João 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña Jesúspaʼ alla chopeñeʼchyen eʼñe alla Galileoʼmar. Ama mueno oʼch chopeñeʼchen ñam̃a all Judeoʼmar t̃arroʼmar judioneshaʼpaʼ c̈ha oʼpateñet oʼch muetset.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 Allempopaʼ oʼ c̈herrmocherr allempoch cosherrerr judioneshaʼ; ñeñt̃chaʼ cosherreterr añ paʼsoʼcheñ Manatpuetsopoʼ, ñeñt̃ atet̃ yec̈henet ñet.
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ och paʼmoʼnasheñneshaʼ:
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Ñehua, ñerraʼm yemneñ oʼch yorrta allohuenacoppaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amachña aʼnahua es yep̃aʼyeno. Ñerraʼm poʼñoc̈h p̃orrtatyen pepartsoña arrpaʼ p̃orrtachñacaʼye ñam̃a allohuen acheñeneshacop añ patsro.
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 Amaʼt paʼmoʼnasheñneshaʼpaʼc̈hoʼña t̃arroʼmar atet̃ ochet ñetpaʼc̈hoʼña amacaʼye ameʼñeñeto.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 T̃arroʼmar acheñeneshaʼña añ patsropaʼ amachcaʼye errot̃enot̃ eʼmoñeʼtasoña sa, t̃arraña napaʼ c̈hocma eʼmoñeʼtyennet t̃arroʼmar napaʼ añcaʼye neñotatyenanet ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet ñeñt̃ ama pocteyaye.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Sapaʼ orras socshapretenaʼ. Napaʼ eʼñe t̃ayecmapaʼ amachcaʼye neto coshapretatsa. T̃arroʼmar nocoppaʼ ama eʼñeyeʼ c̈henaʼ allempoch eʼñe poctaʼhuona.
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Atet̃ otuanetpaʼ ñapaʼ alla aʼpa mameʼ Galileo.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Allempoña paʼmoʼnasheñec̈hnopaʼ ñetñapaʼ ahuanmuet coshapretatset. Oʼña tama oʼchetpaʼ ahuoʼ ñam̃a, t̃arraña ñapaʼ ama orrtenaneto, aʼnahua cot̃aʼnenanet chentaʼ.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 Judioneshaʼña all coshenetpaʼ ñetñapaʼ eʼneñet atet̃ otyenet:
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Allña acheñeneshaʼpaʼ shonteʼ eñosyenet ñocop. Patantaʼtetspaʼ atet̃ otyenet: “Ñapaʼ eʼñe cohuen acheñer”; poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: “Amacaʼye cohuenayaye, att̃acaʼye shecareʼtyenan acheñeneshaʼ.”
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 Ñetpaʼ atarr mechaʼteñet judioneshaʼ ñeñt̃oʼmarña aʼnahua atet̃ otannaʼtyenet.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 Oʼña patmaʼnma att̃o coshenet Jesúsñapaʼ beʼt̃osos Parets paʼpacllo, yec̈hatosanet all.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 Allñapaʼ epayeʼ cohuanrrorech judioneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otyeset:
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Jesúsñapaʼ otanet:
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Ñerraʼm eseshaʼña mueneʼ oʼch atet̃ pet ñeñt̃ muenen Yompor ñetñapaʼ eñochetchaʼ neyc̈hateñpaʼ Yomporo amacaʼye not̃ayeʼ neñeno.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Ñerraʼm eseshaʼ eʼñe ñot̃ot̃a eñenpaʼ ñetñapaʼ añach eʼnenet oʼch cohuentateññañ acheñeneshaʼ eʼñe ñocop. Añña ñerraʼm eseshaʼ eʼneneʼ oʼch cohuentatenan ñeñt̃ llesenseneʼ ñapaʼ ñeñt̃ña eñetsña ñoñtso eʼñe poʼñoc̈h ama shequëñtsoyaye.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 ’Amaʼt apasoña Moisés ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. T̃arraña amaʼt apaseñ, sañapaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esapaʼ ama sep̃ohuenoña ñeñt̃ atet̃ oten añ ñoñets, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmareʼtña t̃eʼpaʼ semneñña oʼch semtsan.
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 Moiséspaʼ apaʼnmas ñeñt̃chaʼ seyc̈haʼ att̃och setsorrannena. Ñehua, poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ ama ñanom Moisésoyeʼ sapaye, ñeñt̃paʼ satañneshañeʼnaña seyc̈hatnomueʼ ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ c̈hocmach setsorrateñ asheñorrot̃oll ñerraʼm oʼch posocmataʼmuen amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen c̈hocmaña setsorrateñña asheñorrot̃oll.
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 Att̃o sapaʼ setsorrateñ asheñorrot̃oll amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen att̃och amach sat̃pueno ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Moisésot̃, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmaruañacaʼyeña seʼmoñeʼtenenña na allempo eʼñe naʼcrraten puesheñarr acheñ añ yet̃ro allempocma yamesen.
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 Ñerraʼm esempo senteñ poʼpsheñeñ ñeñt̃ atet̃ penpaʼ amachña ñeñt̃ot̃a sotteñeʼchatsche añoʼ cohuenayeʼ es yec̈hcateno. C̈hochña ñanom señoch errot̃ent̃eʼña ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ pena.
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Patantaʼtets jerusaléñoʼmarneshaʼpaʼ atet̃ otyenet:
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 Ñapaʼc̈hoʼña alloʼtsenepaʼt arr, att̃a ama es puec̈heno eñosets, amaña errot̃eyeʼña oteñeto. Ñatoʼ t̃arroʼmart̃eʼña amaʼt am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ oʼcaʼye eñotuet poʼñoc̈h ñapaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets.
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 T̃arraña añpaʼ yeñoteñcaʼye allot̃ huena. T̃arraña esempoch huapa ñeñt̃chaʼ eʼñe poʼñoc̈h Cristotats ñapaʼ amach eseshayeʼ eñotapaye errot̃chaʼ huapa.
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 Jesúsña allempo yec̈haten Parets paʼpacllo, ñapaʼ puerranarot̃ atet̃ otanet:
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 Nañapaʼ eʼñe neñoteñ, ñeshot̃caʼye nohuapa. Ñapaʼ ñeñt̃caʼyeña nellsenserreʼ.
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Allempocma atarr mueneñet oʼch rromuetañ t̃arraña ama eseshaʼ rromaye. T̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempo ñeñt̃ poctetsa ñocop att̃och rromuet.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya. Ñetñapaʼ atet̃ otyenet:
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Fariseoneshaʼñapaʼ eʼmareʼteñet shonteʼ acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen eñosyenet Jesúsocop. Ñeñt̃oʼmar ñet ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetñapaʼ mueñet guardianeshaʼ ñeñt̃chaʼ rromuenayañ Jesús.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 Allempoña amaʼtchaʼ seʼnameʼterrenpaʼ amach senterrno. Allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ sec̈hapo.
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Taʼ, ¿est̃eʼña añma ñeñt̃oʼmar atet̃ oten: “Amaʼtchaʼ seʼnerrnaʼpaʼ amach senterrno; allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amach errot̃enot̃ sec̈hapo”?
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Oʼ eʼñe huañmoch all coshena judioneshaʼ. Añe yet̃ro allempo nanac coshenet, Jesúsñapaʼ t̃omos all, puerranarot̃ atet̃ otosanet:
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Ñeñt̃ nameʼñenaya na eʼñe pueñmateñot̃et pueyoc̈hretopaʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ allot̃ poten oñ aton ñeñt̃ atarr cohuen, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 Ñehua, añ ñoñetspaʼ añecop serrpareʼten Yompor Puecamquëñecop ñeñt̃chaʼ chorrerraya allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ña. T̃arraña allempopaʼ ama aparet̃tenetaʼ Yompor Puecamquëñ, t̃arroʼmar Jesúspaʼ ama c̈henaʼ allempoch alla ahuerr Yompor pueʼntaño allchaʼ eʼñe cohuentaterrñañet.
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Allempo eʼmhuet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús, patantarrña acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyeset:
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 Poʼpotantañpaʼ atet̃ otyeset:
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 Amaʼt otenoña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃, Davidchaʼ poʼm̃renñot̃ huapaña ñeñt̃chaʼ Cristoterrets; arrot̃chaʼ huapa anetsot̃ ñeñt̃ Beléñ ñeñt̃ paʼnetser peʼt̃ David.
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 Patantaʼtetsñapaʼ atarr mueneñet oʼch rromuet, t̃arraña ama eseshaʼ rromaye.
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 Guardianeshaʼñapaʼ puerrac̈herret alloʼtsen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otaret̃tapuerret:
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Guardianeshaʼñapaʼ atet̃ otuerret:
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Fariseoneshaʼñapaʼ atet̃ oterraneterr:
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Amaʼt ñam̃a patantarr am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ amaʼt oʼ c̈ha ameʼñyeto ñamet. Amaʼt ñam̃a patantarr fariseoneshaʼpaʼc̈hoʼña oʼt̃eʼcaʼye c̈ha ameʼñyet.
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 T̃arraña ñeñt̃ acheñeneshar ñeñt̃ ama eñotenaye ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñetñapaʼ aʼcmaret̃et.
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Ñeñt̃ña puesheñarr fariseo ñeñt̃ Nicodemo ñeñt̃ tatsa ahuaña Jesúsesho, ñañapaʼ atet̃ otan pamoʼtseshaʼ fariseoneshaʼ:
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 —Ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ yocoppaʼ atet̃ oteney, amach errot̃enot̃ yecoñchache amaʼt puesheñarra acheñ eʼñe att̃ot̃a. C̈hochña ñanom yeʼm̃ñoch att̃och yeñoch est̃eʼ otatseʼtyen ñeñt̃ atarr sosey yenten eshecchaʼña yecoñchach.
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 Allempoña allohuenet ahuanemyerret paʼpaclleto.
53 E voltaram, cada um para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.