pamoʼtseshacop. Allempoña c̈herrpaʼ agotatuerran paʼtaruasañreneshaʼ ñeñt̃ apaʼyesnom quelle ahuaña. Ñapaʼ añecopña agotatyesuerranet oʼch eñotuerranet errpont̃eʼ quelle ganatyesñañet poʼc̃llayor eʼñe puesheñaʼttset.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Att̃oña apc̈haʼhuerranet ñeshopaʼ ñeñt̃ ñanom huapatsapaʼ atet̃ otos: “Ayochreshat̃e, ñeñt̃ allpon p̃apaʼnmuen ahuaña quelle, nañapaʼ ello neganaterrnaperr pec̃llayor c̈harroch.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otuer: “Eʼñe pocteʼ, p̃apaʼ atarr cohuen pesherbenen. Amaʼt allponat̃olla napaʼnmap̃ ahuaña, p̃añapaʼ atarr cohuen pesherb̃aton. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ c̈harracop anets allchaʼ paʼm̃chaʼtaret̃terra p̃a.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Allempoñapaʼ oʼ huapa ñam̃a poʼpsheñeñ paʼtaruasañerpaʼ ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otos: “Ayochreshat̃e, na ñeñt̃ allpon p̃apaʼnmuen ahuaña quelle, nañapaʼ ello neganaterrnaperr pec̃llayor anmaroch.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otuer: “Eʼñe pocteʼ, t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ p̃am̃a amnarecop anets allchaʼ p̃aʼm̃chaʼtaret̃terra p̃am̃a.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Allempoñapaʼ huapa poʼpsheñeñ paʼtaruasañer, ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otos: “Ayochreshat̃e, arrpaʼ ñeñt̃a allponara ñeñt̃ eʼñe allpona p̃apaʼnmuen ahuaña quelle. Napaʼ alla naññoʼtennap̃ eʼñe cohuen nepennap̃ pañello.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Napaʼ c̈ha nem̃chaʼtenep̃ t̃arroʼmar neñotenep̃ p̃apaʼ amacaʼye matsrreʼmñape. P̃apaʼ c̈hocmacaʼye peprratam̃pesyen amaʼt ñeñt̃paʼ ama p̃oyaye, ñam̃a c̈hocmacaʼye pet̃otatyenña ñeñt̃ ama p̃ayeʼ nareʼtatyenaye.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otuer: “P̃aña poʼñoc̈hpaʼ amacaʼye cohuenayeʼ pesherbenno amaʼt eʼñe mamesha. Eʼñe atet̃ p̃otenen napaʼ atarroʼ atsrreʼmñat̃en t̃eʼñapaʼ poʼñoc̈h atet̃chaʼcaʼye natsrreʼmoc̈htanaʼtuerrep̃chaʼ. Ñerraʼm poʼñoc̈h peñotennoñ napaʼ atarr atsrreʼmñat̃eneñ, ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma neprratam̃pesyeneñ ñeñt̃ ama noyaye, ñam̃a napaʼ ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma net̃otatyeneñ ñeñt̃ ama nayeʼ nareʼtatyenaye,
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ñerraʼm poʼñoc̈h atet̃ pentennoñpaʼ, esoʼmaruañacaʼyeña ama bancoyeʼ penennanoña nec̃llayor allochñapaʼ t̃eʼña oʼ nehuerrapaʼ nagapuerreñchaʼ nec̃llayor allo atontateñet.”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Allempoña pamoʼmteʼpaʼ atet̃ otan ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets all: “T̃eʼpaʼ oʼch seprratam̃pesuer quelle, oʼch sapuer ñeñt̃ ganateneʼ c̈harroch nec̃llayor.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Ñetñapaʼ atet̃ ochet: “Ayochreshat̃e, ñapaʼ echenancaʼyeña shonteʼ quelle ñeñt̃ ganena c̈harroch.”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ oterraneterr: “T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ t̃eʼpaʼ oʼch notas, ñeñt̃ es echets shonteʼ eʼñe puesherb̃ateñot̃et pamoʼmteʼ ñetña ellonet̃paʼ oʼch alla aparet̃terret poʼpoñ aton. T̃arraña ñeñt̃ ama es echetsopaʼ amaʼt allponat̃olla ñeñt̃ echyenetañ aprratam̃p̃saret̃terretchaʼ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ñam̃a t̃eʼpaʼ añña ñeñt̃ neʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ ama muenenaye oʼch naʼm̃chaʼtaret̃ta ñocpuet, t̃eʼña sapaʼ oʼch sehuapatanet att̃och semtsanatosanet eʼñe arr nesho.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Allempoñapaʼ ahuerrerr Jesús Jerusaléñonet̃.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 C̈hapmochet aspent̃o ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Olivopen alloʼtsen anets ñeñt̃ Betfagé ñam̃a Betania. Oʼ c̈hapmochet all Jesúsñapaʼ
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 atet̃ otosan epsheña pueyochreshaʼ:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ñerraʼm eseshaʼch sotapueʼ: “¿Esoʼmareʼt sepyam̃peñña ashen?” sañapaʼ atet̃chaʼ sotosanet: “Yepartsesharcaʼye mueneneʼña añ ashen.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Allempoña ñeñt̃ mueñapaʼ ñetñapaʼ ahuanmuet all anetso. Allñapaʼ atet̃c̈hoʼ entoset eʼñe atet̃ otanet Jesús, alloʼtsencaʼye ashen rreʼptor all huanquëñet.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Allempo pueyam̃p̃sosetpaʼ pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otapanet:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ñetñapaʼ atet̃ otosñañetña ashen pamoʼmteʼ:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Allempoñapaʼ anerretña ashen Jesúsesho. Nohuerret paʼshtam ashnacheʼñopaʼ montatueret Jesús.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Allempo montaʼnma Jesús allenet̃ sen, acheñeneshaʼñapaʼ t̃ot̃maʼtyesoñet paʼshtam t̃oño allchaʼ oñem.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Att̃eñapaʼ oʼ c̈hapmochet Jerusaléño. Allempo aʼnososet Olivop̃not̃ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñenaya Jesúspaʼ ñetñapaʼ allot̃eñ eʼñe coshaʼrrtoset. Eʼñe pocsheñeshaʼ ahuanenet, panoʼtatseʼteñeshaʼ ayeʼchoc̈htatneññañet Yompor, t̃arroʼmar atarr cohuen entnenet att̃o Jesúspaʼ atarr orrtatenanet Pompor poʼpartsoña.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Ñetñapaʼ atet̃ otyesnenet:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Fariseoneshaʼña puesheñaʼtets ñeñt̃ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ ama ameʼñenaye Jesús, ñetñapaʼ atet̃ otapet Jesús:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 T̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ otosanet:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Allempo oʼ eʼñe c̈hapmochet att̃o entosan anets Jerusaléñ, Jesúsñapaʼ atarr yaʼnaʼtosan jerusaléñoʼmarneshaʼ.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Allpaʼ atet̃ eñorosa ñocpuet:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 T̃arroʼmar napaʼ oʼch notas, poʼñoc̈h oʼch c̈hap allempoch ñeñt̃ seʼmoñeʼteneʼpaʼ conc̈haʼtam̃perrnasetchaʼ saʼnetser att̃och eʼñe rroc̈htam̃perrset allem̃at̃eñ sat̃ep̃ot̃paʼ huac̈haʼtonasetchaʼ, att̃och amach errenet̃ seyeterro amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esa.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Aʼmataʼtuerrnasetchaʼ ora allohuen saʼnetser att̃och sepaclleʼnachña eʼñe saʼtpetseʼtuerreʼ allohuenes amaʼt sacñet̃aret̃olleshohuen. Allo sorraten sepaquëll amaʼt pat̃rra mapueʼpaʼ amach aʼpuerro, t̃arroʼmar sapaʼ ama semno oʼch saguërrñañ Yompor puemuereña allempo mueneñeñ oʼch yenpuerrsoñ sam̃a.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Allempo c̈hap Jerusaléño Jesúsñapaʼ ahuos Parets paʼpacllo. Beʼt̃osospaʼ allot̃ñapaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatuosan ñeñt̃ pomatsreʼtyetsa all.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Allñapaʼ atet̃ otosan ñeñt̃ pomatsreʼtyetsa:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Pat̃eʼtets yet̃ Jesúspaʼ c̈hocmach seneʼt̃ Parets paʼpacllo all yec̈hatenaneteʼt̃ Yompor poʼñoñ. Añña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a añ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa all anetso, ñetñapaʼ Jesúsa atarr oʼpatyenet att̃och muetsatachet.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 T̃arraña ñetpaʼ ama errot̃ peto t̃arroʼmar allohuen acheñeneshaʼpaʼ atarr yemteññañet Jesús att̃o atarr cohuen serrpareʼtatenanet Yompor poʼñoñ. Ñetpaʼ ñeñt̃ña atarr cohuen entyenet.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.