João 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 Allempoña Jesúspaʼ alla chopeñeʼchyen eʼñe alla Galileoʼmar. Ama mueno oʼch chopeñeʼchen ñam̃a all Judeoʼmar t̃arroʼmar judioneshaʼpaʼ c̈ha oʼpateñet oʼch muetset.
1 Passadas essas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava andar pela Judeia, visto que os judeus queriam matá-lo.
2 Allempopaʼ oʼ c̈herrmocherr allempoch cosherrerr judioneshaʼ; ñeñt̃chaʼ cosherreterr añ paʼsoʼcheñ Manatpuetsopoʼ, ñeñt̃ atet̃ yec̈henet ñet.
2 E a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ och paʼmoʼnasheñneshaʼ:
3 Então os irmãos de Jesus se dirigiram a ele e disseram: — Deixe este lugar e vá para a Judeia, para que também os seus discípulos vejam as obras que você faz.
4 Ñehua, ñerraʼm yemneñ oʼch yorrta allohuenacoppaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amachña aʼnahua es yep̃aʼyeno. Ñerraʼm poʼñoc̈h p̃orrtatyen pepartsoña arrpaʼ p̃orrtachñacaʼye ñam̃a allohuen acheñeneshacop añ patsro.
4 Porque, se alguém quer ser conhecido, não pode realizar os seus feitos em segredo. Já que você faz essas coisas, manifeste-se ao mundo.
5 Amaʼt paʼmoʼnasheñneshaʼpaʼc̈hoʼña t̃arroʼmar atet̃ ochet ñetpaʼc̈hoʼña amacaʼye ameʼñeñeto.
5 Acontece que nem mesmo os irmãos de Jesus criam nele.
6 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
6 Então Jesus lhes disse:
7 T̃arroʼmar acheñeneshaʼña añ patsropaʼ amachcaʼye errot̃enot̃ eʼmoñeʼtasoña sa, t̃arraña napaʼ c̈hocma eʼmoñeʼtyennet t̃arroʼmar napaʼ añcaʼye neñotatyenanet ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet ñeñt̃ ama pocteyaye.
7 O mundo não pode odiar vocês, mas a mim ele odeia, porque eu dou testemunho a respeito dele, dizendo que as suas obras são más.
8 Sapaʼ orras socshapretenaʼ. Napaʼ eʼñe t̃ayecmapaʼ amachcaʼye neto coshapretatsa. T̃arroʼmar nocoppaʼ ama eʼñeyeʼ c̈henaʼ allempoch eʼñe poctaʼhuona.
8 Vão vocês para a festa. Eu não vou, porque o meu tempo ainda não se cumpriu.
9 Atet̃ otuanetpaʼ ñapaʼ alla aʼpa mameʼ Galileo.
9 Tendo dito isso, Jesus continuou na Galileia.
10 Allempoña paʼmoʼnasheñec̈hnopaʼ ñetñapaʼ ahuanmuet coshapretatset. Oʼña tama oʼchetpaʼ ahuoʼ ñam̃a, t̃arraña ñapaʼ ama orrtenaneto, aʼnahua cot̃aʼnenanet chentaʼ.
10 Depois que seus irmãos tinham ido à festa, Jesus também foi, não publicamente, mas em segredo.
11 Judioneshaʼña all coshenetpaʼ ñetñapaʼ eʼneñet atet̃ otyenet:
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: — Onde estará ele?
12 Allña acheñeneshaʼpaʼ shonteʼ eñosyenet ñocop. Patantaʼtetspaʼ atet̃ otyenet: “Ñapaʼ eʼñe cohuen acheñer”; poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: “Amacaʼye cohuenayaye, att̃acaʼye shecareʼtyenan acheñeneshaʼ.”
12 E havia grande murmuração a respeito de Jesus entre as multidões. Uns diziam: — Ele é bom. E outros afirmavam: — Não, não é! Ele engana o povo.
13 Ñetpaʼ atarr mechaʼteñet judioneshaʼ ñeñt̃oʼmarña aʼnahua atet̃ otannaʼtyenet.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Oʼña patmaʼnma att̃o coshenet Jesúsñapaʼ beʼt̃osos Parets paʼpacllo, yec̈hatosanet all.
14 Quando a festa já estava na metade, Jesus foi ao templo e começou a ensinar.
15 Allñapaʼ epayeʼ cohuanrrorech judioneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otyeset:
15 Então os judeus se maravilhavam e diziam: — Como é que ele pode ser letrado, se não chegou a estudar?
16 Jesúsñapaʼ otanet:
16 Jesus lhes respondeu:
17 Ñerraʼm eseshaʼña mueneʼ oʼch atet̃ pet ñeñt̃ muenen Yompor ñetñapaʼ eñochetchaʼ neyc̈hateñpaʼ Yomporo amacaʼye not̃ayeʼ neñeno.
17 Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Ñerraʼm eseshaʼ eʼñe ñot̃ot̃a eñenpaʼ ñetñapaʼ añach eʼnenet oʼch cohuentateññañ acheñeneshaʼ eʼñe ñocop. Añña ñerraʼm eseshaʼ eʼneneʼ oʼch cohuentatenan ñeñt̃ llesenseneʼ ñapaʼ ñeñt̃ña eñetsña ñoñtso eʼñe poʼñoc̈h ama shequëñtsoyaye.
18 Quem fala por si mesmo está buscando a sua própria glória; mas o que busca a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há falsidade.
19 ’Amaʼt apasoña Moisés ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. T̃arraña amaʼt apaseñ, sañapaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esapaʼ ama sep̃ohuenoña ñeñt̃ atet̃ oten añ ñoñets, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmareʼtña t̃eʼpaʼ semneñña oʼch semtsan.
19 Não é fato que Moisés deu a Lei para vocês? Contudo, nenhum de vocês a cumpre. Por que estão querendo me matar?
20 Acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
20 A multidão respondeu: — Você tem demônio. Quem é que está querendo matá-lo?
21 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
21 Jesus respondeu:
22 Moiséspaʼ apaʼnmas ñeñt̃chaʼ seyc̈haʼ att̃och setsorrannena. Ñehua, poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ ama ñanom Moisésoyeʼ sapaye, ñeñt̃paʼ satañneshañeʼnaña seyc̈hatnomueʼ ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ c̈hocmach setsorrateñ asheñorrot̃oll ñerraʼm oʼch posocmataʼmuen amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen c̈hocmaña setsorrateñña asheñorrot̃oll.
22 Moisés lhes deu a circuncisão — se bem que ela não vem de Moisés, mas dos patriarcas —, e vocês fazem a circuncisão de um menino até mesmo no sábado.
23 Att̃o sapaʼ setsorrateñ asheñorrot̃oll amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen att̃och amach sat̃pueno ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Moisésot̃, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmaruañacaʼyeña seʼmoñeʼtenenña na allempo eʼñe naʼcrraten puesheñarr acheñ añ yet̃ro allempocma yamesen.
23 E, se um menino pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a Lei de Moisés não seja desrespeitada, por que vocês ficam indignados contra mim, pelo fato de eu ter curado por completo um homem num sábado?
24 Ñerraʼm esempo senteñ poʼpsheñeñ ñeñt̃ atet̃ penpaʼ amachña ñeñt̃ot̃a sotteñeʼchatsche añoʼ cohuenayeʼ es yec̈hcateno. C̈hochña ñanom señoch errot̃ent̃eʼña ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ pena.
24 Não julguem segundo a aparência, mas julguem pela reta justiça.
25 Patantaʼtets jerusaléñoʼmarneshaʼpaʼ atet̃ otyenet:
25 Alguns de Jerusalém diziam: — Não é este o homem que estão querendo matar?
26 Ñapaʼc̈hoʼña alloʼtsenepaʼt arr, att̃a ama es puec̈heno eñosets, amaña errot̃eyeʼña oteñeto. Ñatoʼ t̃arroʼmart̃eʼña amaʼt am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ oʼcaʼye eñotuet poʼñoc̈h ñapaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets.
26 Eis que ele fala abertamente, e ninguém lhe diz nada. Será que as autoridades reconhecem de fato que este é o Cristo?
27 T̃arraña añpaʼ yeñoteñcaʼye allot̃ huena. T̃arraña esempoch huapa ñeñt̃chaʼ eʼñe poʼñoc̈h Cristotats ñapaʼ amach eseshayeʼ eñotapaye errot̃chaʼ huapa.
27 Mas nós sabemos de onde este homem vem. Quando, porém, o Cristo vier, ninguém saberá de onde ele é.
28 Jesúsña allempo yec̈haten Parets paʼpacllo, ñapaʼ puerranarot̃ atet̃ otanet:
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus disse em voz alta:
29 Nañapaʼ eʼñe neñoteñ, ñeshot̃caʼye nohuapa. Ñapaʼ ñeñt̃caʼyeña nellsenserreʼ.
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e ele me enviou.
30 Allempocma atarr mueneñet oʼch rromuetañ t̃arraña ama eseshaʼ rromaye. T̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempo ñeñt̃ poctetsa ñocop att̃och rromuet.
30 Então quiseram prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos, porque a sua hora ainda não havia chegado.
31 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya. Ñetñapaʼ atet̃ otyenet:
31 Porém muitos dentre a multidão creram nele e diziam: — Quando o Cristo vier, será que vai fazer maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Fariseoneshaʼñapaʼ eʼmareʼteñet shonteʼ acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen eñosyenet Jesúsocop. Ñeñt̃oʼmar ñet ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetñapaʼ mueñet guardianeshaʼ ñeñt̃chaʼ rromuenayañ Jesús.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar essas coisas a respeito de Jesus, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prender.
33 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
33 Jesus disse:
34 Allempoña amaʼtchaʼ seʼnameʼterrenpaʼ amach senterrno. Allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ sec̈hapo.
34 Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou.
35 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
35 Então os judeus disseram uns aos outros: — Para onde ele irá que não o possamos achar? Será que pretende ir para a diáspora entre os gregos, a fim de ensinar os gregos?
36 Taʼ, ¿est̃eʼña añma ñeñt̃oʼmar atet̃ oten: “Amaʼtchaʼ seʼnerrnaʼpaʼ amach senterrno; allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amach errot̃enot̃ sec̈hapo”?
36 Que significa isso que ele diz: “Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou?”
37 Oʼ eʼñe huañmoch all coshena judioneshaʼ. Añe yet̃ro allempo nanac coshenet, Jesúsñapaʼ t̃omos all, puerranarot̃ atet̃ otosanet:
37 No último dia, o grande dia da festa, Jesus se levantou e disse em voz alta:
38 Ñeñt̃ nameʼñenaya na eʼñe pueñmateñot̃et pueyoc̈hretopaʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ allot̃ poten oñ aton ñeñt̃ atarr cohuen, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Ñehua, añ ñoñetspaʼ añecop serrpareʼten Yompor Puecamquëñecop ñeñt̃chaʼ chorrerraya allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ña. T̃arraña allempopaʼ ama aparet̃tenetaʼ Yompor Puecamquëñ, t̃arroʼmar Jesúspaʼ ama c̈henaʼ allempoch alla ahuerr Yompor pueʼntaño allchaʼ eʼñe cohuentaterrñañet.
39 Isso ele disse a respeito do Espírito que os que nele cressem haviam de receber; pois o Espírito até aquele momento não tinha sido dado, porque Jesus ainda não havia sido glorificado.
40 Allempo eʼmhuet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús, patantarrña acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyeset:
40 Quando ouviram essas palavras, alguns do meio do povo diziam: — Este é verdadeiramente o profeta.
41 Poʼpotantañpaʼ atet̃ otyeset:
41 Outros diziam: — Ele é o Cristo. Outros, porém, perguntavam: — Por acaso o Cristo virá da Galileia?
42 Amaʼt otenoña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃, Davidchaʼ poʼm̃renñot̃ huapaña ñeñt̃chaʼ Cristoterrets; arrot̃chaʼ huapa anetsot̃ ñeñt̃ Beléñ ñeñt̃ paʼnetser peʼt̃ David.
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, de onde era Davi?
43 Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
43 Assim, houve divisão entre o povo por causa dele.
44 Patantaʼtetsñapaʼ atarr mueneñet oʼch rromuet, t̃arraña ama eseshaʼ rromaye.
44 Alguns queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Guardianeshaʼñapaʼ puerrac̈herret alloʼtsen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otaret̃tapuerret:
45 Os guardas voltaram à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: — Por que vocês não o trouxeram?
46 Guardianeshaʼñapaʼ atet̃ otuerret:
46 Eles responderam: — Jamais alguém falou como este homem.
47 Fariseoneshaʼñapaʼ atet̃ oterraneterr:
47 Os fariseus disseram aos guardas: — Será que também vocês foram enganados?
48 Amaʼt ñam̃a patantarr am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ amaʼt oʼ c̈ha ameʼñyeto ñamet. Amaʼt ñam̃a patantarr fariseoneshaʼpaʼc̈hoʼña oʼt̃eʼcaʼye c̈ha ameʼñyet.
48 Por acaso alguma das autoridades ou algum dos fariseus creu nele?
49 T̃arraña ñeñt̃ acheñeneshar ñeñt̃ ama eñotenaye ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñetñapaʼ aʼcmaret̃et.
49 Mas esse povo que nada sabe da lei é maldito.
50 Ñeñt̃ña puesheñarr fariseo ñeñt̃ Nicodemo ñeñt̃ tatsa ahuaña Jesúsesho, ñañapaʼ atet̃ otan pamoʼtseshaʼ fariseoneshaʼ:
50 Nicodemos, um deles, que antes tinha ido conversar com Jesus, perguntou-lhes:
51 —Ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ yocoppaʼ atet̃ oteney, amach errot̃enot̃ yecoñchache amaʼt puesheñarra acheñ eʼñe att̃ot̃a. C̈hochña ñanom yeʼm̃ñoch att̃och yeñoch est̃eʼ otatseʼtyen ñeñt̃ atarr sosey yenten eshecchaʼña yecoñchach.
51 — Será que a nossa lei condena um homem sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
52 Eles responderam: — Por acaso também você é da Galileia? Examine e verá que da Galileia não se levanta profeta.
53 Allempoña allohuenet ahuanemyerret paʼpaclleto.
53 E cada um foi para a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.