João 5

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Allempoña oʼ alla c̈herrerr allempoch alla cosherrerr allohuen judioneshaʼ ñeñt̃ atet̃ anaret̃et ñocpuet. Jesúsñapaʼ alla ahuerrerr ñam̃a Jerusaléño.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 All Jerusaléño eʼñe allameʼtets allot̃ecma aʼbeʼt̃eñet carrnero allñapaʼ alloʼtsen oñ apcoʼsat̃tataret̃ ñeñt̃ sochen hebreoneshaʼ poʼñoño Betesda. Ñeñt̃ñapaʼ eñall amnar puechaʼpetar.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Allña puechaʼpetarot̃paʼ shonteʼ atsnañet̃neshaʼ ñeñt̃ penaʼrrartetsa all —ñeñt̃ aporoʼyet̃ec̈hno ñam̃a ñeñt̃ cheʼcaʼrepac̈hno ñam̃a ñeñt̃ echarretyetsa. Ñetñapaʼ añ cohuenet ñerraʼm esempoch pelleʼllchena oñ.
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 T̃arroʼmar ñerraʼm esempoch pelleʼllchena ñeñt̃ oñerpaʼ mellañot̃eñoʼch sohuetsa all oʼch pelleʼllchatosan oñ. Ñerraʼm eseshaʼ ñanom eshaʼtostsa all oño allempo pelleʼllchena ñeñt̃ña atsnañet̃erpaʼ acrrerrochayoʼch, amaʼt erraʼtsena atsnañtsor rromuenahuet.
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ maʼpoch c̈harraʼ puechena posoc char atsnaʼten.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Allempoña entos Jesús alla p̃anena ñañapaʼ eñotos shonteʼ char atsnaʼten ñeñt̃oʼmarña atet̃ otos:
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Atsnañet̃ñapaʼ atet̃ otan Jesús:
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
8 Então Jesus lhe disse:
9 Yacmañapaʼ allorocmuepaʼtchaʼ correna, ñañapaʼ allent̃a chetenan allo muenpaʼ allent̃a chopeʼchnen. Ñehua, ñeñt̃ña yet̃ropaʼ allempo amesen judioneshaʼ.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Ñeñt̃oʼmarña judioneshaʼpaʼ atet̃ ochet ñeñt̃ oʼ correrra:
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 T̃arraña ñapaʼ atet̃ otanet:
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Ñetñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet:
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 T̃arraña ñeñt̃ aʼcrrataret̃terrtsapaʼ ama eñoteñe eseshaʼt̃eʼña aʼcrraterreʼ t̃arroʼmar Jesúspaʼ ama alloʼtsenaro, ñapaʼ oʼ ahuerr aʼnahua, t̃arroʼmar all shontosa acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ entenayaʼ.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Oʼña atarr oʼchetpaʼ Jesúsñapaʼ alla enterran ñeñt̃ aʼcrraterr ñorraʼ eʼñe alla Parets paʼpacllo. Allñapaʼ atet̃ oter:
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Yacmañapaʼ oʼ ahuerr, atet̃ otuerran judioneshaʼ:
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Atet̃ pena Jesús añe yet̃ro allempo amesen judioneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ oʼpateñet Jesús.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Ñeñt̃oʼmarña judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ ello atarr nanac oʼpateñet oʼch muetset, t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃ otyeset:
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
19 Então Jesus lhes disse:
20 Apapaʼ atarr muerenna t̃arroʼmar napaʼ eʼñecaʼye poʼñoc̈h Puechemeren, ñeñt̃oʼmarña gatyenen ora allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyen ña. Elloña ñapaʼ añ gatyenen ñeñt̃ nanac t̃orrapotyets ñeñt̃ atet̃ etsotayen ña; ñeñt̃paʼ añecop atet̃ pennan att̃oña sapaʼ atarrchaʼ secuanrrortenen.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Ñehua, yeñoteñ Apapaʼ tantaterran arromñat̃eneshaʼpaʼ apuerranet allochña ñetpaʼ corretsetach. Napaʼc̈hoʼña eʼñecaʼye atet̃ nepenaña nam̃a ñeñt̃en Puechemeren. Ñerraʼm erraʼtsenchaʼ nemnaʼ na oʼch napanet allochña ñetpaʼ corretsetach atet̃chaʼcaʼye napuerranet.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Apapaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ amach aʼmet̃am̃perraneto errot̃enchaʼ entyesuerranet. Naña apuen llesens ñeñt̃en Puechemeren nachña aʼmet̃am̃perrahuet errot̃enchaʼ nentyesuerranet eʼñe puesheñaʼttset.
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 Allochñapaʼ att̃ochña allohuenet mechaʼnaʼtennetchaʼ nam̃a ñeñt̃en Puechemeren eʼñe atet̃ mechaʼnaʼtennanet Nompor Parets. Ñerraʼm eseshaʼ ama nem̃chaʼnaʼtenaye na ñeñt̃en Puechemeren, Nomporeʼnacaʼyeña ama mechaʼnaʼteneto ñeñt̃ nellsenseneʼ.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 ’Napaʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ notenes: Ñerraʼm eseshaʼ eʼm̃ñoteʼ neñoñ ñam̃a ñerraʼm yemterrnanet Nompor ñeñt̃ nellsenseneʼ ñetñapaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ errponañohuen. Amach aʼcoñchataret̃terreto amaʼt errponaña. T̃arroʼmarña ñetpaʼ oʼ metanerretña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h rromueñets, oʼ c̈herret allña ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃en errponañohuen.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Eʼñe poʼñoc̈h oʼch noterrserr: Oʼ c̈herrmoch allempoch atet̃ perra, ñeñt̃ arromñat̃eneshaʼpaʼ ñetñapaʼ eʼmuerrnanetchaʼ neñoñ ñeñt̃en Yompor Puechemeren. Ñeñt̃chaʼ eʼm̃ñoterreʼ na neñoñ ñetñapaʼ corretsetach.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Ñehua, Apapaʼ eʼñe ñot̃a correna, ña napueneʼña att̃och napaʼc̈hoʼña corretsanach nam̃a ñeñt̃en Puechemeren.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Ñam̃a ña napueneʼña llesens att̃och nemñe patantaʼtets acheñeneshaʼ coñcheñtso, poʼpotantaññapaʼ amach nemñerraneto coñcheñtso. Atet̃caʼye allsensaret̃enña na Ñeñt̃en eʼñe Acheñetosets.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Ñeñt̃ atet̃ oʼ notuaspaʼ amach c̈ha semoññeʼtatsche t̃arroʼmar esempopaʼ c̈herrchaʼ amaʼt ñeñt̃ puepamproʼtsaʼyenpaʼ eʼmuerrnanetchaʼ neñoñ.
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 C̈haʼnmac̈herretchaʼ allot̃ apamparet̃teteʼt̃. Ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyesayeʼt̃ eʼñe cohuen ñeñt̃ poctetsa ñetñapaʼ añecopchaʼ tanterret att̃och ello alla correrret. Ñeñt̃ña p̃aʼyesayeʼt̃ ñeñt̃ ama pocteyaye ñetñapaʼ añecpach tanterret att̃och ello alla amñaret̃terret coñcheñtso.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 ’Amat̃eʼ errot̃enot̃ es nep̃aʼyesoña eʼñe not̃a. Atet̃ eñotatenen Nomporpaʼ att̃ochña nemñe patantaʼtets acheñeneshaʼ coñcheñtso, poʼpotantaññapaʼ amach. Ñam̃a errot̃enchaʼ nentyesuerranetpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ t̃arroʼmar ama eʼñe na nemnenñot̃eyeʼ es nep̃aʼyeno. Nomporña puemnenñot̃ es nep̃aʼyen t̃arroʼmar ña nellsenseneʼ.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Ñerraʼm eʼñe nañeña aʼpot̃etsa, ñeñt̃ att̃o naʼpot̃enapaʼ amat̃eʼ es sherbeno.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Eñallña poʼpsheñeñ ñeñt̃ eʼñe no Nompor ñeñt̃ña naʼpot̃eneʼña na. Ñam̃a neñoteñ ñerraʼm ña naʼpot̃eʼpaʼ ñeñt̃ att̃o aʼpot̃enen ñeñt̃ña eʼñe poʼñoc̈h sherbets.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Ñam̃a sa ahuañmoʼchapaʼ semñe acheñ Juanesho ñeñt̃ aʼp̃t̃oʼtoseʼ nocop. Juanña att̃o aʼpot̃anpaʼ ñeñt̃ña eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Napaʼ ama eʼñe nocpa neʼneno ñeñt̃ naʼpot̃eʼ; añecpaʼnaña notenes sa ñatoʼ sapaʼ sameʼñoñat̃eʼ Juan poʼñoñ att̃o aʼpot̃an na, allochñapaʼ att̃och sequeshperra sameʼñeñot̃en.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Juanpaʼ eʼñe atet̃ peʼt̃ ñerraʼmrrat̃eʼ lampareñ corretsa, att̃oña c̈hoyoʼteʼt̃. Sañapaʼ sa muenatseʼt̃ oʼch socshameʼta mameʼ all aʼpuetarsam̃p̃sas.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 T̃arraña atet̃ naʼpot̃en napaʼ ñeñt̃ña nanac sherbets. Ello metanenan ñeñt̃ atet̃ aʼpot̃an na Juan. Allohuen es nep̃aʼyen ñeñt̃ atet̃ yechenna Apa oʼch eʼñe netsotoñ, añ netsotateñpaʼ ñeñt̃ña oʼ eñotatanet napaʼ Apa nellsenseneʼ.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Ñam̃a Apa ñeñt̃ nellsenseneʼ ñapaʼc̈hoʼña ñacaʼyeña naʼpot̃eneʼ. Sapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ ama seʼmaroñeña poʼñoñ atet̃ eʼmorrtena, ñam̃a ama sentareña atet̃ orrtena ña.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Sapaʼ amaʼt poʼñoñapaʼ ama c̈hennasoña seyoc̈hro t̃arroʼmar na ñeñt̃en llesensen Apa, sañapaʼ ama sameʼñenno.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Sapaʼ añchaʼ set̃orraʼyesa Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ t̃arroʼmar sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ eʼñe ñoñtsochayot̃apaʼ sapaʼ corretsasat̃eʼ errponohuañen. T̃arraña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ ñeñt̃paʼ nacaʼyeña aʼpot̃eʼt̃.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Sañapaʼ amaña semnoña oʼch sameʼñerrna att̃ochña eʼñe socrrerrañ.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 ’T̃arraña napaʼ ama añeyeʼ neʼneno att̃och ayeʼchoc̈htatennan acheñeneshaʼ.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 T̃arroʼmar napaʼ neñotenes sapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama semorrenteño Yompor amaʼt seyoc̈hra.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Napaʼ att̃o nohuapa Nomporña nellsenseneʼ t̃arraña sapaʼ amaña sameʼñenno. Ñerraʼm eseshaʼchña huapatsañ ñeñt̃ eʼñe ñot̃a huena saña ñeñt̃paʼ atarrt̃eʼ sameʼñyañ.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Sapaʼ t̃arroʼmarña ama sameʼñenno sapaʼ añacaʼye seʼnen oʼch eʼñe sañeña ayeʼchoc̈htatannetsa, amacaʼyeña añeyeʼña seʼneno att̃och eʼñe cohuen entas ñapuet̃ Yompor.
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 Amach soct̃apeʼchatsche ñatoʼ nach sotteñeʼcherreʼ esempohuañen Apuesho. T̃arraña eñallcaʼyeña poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ sotteñeʼcherreʼ ñeñt̃paʼ añcaʼye Moisés, sañapaʼ ñeñt̃aña atarr nanac seyemtena.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Ñerraʼm poʼñoc̈h sameʼñeñañ Moiséspaʼ napaʼc̈hoʼña sameʼñennañchaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ nocopcaʼye quellconas.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 T̃arraña ñerraʼm ama sameʼñeññaño ñeñt̃ atet̃ quellconaseʼt̃ ña, ñeñt̃oʼmarña napaʼc̈hoʼña amach errot̃enot̃ sameʼñonoña nam̃a neñoñ.
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.