João 19
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 Allempoña Pilatopaʼ atet̃ otan poʼsolltar-reneshaʼ:
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Solltarneshaʼña paʼllocchameʼteñot̃et Jesúspaʼ pelltaʼtoñet choyoʼmets agrec̈h ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Chorrachet ñam̃a shetamuets ñeñt̃ quelluemamueno tsamamtena ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Paʼllocchameʼteñot̃etpaʼ eʼñe atet̃ p̃achet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Allña ponem̃yetpaʼ pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet:
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Pilatoñapaʼ alla c̈haʼnerrerr alloʼtsaʼyen judioneshaʼ. Allñapaʼ atet̃ oterraneterr:
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Allempoña c̈haʼnom ñam̃a Jesús achoyoʼm̃tataret̃ agrec̈h ñeñt̃ apelltaʼtaret̃, achorrataret̃a ñam̃a shetamuets ñeñt̃ quelluemamueno tsamamtena. Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a guardianeshaʼ allempoña ñetña eñchetpaʼ puerranarot̃etpaʼ atet̃ otyeset:
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Allempoña Pilato eʼman atet̃ ñoñetspaʼ c̈ha yoruen.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 Alla beʼt̃errerr pocollo atet̃ otuerranerr Jesús:
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilatoñapaʼ alla otererr:
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
11 Jesus respondeu:
12 Elloña Pilato atarr mueneñeñ oʼch aʼrroyerran Jesús t̃arraña judioneshaʼñapaʼ puerranarot̃etpaʼ atet̃ otyerreterr:
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Pilatoña allempo eʼman ñeñt̃ atet̃ otenet allent̃a c̈haʼnmaterran Jesús aʼyot̃ ñañapaʼ anorruerr all poʼconaño allecma aʼpoctatenan ñoñets, ñeñt̃ otenet Mapyetaten. Hebreyac̈hopaʼ oteñet Gabata.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Allempopaʼ añe yet̃ro allempo aññoʼtena judioneshaʼ ñeñt̃ att̃ecma penet pascuapo. Oʼña c̈hap poctopaʼ, Pilatoñapaʼ atet̃ oterranerr judioneshaʼ:
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Ñetñapaʼ alla rrannarterreterrpaʼ atet̃ otyerreterr:
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Allempoña Pilatopaʼ apanet Jesús att̃och corsoʼtam̃p̃set. Ñetñapaʼ anmet allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Att̃o sen Jesús allpaʼ anenan poʼcorsoch. C̈hapachet all oteñet Poñetallep̃no, ñeñt̃ otenet hebreyac̈ho Gólgota.
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Allña corsoʼtam̃p̃soset epuet ñam̃a epsheña acheñ. All corsoʼtam̃p̃setpaʼ rroc̈htam̃p̃satoset epsheña.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatoñapaʼ quellcatan ñoñets ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Añmapaʼ Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ ñeñt̃ Paʼm̃chaʼtaret̃er pen judioneshaʼ.” Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ eʼñe corsocho neʼ.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Shonteʼ judioneshaʼ ñeñt̃ lleyaʼyeseʼ ñeñt̃ quellec t̃arroʼmar all corsoʼtam̃p̃setpaʼ eʼñe allameʼttsa anetso. Ñeñt̃ña quellecpaʼ eʼñe mapoʼmar ñoñets aquellcaret̃ta —hebreyac̈h, griegac̈h ñam̃a latinac̈h, eʼñe att̃ecma oten.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ atet̃ ochet Pilato:
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Pilatoñapaʼ atet̃ otanet:
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Allempoña corsoʼtam̃pesuet Jesúspaʼ solltarneshaʼñapaʼ yoroñet ñeñt̃ chorrena. Apannaʼtyeset puemaʼtets paʼtatssheñoʼmaret. Ñeñt̃ña paʼshtampaʼ ama eñalle all sep̃chena, ora apomotaret̃ eʼñe pat̃rra shetamuets eʼñe poñeʼmot̃eñ.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Atet̃ otannaʼtyeset:
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Allña eʼñe allameʼtets Jesús poʼcorsochopaʼ all t̃omc̈hen coyaneshaʼ. Alloʼtsen pachor, ñam̃a pachor paʼmoʼnerr, ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Cleofas puet̃apor, ñam̃a María Magdalena.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Jesúsña entan pachor ñam̃a pueyochreshaʼ ñeñt̃ nanac morrentena all t̃omc̈henet allameʼtets. Allñapaʼ atet̃ otan pachor:
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ pueyochreshaʼ:
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Allempoña Jesúspaʼ oʼ eñoch oʼ etsotua ora allohuen ñeñt̃ ñocop, ñañapaʼ atet̃ ot:
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Allñapaʼ alloʼtsen pajoʼ all chorreʼ chaseʼ. Allña eʼc̈homuetña ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ. Oʼña tsotsoʼtatuet ñeñt̃ñapaʼ net tsachp̃o ñeñt̃ otenet hisopochep̃ alloña c̈hapachet Jesús puenamo.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Allempoña Jesúspaʼ agapan chaseʼ ñañapaʼ atet̃ oterrerr:
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Allempopaʼ oʼ c̈hap allempoch aññoʼterrerr judioneshaʼ tsapat̃ecop allempocma amesenet. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch alla ellapen ñeñt̃chaʼ rromanatats corsocho añ yet̃ro allempo amesenet. Ñeñt̃ña yet̃ro allempo amesenet oʼch alla atarr cosherreterr ñam̃a pascua. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ enamueñetaʼ att̃och chenoʼtatoñet paʼt̃ap oʼch rromuet eʼñe mamecma allochñapaʼ oʼch anmaret̃terret corsochot̃.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Allempoña ponem̃ya solltarpaʼ chenoʼtosan paʼt̃ap ñeñt̃ parro corsoʼtam̃peñet eʼñe epsheñoʼmar.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Allempoña ponem̃yet ñam̃a Jesúspaʼ ñañapaʼ entoset oʼ rroma. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ ama chenam̃p̃seto paʼt̃ap.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 T̃arraña puesheñarrña solltarpaʼ c̈hocma enos poʼpanmeto puep̃otot̃. Allot̃ña atarr c̈haʼnom poʼrras amaʼt ñam̃a oñsasen.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ñeñt̃ña enteʼpaʼ ñapaʼ serrpareʼtatanet atet̃ ent. Ñapaʼ eʼñe eñoteñ eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃ atet̃ oten. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtenpaʼ eʼñe poʼñoc̈h. Att̃ochña sapaʼc̈hoʼña sameʼñerach ñeñt̃ atet̃ oten ña.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Ñeñt̃paʼ atet̃ p̃a att̃och etsoterra Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ña amaʼt pat̃rra pueneppaʼ amach chenam̃pereto.”
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Amaʼt ñam̃a Yompor poʼñoñ ellonet̃paʼ atet̃ oteʼt̃ ahuat̃: “Ñetpaʼ enteretchaʼ ñeñt̃chaʼ enerret.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Allempoña José ñeñt̃ arimateoʼmarneshaʼpaʼ ñañapaʼ ahuos Pilatesho oʼch oteñaʼ pocteʼch eñch ñach aʼsuatoseʼ Jesús ñeñt̃ rromuets corsocho. Ñehua, ñeñt̃ Josépaʼ cot̃enan ñam̃a Jesús t̃arraña eʼñe aʼnahua, t̃arroʼmar ñapaʼ mechaʼtenan judioneshaʼ. Allempo atet̃ enamosan Pilato, Pilatoñapaʼ eʼñe pocteʼ eñch, ñeñt̃oʼmarña alla ahuerr corsocho, c̈herr allpaʼ aʼsuatosan Jesús corsochot̃ all rromuen.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Allñapaʼ huapa ñam̃a Nicodemo ñapaʼ añ huapatoñ eñmosat̃, atsetaret̃ ñeñt̃ otenet mirra epuet ñam̃a áloe. Alloʼtsent̃eʼ maʼpoch c̈harraʼ kilo. Ñehua, ñeñt̃ Nicodemopaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ huapatsa ñanom Jesúsesho tsapo.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Ñetña anerretña Jesús rromueʼ. Allñapaʼ ep̃atseʼtueret shetamtsotomo epuet ñam̃a eñmosat̃. Ñeñt̃paʼ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ ñerraʼm c̈ho pampueñet arromñat̃.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Eʼñe allameʼtets all corsoʼtam̃p̃set allñapaʼ alloʼtsen narmetsmaʼ. Allña narmetsmopaʼ alloʼtsen mapuetpon allña pampaʼneretña Jesús allempo rroma. Ñeñt̃ mapuetponpaʼ eʼñe etserra eñaret̃, t̃arraña allpaʼ ama pampueñetaʼ amaʼt pat̃rra arromñat̃.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Allempopaʼ t̃arroʼmara alla naʼneret allameʼtets t̃arroʼmar allempopaʼ añ yet̃ro allempoch aññoʼtena judioneshaʼ tsapat̃ecop allempocma amesenet.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.