João 19

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Allempoña Pilatopaʼ atet̃ otan poʼsolltar-reneshaʼ:
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Solltarneshaʼña paʼllocchameʼteñot̃et Jesúspaʼ pelltaʼtoñet choyoʼmets agrec̈h ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Chorrachet ñam̃a shetamuets ñeñt̃ quelluemamueno tsamamtena ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Paʼllocchameʼteñot̃etpaʼ eʼñe atet̃ p̃achet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Allña ponem̃yetpaʼ pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet:
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Pilatoñapaʼ alla c̈haʼnerrerr alloʼtsaʼyen judioneshaʼ. Allñapaʼ atet̃ oterraneterr:
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Allempoña c̈haʼnom ñam̃a Jesús achoyoʼm̃tataret̃ agrec̈h ñeñt̃ apelltaʼtaret̃, achorrataret̃a ñam̃a shetamuets ñeñt̃ quelluemamueno tsamamtena. Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a guardianeshaʼ allempoña ñetña eñchetpaʼ puerranarot̃etpaʼ atet̃ otyeset:
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Allempoña Pilato eʼman atet̃ ñoñetspaʼ c̈ha yoruen.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Alla beʼt̃errerr pocollo atet̃ otuerranerr Jesús:
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilatoñapaʼ alla otererr:
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Elloña Pilato atarr mueneñeñ oʼch aʼrroyerran Jesús t̃arraña judioneshaʼñapaʼ puerranarot̃etpaʼ atet̃ otyerreterr:
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Pilatoña allempo eʼman ñeñt̃ atet̃ otenet allent̃a c̈haʼnmaterran Jesús aʼyot̃ ñañapaʼ anorruerr all poʼconaño allecma aʼpoctatenan ñoñets, ñeñt̃ otenet Mapyetaten. Hebreyac̈hopaʼ oteñet Gabata.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Allempopaʼ añe yet̃ro allempo aññoʼtena judioneshaʼ ñeñt̃ att̃ecma penet pascuapo. Oʼña c̈hap poctopaʼ, Pilatoñapaʼ atet̃ oterranerr judioneshaʼ:
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Ñetñapaʼ alla rrannarterreterrpaʼ atet̃ otyerreterr:
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Allempoña Pilatopaʼ apanet Jesús att̃och corsoʼtam̃p̃set. Ñetñapaʼ anmet allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Att̃o sen Jesús allpaʼ anenan poʼcorsoch. C̈hapachet all oteñet Poñetallep̃no, ñeñt̃ otenet hebreyac̈ho Gólgota.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Allña corsoʼtam̃p̃soset epuet ñam̃a epsheña acheñ. All corsoʼtam̃p̃setpaʼ rroc̈htam̃p̃satoset epsheña.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pilatoñapaʼ quellcatan ñoñets ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Añmapaʼ Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ ñeñt̃ Paʼm̃chaʼtaret̃er pen judioneshaʼ.” Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ eʼñe corsocho neʼ.
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Shonteʼ judioneshaʼ ñeñt̃ lleyaʼyeseʼ ñeñt̃ quellec t̃arroʼmar all corsoʼtam̃p̃setpaʼ eʼñe allameʼttsa anetso. Ñeñt̃ña quellecpaʼ eʼñe mapoʼmar ñoñets aquellcaret̃ta —hebreyac̈h, griegac̈h ñam̃a latinac̈h, eʼñe att̃ecma oten.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ atet̃ ochet Pilato:
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Pilatoñapaʼ atet̃ otanet:
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Allempoña corsoʼtam̃pesuet Jesúspaʼ solltarneshaʼñapaʼ yoroñet ñeñt̃ chorrena. Apannaʼtyeset puemaʼtets paʼtatssheñoʼmaret. Ñeñt̃ña paʼshtampaʼ ama eñalle all sep̃chena, ora apomotaret̃ eʼñe pat̃rra shetamuets eʼñe poñeʼmot̃eñ.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Atet̃ otannaʼtyeset:
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Allña eʼñe allameʼtets Jesús poʼcorsochopaʼ all t̃omc̈hen coyaneshaʼ. Alloʼtsen pachor, ñam̃a pachor paʼmoʼnerr, ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Cleofas puet̃apor, ñam̃a María Magdalena.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Jesúsña entan pachor ñam̃a pueyochreshaʼ ñeñt̃ nanac morrentena all t̃omc̈henet allameʼtets. Allñapaʼ atet̃ otan pachor:
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ pueyochreshaʼ:
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Allempoña Jesúspaʼ oʼ eñoch oʼ etsotua ora allohuen ñeñt̃ ñocop, ñañapaʼ atet̃ ot:
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Allñapaʼ alloʼtsen pajoʼ all chorreʼ chaseʼ. Allña eʼc̈homuetña ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ. Oʼña tsotsoʼtatuet ñeñt̃ñapaʼ net tsachp̃o ñeñt̃ otenet hisopochep̃ alloña c̈hapachet Jesús puenamo.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Allempoña Jesúspaʼ agapan chaseʼ ñañapaʼ atet̃ oterrerr:
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Allempopaʼ oʼ c̈hap allempoch aññoʼterrerr judioneshaʼ tsapat̃ecop allempocma amesenet. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch alla ellapen ñeñt̃chaʼ rromanatats corsocho añ yet̃ro allempo amesenet. Ñeñt̃ña yet̃ro allempo amesenet oʼch alla atarr cosherreterr ñam̃a pascua. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ enamueñetaʼ att̃och chenoʼtatoñet paʼt̃ap oʼch rromuet eʼñe mamecma allochñapaʼ oʼch anmaret̃terret corsochot̃.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Allempoña ponem̃ya solltarpaʼ chenoʼtosan paʼt̃ap ñeñt̃ parro corsoʼtam̃peñet eʼñe epsheñoʼmar.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Allempoña ponem̃yet ñam̃a Jesúspaʼ ñañapaʼ entoset oʼ rroma. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ ama chenam̃p̃seto paʼt̃ap.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 T̃arraña puesheñarrña solltarpaʼ c̈hocma enos poʼpanmeto puep̃otot̃. Allot̃ña atarr c̈haʼnom poʼrras amaʼt ñam̃a oñsasen.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Ñeñt̃ña enteʼpaʼ ñapaʼ serrpareʼtatanet atet̃ ent. Ñapaʼ eʼñe eñoteñ eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃ atet̃ oten. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtenpaʼ eʼñe poʼñoc̈h. Att̃ochña sapaʼc̈hoʼña sameʼñerach ñeñt̃ atet̃ oten ña.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ñeñt̃paʼ atet̃ p̃a att̃och etsoterra Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ña amaʼt pat̃rra pueneppaʼ amach chenam̃pereto.”
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Amaʼt ñam̃a Yompor poʼñoñ ellonet̃paʼ atet̃ oteʼt̃ ahuat̃: “Ñetpaʼ enteretchaʼ ñeñt̃chaʼ enerret.”
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Allempoña José ñeñt̃ arimateoʼmarneshaʼpaʼ ñañapaʼ ahuos Pilatesho oʼch oteñaʼ pocteʼch eñch ñach aʼsuatoseʼ Jesús ñeñt̃ rromuets corsocho. Ñehua, ñeñt̃ Josépaʼ cot̃enan ñam̃a Jesús t̃arraña eʼñe aʼnahua, t̃arroʼmar ñapaʼ mechaʼtenan judioneshaʼ. Allempo atet̃ enamosan Pilato, Pilatoñapaʼ eʼñe pocteʼ eñch, ñeñt̃oʼmarña alla ahuerr corsocho, c̈herr allpaʼ aʼsuatosan Jesús corsochot̃ all rromuen.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Allñapaʼ huapa ñam̃a Nicodemo ñapaʼ añ huapatoñ eñmosat̃, atsetaret̃ ñeñt̃ otenet mirra epuet ñam̃a áloe. Alloʼtsent̃eʼ maʼpoch c̈harraʼ kilo. Ñehua, ñeñt̃ Nicodemopaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ huapatsa ñanom Jesúsesho tsapo.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Ñetña anerretña Jesús rromueʼ. Allñapaʼ ep̃atseʼtueret shetamtsotomo epuet ñam̃a eñmosat̃. Ñeñt̃paʼ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ ñerraʼm c̈ho pampueñet arromñat̃.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Eʼñe allameʼtets all corsoʼtam̃p̃set allñapaʼ alloʼtsen narmetsmaʼ. Allña narmetsmopaʼ alloʼtsen mapuetpon allña pampaʼneretña Jesús allempo rroma. Ñeñt̃ mapuetponpaʼ eʼñe etserra eñaret̃, t̃arraña allpaʼ ama pampueñetaʼ amaʼt pat̃rra arromñat̃.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Allempopaʼ t̃arroʼmara alla naʼneret allameʼtets t̃arroʼmar allempopaʼ añ yet̃ro allempoch aññoʼtena judioneshaʼ tsapat̃ecop allempocma amesenet.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.