Lucas 17
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 Allempoña Jesúspaʼ alla serrpareʼtaterranerr pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Amaʼt ñeñt̃ eʼñe errteʼ nameʼñenaya ñerraʼm eseshaʼ oʼch orrtatanet att̃och oʼch atet̃ p̃atachet ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor, ñeñt̃ña acheñerpaʼ atarrchaʼ yoroc̈henoʼtsen t̃arroʼmar ñapaʼ aña oʼpatenaya coñcheñets ñeñt̃ atarr huomenc. Amaʼt ñocoppaʼ ama tama yoroc̈henayayñe ñerraʼm ama atet̃ p̃atenanaʼ poʼpsheñeñ, eʼñech allorocma c̈harachetañ mapueʼ añecmuen paʼc̈hnop̃o allpon ñerraʼm puetseʼtamets oʼch huaporeʼchet oño epo allchaʼ ñoʼshach mapueʼ.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ eʼñech señota, amach sorrtatatsto att̃och saʼshoratach poʼpsheñeñ amaʼt erraʼtsena.
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Amaʼtchaʼ atonocheʼtats atet̃ penset, amaʼtchaʼ pamt̃arrpaʼ canc̈hrrocheʼtatschaʼ atet̃ penset ñerraʼm oʼch alla llequërrana ñeñt̃ atet̃ pennaset, ñerraʼm amaʼt pamt̃arr canc̈hrrocheʼtats oʼch alla oterrset: “Napaʼ oʼ atet̃ nep̃onap̃ ñeñt̃ ama pocteyaye t̃arraña t̃eʼña ellopaʼ amach alla atet̃ neperreʼt̃e”, socoppaʼc̈hoʼña añña eʼñe poctetsa oʼch alla eʼñe cohuen sep̃retner ñeñt̃ atet̃ sepeneʼ.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Allempo atet̃ otaret̃tenet añña puellsensarneshaʼñapaʼ atet̃ ochet Poʼpartsesharet Jesús:
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Partseshaʼñapaʼ alla oterraneterr:
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 Ellopaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 Elloña ñeñt̃apaʼ oʼchc̈hoʼ alla sotapuererr: “T̃eʼñapaʼ oʼch peptareʼtuerren ñeñt̃chaʼ nerraʼnen, allot̃ñapaʼ oʼch p̃aʼcohuenetuerr peshtam att̃och eʼñe cohuen pesherb̃aʼhuerren c̈hop̃chaʼña naphuerreʼ nerrar ñeñt̃chaʼ nerraʼnen. Oʼchña nerruanen napaʼ allempoñapaʼ c̈hop̃chaʼña rrallmeʼchnets p̃am̃a.”
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 Amaʼtña sapaʼ atet̃caʼye sepena. Ñam̃a saʼtaruasañer ñerraʼm esempoch eʼnuan ora poʼtaruas ñeñt̃ seyecheña, sañapaʼ amaʼt puesheñarrot̃esapaʼ amach sotereña: “Parasyos oʼ peʼnuon netaruas.” Amaʼt ama atarr socshateñe ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ ñocop t̃arroʼmar ñapaʼ allpona oʼ eʼnua ñeñt̃ allpon seyecheña.
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Sapaʼc̈hoʼña Yompor paʼtaruasañer sepeneʼ. Ñam̃a amaʼt allempoch setsotuen ora allohuen ñeñt̃ atet̃ otenes Yompor att̃erepaʼchña sentena ama atarr atonayeʼ sesherbeno. Aña setsoten ñeñt̃ eʼñe poctetsa allohuen añecop ñeñt̃ paʼtaruasañer pen Yompor.
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Allempo sechena Jesús Jerusaléño arr oñem allohua temuena Samaria epuet Galilea.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Allempoñapaʼ c̈hap pat̃err anetso. Allñapaʼ huac̈haʼtoña c̈harrasheña ñeñt̃ osyen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra. Ñeñt̃ña aptsarñat̃ec̈hno aʼyot̃a t̃omc̈haʼtyesoset.
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 Ñetñapaʼ allot̃ña rranareʼtyesosetpaʼ atet̃ ochet Jesús:
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Jesúsñapaʼ allent̃a cohuosanetpaʼ atet̃ otosanet:
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Puesheñarrña allempo eñota oʼ correrrapaʼ alla puetallerrapaʼ oʼ alla ahuerr Jesúseshonet̃ atarr nanac pocsheñeshaʼ ayeʼchoc̈htatnerran Yompor.
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Eʼñe pueparasyosoʼteñeshaʼ rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃. Ñehua, ñeñt̃ atet̃ p̃atsapaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña samarioʼmarneshaʼ.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen:
17 Então Jesus perguntou:
18 Eʼñe puesheñarraña ñeñt̃ puerrerrtsa att̃och atarr ayeʼchoc̈htatan Yompor amaʼt ñapaʼ ama judioneshayaye.
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan ñeñt̃ aʼcrraterr:
19 E lhe disse:
20 Parrochña fariseoneshaʼpaʼ aʼp̃t̃oʼchet Jesús:
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 Ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ oteto: “Arrcaʼyeña am̃chaʼtaret̃tenaña Yompor”, amapaʼ “T̃arrocaʼyeña am̃chaʼtaret̃tenaña Yompor.” T̃arroʼmar Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ñapaʼ ñeñt̃paʼ oʼcaʼye mot̃etnoma orrtatsa eʼñe sesho amaʼt seyoc̈hro.
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Elloña ñapaʼ atet̃ oterranerr pueyochreshaʼ:
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 Saña allempopaʼ atet̃chaʼ otasetañ: “T̃eʼpaʼ oʼ orrterraña Cristo alloʼtsencaʼye”, amapaʼ “T̃arroʼtsencaʼyeña Cristo.” Sañapaʼ amach setatstoña all, amach soct̃atscheña ñeñt̃ sets all.
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 T̃arroʼmar ñerraʼm esempo c̈herr allempoch nohuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets eʼñe allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñech entuapuerrnet t̃arroʼmar allempopaʼ atet̃chaʼ perra ñerraʼmrrat̃eʼ meratsteʼ, oʼch meratsta huomencpaʼ eʼñech aʼpuetaresuan ora enet errap̃aren.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Ñehua, na t̃eʼ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ nocop ñanompaʼ atarrchaʼ naʼmueroc̈htataret̃ta, amaʼt namoʼtseshaʼ ñeñt̃ corretsa t̃eʼpaʼ amach eseshayeʼ naguënaye.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 T̃arraña allempoch nohuerra poʼpocheño na Ñeñt̃en Acheñetosets, allempopaʼ eʼñech atet̃ perret eʼñe atet̃ peteʼt̃ ahuat̃ allempo correʼt̃ Noé.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Allempopaʼ ama es puec̈haʼyeneto aña eʼñe cot̃apeʼcheteʼt̃ att̃o atarr paʼnamen muenenet ñeñt̃chaʼ rraʼyenet, orrareʼtyeseteʼt̃, senaʼtanatyena yacmaneshac̈hno, coyaneshac̈hnopaʼc̈hoʼña apanatyeseteʼt̃ ñeñt̃ yoranatyesahueteʼt̃. Ñetñapaʼ ñeñt̃a eʼñe cohuen enteteʼt̃. Att̃eñapaʼ c̈hap allempo beʼt̃osos Noé poʼhuarcopahuo. Allempoñapaʼ huata, chop̃a oñ erracmañen, eʼñe aʼcllatuan allohuen acheñeneshaʼ errap̃aren.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 Att̃ecma perreterr allempo correʼt̃ Lot, aña eʼñe cot̃apeʼchyerreterr shonteʼ rrallmeʼchyeseteʼt̃ ñam̃a shonteʼ orrareʼtyeseteʼt̃, atarr es rañt̃aʼyeseteʼt̃, ñam̃a pomatsreʼtyeseteʼt̃. Shonteʼ esocmañen ñeñt̃ paʼnamen nareʼtyeseteʼt̃, t̃omatyeseteʼt̃ ñam̃a shonteʼ pocollac̈hno. Ñetñapaʼ eʼñe ñeñt̃a cohuen enteteʼt̃.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Att̃eñapaʼ c̈hap allempo c̈haʼnom Lot ñeñt̃ anetsrot̃. Eʼñe ñeñt̃e yet̃rocma allempo c̈haʼnom Lot allot̃, Yomporña pueʼntañot̃ aʼshoranet tsoʼ ñeñt̃ shemashrepñeñenoʼ huorten, ñeñt̃ña eʼñe aʼcllatuerrahueterr allempo.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 Att̃ecmach perreterr allempoch norretuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 ’T̃arraña allempoch norrterra na sapaʼ arepaʼchña aña soct̃apeʼcheno ñeñt̃ patsoʼmarecpa, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr ñatoʼ aʼyot̃eʼtsenach paʼpacllot̃ arepaʼchña beʼt̃osatsterro amaʼt eʼñe mamesha paʼpacllo att̃och yoratsreʼtnoma. Amapaʼ ñerraʼm puesheñarr paʼmroʼtsenpaʼ arepaʼchña onatsterro.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Seyerpuepaʼchña atet̃ p̃a ahuat̃ Lot puet̃apor ñeñt̃ atarr morrentnomaya ñeñt̃ patsoʼmarecpa.
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ eʼñe aña eʼnenet oʼch correna atomat att̃och eʼñe coshenet arr patsro, ñetñapaʼ aʼchencaterretchaʼ ñañeñeta. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ eʼñe pocteʼ enteneʼ oʼch es sehuanmuet ñeñt̃ atet̃ muenenet ñeñt̃ eʼñe ñocpueta arr patsro ñeñt̃ña acheñerpaʼ corretsach pocsheñeshocmañen eʼñe t̃ayot̃eñ errponañohuen.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 ’Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notas atet̃chaʼcaʼye perra allempoch nohuerra, puesheñaʼtetspaʼ anmaret̃terretchaʼ; amaʼt ñeñt̃ eʼñe pamoʼts peneʼ, ñeñt̃ñapaʼ allach asaʼnmaret̃terra. Atet̃ ñerraʼm tsapo all manrrenet epsheñoʼmaret, puesheñarrpaʼ anmaret̃terrach, poʼpsheñeññapaʼ allach asaʼnmaret̃terra.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Amapaʼ ñatoʼ allempopaʼ alloʼtsenchaʼ epsheña coyaneshaʼ ñeñt̃ parro puetseʼtets mapyo ñeñt̃paʼc̈hoʼña puesheñarrpaʼ anmaret̃terrach ñam̃a poʼpsheñeññapaʼ allach asaʼnmaret̃terra.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Amapaʼ ñatoʼ allempopaʼ alloʼtsenchaʼ ñam̃a epsheña ñeñt̃ eʼñe parro taruasenet paʼmro. Puesheñarrñapaʼ anmaret̃terrach, poʼpsheñeññapaʼ allach asaʼnmaret̃terra.
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Allempoña pueyochreshaʼpaʼ aʼp̃t̃oʼchet, atet̃ ochet:
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.