Lucas 13
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ACF
1 Allempo huapa puesheñaʼtets acheñeneshaʼ Jesúsesho, ñetñapaʼ serrpareʼtatoset Jesús atet̃ entenet ñet; ñeñt̃paʼ atet̃ otoset:
1 E, Naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Amaʼt allohuenes sam̃a ñerraʼm amach eʼñe cohuen soct̃apeʼcherro ello Yomporecop, sapaʼc̈hoʼña att̃ecmach seperra sechencaʼhuerrach eʼñe poctacma.
3 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ñam̃a ñeñt̃ c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa posocsheña ñeñt̃ collaʼhuatsa ahuaña ñeñt̃ aʼtpetseʼt pocoll torrepoʼ allempo mataʼnerr Jerusaléño eʼñe all oteñet Siloé. Ñehua, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃ aʼcllaterr torrepaʼ ñetpaʼ atarrt̃eʼ at̃parñat̃et ellot̃eʼ metanaʼtueñet allohuen poʼpotantañ ñeñt̃ att̃o at̃pareʼtena jerusaléñoʼmarneshaʼ.
4 E aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 T̃arraña napaʼ oʼch notas: Amaʼt allohuenes sam̃a ñerraʼm amach eʼñe cohuen soct̃apeʼcherro ello Yomporecop, sapaʼc̈hoʼña att̃ecmach seperra sechencaʼhuerrach eʼñe poctacma.
5 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Allempoña Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpocheño, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
6 E dizia esta parábola: Um certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha, e foi procurar nela fruto, não o achando;
7 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ cohuam̃peneʼ puenarem̃maʼ: “T̃eʼpaʼ oʼ met maʼpa char c̈hocma nohuena eʼneneʼ partech pueʼmer. T̃emeʼttsen amaʼt puem̃arra pueʼmerpaʼ ama nenteññañe. T̃eʼpaʼ oʼch p̃aʼmater t̃arroʼmar eʼñe orrena quec̈hcareʼtennay yepatseñ att̃o ama yenareʼteno poʼpoñ narmets all.”
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho. Corta-a; por que ocupa ainda a terra inutilmente?
8 T̃arraña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ narmetspaʼ atet̃ otan pamoʼmteʼ: “Allach nomporchaʼ añ char ñeñt̃ oʼ huerrerrpaʼ napaʼ oʼch naʼmueñtsetam̃pes pats oʼch nenoñ amar.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Ñatoʼrraña atet̃ nepeʼpaʼ oʼch cohuen meʼt tsapat̃ charo. T̃arraña ñerraʼm ama meʼtopaʼ pocteʼñac̈hoʼ allempopaʼ oʼch p̃aʼmatater.”
9 E, se der fruto, ficará e, se não, depois a mandarás cortar.
10 Allempo c̈hapaʼmuenerr allempo amesenet, Jesúsñapaʼ yec̈hatenanet judioneshaʼ poʼprahueto.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ c̈ha moʼquëna, ama eshcayeʼ pac̈harrteno. Ñeñt̃paʼ oneñet̃ atet̃ p̃ateneʼ. Ahuat̃ot̃eñ att̃a pena oʼ c̈harren char puechena posoc att̃a moʼquëna.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; e andava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Jesúsñapaʼ all eñchpaʼ oʼ c̈horeʼtospaʼ atet̃ och:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Allempoñapaʼ aʼp̃llamcoʼch. Aʼp̃llamcoʼtueʼpaʼ allorocma eʼñe cohuen pac̈harrterra. Ñañapaʼ atarr ayeʼchoc̈htaterran Yompor.
13 E pôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Allempoña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all judioneshaʼ poʼprahuo, ñapaʼ allempo entan atet̃ oʼ aʼcrratan Jesús atsnañet̃, ñañapaʼ ñeñt̃a atarr atsrreʼmateʼ. Amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñche oʼch aʼcrratan acheñ ñeñt̃e yet̃ro allempo amesenet. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ:
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Partseshaʼñapaʼ atet̃ och:
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor, e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, e não o leva a beber?
16 Añ coyaneshaʼ amaʼt ñeñt̃ poʼm̃reneñ pen yatañ Abraham amaʼt c̈harraʼ puechena posoc char ñeñt̃ allponmat oʼ huanquër oneñet̃, pocteʼcaʼye oʼch yaʼrroyatater amaʼt añe yet̃ro allempo yamesen.
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Acheñeneshaʼ allohuen ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ ñetpaʼ ñeñt̃ña atarr pencatahuet. Poʼpotantañña acheñeneshac̈hnopaʼ ñetñapaʼ atarr nanac coshenet. Atarr nanac cohuen entenet ñeñt̃ atet̃ p̃a Jesús.
17 E, dizendo ele isto, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ alla oterraneterr:
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ pueʼllomer ñeñt̃ atarr añet̃olleshallmerr ñeñt̃ otenet mostazllom̃. Ñeñt̃ pueʼllom̃ret̃ollpaʼ puesheñarrñapaʼ oʼ anem̃ paʼmro allchaʼ nareʼteñaʼ. Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ chop, ñeñt̃ñapaʼ alloʼna sen rrorranmats eʼñe cohuen atarrchetnom. Ñeñt̃ña narmetsocherpaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno ñeñt̃chaʼ amaʼtanatyesosets puetacroʼmar.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu, e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Elloña alla oterraneterr:
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntaterraneterr atet̃ pena chaseʼ:
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 All oñemyen Jesús eʼñe ora asuahuanom allohuen anetsoʼmar all shontaʼyena acheñeneshaʼ amaʼt ñam̃a all ama tama eñalleyaye acheñeneshaʼ. Allña eʼñe serrpareʼtatyesnomanet. Allempo oñemyen allemeñ anetsoʼmar ñapaʼ arr sen Jerusaléño all sechena.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 All oñen t̃oñopaʼ allempoña puesheñarrpaʼ aʼp̃t̃oʼtnom̃, atet̃ och:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 —Sapaʼ añchaʼña eʼñe cohuen semaʼyoc̈hrena ñeñt̃ cohuen enten Yompor att̃ochña sesuanom ñeñt̃ ama cohuenayeʼ enteno ña. Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ allchaʼ yebeʼt̃os eshecchaʼ yec̈hap ñesho ñeñt̃paʼ atarr añet̃oll, atarr t̃orrapoʼ oʼch yebeʼt̃os all. Ñam̃a oʼch notas esempohuañen amaʼtchaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ atarr muenatseñ oʼch beʼt̃erretañ all att̃och c̈herretañ Yomporesho t̃arraña allempopaʼ amach eshec beʼt̃erreto att̃och c̈herret all t̃arroʼmar allempopaʼ oʼch huañerr att̃o atarr cohueney Yompor.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ esempo oʼch c̈hen ñeñt̃ apacllat̃eshaʼ ñañapaʼ oʼch tantuena oʼch eʼñe echarr yottam̃pesuena. Allempopaʼ amaʼt eʼñe eseshapaʼ amach eshec beʼt̃osoña all. Allempoña amaʼtchaʼ shonteseñ oʼch sehuac̈haʼta all petot̃ach sechorros allot̃chaʼ sec̈horeʼtos apacllat̃eshaʼ. Allña sapaʼ atet̃chaʼ sotos: “Ayochreshat̃e petoram̃p̃sapuey.” Ñapaʼ atet̃chaʼ otapas: “Napaʼ ama nentarso, errot̃t̃eʼ sehuenaña sa.”
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois;
26 Sañapaʼ atet̃chaʼ sotererr: “Amaʼt parrocma yerrallmeʼchyeseʼt̃eña ahuañmoʼcha ñam̃a amaʼt ya yaʼnetsroʼmar allecma chopeñeʼchyenet allcaʼyeña peyc̈hatyeseʼt̃.”
26 Então começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 T̃arraña ñapaʼ atet̃chaʼ oterrserr: “T̃eʼpaʼ oʼch notas, napaʼ amacaʼye poʼñoc̈h nentarso, errot̃t̃eʼ sehuenaña sa. T̃eʼpaʼ orrerres arrot̃ neshot̃ allohuenes ñeñt̃es maʼyoc̈hrenaya ñeñt̃ ama pocteʼ enteno Yompor.”
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não vos conheço nem sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Oʼch ahues all ñeñt̃ oʼpatatenset sa. Allñapaʼ allchaʼ seyahuanrrortosa, sanmueñot̃ atserrpaʼ serrasoʼtyesoschaʼ sas. Allot̃chaʼña sentosña satañneshac̈hno—Abraham ñam̃a Isaac ñam̃a Jacob ñam̃a allohuen ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ. Ñetñapaʼ eʼñe Yomporeshoʼtsaʼyenet all am̃chaʼtaret̃tena ña. Sañapaʼ chaʼpetot̃aña huaporeʼtenset.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Allñapaʼ allem̃at̃eñchaʼ huac̈haʼta shonteʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃chaʼ anorrc̈haʼtyesosets all eʼñe Yomporesho all am̃chaʼtaret̃tena ña allchaʼ rrallmeʼchoset all eʼñe cohuentena Yompor.
29 E virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul, e assentar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 T̃eʼpaʼ señochchaʼ eñall acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama asherbenayeʼ senteno sa t̃eʼ t̃arraña allempoña ñetpaʼ atarrchaʼ asherben enterranet Yompor. Ñam̃a eñall acheñeneshaʼ ñeñt̃ atarr asherben sentyen sa t̃eʼ, t̃arraña allempoña ñetpaʼ amach asherbenayeʼ enterraneto Yompor.
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Eʼñe ñeñt̃e yet̃rocma allempo huac̈haʼtoña patantarr fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
31 Naquele mesmo dia chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
32 E respondeu-lhes: Ide, e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia sou consumado.
33 Nocoppaʼ añ poctetsa c̈hocmach nesen amaʼt t̃eʼ, amaʼt tsapat̃onet̃paʼc̈hoʼña, amaʼt ñam̃a oʼch tsapat̃ont̃errerrpaʼ c̈hocmach nesen. Att̃ot̃ach nec̈herr Jerusaléño, t̃arroʼmar allpaʼ allecma c̈hocma muetsayeseteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte, para que não suceda que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 Allempoña Jesús eʼñe puellquëñot̃ judioneshaʼpaʼ atet̃ eñorena ñocpuet, ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 T̃eʼñapaʼ all seyc̈hena sa, Yomporñapaʼ oʼch aʼypoʼñerres. T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼch alla noterrserr: Na poʼpocheñopaʼ amach alla senterrno t̃eʼ. Esempohuañenñapaʼ senterrenchaʼ allempoñapaʼ atet̃chaʼ soterren: “Ayeʼchoc̈htatpahuepaʼch Jesucristo ñeñt̃ huapatsa ñeñt̃ llesensen Yeyomporer.”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.