João 5

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Allempoña oʼ alla c̈herrerr allempoch alla cosherrerr allohuen judioneshaʼ ñeñt̃ atet̃ anaret̃et ñocpuet. Jesúsñapaʼ alla ahuerrerr ñam̃a Jerusaléño.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
2 All Jerusaléño eʼñe allameʼtets allot̃ecma aʼbeʼt̃eñet carrnero allñapaʼ alloʼtsen oñ apcoʼsat̃tataret̃ ñeñt̃ sochen hebreoneshaʼ poʼñoño Betesda. Ñeñt̃ñapaʼ eñall amnar puechaʼpetar.
2 Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
3 Allña puechaʼpetarot̃paʼ shonteʼ atsnañet̃neshaʼ ñeñt̃ penaʼrrartetsa all —ñeñt̃ aporoʼyet̃ec̈hno ñam̃a ñeñt̃ cheʼcaʼrepac̈hno ñam̃a ñeñt̃ echarretyetsa. Ñetñapaʼ añ cohuenet ñerraʼm esempoch pelleʼllchena oñ.
3 Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
4 T̃arroʼmar ñerraʼm esempoch pelleʼllchena ñeñt̃ oñerpaʼ mellañot̃eñoʼch sohuetsa all oʼch pelleʼllchatosan oñ. Ñerraʼm eseshaʼ ñanom eshaʼtostsa all oño allempo pelleʼllchena ñeñt̃ña atsnañet̃erpaʼ acrrerrochayoʼch, amaʼt erraʼtsena atsnañtsor rromuenahuet.
4 porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
5 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ maʼpoch c̈harraʼ puechena posoc char atsnaʼten.
5 Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
6 Allempoña entos Jesús alla p̃anena ñañapaʼ eñotos shonteʼ char atsnaʼten ñeñt̃oʼmarña atet̃ otos:
6 Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou:
7 Atsnañet̃ñapaʼ atet̃ otan Jesús:
7 Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
8 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
8 Então Jesus disse:
9 Yacmañapaʼ allorocmuepaʼtchaʼ correna, ñañapaʼ allent̃a chetenan allo muenpaʼ allent̃a chopeʼchnen. Ñehua, ñeñt̃ña yet̃ropaʼ allempo amesen judioneshaʼ.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
10 Ñeñt̃oʼmarña judioneshaʼpaʼ atet̃ ochet ñeñt̃ oʼ correrra:
10 Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa
11 T̃arraña ñapaʼ atet̃ otanet:
11 Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
12 Ñetñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet:
12 Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
13 T̃arraña ñeñt̃ aʼcrrataret̃terrtsapaʼ ama eñoteñe eseshaʼt̃eʼña aʼcrraterreʼ t̃arroʼmar Jesúspaʼ ama alloʼtsenaro, ñapaʼ oʼ ahuerr aʼnahua, t̃arroʼmar all shontosa acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ entenayaʼ.
13 Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
14 Oʼña atarr oʼchetpaʼ Jesúsñapaʼ alla enterran ñeñt̃ aʼcrraterr ñorraʼ eʼñe alla Parets paʼpacllo. Allñapaʼ atet̃ oter:
14 Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele:
15 Yacmañapaʼ oʼ ahuerr, atet̃ otuerran judioneshaʼ:
15 O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
16 Atet̃ pena Jesús añe yet̃ro allempo amesen judioneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ oʼpateñet Jesús.
16 Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
17 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
17 Então Jesus disse a eles:
18 Ñeñt̃oʼmarña judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ ello atarr nanac oʼpateñet oʼch muetset, t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃ otyeset:
18 E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
19 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
19 Então Jesus disse a eles:
20 Apapaʼ atarr muerenna t̃arroʼmar napaʼ eʼñecaʼye poʼñoc̈h Puechemeren, ñeñt̃oʼmarña gatyenen ora allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyen ña. Elloña ñapaʼ añ gatyenen ñeñt̃ nanac t̃orrapotyets ñeñt̃ atet̃ etsotayen ña; ñeñt̃paʼ añecop atet̃ pennan att̃oña sapaʼ atarrchaʼ secuanrrortenen.
20 pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
21 Ñehua, yeñoteñ Apapaʼ tantaterran arromñat̃eneshaʼpaʼ apuerranet allochña ñetpaʼ corretsetach. Napaʼc̈hoʼña eʼñecaʼye atet̃ nepenaña nam̃a ñeñt̃en Puechemeren. Ñerraʼm erraʼtsenchaʼ nemnaʼ na oʼch napanet allochña ñetpaʼ corretsetach atet̃chaʼcaʼye napuerranet.
21 Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
22 Apapaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ amach aʼmet̃am̃perraneto errot̃enchaʼ entyesuerranet. Naña apuen llesens ñeñt̃en Puechemeren nachña aʼmet̃am̃perrahuet errot̃enchaʼ nentyesuerranet eʼñe puesheñaʼttset.
22 O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
23 Allochñapaʼ att̃ochña allohuenet mechaʼnaʼtennetchaʼ nam̃a ñeñt̃en Puechemeren eʼñe atet̃ mechaʼnaʼtennanet Nompor Parets. Ñerraʼm eseshaʼ ama nem̃chaʼnaʼtenaye na ñeñt̃en Puechemeren, Nomporeʼnacaʼyeña ama mechaʼnaʼteneto ñeñt̃ nellsenseneʼ.
23 a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
24 ’Napaʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ notenes: Ñerraʼm eseshaʼ eʼm̃ñoteʼ neñoñ ñam̃a ñerraʼm yemterrnanet Nompor ñeñt̃ nellsenseneʼ ñetñapaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ errponañohuen. Amach aʼcoñchataret̃terreto amaʼt errponaña. T̃arroʼmarña ñetpaʼ oʼ metanerretña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h rromueñets, oʼ c̈herret allña ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃en errponañohuen.
24 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
25 Eʼñe poʼñoc̈h oʼch noterrserr: Oʼ c̈herrmoch allempoch atet̃ perra, ñeñt̃ arromñat̃eneshaʼpaʼ ñetñapaʼ eʼmuerrnanetchaʼ neñoñ ñeñt̃en Yompor Puechemeren. Ñeñt̃chaʼ eʼm̃ñoterreʼ na neñoñ ñetñapaʼ corretsetach.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Ñehua, Apapaʼ eʼñe ñot̃a correna, ña napueneʼña att̃och napaʼc̈hoʼña corretsanach nam̃a ñeñt̃en Puechemeren.
26 Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
27 Ñam̃a ña napueneʼña llesens att̃och nemñe patantaʼtets acheñeneshaʼ coñcheñtso, poʼpotantaññapaʼ amach nemñerraneto coñcheñtso. Atet̃caʼye allsensaret̃enña na Ñeñt̃en eʼñe Acheñetosets.
27 E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o
28 Ñeñt̃ atet̃ oʼ notuaspaʼ amach c̈ha semoññeʼtatsche t̃arroʼmar esempopaʼ c̈herrchaʼ amaʼt ñeñt̃ puepamproʼtsaʼyenpaʼ eʼmuerrnanetchaʼ neñoñ.
28 — Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
29 C̈haʼnmac̈herretchaʼ allot̃ apamparet̃teteʼt̃. Ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyesayeʼt̃ eʼñe cohuen ñeñt̃ poctetsa ñetñapaʼ añecopchaʼ tanterret att̃och ello alla correrret. Ñeñt̃ña p̃aʼyesayeʼt̃ ñeñt̃ ama pocteyaye ñetñapaʼ añecpach tanterret att̃och ello alla amñaret̃terret coñcheñtso.
29 e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
30 ’Amat̃eʼ errot̃enot̃ es nep̃aʼyesoña eʼñe not̃a. Atet̃ eñotatenen Nomporpaʼ att̃ochña nemñe patantaʼtets acheñeneshaʼ coñcheñtso, poʼpotantaññapaʼ amach. Ñam̃a errot̃enchaʼ nentyesuerranetpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ t̃arroʼmar ama eʼñe na nemnenñot̃eyeʼ es nep̃aʼyeno. Nomporña puemnenñot̃ es nep̃aʼyen t̃arroʼmar ña nellsenseneʼ.
30 Jesus continuou a falar a eles. Ele disse:
31 Ñerraʼm eʼñe nañeña aʼpot̃etsa, ñeñt̃ att̃o naʼpot̃enapaʼ amat̃eʼ es sherbeno.
31 — Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
32 Eñallña poʼpsheñeñ ñeñt̃ eʼñe no Nompor ñeñt̃ña naʼpot̃eneʼña na. Ñam̃a neñoteñ ñerraʼm ña naʼpot̃eʼpaʼ ñeñt̃ att̃o aʼpot̃enen ñeñt̃ña eʼñe poʼñoc̈h sherbets.
32 Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
33 Ñam̃a sa ahuañmoʼchapaʼ semñe acheñ Juanesho ñeñt̃ aʼp̃t̃oʼtoseʼ nocop. Juanña att̃o aʼpot̃anpaʼ ñeñt̃ña eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
33 Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
34 Napaʼ ama eʼñe nocpa neʼneno ñeñt̃ naʼpot̃eʼ; añecpaʼnaña notenes sa ñatoʼ sapaʼ sameʼñoñat̃eʼ Juan poʼñoñ att̃o aʼpot̃an na, allochñapaʼ att̃och sequeshperra sameʼñeñot̃en.
34 Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Juanpaʼ eʼñe atet̃ peʼt̃ ñerraʼmrrat̃eʼ lampareñ corretsa, att̃oña c̈hoyoʼteʼt̃. Sañapaʼ sa muenatseʼt̃ oʼch socshameʼta mameʼ all aʼpuetarsam̃p̃sas.
35 — João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
36 T̃arraña atet̃ naʼpot̃en napaʼ ñeñt̃ña nanac sherbets. Ello metanenan ñeñt̃ atet̃ aʼpot̃an na Juan. Allohuen es nep̃aʼyen ñeñt̃ atet̃ yechenna Apa oʼch eʼñe netsotoñ, añ netsotateñpaʼ ñeñt̃ña oʼ eñotatanet napaʼ Apa nellsenseneʼ.
36 Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
37 Ñam̃a Apa ñeñt̃ nellsenseneʼ ñapaʼc̈hoʼña ñacaʼyeña naʼpot̃eneʼ. Sapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ ama seʼmaroñeña poʼñoñ atet̃ eʼmorrtena, ñam̃a ama sentareña atet̃ orrtena ña.
37 Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
38 Sapaʼ amaʼt poʼñoñapaʼ ama c̈hennasoña seyoc̈hro t̃arroʼmar na ñeñt̃en llesensen Apa, sañapaʼ ama sameʼñenno.
38 As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
39 Sapaʼ añchaʼ set̃orraʼyesa Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ t̃arroʼmar sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ eʼñe ñoñtsochayot̃apaʼ sapaʼ corretsasat̃eʼ errponohuañen. T̃arraña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ ñeñt̃paʼ nacaʼyeña aʼpot̃eʼt̃.
39 Vocês estudam as
40 Sañapaʼ amaña semnoña oʼch sameʼñerrna att̃ochña eʼñe socrrerrañ.
40 Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
41 ’T̃arraña napaʼ ama añeyeʼ neʼneno att̃och ayeʼchoc̈htatennan acheñeneshaʼ.
41 — Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
42 T̃arroʼmar napaʼ neñotenes sapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama semorrenteño Yompor amaʼt seyoc̈hra.
42 Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
43 Napaʼ att̃o nohuapa Nomporña nellsenseneʼ t̃arraña sapaʼ amaña sameʼñenno. Ñerraʼm eseshaʼchña huapatsañ ñeñt̃ eʼñe ñot̃a huena saña ñeñt̃paʼ atarrt̃eʼ sameʼñyañ.
43 Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
44 Sapaʼ t̃arroʼmarña ama sameʼñenno sapaʼ añacaʼye seʼnen oʼch eʼñe sañeña ayeʼchoc̈htatannetsa, amacaʼyeña añeyeʼña seʼneno att̃och eʼñe cohuen entas ñapuet̃ Yompor.
44 Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
45 Amach soct̃apeʼchatsche ñatoʼ nach sotteñeʼcherreʼ esempohuañen Apuesho. T̃arraña eñallcaʼyeña poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ sotteñeʼcherreʼ ñeñt̃paʼ añcaʼye Moisés, sañapaʼ ñeñt̃aña atarr nanac seyemtena.
45 Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
46 Ñerraʼm poʼñoc̈h sameʼñeñañ Moiséspaʼ napaʼc̈hoʼña sameʼñennañchaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ nocopcaʼye quellconas.
46 Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 T̃arraña ñerraʼm ama sameʼñeññaño ñeñt̃ atet̃ quellconaseʼt̃ ña, ñeñt̃oʼmarña napaʼc̈hoʼña amach errot̃enot̃ sameʼñonoña nam̃a neñoñ.
47 Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.