Lucas 17

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Allempoña Jesúspaʼ alla serrpareʼtaterranerr pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Amaʼt ñeñt̃ eʼñe errteʼ nameʼñenaya ñerraʼm eseshaʼ oʼch orrtatanet att̃och oʼch atet̃ p̃atachet ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor, ñeñt̃ña acheñerpaʼ atarrchaʼ yoroc̈henoʼtsen t̃arroʼmar ñapaʼ aña oʼpatenaya coñcheñets ñeñt̃ atarr huomenc. Amaʼt ñocoppaʼ ama tama yoroc̈henayayñe ñerraʼm ama atet̃ p̃atenanaʼ poʼpsheñeñ, eʼñech allorocma c̈harachetañ mapueʼ añecmuen paʼc̈hnop̃o allpon ñerraʼm puetseʼtamets oʼch huaporeʼchet oño epo allchaʼ ñoʼshach mapueʼ.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ eʼñech señota, amach sorrtatatsto att̃och saʼshoratach poʼpsheñeñ amaʼt erraʼtsena.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Amaʼtchaʼ atonocheʼtats atet̃ penset, amaʼtchaʼ pamt̃arrpaʼ canc̈hrrocheʼtatschaʼ atet̃ penset ñerraʼm oʼch alla llequërrana ñeñt̃ atet̃ pennaset, ñerraʼm amaʼt pamt̃arr canc̈hrrocheʼtats oʼch alla oterrset: “Napaʼ oʼ atet̃ nep̃onap̃ ñeñt̃ ama pocteyaye t̃arraña t̃eʼña ellopaʼ amach alla atet̃ neperreʼt̃e”, socoppaʼc̈hoʼña añña eʼñe poctetsa oʼch alla eʼñe cohuen sep̃retner ñeñt̃ atet̃ sepeneʼ.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Allempo atet̃ otaret̃tenet añña puellsensarneshaʼñapaʼ atet̃ ochet Poʼpartsesharet Jesús:
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Partseshaʼñapaʼ alla oterraneterr:
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Ellopaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Elloña ñeñt̃apaʼ oʼchc̈hoʼ alla sotapuererr: “T̃eʼñapaʼ oʼch peptareʼtuerren ñeñt̃chaʼ nerraʼnen, allot̃ñapaʼ oʼch p̃aʼcohuenetuerr peshtam att̃och eʼñe cohuen pesherb̃aʼhuerren c̈hop̃chaʼña naphuerreʼ nerrar ñeñt̃chaʼ nerraʼnen. Oʼchña nerruanen napaʼ allempoñapaʼ c̈hop̃chaʼña rrallmeʼchnets p̃am̃a.”
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Amaʼtña sapaʼ atet̃caʼye sepena. Ñam̃a saʼtaruasañer ñerraʼm esempoch eʼnuan ora poʼtaruas ñeñt̃ seyecheña, sañapaʼ amaʼt puesheñarrot̃esapaʼ amach sotereña: “Parasyos oʼ peʼnuon netaruas.” Amaʼt ama atarr socshateñe ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ ñocop t̃arroʼmar ñapaʼ allpona oʼ eʼnua ñeñt̃ allpon seyecheña.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Sapaʼc̈hoʼña Yompor paʼtaruasañer sepeneʼ. Ñam̃a amaʼt allempoch setsotuen ora allohuen ñeñt̃ atet̃ otenes Yompor att̃erepaʼchña sentena ama atarr atonayeʼ sesherbeno. Aña setsoten ñeñt̃ eʼñe poctetsa allohuen añecop ñeñt̃ paʼtaruasañer pen Yompor.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Allempo sechena Jesús Jerusaléño arr oñem allohua temuena Samaria epuet Galilea.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Allempoñapaʼ c̈hap pat̃err anetso. Allñapaʼ huac̈haʼtoña c̈harrasheña ñeñt̃ osyen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra. Ñeñt̃ña aptsarñat̃ec̈hno aʼyot̃a t̃omc̈haʼtyesoset.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Ñetñapaʼ allot̃ña rranareʼtyesosetpaʼ atet̃ ochet Jesús:
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Jesúsñapaʼ allent̃a cohuosanetpaʼ atet̃ otosanet:
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Puesheñarrña allempo eñota oʼ correrrapaʼ alla puetallerrapaʼ oʼ alla ahuerr Jesúseshonet̃ atarr nanac pocsheñeshaʼ ayeʼchoc̈htatnerran Yompor.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Eʼñe pueparasyosoʼteñeshaʼ rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃. Ñehua, ñeñt̃ atet̃ p̃atsapaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña samarioʼmarneshaʼ.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen:
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Eʼñe puesheñarraña ñeñt̃ puerrerrtsa att̃och atarr ayeʼchoc̈htatan Yompor amaʼt ñapaʼ ama judioneshayaye.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan ñeñt̃ aʼcrraterr:
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Parrochña fariseoneshaʼpaʼ aʼp̃t̃oʼchet Jesús:
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ oteto: “Arrcaʼyeña am̃chaʼtaret̃tenaña Yompor”, amapaʼ “T̃arrocaʼyeña am̃chaʼtaret̃tenaña Yompor.” T̃arroʼmar Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ñapaʼ ñeñt̃paʼ oʼcaʼye mot̃etnoma orrtatsa eʼñe sesho amaʼt seyoc̈hro.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Elloña ñapaʼ atet̃ oterranerr pueyochreshaʼ:
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Saña allempopaʼ atet̃chaʼ otasetañ: “T̃eʼpaʼ oʼ orrterraña Cristo alloʼtsencaʼye”, amapaʼ “T̃arroʼtsencaʼyeña Cristo.” Sañapaʼ amach setatstoña all, amach soct̃atscheña ñeñt̃ sets all.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 T̃arroʼmar ñerraʼm esempo c̈herr allempoch nohuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets eʼñe allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñech entuapuerrnet t̃arroʼmar allempopaʼ atet̃chaʼ perra ñerraʼmrrat̃eʼ meratsteʼ, oʼch meratsta huomencpaʼ eʼñech aʼpuetaresuan ora enet errap̃aren.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ñehua, na t̃eʼ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ nocop ñanompaʼ atarrchaʼ naʼmueroc̈htataret̃ta, amaʼt namoʼtseshaʼ ñeñt̃ corretsa t̃eʼpaʼ amach eseshayeʼ naguënaye.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 T̃arraña allempoch nohuerra poʼpocheño na Ñeñt̃en Acheñetosets, allempopaʼ eʼñech atet̃ perret eʼñe atet̃ peteʼt̃ ahuat̃ allempo correʼt̃ Noé.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Allempopaʼ ama es puec̈haʼyeneto aña eʼñe cot̃apeʼcheteʼt̃ att̃o atarr paʼnamen muenenet ñeñt̃chaʼ rraʼyenet, orrareʼtyeseteʼt̃, senaʼtanatyena yacmaneshac̈hno, coyaneshac̈hnopaʼc̈hoʼña apanatyeseteʼt̃ ñeñt̃ yoranatyesahueteʼt̃. Ñetñapaʼ ñeñt̃a eʼñe cohuen enteteʼt̃. Att̃eñapaʼ c̈hap allempo beʼt̃osos Noé poʼhuarcopahuo. Allempoñapaʼ huata, chop̃a oñ erracmañen, eʼñe aʼcllatuan allohuen acheñeneshaʼ errap̃aren.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Att̃ecma perreterr allempo correʼt̃ Lot, aña eʼñe cot̃apeʼchyerreterr shonteʼ rrallmeʼchyeseteʼt̃ ñam̃a shonteʼ orrareʼtyeseteʼt̃, atarr es rañt̃aʼyeseteʼt̃, ñam̃a pomatsreʼtyeseteʼt̃. Shonteʼ esocmañen ñeñt̃ paʼnamen nareʼtyeseteʼt̃, t̃omatyeseteʼt̃ ñam̃a shonteʼ pocollac̈hno. Ñetñapaʼ eʼñe ñeñt̃a cohuen enteteʼt̃.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Att̃eñapaʼ c̈hap allempo c̈haʼnom Lot ñeñt̃ anetsrot̃. Eʼñe ñeñt̃e yet̃rocma allempo c̈haʼnom Lot allot̃, Yomporña pueʼntañot̃ aʼshoranet tsoʼ ñeñt̃ shemashrepñeñenoʼ huorten, ñeñt̃ña eʼñe aʼcllatuerrahueterr allempo.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Att̃ecmach perreterr allempoch norretuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 ’T̃arraña allempoch norrterra na sapaʼ arepaʼchña aña soct̃apeʼcheno ñeñt̃ patsoʼmarecpa, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr ñatoʼ aʼyot̃eʼtsenach paʼpacllot̃ arepaʼchña beʼt̃osatsterro amaʼt eʼñe mamesha paʼpacllo att̃och yoratsreʼtnoma. Amapaʼ ñerraʼm puesheñarr paʼmroʼtsenpaʼ arepaʼchña onatsterro.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Seyerpuepaʼchña atet̃ p̃a ahuat̃ Lot puet̃apor ñeñt̃ atarr morrentnomaya ñeñt̃ patsoʼmarecpa.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ eʼñe aña eʼnenet oʼch correna atomat att̃och eʼñe coshenet arr patsro, ñetñapaʼ aʼchencaterretchaʼ ñañeñeta. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ eʼñe pocteʼ enteneʼ oʼch es sehuanmuet ñeñt̃ atet̃ muenenet ñeñt̃ eʼñe ñocpueta arr patsro ñeñt̃ña acheñerpaʼ corretsach pocsheñeshocmañen eʼñe t̃ayot̃eñ errponañohuen.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 ’Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notas atet̃chaʼcaʼye perra allempoch nohuerra, puesheñaʼtetspaʼ anmaret̃terretchaʼ; amaʼt ñeñt̃ eʼñe pamoʼts peneʼ, ñeñt̃ñapaʼ allach asaʼnmaret̃terra. Atet̃ ñerraʼm tsapo all manrrenet epsheñoʼmaret, puesheñarrpaʼ anmaret̃terrach, poʼpsheñeññapaʼ allach asaʼnmaret̃terra.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Amapaʼ ñatoʼ allempopaʼ alloʼtsenchaʼ epsheña coyaneshaʼ ñeñt̃ parro puetseʼtets mapyo ñeñt̃paʼc̈hoʼña puesheñarrpaʼ anmaret̃terrach ñam̃a poʼpsheñeññapaʼ allach asaʼnmaret̃terra.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Amapaʼ ñatoʼ allempopaʼ alloʼtsenchaʼ ñam̃a epsheña ñeñt̃ eʼñe parro taruasenet paʼmro. Puesheñarrñapaʼ anmaret̃terrach, poʼpsheñeññapaʼ allach asaʼnmaret̃terra.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Allempoña pueyochreshaʼpaʼ aʼp̃t̃oʼchet, atet̃ ochet:
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.