Lucas 13
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 Allempo huapa puesheñaʼtets acheñeneshaʼ Jesúsesho, ñetñapaʼ serrpareʼtatoset Jesús atet̃ entenet ñet; ñeñt̃paʼ atet̃ otoset:
1 Naquela ocasião, alguns dos que estavam presentes contaram a Jesus que Pilatos misturara o sangue de alguns galileus com os sacrifícios deles.
2 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
2 Jesus respondeu: "Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros, por terem sofrido dessa maneira?
3 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Amaʼt allohuenes sam̃a ñerraʼm amach eʼñe cohuen soct̃apeʼcherro ello Yomporecop, sapaʼc̈hoʼña att̃ecmach seperra sechencaʼhuerrach eʼñe poctacma.
3 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Ñam̃a ñeñt̃ c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa posocsheña ñeñt̃ collaʼhuatsa ahuaña ñeñt̃ aʼtpetseʼt pocoll torrepoʼ allempo mataʼnerr Jerusaléño eʼñe all oteñet Siloé. Ñehua, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃ aʼcllaterr torrepaʼ ñetpaʼ atarrt̃eʼ at̃parñat̃et ellot̃eʼ metanaʼtueñet allohuen poʼpotantañ ñeñt̃ att̃o at̃pareʼtena jerusaléñoʼmarneshaʼ.
4 Ou vocês pensam que aqueles dezoito que morreram, quando caiu sobre eles a torre de Siloé, eram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Amaʼt allohuenes sam̃a ñerraʼm amach eʼñe cohuen soct̃apeʼcherro ello Yomporecop, sapaʼc̈hoʼña att̃ecmach seperra sechencaʼhuerrach eʼñe poctacma.
5 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão".
6 Allempoña Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpocheño, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
6 Então contou esta parábola: "Um homem tinha uma figueira plantada em sua vinha. Foi procurar fruto nela, e não achou nenhum.
7 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ cohuam̃peneʼ puenarem̃maʼ: “T̃eʼpaʼ oʼ met maʼpa char c̈hocma nohuena eʼneneʼ partech pueʼmer. T̃emeʼttsen amaʼt puem̃arra pueʼmerpaʼ ama nenteññañe. T̃eʼpaʼ oʼch p̃aʼmater t̃arroʼmar eʼñe orrena quec̈hcareʼtennay yepatseñ att̃o ama yenareʼteno poʼpoñ narmets all.”
7 Por isso disse ao que cuidava da vinha: ‘Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não acho. Corte-a! Por que deixá-la inutilizar a terra? ’
8 T̃arraña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ narmetspaʼ atet̃ otan pamoʼmteʼ: “Allach nomporchaʼ añ char ñeñt̃ oʼ huerrerrpaʼ napaʼ oʼch naʼmueñtsetam̃pes pats oʼch nenoñ amar.
8 "Respondeu o homem: ‘Senhor, deixe-a por mais um ano, e eu cavarei ao redor dela e a adubarei.
9 Ñatoʼrraña atet̃ nepeʼpaʼ oʼch cohuen meʼt tsapat̃ charo. T̃arraña ñerraʼm ama meʼtopaʼ pocteʼñac̈hoʼ allempopaʼ oʼch p̃aʼmatater.”
9 Se der fruto no ano que vem, muito bem! Se não, corte-a’ ".
10 Allempo c̈hapaʼmuenerr allempo amesenet, Jesúsñapaʼ yec̈hatenanet judioneshaʼ poʼprahueto.
10 Certo sábado Jesus estava ensinando numa das sinagogas,
11 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ c̈ha moʼquëna, ama eshcayeʼ pac̈harrteno. Ñeñt̃paʼ oneñet̃ atet̃ p̃ateneʼ. Ahuat̃ot̃eñ att̃a pena oʼ c̈harren char puechena posoc att̃a moʼquëna.
11 e ali estava uma mulher que tinha um espírito que a mantinha doente havia dezoito anos. Ela andava encurvada e de forma alguma podia endireitar-se.
12 Jesúsñapaʼ all eñchpaʼ oʼ c̈horeʼtospaʼ atet̃ och:
12 Ao vê-la, Jesus chamou-a à frente e lhe disse: "Mulher, você está livre da sua doença".
13 Allempoñapaʼ aʼp̃llamcoʼch. Aʼp̃llamcoʼtueʼpaʼ allorocma eʼñe cohuen pac̈harrterra. Ñañapaʼ atarr ayeʼchoc̈htaterran Yompor.
13 Então lhe impôs as mãos; e imediatamente ela se endireitou, e louvava a Deus.
14 Allempoña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all judioneshaʼ poʼprahuo, ñapaʼ allempo entan atet̃ oʼ aʼcrratan Jesús atsnañet̃, ñañapaʼ ñeñt̃a atarr atsrreʼmateʼ. Amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñche oʼch aʼcrratan acheñ ñeñt̃e yet̃ro allempo amesenet. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ:
14 Indignado porque Jesus havia curado no sábado, o dirigente da sinagoga disse ao povo: "Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham para ser curados nesses dias, e não no sábado".
15 Partseshaʼñapaʼ atet̃ och:
15 O Senhor lhe respondeu: "Hipócritas! Cada um de vocês não desamarra no sábado o seu boi ou jumento do estábulo e o leva dali para dar-lhe água?
16 Añ coyaneshaʼ amaʼt ñeñt̃ poʼm̃reneñ pen yatañ Abraham amaʼt c̈harraʼ puechena posoc char ñeñt̃ allponmat oʼ huanquër oneñet̃, pocteʼcaʼye oʼch yaʼrroyatater amaʼt añe yet̃ro allempo yamesen.
16 Então, esta mulher, uma filha de Abraão a quem Satanás mantinha presa por dezoito longos anos, não deveria no dia de sábado ser libertada daquilo que a prendia? "
17 Acheñeneshaʼ allohuen ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ ñetpaʼ ñeñt̃ña atarr pencatahuet. Poʼpotantañña acheñeneshac̈hnopaʼ ñetñapaʼ atarr nanac coshenet. Atarr nanac cohuen entenet ñeñt̃ atet̃ p̃a Jesús.
17 Tendo dito isso, todos os seus oponentes ficaram envergonhados, mas o povo se alegrava com todas as maravilhas que ele estava fazendo.
18 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ alla oterraneterr:
18 Então Jesus perguntou: "Com que se parece o Reino de Deus? Com que o compararei?
19 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ pueʼllomer ñeñt̃ atarr añet̃olleshallmerr ñeñt̃ otenet mostazllom̃. Ñeñt̃ pueʼllom̃ret̃ollpaʼ puesheñarrñapaʼ oʼ anem̃ paʼmro allchaʼ nareʼteñaʼ. Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ chop, ñeñt̃ñapaʼ alloʼna sen rrorranmats eʼñe cohuen atarrchetnom. Ñeñt̃ña narmetsocherpaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno ñeñt̃chaʼ amaʼtanatyesosets puetacroʼmar.
19 É como um grão de mostarda que um homem semeou em sua horta. Ele cresceu e se tornou uma árvore, e as aves do céu se fizaram ninhos em seus ramos".
20 Elloña alla oterraneterr:
20 Mais uma vez ele perguntou: "A que compararei o Reino de Deus?
21 Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntaterraneterr atet̃ pena chaseʼ:
21 É como o fermento que uma mulher misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
22 All oñemyen Jesús eʼñe ora asuahuanom allohuen anetsoʼmar all shontaʼyena acheñeneshaʼ amaʼt ñam̃a all ama tama eñalleyaye acheñeneshaʼ. Allña eʼñe serrpareʼtatyesnomanet. Allempo oñemyen allemeñ anetsoʼmar ñapaʼ arr sen Jerusaléño all sechena.
22 Depois Jesus foi pelas cidades e povoados e ensinava, prosseguindo em direção a Jerusalém.
23 All oñen t̃oñopaʼ allempoña puesheñarrpaʼ aʼp̃t̃oʼtnom̃, atet̃ och:
23 Alguém lhe perguntou: "Senhor, serão poucos os salvos? " Ele lhes disse:
24 —Sapaʼ añchaʼña eʼñe cohuen semaʼyoc̈hrena ñeñt̃ cohuen enten Yompor att̃ochña sesuanom ñeñt̃ ama cohuenayeʼ enteno ña. Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ allchaʼ yebeʼt̃os eshecchaʼ yec̈hap ñesho ñeñt̃paʼ atarr añet̃oll, atarr t̃orrapoʼ oʼch yebeʼt̃os all. Ñam̃a oʼch notas esempohuañen amaʼtchaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ atarr muenatseñ oʼch beʼt̃erretañ all att̃och c̈herretañ Yomporesho t̃arraña allempopaʼ amach eshec beʼt̃erreto att̃och c̈herret all t̃arroʼmar allempopaʼ oʼch huañerr att̃o atarr cohueney Yompor.
24 "Esforcem-se para entrar pela porta estreita, porque eu lhes digo que muitos tentarão entrar e não conseguirão.
25 Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ esempo oʼch c̈hen ñeñt̃ apacllat̃eshaʼ ñañapaʼ oʼch tantuena oʼch eʼñe echarr yottam̃pesuena. Allempopaʼ amaʼt eʼñe eseshapaʼ amach eshec beʼt̃osoña all. Allempoña amaʼtchaʼ shonteseñ oʼch sehuac̈haʼta all petot̃ach sechorros allot̃chaʼ sec̈horeʼtos apacllat̃eshaʼ. Allña sapaʼ atet̃chaʼ sotos: “Ayochreshat̃e petoram̃p̃sapuey.” Ñapaʼ atet̃chaʼ otapas: “Napaʼ ama nentarso, errot̃t̃eʼ sehuenaña sa.”
25 Quando o dono da casa se levantar e fechar a porta, vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abre-nos a porta’. "Ele, porém, responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês’.
26 Sañapaʼ atet̃chaʼ sotererr: “Amaʼt parrocma yerrallmeʼchyeseʼt̃eña ahuañmoʼcha ñam̃a amaʼt ya yaʼnetsroʼmar allecma chopeñeʼchyenet allcaʼyeña peyc̈hatyeseʼt̃.”
26 "Então vocês dirão: ‘Comemos e bebemos contigo, e ensinaste em nossas ruas’.
27 T̃arraña ñapaʼ atet̃chaʼ oterrserr: “T̃eʼpaʼ oʼch notas, napaʼ amacaʼye poʼñoc̈h nentarso, errot̃t̃eʼ sehuenaña sa. T̃eʼpaʼ orrerres arrot̃ neshot̃ allohuenes ñeñt̃es maʼyoc̈hrenaya ñeñt̃ ama pocteʼ enteno Yompor.”
27 "Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, todos vocês, que praticam o mal! ’
28 Oʼch ahues all ñeñt̃ oʼpatatenset sa. Allñapaʼ allchaʼ seyahuanrrortosa, sanmueñot̃ atserrpaʼ serrasoʼtyesoschaʼ sas. Allot̃chaʼña sentosña satañneshac̈hno—Abraham ñam̃a Isaac ñam̃a Jacob ñam̃a allohuen ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ. Ñetñapaʼ eʼñe Yomporeshoʼtsaʼyenet all am̃chaʼtaret̃tena ña. Sañapaʼ chaʼpetot̃aña huaporeʼtenset.
28 "Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque e Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês excluídos.
29 Allñapaʼ allem̃at̃eñchaʼ huac̈haʼta shonteʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃chaʼ anorrc̈haʼtyesosets all eʼñe Yomporesho all am̃chaʼtaret̃tena ña allchaʼ rrallmeʼchoset all eʼñe cohuentena Yompor.
29 Pessoas virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e ocuparão os seus lugares à mesa no Reino de Deus.
30 T̃eʼpaʼ señochchaʼ eñall acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama asherbenayeʼ senteno sa t̃eʼ t̃arraña allempoña ñetpaʼ atarrchaʼ asherben enterranet Yompor. Ñam̃a eñall acheñeneshaʼ ñeñt̃ atarr asherben sentyen sa t̃eʼ, t̃arraña allempoña ñetpaʼ amach asherbenayeʼ enterraneto Yompor.
30 De fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos".
31 Eʼñe ñeñt̃e yet̃rocma allempo huac̈haʼtoña patantarr fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
31 Naquela mesma hora alguns fariseus aproximaram-se de Jesus e lhe disseram: "Saia e vá embora daqui, pois Herodes quer matá-lo".
32 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
32 Ele respondeu: "Vão dizer àquela raposa: ‘Expulsarei demônios e curarei o povo hoje e amanhã, e no terceiro dia estarei pronto’.
33 Nocoppaʼ añ poctetsa c̈hocmach nesen amaʼt t̃eʼ, amaʼt tsapat̃onet̃paʼc̈hoʼña, amaʼt ñam̃a oʼch tsapat̃ont̃errerrpaʼ c̈hocmach nesen. Att̃ot̃ach nec̈herr Jerusaléño, t̃arroʼmar allpaʼ allecma c̈hocma muetsayeseteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
33 Mas, preciso prosseguir hoje, amanhã e depois de amanhã, pois certamente nenhum profeta deve morrer fora de Jerusalém!
34 Allempoña Jesús eʼñe puellquëñot̃ judioneshaʼpaʼ atet̃ eñorena ñocpuet, ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
34 "Jerusalém, Jerusalém, você, que mata os profetas e apedrejas os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha reúne os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 T̃eʼñapaʼ all seyc̈hena sa, Yomporñapaʼ oʼch aʼypoʼñerres. T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼch alla noterrserr: Na poʼpocheñopaʼ amach alla senterrno t̃eʼ. Esempohuañenñapaʼ senterrenchaʼ allempoñapaʼ atet̃chaʼ soterren: “Ayeʼchoc̈htatpahuepaʼch Jesucristo ñeñt̃ huapatsa ñeñt̃ llesensen Yeyomporer.”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. Eu lhes digo que vocês não me verão mais até que digam: ‘Bendito o que vem em nome do Senhor’".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.