Lucas 13
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Allempo huapa puesheñaʼtets acheñeneshaʼ Jesúsesho, ñetñapaʼ serrpareʼtatoset Jesús atet̃ entenet ñet; ñeñt̃paʼ atet̃ otoset:
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Amaʼt allohuenes sam̃a ñerraʼm amach eʼñe cohuen soct̃apeʼcherro ello Yomporecop, sapaʼc̈hoʼña att̃ecmach seperra sechencaʼhuerrach eʼñe poctacma.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ñam̃a ñeñt̃ c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa posocsheña ñeñt̃ collaʼhuatsa ahuaña ñeñt̃ aʼtpetseʼt pocoll torrepoʼ allempo mataʼnerr Jerusaléño eʼñe all oteñet Siloé. Ñehua, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃ aʼcllaterr torrepaʼ ñetpaʼ atarrt̃eʼ at̃parñat̃et ellot̃eʼ metanaʼtueñet allohuen poʼpotantañ ñeñt̃ att̃o at̃pareʼtena jerusaléñoʼmarneshaʼ.
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Amaʼt allohuenes sam̃a ñerraʼm amach eʼñe cohuen soct̃apeʼcherro ello Yomporecop, sapaʼc̈hoʼña att̃ecmach seperra sechencaʼhuerrach eʼñe poctacma.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Allempoña Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpocheño, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ cohuam̃peneʼ puenarem̃maʼ: “T̃eʼpaʼ oʼ met maʼpa char c̈hocma nohuena eʼneneʼ partech pueʼmer. T̃emeʼttsen amaʼt puem̃arra pueʼmerpaʼ ama nenteññañe. T̃eʼpaʼ oʼch p̃aʼmater t̃arroʼmar eʼñe orrena quec̈hcareʼtennay yepatseñ att̃o ama yenareʼteno poʼpoñ narmets all.”
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 T̃arraña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ narmetspaʼ atet̃ otan pamoʼmteʼ: “Allach nomporchaʼ añ char ñeñt̃ oʼ huerrerrpaʼ napaʼ oʼch naʼmueñtsetam̃pes pats oʼch nenoñ amar.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Ñatoʼrraña atet̃ nepeʼpaʼ oʼch cohuen meʼt tsapat̃ charo. T̃arraña ñerraʼm ama meʼtopaʼ pocteʼñac̈hoʼ allempopaʼ oʼch p̃aʼmatater.”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Allempo c̈hapaʼmuenerr allempo amesenet, Jesúsñapaʼ yec̈hatenanet judioneshaʼ poʼprahueto.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ c̈ha moʼquëna, ama eshcayeʼ pac̈harrteno. Ñeñt̃paʼ oneñet̃ atet̃ p̃ateneʼ. Ahuat̃ot̃eñ att̃a pena oʼ c̈harren char puechena posoc att̃a moʼquëna.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Jesúsñapaʼ all eñchpaʼ oʼ c̈horeʼtospaʼ atet̃ och:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Allempoñapaʼ aʼp̃llamcoʼch. Aʼp̃llamcoʼtueʼpaʼ allorocma eʼñe cohuen pac̈harrterra. Ñañapaʼ atarr ayeʼchoc̈htaterran Yompor.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Allempoña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all judioneshaʼ poʼprahuo, ñapaʼ allempo entan atet̃ oʼ aʼcrratan Jesús atsnañet̃, ñañapaʼ ñeñt̃a atarr atsrreʼmateʼ. Amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñche oʼch aʼcrratan acheñ ñeñt̃e yet̃ro allempo amesenet. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ:
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Partseshaʼñapaʼ atet̃ och:
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Añ coyaneshaʼ amaʼt ñeñt̃ poʼm̃reneñ pen yatañ Abraham amaʼt c̈harraʼ puechena posoc char ñeñt̃ allponmat oʼ huanquër oneñet̃, pocteʼcaʼye oʼch yaʼrroyatater amaʼt añe yet̃ro allempo yamesen.
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Acheñeneshaʼ allohuen ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ ñetpaʼ ñeñt̃ña atarr pencatahuet. Poʼpotantañña acheñeneshac̈hnopaʼ ñetñapaʼ atarr nanac coshenet. Atarr nanac cohuen entenet ñeñt̃ atet̃ p̃a Jesús.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ alla oterraneterr:
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ pueʼllomer ñeñt̃ atarr añet̃olleshallmerr ñeñt̃ otenet mostazllom̃. Ñeñt̃ pueʼllom̃ret̃ollpaʼ puesheñarrñapaʼ oʼ anem̃ paʼmro allchaʼ nareʼteñaʼ. Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ chop, ñeñt̃ñapaʼ alloʼna sen rrorranmats eʼñe cohuen atarrchetnom. Ñeñt̃ña narmetsocherpaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno ñeñt̃chaʼ amaʼtanatyesosets puetacroʼmar.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Elloña alla oterraneterr:
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntaterraneterr atet̃ pena chaseʼ:
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 All oñemyen Jesús eʼñe ora asuahuanom allohuen anetsoʼmar all shontaʼyena acheñeneshaʼ amaʼt ñam̃a all ama tama eñalleyaye acheñeneshaʼ. Allña eʼñe serrpareʼtatyesnomanet. Allempo oñemyen allemeñ anetsoʼmar ñapaʼ arr sen Jerusaléño all sechena.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 All oñen t̃oñopaʼ allempoña puesheñarrpaʼ aʼp̃t̃oʼtnom̃, atet̃ och:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 —Sapaʼ añchaʼña eʼñe cohuen semaʼyoc̈hrena ñeñt̃ cohuen enten Yompor att̃ochña sesuanom ñeñt̃ ama cohuenayeʼ enteno ña. Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ allchaʼ yebeʼt̃os eshecchaʼ yec̈hap ñesho ñeñt̃paʼ atarr añet̃oll, atarr t̃orrapoʼ oʼch yebeʼt̃os all. Ñam̃a oʼch notas esempohuañen amaʼtchaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ atarr muenatseñ oʼch beʼt̃erretañ all att̃och c̈herretañ Yomporesho t̃arraña allempopaʼ amach eshec beʼt̃erreto att̃och c̈herret all t̃arroʼmar allempopaʼ oʼch huañerr att̃o atarr cohueney Yompor.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ esempo oʼch c̈hen ñeñt̃ apacllat̃eshaʼ ñañapaʼ oʼch tantuena oʼch eʼñe echarr yottam̃pesuena. Allempopaʼ amaʼt eʼñe eseshapaʼ amach eshec beʼt̃osoña all. Allempoña amaʼtchaʼ shonteseñ oʼch sehuac̈haʼta all petot̃ach sechorros allot̃chaʼ sec̈horeʼtos apacllat̃eshaʼ. Allña sapaʼ atet̃chaʼ sotos: “Ayochreshat̃e petoram̃p̃sapuey.” Ñapaʼ atet̃chaʼ otapas: “Napaʼ ama nentarso, errot̃t̃eʼ sehuenaña sa.”
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Sañapaʼ atet̃chaʼ sotererr: “Amaʼt parrocma yerrallmeʼchyeseʼt̃eña ahuañmoʼcha ñam̃a amaʼt ya yaʼnetsroʼmar allecma chopeñeʼchyenet allcaʼyeña peyc̈hatyeseʼt̃.”
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 T̃arraña ñapaʼ atet̃chaʼ oterrserr: “T̃eʼpaʼ oʼch notas, napaʼ amacaʼye poʼñoc̈h nentarso, errot̃t̃eʼ sehuenaña sa. T̃eʼpaʼ orrerres arrot̃ neshot̃ allohuenes ñeñt̃es maʼyoc̈hrenaya ñeñt̃ ama pocteʼ enteno Yompor.”
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Oʼch ahues all ñeñt̃ oʼpatatenset sa. Allñapaʼ allchaʼ seyahuanrrortosa, sanmueñot̃ atserrpaʼ serrasoʼtyesoschaʼ sas. Allot̃chaʼña sentosña satañneshac̈hno—Abraham ñam̃a Isaac ñam̃a Jacob ñam̃a allohuen ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ. Ñetñapaʼ eʼñe Yomporeshoʼtsaʼyenet all am̃chaʼtaret̃tena ña. Sañapaʼ chaʼpetot̃aña huaporeʼtenset.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Allñapaʼ allem̃at̃eñchaʼ huac̈haʼta shonteʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃chaʼ anorrc̈haʼtyesosets all eʼñe Yomporesho all am̃chaʼtaret̃tena ña allchaʼ rrallmeʼchoset all eʼñe cohuentena Yompor.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 T̃eʼpaʼ señochchaʼ eñall acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama asherbenayeʼ senteno sa t̃eʼ t̃arraña allempoña ñetpaʼ atarrchaʼ asherben enterranet Yompor. Ñam̃a eñall acheñeneshaʼ ñeñt̃ atarr asherben sentyen sa t̃eʼ, t̃arraña allempoña ñetpaʼ amach asherbenayeʼ enterraneto Yompor.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Eʼñe ñeñt̃e yet̃rocma allempo huac̈haʼtoña patantarr fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Nocoppaʼ añ poctetsa c̈hocmach nesen amaʼt t̃eʼ, amaʼt tsapat̃onet̃paʼc̈hoʼña, amaʼt ñam̃a oʼch tsapat̃ont̃errerrpaʼ c̈hocmach nesen. Att̃ot̃ach nec̈herr Jerusaléño, t̃arroʼmar allpaʼ allecma c̈hocma muetsayeseteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Allempoña Jesús eʼñe puellquëñot̃ judioneshaʼpaʼ atet̃ eñorena ñocpuet, ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 T̃eʼñapaʼ all seyc̈hena sa, Yomporñapaʼ oʼch aʼypoʼñerres. T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼch alla noterrserr: Na poʼpocheñopaʼ amach alla senterrno t̃eʼ. Esempohuañenñapaʼ senterrenchaʼ allempoñapaʼ atet̃chaʼ soterren: “Ayeʼchoc̈htatpahuepaʼch Jesucristo ñeñt̃ huapatsa ñeñt̃ llesensen Yeyomporer.”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.