Lucas 12

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ huac̈henoya Jesús, shonteʼ nanac patoner. C̈ha cheʼmuechoset Jesúsesho att̃a at̃matcaʼtannaʼtyesoset. Jesúsña ñanompaʼ alla serrpareʼtaterranerr pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
1 Milhares de pessoas se ajuntaram, de tal maneira que umas pisavam as outras. Então Jesus disse primeiro aos discípulos:
2 T̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñ allohuen ñeñt̃ allo eʼñe aʼnahua shecareʼtyenet t̃eʼ esempohuañenñapaʼ aʼmet̃am̃p̃saret̃terretchaʼ. Amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼñe aʼnasotyenet t̃eʼpaʼ esempohuañenñapaʼ eʼñech eñotataret̃etuerret.
2 Tudo o que está coberto vai ser descoberto, e o que está escondido será conhecido.
3 Ñeñt̃oʼmarña amaʼt erraʼtsena seserrparen eʼñe aʼnahua t̃eʼ esempopaʼ señotatuerchaʼ ora allohuen acheñeneshaʼ. Amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ atet̃ seserrpareʼtyen t̃eʼ eʼñe aʼnahua oʼpono pocollo, esempopaʼ seserrpareʼtatchaʼ allchaʼ eʼñe cohuen eʼmhuerres allohuen acheñeneshaʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ enot̃ seserrpareʼten shelletot̃.
3 Assim tudo o que vocês disserem na escuridão será ouvido na luz do dia. E tudo o que disserem em segredo, dentro de um quarto fechado, será anunciado abertamente.
4 T̃eʼpaʼ oʼch notas masheñneshachaʼ, amach aña sem̃chaʼtatsto ñeñt̃chaʼ semtseʼ. T̃arroʼmar añach muetsonaset sechets, secamquëññapaʼ amach errot̃enot̃ muetsonaseto.
4 Jesus continuou:
5 Añchaʼña sem̃chaʼnaʼt Yompor t̃arroʼmar ñerraʼm ña muenats eʼñe ña poʼhuamencot̃paʼ oʼch aʼchencatonay yeʼchets, yecamquëñpaʼc̈hoʼña oʼch mueñonay coñcheñtso all parraren tsoʼ. Eʼñe poʼñoc̈h notenes, Yomporchaʼña sem̃chaʼnaʼten.
5 Vou mostrar a vocês de quem devem ter medo: tenham medo de Deus, que, depois de matar o corpo, tem poder para jogar a pessoa no inferno. Sim, repito: tenham medo de Deus.
6 — ausente —
6 — Por acaso não é verdade que cinco passarinhos são vendidos por algumas moedinhas? No entanto Deus não esquece nenhum deles.
7 — ausente —
7 Até os fios dos cabelos de vocês estão todos contados. Não tenham medo, pois vocês valem mais do que muitos passarinhos!
8 Elloña napaʼ oʼch noterrserr, allohuen amaʼt erraʼtsenchaʼ ñeñt̃chaʼ ama naʼnasotenaye acheñeneshesho, napaʼc̈hoʼña Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ amach naʼnasotuerraneto nam̃a Nomporesho alloʼtsaʼyen epuet poʼm̃llañot̃eñnaneshar.
8 Jesus disse ainda:
9 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ naʼnasotenaya na arr patsro acheñeneshesho, napaʼc̈hoʼña naʼnasoterranetchaʼ Nomporesho alloʼtsaʼyen epuet poʼm̃llañot̃eñnaneshar.
9 Mas aquele que disser publicamente que não é meu, o Filho do Homem também dirá diante dos anjos de Deus que essa pessoa não é dele.
10 ’Ñerraʼm eseshaʼ nesaseneʼ na Ñeñt̃en Acheñetsosets ñeñt̃paʼ ap̃retnaʼpoʼ nenteñ. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ añ achm̃areʼtenet Parets Puecamquëñ ñeñt̃ñapaʼ ama ap̃retnaʼpahuoyeʼ nenteñe.
10 — Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, porém quem
11 Ñam̃a oʼch noterrserr, ñerraʼm esempoch anmaset judioneshaʼ poʼprahuo allchaʼ aʼmet̃areʼtam̃p̃saset am̃chaʼtaret̃esho, sañapaʼ amach c̈ha sellcaʼp̃satsto, amach c̈ha sotap̃saʼtatsto: Errot̃uachcaʼye notost̃eʼ att̃och cohuen nanapos, esuachcaʼye nott̃eʼ.
11 — Quando levarem vocês para serem julgados nas
12 Sapaʼ añchaʼña seʼñoratoseʼ Parets Puecamquëñ eʼñe allempo aʼp̃t̃oʼtareʼtenset all.
12 Pois naquela hora o Espírito Santo lhes ensinará o que devem dizer.
13 All cheʼmuechen shonteʼ acheñeneshaʼ Jesúsesho, puesheñarrñapaʼ atet̃ otan Jesús:
13 Um homem que estava no meio da multidão disse a Jesus: — Mestre, mande o meu irmão repartir comigo a herança que o nosso pai nos deixou.
14 T̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ och:
14 Jesus disse:
15 Alla oterraneterr Jesús:
15 E continuou, dizendo a todos:
16 Ñeñt̃paʼ atet̃ otanet tomaʼnteñtso:
16 Então Jesus contou a seguinte parábola :
17 Ñeñt̃ña ec̃llayoret̃paʼ atet̃ cot̃apeʼchen pueyoc̈hropaʼ atet̃ oten: “Errot̃uachcaʼye nep̃aʼña, ñeñt̃ atarr nanac aton net̃otaten amacaʼye eñalleña allchaʼ eʼñe naññoʼtue.”
17 Então ele começou a pensar: “Eu não tenho lugar para guardar toda esta colheita. O que é que vou fazer?
18 Allempo atet̃ cot̃apeʼchenpaʼ alla oterrerr: “T̃eʼpaʼ oʼcaʼ neñoch atet̃chaʼcaʼye nep̃a. Oʼchcaʼye naʼmaterrña pocollasheʼm allecma naññoʼteʼt̃ coñeʼt̃aʼtets t̃eʼñapaʼ oʼch alla nat̃omaterr atarrpoʼ allchaʼ eʼñe naññoʼtua allohuen ñeñt̃ allpon net̃otaten amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ allpon paʼnamen esocmañen nechyen.
18 Ah! Já sei! — disse para si mesmo. — Vou derrubar os meus depósitos de cereais e construir outros maiores ainda. Neles guardarei todas as minhas colheitas junto com tudo o que tenho.
19 Allempoñapaʼ atet̃chaʼ not neyoc̈hro: Napaʼ ama es nepallteno amaʼt eʼñe mamesha. Ñeñt̃ allpon shonteʼ oʼ naññoʼtuapaʼ atarrchaʼ atomat char amach es nepallterreʼt̃e. T̃eʼpaʼ oʼch names eʼñe poctacma. Nellapeneʼt̃chaʼ rrats, nellapeneʼt̃chaʼ orrareʼtats; ñeñt̃chaʼña eʼñe nocshateneʼña na.”
19 Então direi a mim mesmo: ‘Homem feliz! Você tem tudo de bom que precisa para muitos anos. Agora descanse, coma, beba e alegre-se.’ ”
20 T̃arraña ñeñt̃ acheñerpaʼ Yomporpaʼ atet̃ och: “P̃apaʼ atarr otatsñat̃ep̃, ama es peñoteno amaʼt mamesha. T̃eʼpaʼ añe tsaprocmach oʼch perromuen. Ñeñt̃ña shonteʼ oʼ p̃aññoʼtuapaʼ t̃eʼñapaʼ eseshaʼhuachñacaʼye oʼpaterraya.”
20 Mas Deus lhe disse: “Seu tolo! Esta noite você vai morrer; aí quem ficará com tudo o que você guardou?”
21 Ñeñt̃oʼmar yeñoteñ, ñeñt̃ aññoʼteneʼ shonteʼ esocmañen ñeñt̃ eʼñe ñocpa, ñeñt̃ña acheñer atet̃paʼ ama echenanoña ñeñt̃ sherbets Yomporecop.
21 Jesus concluiu:
22 Allempoña Jesúspaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
22 Então Jesus disse aos seus discípulos:
23 T̃arroʼmar Yomporpaʼ ña yapueneʼ yoʼrrerrña allo yocrrena ñeñt̃ña atarr nanac sherbets. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ña yapueneʼ ñam̃a yerrar, ñeñt̃ña ñocoppaʼ ama esoyeʼ enteñe. Ñam̃a ña yec̈hcateneʼ yechets ñeñt̃ atarr sherbets. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ña yapueneʼ ñam̃a amaʼt ñeñt̃ yechorraʼyena, ñeñt̃ña ñocop ama esoyeʼ enteñe.
23 Pois a vida é mais importante do que a comida, e o corpo é mais importante do que as roupas.
24 Sentent̃eʼ att̃o correna paʼnamen ot̃neshac̈hno. Ñetpaʼ ama c̈hoyeʼ nareʼtatseʼteneto ñam̃a ama c̈hoyeʼ apc̈haʼyeneto puerrar ñeñt̃chaʼ rraʼyenet. Ñetpaʼ ama es echenaye allchaʼ es aññoʼtyenet. Amaʼt att̃o correnetpaʼ Yomporña eʼñe yec̈hcatyesuanet ñeñt̃chaʼ puerrar p̃aʼyenet. Elloña sa Yomporpaʼ atarr morrentensa sa; ello sem̃taneñ ñeñt̃ att̃o atarr morrentenana ot̃neshac̈hno.
24 Vejam os corvos: não semeiam, não colhem, não têm despensas nem depósitos, mas Deus dá de comer a eles. Será que vocês não valem muito mais do que os pássaros?
25 Ñam̃a amach sellcatsto att̃och amach serromo, t̃arroʼmar amaʼt sellquënañ att̃och atarr atomat socrra arr patsro t̃arraña amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ soʼchtatoña socrreña amaʼt eʼñe pamt̃arra.
25 Qual de vocês pode encompridar a sua vida, por mais que se preocupe com isso?
26 Ñehua, att̃o amaʼt eʼñe sellquëñot̃a sa ama errot̃ es sepeno, ñeñt̃epñapaʼ amach paʼnamena es sellcaʼyesatsto t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ eʼñech orrena es sellcaʼyena.
26 Portanto, se vocês não podem conseguir uma coisa assim tão pequena, por que se preocupam com as outras?
27 ’Ñam̃a sentent̃eʼ atet̃ yec̈hquëna rorec̈hno. Ñetpaʼ ama c̈hoyeʼ taruasaʼyeneto amaʼt mamesha, ama c̈hoyeʼ taneneto ñeñt̃ chorraʼyenet att̃o eʼñe cohuen orretyenet. T̃arraña napaʼ oʼch notas, amaʼt am̃chaʼtaret̃ Salomón att̃o eʼñe aʼcohuentateʼt̃ ahuat̃, amaʼt ñapaʼ ama chorraneʼt̃eña ñeñt̃ atarr cohuen ñeñt̃ atet̃ atarr cohuentena ror.
27 Vejam como crescem as flores do campo: elas não trabalham, nem fazem roupas para si mesmas. Mas eu afirmo a vocês que nem mesmo Salomão, sendo tão rico, usava roupas tão bonitas como uma dessas flores.
28 Ñeñt̃ ror pueʼchorpaʼ ñeñt̃ara taʼteʼ ñeñt̃ chepyets allemeñ ñeñt̃ sentyen t̃eʼ t̃arraña ñeñt̃paʼ mamecpa. Amaʼt cohuen chepyeneñ t̃eʼpaʼ tsapat̃onet̃ñapaʼ oʼch et̃omam̃peretpaʼ eʼñech collaʼhuerra oʼhuañchaʼ cohuenta. Ñehua, Yompor att̃o cohuentatyenan amaʼt ñeñt̃ eʼñe mamecpa, elloña sapaʼ atarr chorratyensañ sam̃a; sañapaʼ esoʼmart̃eʼña amaña eʼñeyeʼ seyemteño.
28 É Deus quem veste a erva do campo, que hoje está aqui e amanhã desaparece, queimada no forno. Então é claro que ele vestirá também vocês, que têm uma fé tão pequena!
29 Amach eʼñe pat̃rra seʼneno ñeñt̃ att̃o serren ñam̃a ñeñt̃ att̃o es sorryen. Amach ñeñt̃aña eʼñe pat̃err sellcaʼyesatsto.
29 Portanto, não fiquem aflitos, procurando sempre o que comer ou o que beber.
30 T̃arroʼmar allohuen acheñeneshaʼ arr patsro ñeñt̃ ama ameʼñaʼyetso, ñetpaʼ ñeñt̃aña eʼñe pat̃err eʼnenet. Ñehua, Somporña ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñapaʼ eʼñe entuenes ñeñt̃ allpon paʼnamen sepalltaʼyena arr patsro.
30 Pois os pagãos deste mundo é que estão sempre procurando todas essas coisas. O Pai de vocês sabe que vocês precisam de tudo isso.
31 Sapaʼ añchaʼña eʼñe ñanom semaʼyoc̈hrena Yomporecop att̃och atarr ayochreshat̃terra ña allochñapaʼ ñachña sapaʼyeneʼ ñeñt̃ allpon sepalltaʼyena sam̃a.
31 Portanto, ponham em primeiro lugar na sua vida o
32 ’Amach neyochreneshac̈hnochaʼ es sellcatsto amaʼt ama atarr shonteyayso, Yomporña atarr cohuen secuam̃peneʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ eʼñe poʼcarrneror penes. Eʼñe pocsheñeshot̃paʼ apaschaʼ att̃och eʼñe cohuen socshapreterrñaña poʼcohuenña att̃och atarr ayochreshat̃terra.
32 Jesus continuou:
33 T̃eʼpaʼ oʼch sepomyen ñeñt̃ allpon sechyen allochñapaʼ oʼch sapaʼyes ñam̃a ñeñt̃ atarr es palltaʼyetsa. Ñerraʼm atet̃ sepena alloʼnach atarr aton seshontaʼnen ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h atarr sherbets Yomporecop. Ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ sec̃llayepoʼrer sepen arr patsro, ñeñt̃paʼ atarr am̃llashaʼtña. T̃arraña ñeñt̃ seshontaʼnen ñeñt̃ atarr sherbets ñeñt̃ ama ahuañaño, ñeñt̃paʼ arr seshonteñ Yompor pueʼntaño. Allña amaʼt eñet̃apaʼ amach c̈heno oʼch etatsreʼtas ñam̃a amaʼt pomp̃apaʼ amach eñalle ñeñt̃chaʼ rrerreʼ ñeñt̃ seshonten all.
33 Vendam tudo o que vocês têm e deem o dinheiro aos pobres. Arranjem bolsas que não se estragam e guardem as suas riquezas no céu, onde elas nunca se acabarão; porque lá os ladrões não podem roubá-las, e as traças não podem destruí-las.
34 T̃arroʼmar ñerraʼm all pueʼntaño seshontaʼnen ñeñt̃ atarr cohuen senten, yeñoteñ eʼñe ñeñt̃a pat̃err senen seyoc̈hro ñeñt̃ña atarr sherbets Yomporecop. T̃arraña arr patsro ñerraʼm aña seshontaʼnen ñeñt̃ atarr semorrentena, yeñoteñ eʼñe ñeñt̃a pat̃err senen seyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ ama es sherbenoña Yomporecop.
34 Pois onde estiverem as suas riquezas, aí estará o coração de vocês.
35 — ausente —
35 E Jesus disse ainda:
36 — ausente —
36 Sejam como os empregados que esperam pelo patrão, que vai voltar da festa de casamento. Logo que ele bate na porta, os empregados vão abrir.
37 Atarr cosheñtsoʼtsaʼyen pueyochreshaʼ ñerraʼm esempoch huerret pamoʼmteʼ allñapaʼ entuenanet c̈ho atarr eñoseʼrteñet. Poʼñoc̈hpaʼ napaʼ oʼch notas, ñachcaʼyeña sherb̃aʼhueneʼña ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen ña. Oʼch chanaʼhuena ñam̃apaʼ oʼch anorrc̈haʼtatuenanet allchaʼ rrallmeʼchatuenanet.
37 Felizes aqueles empregados que o patrão encontra acordados e preparados! Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o próprio patrão se preparará para servi-los, mandará que se sentem à mesa e ele mesmo os servirá.
38 Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ perranet amaʼt rroc̈h tsapopaʼ oʼch huenanet amapaʼ oʼch puetarenmochpaʼ oʼch huenanet. Ñeñt̃oʼmarña notenes, ñerraʼm alla entuenanet c̈ho atarr eñoseʼrteñet, ñeñt̃ña atarr eñoseʼretyenayapaʼ atarrchaʼ cosheñtsoʼtsaʼyenet.
38 Eles serão felizes se o patrão os encontrar alertas, mesmo que chegue à meia-noite ou até mais tarde.
39 Eʼñech machayot̃a nohuerra atet̃ pena eñet̃ allempo att̃a es sepc̈haʼyena machayot̃ach huaponasa oʼch yoratsreʼtensaʼ. T̃arraña sa ñeñt̃es apacllat̃es ñerraʼm señoteñeñ eʼñech esempo huaponasa eñet̃ amach c̈ha semanrraʼteno att̃och amach semnacheña oʼch toram̃p̃sas sepacllo oʼch beʼt̃osam̃p̃sasa oʼch yoruennasaʼ ñeñt̃ allpon semorrentyena.
39 Lembrem disto: se o dono da casa soubesse a que hora o ladrão viria, não o deixaria arrombar a sua casa.
40 Ñeñt̃oʼmar notenes, sapaʼc̈hoʼña c̈hocmuepaʼchña señoseʼrtenna t̃arroʼmar ñerraʼm allempo att̃a es sepc̈haʼyenapaʼ allempochña nohuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets.
40 Vocês, também, fiquem alertas, porque o
41 Allempoña Pedropaʼ atet̃ aʼp̃t̃oʼch:
41 Então Pedro perguntou: — Senhor, essa
42 Partseshaʼñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpoñonet̃, atet̃ oterraneterr:
42 O Senhor respondeu:
43 Ñeñt̃ña ataruasañpaʼ atarrchaʼ coshatueñ pamoʼmteʼ; ñerraʼm esempoch huerrapaʼ alla entuenan paʼtaruasañer ama c̈ho cac̈hpuenano ñeñt̃ poʼtaruas apaʼnem̃ ahuañmoʼchot̃eñ.
43 Feliz aquele empregado que estiver fazendo isso quando o patrão chegar!
44 Poʼñoc̈h oʼch notas, atarrchaʼ coshatueñ. Añchaʼ coshaterreʼ oʼch nohuer pamoʼmteʼ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃sapreteʼ ñeñt̃ allpon echyen pamoʼmteʼ.
44 Eu afirmo a vocês que, de fato, o patrão vai colocá-lo como encarregado de toda a sua propriedade.
45 T̃arraña ñeñt̃ ataruasañer allempo ama huerraʼ pamoʼmteʼ ñerraʼm ñapaʼ att̃a oten pueyoc̈hro, namoʼmteʼpaʼ amach ahuen huerro, allempoña ñapaʼ c̈hach ashtapechyenan ataruasañec̈hno ñeñt̃chaʼ rratañ amaʼt ñam̃a coyaneshohuen. Ñañapaʼ att̃ach allemeñ rrapretyen ñam̃a att̃ach orrareʼtapretyen allchaʼ atarr posaʼtareʼtyen.
45 Mas imaginem o que acontecerá se aquele empregado pensar que o seu patrão está demorando muito para voltar. E imaginem que esse empregado comece a bater nos outros empregados e empregadas e a comer e a beber até ficar bêbado.
46 Ñeñt̃ña ataruasañer ñerraʼm ñapaʼ att̃ach ottatseʼtyena amach es puec̈haʼyeno amach eñoteñe ñeñt̃e yet̃aroch huerra pamoʼmteʼ amaʼt erroʼtsenchaʼ yet̃ro huena. Machayot̃achña huerra pamoʼmteʼpaʼ atarrchaʼ coñchatuer, allach mueñuer all ñeñt̃ oʼpatenaya allohuen ñeñt̃ ama es otapotetso amaʼt mamesha.
46 Então o patrão voltará no dia em que o empregado menos espera e na hora que ele não sabe. Aí o patrão mandará cortar o empregado em pedaços e o condenará a ir para o lugar aonde os desobedientes vão.
47 ’Elloña napaʼ oʼch notas, amaʼt erraʼtsena ataruasañer ñerraʼm eñotenan ñeñt̃ atet̃ muenen pamoʼmteʼ t̃arraña ñerraʼm ama cohuen ameʼñenano pamoʼmteʼ ñerraʼm ama eʼñe cohuenayeʼ es p̃aʼyeno att̃och eʼñe cohuen aguërran pamoʼmteʼ esempoch huerra, amaʼt erraʼtsena ataruasañerpaʼ ñeñt̃ atet̃ petsapaʼ atarrchaʼ ashtaret̃terret.
47 — O empregado que sabe qual é a vontade do patrão, mas não se prepara e não faz o que ele quer, será castigado com muitas chicotadas.
48 T̃arraña erraʼtsenchaʼ ataruasañer ñeñt̃ ama eñotano ñeñt̃ atet̃ muenen pamoʼmteʼ amaʼt ñetpaʼc̈hoʼña aña atet̃ p̃aʼyenet ñeñt̃ ama cohuenayaye amaʼt eʼñe pocteñ att̃ecmach ashtaret̃terretañ ñamet, t̃arraña ñetpaʼ mameshaʼttsach ashtapecharet̃etyerret t̃arroʼmar ñetpaʼ ama eñoteneto ñeñt̃ atet̃ muenen pamoʼmteʼ. Allohueney erraʼtsenot̃ey ñeñt̃ey atarr aparet̃ey att̃och atarr yeñoterrñañ ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop, ñeñt̃eychaʼña atarrchaʼ cohueney Yompor oʼch eʼñe yesherb̃atuoñ shonteʼ allohuen ñeñt̃ atarr eñotateney. Ñam̃a allohueney erraʼtsenot̃ey ñeñt̃ey atarr yemtenya Yompor elloña allempopaʼ atarrchaʼ cohueney oʼch alloʼna eʼñe cohuen yesherb̃aʼneñ.
48 Mas o empregado que não sabe o que o patrão quer e faz alguma coisa que merece castigo, esse empregado será castigado com poucas chicotadas. Assim será pedido muito de quem recebe muito; e, daquele a quem muito é dado, muito mais será pedido.
49 ’T̃eʼpaʼ oʼch neñotaterrserr poʼpoñ. Napaʼ att̃o nohuena arr patsro oʼch norrtatos elloptannaʼteñets ñeñt̃ atarr huomenc atet̃ ñerraʼm tsoʼ atarr atserrtetsa. Pocteʼ nenteñ oʼch orrtet eʼñe t̃ayecma.
49 Jesus continuou:
50 Ñam̃a nocoppaʼ eʼñe atet̃ anaret̃ naʼmueroc̈htataret̃terrach eʼñe atarr huomenc atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho chorratennet ñeñt̃chaʼ atarr nemueroc̈htaterreʼ. Ñeñt̃oʼmar napaʼ ñeñt̃ña atarr nellcateneʼ t̃eʼ att̃a atarr naʼhuanteñ esempoch eʼñech etsotuerra.
50 Tenho de receber um batismo e como estou aflito até que isso aconteça!
51 Sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ añecopt̃eʼ nohuapa oʼch eʼñe cohuen namoʼtstannaʼtatera acheñeneshaʼ arr patsro. Ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye. Añecpaʼnaña nohuapa allochñapaʼ eʼñe noʼmarpaʼ acheñeneshaʼñapaʼ oʼch att̃a elloptannaʼtyeset.
51 Vocês pensam que eu vim trazer paz ao mundo? Pois eu afirmo a vocês que não vim trazer paz, mas divisão.
52 Ñehua, ñeñt̃ noten t̃eʼ eʼñe t̃ayot̃eñ ñatoʼ all yec̈hena amnarsheña puepahuarro pocollopaʼ ñatoʼ ñetpaʼ oʼch ellopaʼtetstatet poct̃ap̃ña. Ñatoʼ alloʼtsen maʼpsheña ñeñt̃chaʼ nameʼñerraya, ñatoʼ epsheñañapaʼ amach mueno oʼch ameʼñerrnet. Amapaʼ ñatoʼ epsheñach alloʼtsen ñeñt̃chaʼ nameʼñerraya, maʼpsheñañapaʼ amach mueno oʼch ameʼñerrnet.
52 Porque daqui em diante uma família de cinco pessoas ficará dividida: três contra duas e duas contra três.
53 Ñatoʼ eʼñe noʼmarpaʼ oʼch ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña. Ñatoʼ pompor oʼch epatareʼtenan puechemer, amapaʼ ñatoʼ puechemerñapaʼ oʼch epatareʼtenan ñam̃a pompor, ñam̃a ñatoʼ pachorpaʼ oʼch epatareʼtenan puechoyor amapaʼ puechoyor oʼch epatareʼtenan pachor, ñam̃a ñatoʼ paʼsoʼmue oʼch epatareʼtenan paʼt̃oʼñen amapaʼ ñatoʼ paʼt̃oʼñenñapaʼ oʼch epatareʼtenan paʼsoʼmue.
53 Os pais vão ficar contra os filhos, e os filhos, contra os pais. As mães vão ficar contra as filhas, e as filhas, contra as mães. As sogras vão ficar contra as noras, e as noras, contra as sogras.
54 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ yerpatana acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otyenet ñet paʼnyeto:
54 Jesus disse também ao povo:
55 Ñam̃a ñerraʼm esempo senten huena m̃orr topot̃ot̃, ñeñt̃paʼc̈hoʼña atet̃chaʼ sotyen: “T̃eʼpaʼ oʼ charenmoch.” Atet̃chaʼc̈hoʼ p̃a, oʼchc̈hoʼ huoraterr huomenc.
55 E, quando sentem o vento sul soprando, dizem: “Vai fazer calor.” E faz mesmo.
56 Sapaʼ atarr señoteneñña ñeñt̃ sentyen ento ñeñt̃ña señotateneʼ; amaʼt ñam̃a ñeñt̃ atet̃ sentyen ñam̃a arr patsro ñeñt̃paʼ eʼñe señotueñeñ. T̃arraña ñeñt̃ atet̃ norrtatyennas nepartsoteña, esoʼmart̃eʼña ñeñt̃ñapaʼ amaña eñotatensoña ñeñt̃ atet̃ pennas Yompor t̃eʼ oʼch orrtatonas poʼcohuenña. Ñeñt̃paʼ att̃at̃eʼ seshquëñ.
56 Hipócritas! Vocês sabem explicar os sinais da terra e do céu. Então por que não sabem explicar o que querem dizer os sinais desta época?
57 ’Elloña eʼñe sot̃a señotepaʼchña ñeñt̃ pocteʼ enten Yompor socop ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃annena.
57 E Jesus terminou, dizendo:
58 Ñatoʼ oʼch netmaʼntatasa atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ eseshaʼ setmanteneʼ ñeñt̃chaʼ sanmueʼ am̃chaʼtaret̃esho allchaʼ saʼpoctaterr señoñ. Añ poctetsa allempo ama sec̈henaʼ am̃chaʼtaret̃esho oʼch p̃och ñeñt̃ petmanteneʼ: “Oʼch yaʼpoctaterr yeñoñ eʼñe cohuen t̃ayecma t̃ayepaʼtña ama yec̈henaʼ am̃chaʼtaret̃esho.” T̃arroʼmar ñeñt̃ petmanteneʼ ñerraʼm oʼch c̈hapatap̃ am̃chaʼtaret̃esho, am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈hat̃eʼ pomap̃ policeyaneshesho, ñetñapaʼ c̈hat̃eʼ abeʼt̃apet cárcelo allchaʼ mueroc̈htaterrpet.
58 Se alguém fizer uma acusação contra você e levá-lo ao tribunal, faça o possível para resolver a questão enquanto ainda está no caminho com essa pessoa. Isso para que ela não o leve ao juiz, o juiz o entregue ao guarda, e o guarda ponha você na cadeia.
59 Oʼch notas, ñerraʼm c̈hoch yottam̃p̃sasetpaʼ allasach oʼpono, allot̃ñapaʼ amach ahuen c̈haʼnmaterrseto. Esempohuañenchaʼ c̈hoch sec̈haʼnmaterret ñerraʼm allempoch eʼñe setsaʼtuerra ora allohuen ñeñt̃ allpon quelle muenenet. Amaʼt eʼñe eptalla centavot̃ollña ñerraʼm ama setsaʼtueñaʼ amachcaʼye c̈haʼnmaterrseto allot̃. Ñeñt̃oʼmarña notenes oʼch eʼñe cohuen samoʼtstera ñeñt̃ seʼmoñeʼteneʼ t̃ayepaʼtñapaʼ ama c̈hennasaʼ ñeñt̃ atarr yoroc̈hen senten socop.
59 Eu lhe afirmo que você não sairá dali enquanto não pagar a multa toda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.