Lucas 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ huac̈henoya Jesús, shonteʼ nanac patoner. C̈ha cheʼmuechoset Jesúsesho att̃a at̃matcaʼtannaʼtyesoset. Jesúsña ñanompaʼ alla serrpareʼtaterranerr pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
1 Visto que milhares de pessoas se aglomeraram, a ponto de se atropelarem umas às outras, Jesus começou a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos:
2 T̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñ allohuen ñeñt̃ allo eʼñe aʼnahua shecareʼtyenet t̃eʼ esempohuañenñapaʼ aʼmet̃am̃p̃saret̃terretchaʼ. Amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼñe aʼnasotyenet t̃eʼpaʼ esempohuañenñapaʼ eʼñech eñotataret̃etuerret.
2 Não há nada encoberto que não venha a ser revelado, nem oculto que não venha a ser conhecido.
3 Ñeñt̃oʼmarña amaʼt erraʼtsena seserrparen eʼñe aʼnahua t̃eʼ esempopaʼ señotatuerchaʼ ora allohuen acheñeneshaʼ. Amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ atet̃ seserrpareʼtyen t̃eʼ eʼñe aʼnahua oʼpono pocollo, esempopaʼ seserrpareʼtatchaʼ allchaʼ eʼñe cohuen eʼmhuerres allohuen acheñeneshaʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ enot̃ seserrpareʼten shelletot̃.
3 Porque tudo o que vocês disseram às escuras será ouvido em plena luz; e o que disseram ao pé do ouvido no interior da casa será proclamado dos telhados.
4 T̃eʼpaʼ oʼch notas masheñneshachaʼ, amach aña sem̃chaʼtatsto ñeñt̃chaʼ semtseʼ. T̃arroʼmar añach muetsonaset sechets, secamquëññapaʼ amach errot̃enot̃ muetsonaseto.
4 — Digo a vocês, meus amigos: não temam os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Añchaʼña sem̃chaʼnaʼt Yompor t̃arroʼmar ñerraʼm ña muenats eʼñe ña poʼhuamencot̃paʼ oʼch aʼchencatonay yeʼchets, yecamquëñpaʼc̈hoʼña oʼch mueñonay coñcheñtso all parraren tsoʼ. Eʼñe poʼñoc̈h notenes, Yomporchaʼña sem̃chaʼnaʼten.
5 Eu, porém, vou mostrar a quem vocês devem temer: temam aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo que a esse vocês devem temer.
6 — ausente —
6 — Não se vendem cinco pardais por duas moedinhas? Entretanto, Deus não se esquece de nenhum deles.
7 — ausente —
7 Até os cabelos da cabeça de vocês estão todos contados. Não temam! Vocês valem bem mais do que muitos pardais.
8 Elloña napaʼ oʼch noterrserr, allohuen amaʼt erraʼtsenchaʼ ñeñt̃chaʼ ama naʼnasotenaye acheñeneshesho, napaʼc̈hoʼña Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ amach naʼnasotuerraneto nam̃a Nomporesho alloʼtsaʼyen epuet poʼm̃llañot̃eñnaneshar.
8 — Digo mais a vocês: todo aquele que me confessar diante dos outros, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ naʼnasotenaya na arr patsro acheñeneshesho, napaʼc̈hoʼña naʼnasoterranetchaʼ Nomporesho alloʼtsaʼyen epuet poʼm̃llañot̃eñnaneshar.
9 mas o que me negar diante das pessoas será negado diante dos anjos de Deus.
10 ’Ñerraʼm eseshaʼ nesaseneʼ na Ñeñt̃en Acheñetsosets ñeñt̃paʼ ap̃retnaʼpoʼ nenteñ. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ añ achm̃areʼtenet Parets Puecamquëñ ñeñt̃ñapaʼ ama ap̃retnaʼpahuoyeʼ nenteñe.
10 Todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 Ñam̃a oʼch noterrserr, ñerraʼm esempoch anmaset judioneshaʼ poʼprahuo allchaʼ aʼmet̃areʼtam̃p̃saset am̃chaʼtaret̃esho, sañapaʼ amach c̈ha sellcaʼp̃satsto, amach c̈ha sotap̃saʼtatsto: Errot̃uachcaʼye notost̃eʼ att̃och cohuen nanapos, esuachcaʼye nott̃eʼ.
11 — Quando levarem vocês às sinagogas ou à presença de governadores e autoridades, não se preocupem quanto à maneira como irão responder, nem quanto às coisas que tiverem de falar.
12 Sapaʼ añchaʼña seʼñoratoseʼ Parets Puecamquëñ eʼñe allempo aʼp̃t̃oʼtareʼtenset all.
12 Porque o Espírito Santo lhes ensinará, naquela mesma hora, as coisas que vocês devem dizer.
13 All cheʼmuechen shonteʼ acheñeneshaʼ Jesúsesho, puesheñarrñapaʼ atet̃ otan Jesús:
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão disse a Jesus: — Mestre, diga a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 T̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ och:
14 Mas Jesus lhe respondeu:
15 Alla oterraneterr Jesús:
15 Então lhes recomendou:
16 Ñeñt̃paʼ atet̃ otanet tomaʼnteñtso:
16 E Jesus lhes contou ainda uma parábola, dizendo:
17 Ñeñt̃ña ec̃llayoret̃paʼ atet̃ cot̃apeʼchen pueyoc̈hropaʼ atet̃ oten: “Errot̃uachcaʼye nep̃aʼña, ñeñt̃ atarr nanac aton net̃otaten amacaʼye eñalleña allchaʼ eʼñe naññoʼtue.”
17 Então ele começou a pensar: “Que farei, pois não tenho onde armazenar a minha colheita?”
18 Allempo atet̃ cot̃apeʼchenpaʼ alla oterrerr: “T̃eʼpaʼ oʼcaʼ neñoch atet̃chaʼcaʼye nep̃a. Oʼchcaʼye naʼmaterrña pocollasheʼm allecma naññoʼteʼt̃ coñeʼt̃aʼtets t̃eʼñapaʼ oʼch alla nat̃omaterr atarrpoʼ allchaʼ eʼñe naññoʼtua allohuen ñeñt̃ allpon net̃otaten amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ allpon paʼnamen esocmañen nechyen.
18 Até que disse: “Já sei! Destruirei os meus celeiros, construirei outros maiores e aí armazenarei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Allempoñapaʼ atet̃chaʼ not neyoc̈hro: Napaʼ ama es nepallteno amaʼt eʼñe mamesha. Ñeñt̃ allpon shonteʼ oʼ naññoʼtuapaʼ atarrchaʼ atomat char amach es nepallterreʼt̃e. T̃eʼpaʼ oʼch names eʼñe poctacma. Nellapeneʼt̃chaʼ rrats, nellapeneʼt̃chaʼ orrareʼtats; ñeñt̃chaʼña eʼñe nocshateneʼña na.”
19 Então direi à minha alma: ‘Você tem em depósito muitos bens para muitos anos; descanse, coma, beba e aproveite a vida.’”
20 T̃arraña ñeñt̃ acheñerpaʼ Yomporpaʼ atet̃ och: “P̃apaʼ atarr otatsñat̃ep̃, ama es peñoteno amaʼt mamesha. T̃eʼpaʼ añe tsaprocmach oʼch perromuen. Ñeñt̃ña shonteʼ oʼ p̃aññoʼtuapaʼ t̃eʼñapaʼ eseshaʼhuachñacaʼye oʼpaterraya.”
20 Mas Deus lhe disse: “Louco! Esta noite lhe pedirão a sua alma; e o que você tem preparado, para quem será?”
21 Ñeñt̃oʼmar yeñoteñ, ñeñt̃ aññoʼteneʼ shonteʼ esocmañen ñeñt̃ eʼñe ñocpa, ñeñt̃ña acheñer atet̃paʼ ama echenanoña ñeñt̃ sherbets Yomporecop.
21 — Assim é o que ajunta tesouros para si mesmo, mas não é rico para com Deus.
22 Allempoña Jesúspaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
22 A seguir, Jesus se dirigiu aos seus discípulos, dizendo:
23 T̃arroʼmar Yomporpaʼ ña yapueneʼ yoʼrrerrña allo yocrrena ñeñt̃ña atarr nanac sherbets. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ña yapueneʼ ñam̃a yerrar, ñeñt̃ña ñocoppaʼ ama esoyeʼ enteñe. Ñam̃a ña yec̈hcateneʼ yechets ñeñt̃ atarr sherbets. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ña yapueneʼ ñam̃a amaʼt ñeñt̃ yechorraʼyena, ñeñt̃ña ñocop ama esoyeʼ enteñe.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as roupas.
24 Sentent̃eʼ att̃o correna paʼnamen ot̃neshac̈hno. Ñetpaʼ ama c̈hoyeʼ nareʼtatseʼteneto ñam̃a ama c̈hoyeʼ apc̈haʼyeneto puerrar ñeñt̃chaʼ rraʼyenet. Ñetpaʼ ama es echenaye allchaʼ es aññoʼtyenet. Amaʼt att̃o correnetpaʼ Yomporña eʼñe yec̈hcatyesuanet ñeñt̃chaʼ puerrar p̃aʼyenet. Elloña sa Yomporpaʼ atarr morrentensa sa; ello sem̃taneñ ñeñt̃ att̃o atarr morrentenana ot̃neshac̈hno.
24 Observem os corvos, que não semeiam, não colhem, não têm despensa nem celeiros; contudo, Deus os sustenta. Vocês valem muito mais do que as aves!
25 Ñam̃a amach sellcatsto att̃och amach serromo, t̃arroʼmar amaʼt sellquënañ att̃och atarr atomat socrra arr patsro t̃arraña amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ soʼchtatoña socrreña amaʼt eʼñe pamt̃arra.
25 Quem de vocês, por mais que se preocupe, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Ñehua, att̃o amaʼt eʼñe sellquëñot̃a sa ama errot̃ es sepeno, ñeñt̃epñapaʼ amach paʼnamena es sellcaʼyesatsto t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ eʼñech orrena es sellcaʼyena.
26 Portanto, se não podem fazer nada quanto às coisas mínimas, por que se preocupam com as outras?
27 ’Ñam̃a sentent̃eʼ atet̃ yec̈hquëna rorec̈hno. Ñetpaʼ ama c̈hoyeʼ taruasaʼyeneto amaʼt mamesha, ama c̈hoyeʼ taneneto ñeñt̃ chorraʼyenet att̃o eʼñe cohuen orretyenet. T̃arraña napaʼ oʼch notas, amaʼt am̃chaʼtaret̃ Salomón att̃o eʼñe aʼcohuentateʼt̃ ahuat̃, amaʼt ñapaʼ ama chorraneʼt̃eña ñeñt̃ atarr cohuen ñeñt̃ atet̃ atarr cohuentena ror.
27 Observem como crescem os lírios: eles não trabalham, nem fiam. Eu, porém, afirmo a vocês que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Ñeñt̃ ror pueʼchorpaʼ ñeñt̃ara taʼteʼ ñeñt̃ chepyets allemeñ ñeñt̃ sentyen t̃eʼ t̃arraña ñeñt̃paʼ mamecpa. Amaʼt cohuen chepyeneñ t̃eʼpaʼ tsapat̃onet̃ñapaʼ oʼch et̃omam̃peretpaʼ eʼñech collaʼhuerra oʼhuañchaʼ cohuenta. Ñehua, Yompor att̃o cohuentatyenan amaʼt ñeñt̃ eʼñe mamecpa, elloña sapaʼ atarr chorratyensañ sam̃a; sañapaʼ esoʼmart̃eʼña amaña eʼñeyeʼ seyemteño.
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, muito mais fará por vocês, homens de pequena fé!
29 Amach eʼñe pat̃rra seʼneno ñeñt̃ att̃o serren ñam̃a ñeñt̃ att̃o es sorryen. Amach ñeñt̃aña eʼñe pat̃err sellcaʼyesatsto.
29 Portanto, não fiquem perguntando o que irão comer ou beber e não fiquem preocupados com isso.
30 T̃arroʼmar allohuen acheñeneshaʼ arr patsro ñeñt̃ ama ameʼñaʼyetso, ñetpaʼ ñeñt̃aña eʼñe pat̃err eʼnenet. Ñehua, Somporña ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñapaʼ eʼñe entuenes ñeñt̃ allpon paʼnamen sepalltaʼyena arr patsro.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas o Pai de vocês sabe que vocês precisam delas.
31 Sapaʼ añchaʼña eʼñe ñanom semaʼyoc̈hrena Yomporecop att̃och atarr ayochreshat̃terra ña allochñapaʼ ñachña sapaʼyeneʼ ñeñt̃ allpon sepalltaʼyena sam̃a.
31 Busquem, antes de tudo, o seu Reino, e estas coisas lhes serão acrescentadas.
32 ’Amach neyochreneshac̈hnochaʼ es sellcatsto amaʼt ama atarr shonteyayso, Yomporña atarr cohuen secuam̃peneʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ eʼñe poʼcarrneror penes. Eʼñe pocsheñeshot̃paʼ apaschaʼ att̃och eʼñe cohuen socshapreterrñaña poʼcohuenña att̃och atarr ayochreshat̃terra.
32 — Não tenha medo, ó pequenino rebanho; porque o Pai de vocês se agradou em dar-lhes o seu Reino.
33 T̃eʼpaʼ oʼch sepomyen ñeñt̃ allpon sechyen allochñapaʼ oʼch sapaʼyes ñam̃a ñeñt̃ atarr es palltaʼyetsa. Ñerraʼm atet̃ sepena alloʼnach atarr aton seshontaʼnen ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h atarr sherbets Yomporecop. Ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ sec̃llayepoʼrer sepen arr patsro, ñeñt̃paʼ atarr am̃llashaʼtña. T̃arraña ñeñt̃ seshontaʼnen ñeñt̃ atarr sherbets ñeñt̃ ama ahuañaño, ñeñt̃paʼ arr seshonteñ Yompor pueʼntaño. Allña amaʼt eñet̃apaʼ amach c̈heno oʼch etatsreʼtas ñam̃a amaʼt pomp̃apaʼ amach eñalle ñeñt̃chaʼ rrerreʼ ñeñt̃ seshonten all.
33 Vendam os seus bens e deem esmola; façam para vocês mesmos bolsas que não desgastem, tesouro inesgotável nos céus, onde o ladrão não chega, nem a traça corrói,
34 T̃arroʼmar ñerraʼm all pueʼntaño seshontaʼnen ñeñt̃ atarr cohuen senten, yeñoteñ eʼñe ñeñt̃a pat̃err senen seyoc̈hro ñeñt̃ña atarr sherbets Yomporecop. T̃arraña arr patsro ñerraʼm aña seshontaʼnen ñeñt̃ atarr semorrentena, yeñoteñ eʼñe ñeñt̃a pat̃err senen seyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ ama es sherbenoña Yomporecop.
34 porque, onde estiver o tesouro de vocês, aí estará também o seu coração.
35 — ausente —
35 — Estejam preparados, com o corpo cingido e as lamparinas acesas.
36 — ausente —
36 Façam como os homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que logo abram a porta, quando vier e bater.
37 Atarr cosheñtsoʼtsaʼyen pueyochreshaʼ ñerraʼm esempoch huerret pamoʼmteʼ allñapaʼ entuenanet c̈ho atarr eñoseʼrteñet. Poʼñoc̈hpaʼ napaʼ oʼch notas, ñachcaʼyeña sherb̃aʼhueneʼña ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen ña. Oʼch chanaʼhuena ñam̃apaʼ oʼch anorrc̈haʼtatuenanet allchaʼ rrallmeʼchatuenanet.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, encontrar vigilantes. Em verdade lhes digo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ perranet amaʼt rroc̈h tsapopaʼ oʼch huenanet amapaʼ oʼch puetarenmochpaʼ oʼch huenanet. Ñeñt̃oʼmarña notenes, ñerraʼm alla entuenanet c̈ho atarr eñoseʼrteñet, ñeñt̃ña atarr eñoseʼretyenayapaʼ atarrchaʼ cosheñtsoʼtsaʼyenet.
38 Quer ele venha à meia-noite ou de madrugada, bem-aventurados serão eles, se os encontrar vigilantes.
39 Eʼñech machayot̃a nohuerra atet̃ pena eñet̃ allempo att̃a es sepc̈haʼyena machayot̃ach huaponasa oʼch yoratsreʼtensaʼ. T̃arraña sa ñeñt̃es apacllat̃es ñerraʼm señoteñeñ eʼñech esempo huaponasa eñet̃ amach c̈ha semanrraʼteno att̃och amach semnacheña oʼch toram̃p̃sas sepacllo oʼch beʼt̃osam̃p̃sasa oʼch yoruennasaʼ ñeñt̃ allpon semorrentyena.
39 Porém, considerem isto: se o pai de família soubesse a que hora viria o ladrão, não deixaria que a sua casa fosse arrombada.
40 Ñeñt̃oʼmar notenes, sapaʼc̈hoʼña c̈hocmuepaʼchña señoseʼrtenna t̃arroʼmar ñerraʼm allempo att̃a es sepc̈haʼyenapaʼ allempochña nohuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets.
40 Estejam também vocês preparados, porque o Filho do Homem virá à hora em que vocês menos esperam.
41 Allempoña Pedropaʼ atet̃ aʼp̃t̃oʼch:
41 Então Pedro perguntou: — Senhor, esta parábola é só para nós ou também para todos?
42 Partseshaʼñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpoñonet̃, atet̃ oterraneterr:
42 O Senhor respondeu:
43 Ñeñt̃ña ataruasañpaʼ atarrchaʼ coshatueñ pamoʼmteʼ; ñerraʼm esempoch huerrapaʼ alla entuenan paʼtaruasañer ama c̈ho cac̈hpuenano ñeñt̃ poʼtaruas apaʼnem̃ ahuañmoʼchot̃eñ.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Poʼñoc̈h oʼch notas, atarrchaʼ coshatueñ. Añchaʼ coshaterreʼ oʼch nohuer pamoʼmteʼ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃sapreteʼ ñeñt̃ allpon echyen pamoʼmteʼ.
44 Em verdade lhes digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 T̃arraña ñeñt̃ ataruasañer allempo ama huerraʼ pamoʼmteʼ ñerraʼm ñapaʼ att̃a oten pueyoc̈hro, namoʼmteʼpaʼ amach ahuen huerro, allempoña ñapaʼ c̈hach ashtapechyenan ataruasañec̈hno ñeñt̃chaʼ rratañ amaʼt ñam̃a coyaneshohuen. Ñañapaʼ att̃ach allemeñ rrapretyen ñam̃a att̃ach orrareʼtapretyen allchaʼ atarr posaʼtareʼtyen.
45 Mas o que acontecerá se aquele servo disser consigo mesmo: “Meu senhor demora para vir”, e começar a espancar os empregados e as empregadas, a comer, a beber e a embriagar-se?
46 Ñeñt̃ña ataruasañer ñerraʼm ñapaʼ att̃ach ottatseʼtyena amach es puec̈haʼyeno amach eñoteñe ñeñt̃e yet̃aroch huerra pamoʼmteʼ amaʼt erroʼtsenchaʼ yet̃ro huena. Machayot̃achña huerra pamoʼmteʼpaʼ atarrchaʼ coñchatuer, allach mueñuer all ñeñt̃ oʼpatenaya allohuen ñeñt̃ ama es otapotetso amaʼt mamesha.
46 Virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e irá aplicar-lhe um castigo severo, condenando-o com os infiéis.
47 ’Elloña napaʼ oʼch notas, amaʼt erraʼtsena ataruasañer ñerraʼm eñotenan ñeñt̃ atet̃ muenen pamoʼmteʼ t̃arraña ñerraʼm ama cohuen ameʼñenano pamoʼmteʼ ñerraʼm ama eʼñe cohuenayeʼ es p̃aʼyeno att̃och eʼñe cohuen aguërran pamoʼmteʼ esempoch huerra, amaʼt erraʼtsena ataruasañerpaʼ ñeñt̃ atet̃ petsapaʼ atarrchaʼ ashtaret̃terret.
47 — Aquele servo que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade, será punido com muitos açoites.
48 T̃arraña erraʼtsenchaʼ ataruasañer ñeñt̃ ama eñotano ñeñt̃ atet̃ muenen pamoʼmteʼ amaʼt ñetpaʼc̈hoʼña aña atet̃ p̃aʼyenet ñeñt̃ ama cohuenayaye amaʼt eʼñe pocteñ att̃ecmach ashtaret̃terretañ ñamet, t̃arraña ñetpaʼ mameshaʼttsach ashtapecharet̃etyerret t̃arroʼmar ñetpaʼ ama eñoteneto ñeñt̃ atet̃ muenen pamoʼmteʼ. Allohueney erraʼtsenot̃ey ñeñt̃ey atarr aparet̃ey att̃och atarr yeñoterrñañ ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop, ñeñt̃eychaʼña atarrchaʼ cohueney Yompor oʼch eʼñe yesherb̃atuoñ shonteʼ allohuen ñeñt̃ atarr eñotateney. Ñam̃a allohueney erraʼtsenot̃ey ñeñt̃ey atarr yemtenya Yompor elloña allempopaʼ atarrchaʼ cohueney oʼch alloʼna eʼñe cohuen yesherb̃aʼneñ.
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 ’T̃eʼpaʼ oʼch neñotaterrserr poʼpoñ. Napaʼ att̃o nohuena arr patsro oʼch norrtatos elloptannaʼteñets ñeñt̃ atarr huomenc atet̃ ñerraʼm tsoʼ atarr atserrtetsa. Pocteʼ nenteñ oʼch orrtet eʼñe t̃ayecma.
49 — Eu vim para lançar fogo sobre a terra, e bem que eu gostaria que já estivesse aceso.
50 Ñam̃a nocoppaʼ eʼñe atet̃ anaret̃ naʼmueroc̈htataret̃terrach eʼñe atarr huomenc atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho chorratennet ñeñt̃chaʼ atarr nemueroc̈htaterreʼ. Ñeñt̃oʼmar napaʼ ñeñt̃ña atarr nellcateneʼ t̃eʼ att̃a atarr naʼhuanteñ esempoch eʼñech etsotuerra.
50 Mas existe um batismo pelo qual tenho de passar, e como me angustio até que o mesmo se cumpra!
51 Sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ añecopt̃eʼ nohuapa oʼch eʼñe cohuen namoʼtstannaʼtatera acheñeneshaʼ arr patsro. Ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye. Añecpaʼnaña nohuapa allochñapaʼ eʼñe noʼmarpaʼ acheñeneshaʼñapaʼ oʼch att̃a elloptannaʼtyeset.
51 Vocês pensam que vim para dar paz à terra? Eu afirmo a vocês que não; pelo contrário, vim para trazer divisão.
52 Ñehua, ñeñt̃ noten t̃eʼ eʼñe t̃ayot̃eñ ñatoʼ all yec̈hena amnarsheña puepahuarro pocollopaʼ ñatoʼ ñetpaʼ oʼch ellopaʼtetstatet poct̃ap̃ña. Ñatoʼ alloʼtsen maʼpsheña ñeñt̃chaʼ nameʼñerraya, ñatoʼ epsheñañapaʼ amach mueno oʼch ameʼñerrnet. Amapaʼ ñatoʼ epsheñach alloʼtsen ñeñt̃chaʼ nameʼñerraya, maʼpsheñañapaʼ amach mueno oʼch ameʼñerrnet.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois e dois contra três.
53 Ñatoʼ eʼñe noʼmarpaʼ oʼch ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña. Ñatoʼ pompor oʼch epatareʼtenan puechemer, amapaʼ ñatoʼ puechemerñapaʼ oʼch epatareʼtenan ñam̃a pompor, ñam̃a ñatoʼ pachorpaʼ oʼch epatareʼtenan puechoyor amapaʼ puechoyor oʼch epatareʼtenan pachor, ñam̃a ñatoʼ paʼsoʼmue oʼch epatareʼtenan paʼt̃oʼñen amapaʼ ñatoʼ paʼt̃oʼñenñapaʼ oʼch epatareʼtenan paʼsoʼmue.
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora e nora contra sogra.
54 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ yerpatana acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otyenet ñet paʼnyeto:
54 Jesus disse ainda às multidões:
55 Ñam̃a ñerraʼm esempo senten huena m̃orr topot̃ot̃, ñeñt̃paʼc̈hoʼña atet̃chaʼ sotyen: “T̃eʼpaʼ oʼ charenmoch.” Atet̃chaʼc̈hoʼ p̃a, oʼchc̈hoʼ huoraterr huomenc.
55 E, quando notam que sopra o vento sul, dizem que fará calor, e assim acontece.
56 Sapaʼ atarr señoteneñña ñeñt̃ sentyen ento ñeñt̃ña señotateneʼ; amaʼt ñam̃a ñeñt̃ atet̃ sentyen ñam̃a arr patsro ñeñt̃paʼ eʼñe señotueñeñ. T̃arraña ñeñt̃ atet̃ norrtatyennas nepartsoteña, esoʼmart̃eʼña ñeñt̃ñapaʼ amaña eñotatensoña ñeñt̃ atet̃ pennas Yompor t̃eʼ oʼch orrtatonas poʼcohuenña. Ñeñt̃paʼ att̃at̃eʼ seshquëñ.
56 Hipócritas! Vocês sabem interpretar a aparência da terra e do céu, mas não sabem discernir esta época?
57 ’Elloña eʼñe sot̃a señotepaʼchña ñeñt̃ pocteʼ enten Yompor socop ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃annena.
57 — E por que não julgam também por vocês mesmos o que é justo?
58 Ñatoʼ oʼch netmaʼntatasa atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ eseshaʼ setmanteneʼ ñeñt̃chaʼ sanmueʼ am̃chaʼtaret̃esho allchaʼ saʼpoctaterr señoñ. Añ poctetsa allempo ama sec̈henaʼ am̃chaʼtaret̃esho oʼch p̃och ñeñt̃ petmanteneʼ: “Oʼch yaʼpoctaterr yeñoñ eʼñe cohuen t̃ayecma t̃ayepaʼtña ama yec̈henaʼ am̃chaʼtaret̃esho.” T̃arroʼmar ñeñt̃ petmanteneʼ ñerraʼm oʼch c̈hapatap̃ am̃chaʼtaret̃esho, am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈hat̃eʼ pomap̃ policeyaneshesho, ñetñapaʼ c̈hat̃eʼ abeʼt̃apet cárcelo allchaʼ mueroc̈htaterrpet.
58 Quando você for com o seu adversário ao magistrado, faça o possível para chegar a um acordo com ele enquanto vocês estão a caminho, para não acontecer que ele arraste você ao juiz, o juiz entregue você ao oficial de justiça e o oficial de justiça ponha você na prisão.
59 Oʼch notas, ñerraʼm c̈hoch yottam̃p̃sasetpaʼ allasach oʼpono, allot̃ñapaʼ amach ahuen c̈haʼnmaterrseto. Esempohuañenchaʼ c̈hoch sec̈haʼnmaterret ñerraʼm allempoch eʼñe setsaʼtuerra ora allohuen ñeñt̃ allpon quelle muenenet. Amaʼt eʼñe eptalla centavot̃ollña ñerraʼm ama setsaʼtueñaʼ amachcaʼye c̈haʼnmaterrseto allot̃. Ñeñt̃oʼmarña notenes oʼch eʼñe cohuen samoʼtstera ñeñt̃ seʼmoñeʼteneʼ t̃ayepaʼtñapaʼ ama c̈hennasaʼ ñeñt̃ atarr yoroc̈hen senten socop.
59 Digo-lhe que você não sairá dali enquanto não pagar o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.