João 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempoña Jesúspaʼ alla chopeñeʼchyen eʼñe alla Galileoʼmar. Ama mueno oʼch chopeñeʼchen ñam̃a all Judeoʼmar t̃arroʼmar judioneshaʼpaʼ c̈ha oʼpateñet oʼch muetset.
1 Depois disto andava Jesus pela Galiléia; pois não queria andar pela Judéia, porque os judeus procuravam matá-lo.
2 Allempopaʼ oʼ c̈herrmocherr allempoch cosherrerr judioneshaʼ; ñeñt̃chaʼ cosherreterr añ paʼsoʼcheñ Manatpuetsopoʼ, ñeñt̃ atet̃ yec̈henet ñet.
2 Ora, estava próxima a festa dos judeus, a dos tabernáculos.
3 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ och paʼmoʼnasheñneshaʼ:
3 Disseram-lhe, então, seus irmãos: Retira-te daqui e vai para a Judéia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Ñehua, ñerraʼm yemneñ oʼch yorrta allohuenacoppaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amachña aʼnahua es yep̃aʼyeno. Ñerraʼm poʼñoc̈h p̃orrtatyen pepartsoña arrpaʼ p̃orrtachñacaʼye ñam̃a allohuen acheñeneshacop añ patsro.
4 Porque ninguém faz coisa alguma em oculto, quando procura ser conhecido. Já que fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Amaʼt paʼmoʼnasheñneshaʼpaʼc̈hoʼña t̃arroʼmar atet̃ ochet ñetpaʼc̈hoʼña amacaʼye ameʼñeñeto.
5 Pois nem seus irmãos criam nele.
6 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
6 Disse-lhes, então, Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo; mas o vosso tempo sempre está presente.
7 T̃arroʼmar acheñeneshaʼña añ patsropaʼ amachcaʼye errot̃enot̃ eʼmoñeʼtasoña sa, t̃arraña napaʼ c̈hocma eʼmoñeʼtyennet t̃arroʼmar napaʼ añcaʼye neñotatyenanet ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyenet ñeñt̃ ama pocteyaye.
7 O mundo não vos pode odiar; mas ele me odeia a mim, porquanto dele testifico que as suas obras são más.
8 Sapaʼ orras socshapretenaʼ. Napaʼ eʼñe t̃ayecmapaʼ amachcaʼye neto coshapretatsa. T̃arroʼmar nocoppaʼ ama eʼñeyeʼ c̈henaʼ allempoch eʼñe poctaʼhuona.
8 Subi vós à festa; eu não subo ainda a esta festa, porque ainda não é chegado o meu tempo.
9 Atet̃ otuanetpaʼ ñapaʼ alla aʼpa mameʼ Galileo.
9 E, havendo-lhes dito isto, ficou na Galiléia.
10 Allempoña paʼmoʼnasheñec̈hnopaʼ ñetñapaʼ ahuanmuet coshapretatset. Oʼña tama oʼchetpaʼ ahuoʼ ñam̃a, t̃arraña ñapaʼ ama orrtenaneto, aʼnahua cot̃aʼnenanet chentaʼ.
10 Mas quando seus irmãos já tinham subido à festa, então subiu ele também, não publicamente, mas como em secreto.
11 Judioneshaʼña all coshenetpaʼ ñetñapaʼ eʼneñet atet̃ otyenet:
11 Ora, os judeus o procuravam na festa, e perguntavam: Onde está ele?
12 Allña acheñeneshaʼpaʼ shonteʼ eñosyenet ñocop. Patantaʼtetspaʼ atet̃ otyenet: “Ñapaʼ eʼñe cohuen acheñer”; poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: “Amacaʼye cohuenayaye, att̃acaʼye shecareʼtyenan acheñeneshaʼ.”
12 E era grande a murmuração a respeito dele entre as multidões. Diziam alguns: Ele é bom. Mas outros diziam: não, antes engana o povo.
13 Ñetpaʼ atarr mechaʼteñet judioneshaʼ ñeñt̃oʼmarña aʼnahua atet̃ otannaʼtyenet.
13 Todavia ninguém falava dele abertamente, por medo dos judeus.
14 Oʼña patmaʼnma att̃o coshenet Jesúsñapaʼ beʼt̃osos Parets paʼpacllo, yec̈hatosanet all.
14 Estando, pois, a festa já em meio, subiu Jesus ao templo e começou a ensinar.
15 Allñapaʼ epayeʼ cohuanrrorech judioneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otyeset:
15 Então os judeus se admiravam, dizendo: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Jesúsñapaʼ otanet:
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Ñerraʼm eseshaʼña mueneʼ oʼch atet̃ pet ñeñt̃ muenen Yompor ñetñapaʼ eñochetchaʼ neyc̈hateñpaʼ Yomporo amacaʼye not̃ayeʼ neñeno.
17 Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, há de saber se a doutrina é dele, ou se eu falo por mim mesmo.
18 Ñerraʼm eseshaʼ eʼñe ñot̃ot̃a eñenpaʼ ñetñapaʼ añach eʼnenet oʼch cohuentateññañ acheñeneshaʼ eʼñe ñocop. Añña ñerraʼm eseshaʼ eʼneneʼ oʼch cohuentatenan ñeñt̃ llesenseneʼ ñapaʼ ñeñt̃ña eñetsña ñoñtso eʼñe poʼñoc̈h ama shequëñtsoyaye.
18 Quem fala por si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 ’Amaʼt apasoña Moisés ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. T̃arraña amaʼt apaseñ, sañapaʼ amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esapaʼ ama sep̃ohuenoña ñeñt̃ atet̃ oten añ ñoñets, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmareʼtña t̃eʼpaʼ semneñña oʼch semtsan.
19 Não vos deu Moisés a lei? no entanto nenhum de vós cumpre a lei. Por que procurais matar-me?
20 Acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
20 Respondeu a multidão: Tens demônio; quem procura matar-te?
21 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
21 Replicou-lhes Jesus: Uma só obra fiz, e todos vós admirais por causa disto.
22 Moiséspaʼ apaʼnmas ñeñt̃chaʼ seyc̈haʼ att̃och setsorrannena. Ñehua, poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ ama ñanom Moisésoyeʼ sapaye, ñeñt̃paʼ satañneshañeʼnaña seyc̈hatnomueʼ ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ c̈hocmach setsorrateñ asheñorrot̃oll ñerraʼm oʼch posocmataʼmuen amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen c̈hocmaña setsorrateñña asheñorrot̃oll.
22 Moisés vos ordenou a circuncisão {não que fosse de Moisés, mas dos pais}, e no sábado circuncidais um homem.
23 Att̃o sapaʼ setsorrateñ asheñorrot̃oll amaʼt añ yet̃ro allempocma yamesen att̃och amach sat̃pueno ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Moisésot̃, ñeñt̃epñapaʼ esoʼmaruañacaʼyeña seʼmoñeʼtenenña na allempo eʼñe naʼcrraten puesheñarr acheñ añ yet̃ro allempocma yamesen.
23 Ora, se um homem recebe a circuncisão no sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, como vos indignais contra mim, porque no sábado tornei um homem inteiramente são?
24 Ñerraʼm esempo senteñ poʼpsheñeñ ñeñt̃ atet̃ penpaʼ amachña ñeñt̃ot̃a sotteñeʼchatsche añoʼ cohuenayeʼ es yec̈hcateno. C̈hochña ñanom señoch errot̃ent̃eʼña ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ pena.
24 Não julgueis pela aparência mas julgai segundo o reto juízo.
25 Patantaʼtets jerusaléñoʼmarneshaʼpaʼ atet̃ otyenet:
25 Diziam então alguns dos de Jerusalém: Não é este o que procuram matar?
26 Ñapaʼc̈hoʼña alloʼtsenepaʼt arr, att̃a ama es puec̈heno eñosets, amaña errot̃eyeʼña oteñeto. Ñatoʼ t̃arroʼmart̃eʼña amaʼt am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ oʼcaʼye eñotuet poʼñoc̈h ñapaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets.
26 E eis que ele está falando abertamente, e nada lhe dizem. Será que as autoridades realmente o reconhecem como o Cristo?
27 T̃arraña añpaʼ yeñoteñcaʼye allot̃ huena. T̃arraña esempoch huapa ñeñt̃chaʼ eʼñe poʼñoc̈h Cristotats ñapaʼ amach eseshayeʼ eñotapaye errot̃chaʼ huapa.
27 Entretanto sabemos donde este é; mas, quando vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Jesúsña allempo yec̈haten Parets paʼpacllo, ñapaʼ puerranarot̃ atet̃ otanet:
28 Jesus, pois, levantou a voz no templo e ensinava, dizendo: Sim, vós me conheceis, e sabeis donde sou; contudo eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Nañapaʼ eʼñe neñoteñ, ñeshot̃caʼye nohuapa. Ñapaʼ ñeñt̃caʼyeña nellsenserreʼ.
29 Mas eu o conheço, porque dele venho, e ele me enviou.
30 Allempocma atarr mueneñet oʼch rromuetañ t̃arraña ama eseshaʼ rromaye. T̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempo ñeñt̃ poctetsa ñocop att̃och rromuet.
30 Procuravam, pois, prendê-lo; mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya. Ñetñapaʼ atet̃ otyenet:
31 Contudo muitos da multidão creram nele, e diziam: Será que o Cristo, quando vier, fará mais sinais do que este tem feito?
32 Fariseoneshaʼñapaʼ eʼmareʼteñet shonteʼ acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen eñosyenet Jesúsocop. Ñeñt̃oʼmar ñet ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetñapaʼ mueñet guardianeshaʼ ñeñt̃chaʼ rromuenayañ Jesús.
32 Os fariseus ouviram a multidão murmurar estas coisas a respeito dele; e os principais sacerdotes e os fariseus mandaram guardas para o prenderem.
33 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
33 Disse, pois, Jesus: Ainda um pouco de tempo estou convosco, e depois vou para aquele que me enviou.
34 Allempoña amaʼtchaʼ seʼnameʼterrenpaʼ amach senterrno. Allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ sec̈hapo.
34 Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.
35 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá ele, que não o acharemos? Irá, porventura, à Dispersão entre os gregos, e ensinará os gregos?
36 Taʼ, ¿est̃eʼña añma ñeñt̃oʼmar atet̃ oten: “Amaʼtchaʼ seʼnerrnaʼpaʼ amach senterrno; allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amach errot̃enot̃ sec̈hapo”?
36 Que palavra é esta que disse: Buscar-me-eis, e não me achareis; e, Onde eu estou, vós não podeis vir?
37 Oʼ eʼñe huañmoch all coshena judioneshaʼ. Añe yet̃ro allempo nanac coshenet, Jesúsñapaʼ t̃omos all, puerranarot̃ atet̃ otosanet:
37 Ora, no seu último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Ñeñt̃ nameʼñenaya na eʼñe pueñmateñot̃et pueyoc̈hretopaʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ allot̃ poten oñ aton ñeñt̃ atarr cohuen, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura, do seu interior correrão rios de água viva.
39 Ñehua, añ ñoñetspaʼ añecop serrpareʼten Yompor Puecamquëñecop ñeñt̃chaʼ chorrerraya allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ña. T̃arraña allempopaʼ ama aparet̃tenetaʼ Yompor Puecamquëñ, t̃arroʼmar Jesúspaʼ ama c̈henaʼ allempoch alla ahuerr Yompor pueʼntaño allchaʼ eʼñe cohuentaterrñañet.
39 Ora, isto ele disse a respeito do Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito ainda não fora dado, porque Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Allempo eʼmhuet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús, patantarrña acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyeset:
40 Então alguns dentre o povo, ouvindo essas palavras, diziam: Verdadeiramente este é o profeta.
41 Poʼpotantañpaʼ atet̃ otyeset:
41 Outros diziam: Este é o Cristo; mas outros replicavam: Vem, pois, o Cristo da Galiléia?
42 Amaʼt otenoña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃, Davidchaʼ poʼm̃renñot̃ huapaña ñeñt̃chaʼ Cristoterrets; arrot̃chaʼ huapa anetsot̃ ñeñt̃ Beléñ ñeñt̃ paʼnetser peʼt̃ David.
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi, e de Belém, a aldeia donde era Davi?
43 Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
43 Assim houve uma dissensão entre o povo por causa dele.
44 Patantaʼtetsñapaʼ atarr mueneñet oʼch rromuet, t̃arraña ama eseshaʼ rromaye.
44 Alguns deles queriam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Guardianeshaʼñapaʼ puerrac̈herret alloʼtsen ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a fariseoneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otaret̃tapuerret:
45 Os guardas, pois, foram ter com os principais dos sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Guardianeshaʼñapaʼ atet̃ otuerret:
46 Responderam os guardas: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Fariseoneshaʼñapaʼ atet̃ oterraneterr:
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Também vós fostes enganados?
48 Amaʼt ñam̃a patantarr am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ amaʼt oʼ c̈ha ameʼñyeto ñamet. Amaʼt ñam̃a patantarr fariseoneshaʼpaʼc̈hoʼña oʼt̃eʼcaʼye c̈ha ameʼñyet.
48 Creu nele porventura alguma das autoridades, ou alguém dentre os fariseus?
49 T̃arraña ñeñt̃ acheñeneshar ñeñt̃ ama eñotenaye ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñetñapaʼ aʼcmaret̃et.
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Ñeñt̃ña puesheñarr fariseo ñeñt̃ Nicodemo ñeñt̃ tatsa ahuaña Jesúsesho, ñañapaʼ atet̃ otan pamoʼtseshaʼ fariseoneshaʼ:
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 —Ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ yocoppaʼ atet̃ oteney, amach errot̃enot̃ yecoñchache amaʼt puesheñarra acheñ eʼñe att̃ot̃a. C̈hochña ñanom yeʼm̃ñoch att̃och yeñoch est̃eʼ otatseʼtyen ñeñt̃ atarr sosey yenten eshecchaʼña yecoñchach.
51 A nossa lei, porventura, julga um homem sem primeiro ouvi-lo e ter conhecimento do que ele faz?
52 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
52 Responderam-lhe eles: És tu também da Galiléia? Examina e vê que da Galiléia não surge profeta.
53 Allempoña allohuenet ahuanemyerret paʼpaclleto.
53 {E cada um foi para sua casa.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.