João 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oʼña maʼpamuetuerr allempo c̈herr Jesús Galileo, allña anetso Caná atarr coshaprechet puesheñarr yacma ñeñt̃ senaʼtetsa. Jesúsña pachorpaʼ alloʼtsen.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Jesúsña epuet pueyochreshaʼpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña ahuaʼñaret̃tet allchaʼ rrallmeʼchapretenetaʼ.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Allñapaʼ c̈ha huañap̃set vinos. Jesúsñapaʼ atet̃ och pachor:
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Jesúsñapaʼ atet̃ otan pachor:
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 T̃arraña amaʼt atet̃ otañpaʼ pachorñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ sherbets all:
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Ñehua, allpaʼ alloʼtsen pechapm̃a orrot̃ mapyem̃. Ñeñt̃ña orrot̃ec̈hnopaʼ tama ateshamerr, puem̃aʼttso orrot̃paʼ ñatoʼ sent̃eʼ oñ epa galon amapaʼ maʼpat̃eʼ galon sets oñ att̃och chorraresua. Ñeñt̃ orrot̃ec̈hnopaʼ allecma nenet oñ alloña aʼcohuentatena judioneshaʼ Partsocop ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet ñocpuet.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Allñapaʼ atet̃ otan Jesús ñeñt̃ sherbets all:
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Allempoña oʼ eʼchorraresuetpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Allempoña aneʼtañpaʼ allent̃a amllan oñ ñeñt̃ aʼpnasaret̃ vinos ñañapaʼ ama eñoche errot̃t̃eʼ oʼ huapatetña vinos. Aña eñoteneʼ ñeñt̃ sherbenahuet all ñeñt̃ etasoteʼ oñ. Allempoña amllaʼhuan vinospaʼ ñañapaʼ allent̃a agotan ñeñt̃ senaʼtetsa.
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 Ñeñt̃paʼ atet̃ och:
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 All ñanom entatanet Jesús poʼpartsoñapaʼ ñeñt̃paʼ arr Cano allara Galileo. Att̃ocaʼyeña orrtatanetña Jesús poʼpartsoteña. Allempoña pueyochreshaʼpaʼ oʼ eñochet poʼñoc̈hepaʼt ñapaʼ Parets att̃oña eʼñe ameʼñyet.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Allempoña Jesúspaʼ ahuoʼ Capernaumo pachoreʼna ñam̃a paʼmoʼnasheñec̈hno, ñam̃a allohuen pueyochreshaʼ. Allñapaʼ alla allponmatenetaʼ.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Allempoña c̈hapmoch pascuapo allempoch alla cosherrerr judioneshaʼ. Jesúsñapaʼ ahuerr Jerusaléño.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Allña Parets paʼpacllopaʼ entuenan ñeñt̃ pomueneʼ poʼhuacsher, ñam̃a carrnero, ñam̃a yep̃; ñam̃a ñeñt̃ cam̃yaʼyenahuet poʼc̃llayoretpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña alla anorrc̈henet.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Allñapaʼ pelltaʼtosan apec̈h pashtarec̈h. Eʼñe matatuosan allohuen ñeñt̃ pomatsreʼtyetsa Parets paʼpacllo, eʼñe ahuanerret poʼhuacsher ñam̃a poʼcarrneroret. Ñam̃a ñeñt̃ cam̃yaʼyenahuet poʼc̃llayoretpaʼ eʼñe yoʼpatsetam̃pesuosanet poʼc̃llayoret patso. Eʼñe aʼcoyeʼtam̃pesuosanet all naʼyenet poʼc̃llayoret.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Allpaʼ atet̃ otosan ñeñt̃ pomueneʼ yep̃:
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Allempoña pueyochreshaʼpaʼ allent̃a yerpuet ñoñets ñeñt̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ ñocop, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Napaʼ atarrchaʼ nempaʼtonap̃ pepaquëll amaʼtchaʼ ñeñt̃oʼmareʼna muetserrnetañ.”
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Allempoña judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ atet̃ ochet:
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Judioneshaʼñapaʼ alla otereterr:
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Ñehua, Jesúspaʼ añepaʼt otanet ña poʼchets ñeñt̃epaʼt paʼpaquëll pen Parets.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Ñehua, c̈hap allempo muetseret Jesús allempoña tanterrapaʼ pueyochreshac̈hnoñapaʼ allent̃a yerpuerret ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Jesús allempo. Ñeñt̃oʼmarña allempo Jesús pueyochreshac̈hnopaʼ atarr yemterrñañet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, amaʼt ñam̃a Jesús poʼñoñ atarr ameʼñeret.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Allempoña alloʼtsen Jesús Jerusaléño, all coshapretenet pascuapo shonteʼ acheñeneshaʼ enteññañet ñeñt̃ att̃o orrtatenanet poʼpartsoña all, ñeñt̃oʼmarña allpaʼ shonteʼ ameʼñaya.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 T̃arraña Jesúspaʼ ama yemtaneteʼt̃e ñet, t̃arroʼmar ñapaʼ eñotaneteʼt̃ atet̃ allohueney acheñey c̈hocma yoct̃apeʼchyen ñeñt̃ yemnen ya.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Ñapaʼ ama eʼnenano amaʼt puesheñarra ñeñt̃chaʼ oteʼ ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼchyen allohueney acheñey. T̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocma eñoteney atet̃ yoct̃apeʼchyen allohueney acheñey.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.