João 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Oʼ pechapmatam̃a oʼch c̈hapaʼmuen pascuapo, Jesúspaʼ alla c̈herr Betanio. Allñapaʼ alloʼtsen Lázaro ñeñt̃ rromats ahuaña ñeñt̃ alla tantaterr Jesús.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Allñapaʼ all rrallmeʼchatneñet. Martañapaʼ ña nenahuet rreñets. Lázaroñapaʼ ña rrets epuet Jesús ñam̃a poʼpotantañec̈hno.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Allña Maríapaʼ chetan puem̃arr eñmosat̃ ñeñt̃ otenet nardo pueseʼ eʼñe ñeñt̃ocheʼ ñeñt̃ñapaʼ atarr tsaʼteʼ. Ñañapaʼ alloña aʼyatcaʼtan Jesús. Eʼñe ña pueʼchopaʼ alloña aʼporrarraʼtquër. Ñeñt̃ñapaʼ ora eñmosat̃tatan pocollohuen.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Judas Iscariote ñeñt̃ Simón puechemer ñeñt̃ara pueyochreshar ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ ñañapaʼ atet̃ ot:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 —Esoʼmart̃eʼña añ eñmosat̃paʼ ama c̈hoyeʼña yepome, c̈hochñac̈hoʼ yepomeñpaʼ yeganañchaʼ shonteʼ quelle ñeñt̃ trescientos denario allempopaʼ yapaʼyeseñchaʼ huocchañneshac̈hno ñeñt̃ atarr es palltaʼyetsa.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Ñapaʼ ama puellquëñot̃eyeʼ huocchañneshac̈hnocop atet̃ oto. Ñapaʼ t̃arroʼmara atet̃ ot, ñapaʼ atarrcaʼye eñet̃. Ñapaʼ eʼñe ñacma anmam̃peneʼ quellayepoʼr ñeñt̃ allohuenacop, ñapaʼ allot̃ña etenña quelle ñeñt̃ eshaʼtenet all.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 T̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 T̃arraña amaʼtchaʼ c̈ho pomosaneñ eñmosat̃ alloch es apaʼyesaneñ huocchañneshac̈hno, t̃arraña c̈hocmachcaʼye eñallña huocchañneshac̈hno arr patsro. T̃arraña nañapaʼ poʼñoc̈hpaʼ amachcaʼye alloʼna sentenno arr patsro.
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Shonteʼ judioneshaʼ allempo eʼmareʼchet oʼ alla c̈herr Jesús all Betanio, ñetñapaʼ huac̈haʼtet. Ama eʼñe ñapt̃ecpa Jesúsocop huac̈haʼteto oʼch enteñetaʼ, añecpaʼnaña huac̈haʼtet oʼch enteñetaʼ ñam̃a Lázaro ñeñt̃ rromats ahuaña ñeñt̃ tantaterr Jesús.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ añeʼna oʼpatenet Lázaro ñaʼnach muetset.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 T̃arroʼmar allempo tanterra Lázaro shonteʼ judioneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya Jesús ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ oʼ quec̈hpaʼhueretña ñet poʼcornaneshar.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Tsapat̃ña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa pascuacop Jerusaléño, ñetñapaʼ eʼmareʼteñet Jesús oʼ c̈hapmoch ñam̃a Jerusaléño.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Ñetñapaʼ tsorroʼtyesnomuet shequëpan ñeñt̃ anemyeset allo topanetyesnomuet t̃oñ allchaʼ oñmos Jesús. Ñetñapaʼ puerranareshet ahuanmuet oʼch poctet Jesús ñeñt̃paʼ atet̃ otyesnomuet:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Ñehua, Jesúsñapaʼ all entnoman pat̃err ashnat̃ollpaʼ allent̃a montaʼnma allo. Ñeñt̃paʼ añecop atet̃ p̃a ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ eʼñe ñocop, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 Amach c̈ha sem̃chaʼtatsto siónoʼmarneshachaʼ ñeñt̃arasa jerusaléñoʼmarneshas. Secueʼt̃ach t̃eʼchcaʼyeña huaponasaña ñeñt̃chaʼ Saʼm̃chaʼtaret̃er seperr. Ñapaʼ añacaʼye montaʼnena ashen rreʼptorechor.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ñehua, ñeñt̃ ñoñets allempoña pueyochreshaʼpaʼ ama c̈hapaneto pueyoc̈hreto. T̃arraña tsapat̃onet̃ña allempo rroma Jesús, oʼ alla tanterra alla ahuerr pueʼntaño all atarr cohuentatapuer Pompor, ñetñapaʼ allempaña c̈herranetña pueyoc̈hreto t̃eʼña poʼñoc̈hpaʼ oʼcaʼye etsoterra eʼñe atet̃ anuaret̃ ñocop amaʼt ahuot̃ot̃eñ.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen allempo c̈horeʼtenan Lázaroñ puepamprot̃ att̃o tantater, ñetñapaʼ ñeñt̃a aʼpot̃ayeset.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Ñeñt̃oʼmareʼnaña ahuanmaña shonteʼ acheñeneshaʼ oʼch poctet t̃arroʼmar ñetpaʼ oʼ eʼmareʼchet ñamet ñapaʼ orrtatenanet poʼpartsoña.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Allempoña fariseoneshaʼpaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Patantaʼtets griegoneshaʼpaʼ ahuanmuet ñamet oʼch coshapretenetaʼ pascua; ñetpaʼ añecop ahuanmuet oʼch concorposet all.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ñetñapaʼ ponmosyet Felipe ñeñt̃ betsaidoʼmarneshaʼ ñeñt̃ara galileoʼmarneshaʼ. Ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otoset:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Felipeñapaʼ allent̃a otenanaʼ Andrés. Ñetña eʼñe epsheñoʼmaretpaʼ ahuanmuet oʼch oteñetaʼ Jesús.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Ñeñt̃paʼ eʼñech poʼñoc̈h atet̃ netmaʼntatasa atet̃ pena puerets. Amaʼt erraʼtsena puertsor ama c̈ho pampallmeʼcho patso allchaʼ puetsohua paʼtall ñeñt̃ach pat̃rrara pueʼllomer. T̃arraña ñerraʼm c̈ho pampallmeʼcha patso allchaʼ puetsaʼ paʼtall att̃ochña chop. Amaʼt puellm̃arra pampallmeʼchatsa atarrchaʼ aton ellom̃reʼterr. Ñeñt̃paʼ añ notenes eʼñe pocteʼ oʼch nerroma na ñeñt̃en puesheñarrana att̃ochña shonterra ñeñt̃chaʼ nameʼñerraya.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Ñeñt̃oʼmarña notenes: Ñeñt̃ atarr morrentenaya att̃o coshena arr patsro, ama pocteyeʼ entenano oʼch es sohuanom Yomporecop, ñeñt̃ña pocrreña atarr morrentena, ñeñt̃ atet̃ petsapaʼ c̈hach aʼchencatena eʼñe ñañeña. T̃arraña ñeñt̃ ama morrentenaye att̃o coshena arr patsro, eʼñe pocteʼ enteñ oʼch es sohuanom Yomporecop amaʼt pocrreñohuen, ñeñt̃ atet̃ petsa ñetñapaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ñerraʼm eseshaʼ muenats oʼch t̃orrenet nocop, cot̃aʼnetepaʼ att̃ochña eʼñe neyochreshaʼ neperranet. T̃arroʼmar ñerraʼm erroʼtsenenchaʼ na ñeñt̃ t̃orretsa nocop ñetpaʼc̈hoʼña alloʼtsenetchaʼ ñamet. Eʼñe allohuen erraʼtsenchaʼ t̃orrerrtsa nocop, Nomporñapaʼ atarrchaʼ cohuentaterranet.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 ’T̃eʼ na neyoc̈hropaʼ c̈ha atarr nellquëna. T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ Nomporña napaʼ amach c̈ha notatsche amach muenatano oʼch huapona ñeñt̃ atarr amueroc̈htatañ nenten. Ñeñt̃ atet̃paʼ amach notatsche t̃arroʼmarña napaʼ ñeñt̃ecopcaʼyeña nohuapa nach amueroc̈htataret̃terrtsa. Añchaʼña noch Nompor:
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 —T̃eʼpaʼ pepaʼchña Apa ayeʼchoc̈htataret̃terrtsa.
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ t̃omc̈hets all, ñetña atet̃ eʼmueñetpaʼ atet̃ otyeset:
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 T̃eʼpaʼ oʼ anaret̃ta allohuen acheñeneshaʼ arr patsro ñeñt̃ ama nameʼñenaye ñetpaʼ amñaret̃terretchaʼ coñcheñtso. Ñam̃a oneñet̃ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen acheñeneshaʼ arr patsro, t̃eʼ ñocoppaʼ oʼ anaret̃ta ahuaporeʼtaret̃terrach esempohuañen.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Na ñerraʼm esempoch echantam̃perrnet corsocho allempoña napaʼ nec̈horeʼterchaʼ allohuen paʼnamen acheñ att̃och ameʼñerrnet.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Ñapaʼ añecopña eñoranaʼtenanet att̃och eñotatanet ñapaʼ corsochoch rromuerr.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Na ñeñt̃en saʼpuetarsam̃peneʼ soct̃ap̃ñapaʼ t̃eʼpaʼ arroʼtsenmeñen. Soct̃apeʼcherrnan neñoñ t̃ayepaʼtñapaʼ arroʼtsenmeñen. Allochñapaʼ oʼch seyec̈hquërra sa acheñres ñeñt̃eschaʼ atarr cohuen orrtatyerreʼ ñeñt̃ cohuen enten Yompor t̃arroʼmar sapaʼ eʼñech puetaro socrrena.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Jesúspaʼ amaʼt shonteʼ orrtatyenanet poʼpartsoña t̃arraña amaña eseshayeʼ ameʼñenayoña ña.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Ñeñt̃paʼ att̃ocaʼyeña etsotaña Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ ñocop:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ñeñt̃oʼmarña amat̃eʼ errot̃enot̃ ameʼñeto. T̃arroʼmar ellonet̃ Isaíaspaʼ atet̃ oteʼt̃:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 Eʼñe pat̃pareʼteñot̃et Yomporñapaʼ muenatanet oʼch echarrtet pueyoc̈hret. Att̃ochña ñetpaʼ c̈hach ottenet ñerraʼm aporoʼyet̃et ñeñt̃ ama es enteno. Ñeñt̃oʼmarña ama muenatenaneto oʼch es entet t̃ayeʼtoʼt̃eʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt mameshapaʼ amach es cot̃apeʼcheneto nocop att̃och naʼqueshp̃aterranetañ.
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Isaíaspaʼ t̃arroʼmar atet̃ oteʼt̃ ñapaʼ eʼñe entaneʼt̃ Cristo poʼcohuenña ñeñt̃oʼmarña eñoseʼt̃ña ñocop.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 T̃arraña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya Jesús amaʼt ñam̃a am̃chaʼtaret̃ec̈hno. T̃arraña ñetpaʼ mechaʼcheteʼt̃ fariseoneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama aʼmet̃eteʼt̃e. Añ mechaʼtenet t̃ayeʼtoʼt̃eʼ mueñoʼtanet judioneshaʼ poʼprahuot̃.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 T̃arroʼmar ñeñt̃ ameʼñetsañ ñetpaʼ añeʼna muenenet oʼch eʼñe cohuen entenanet acheñeneshaʼ. Ama añeyeʼña mueneneto oʼch eʼñe cohuen entanet Parets.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jesúsña rranapaʼ atet̃ oterrerr:
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Eseshaʼ nenteneʼ napaʼ añeʼnaña entenet ñam̃a Nompor ñeñt̃ nellsenseneʼ.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Napaʼ añecopña nohuapa arr patsro nach aʼpuetarsam̃peneʼ acheñeneshaʼ poct̃ap̃ña, allochñapaʼ ñerraʼm eseshaʼch nameʼñaya na amach alloʼtsenareto checmeto. Ñeñt̃ checmetoʼtsena ñetpaʼ ama eñoteñeto ñeñt̃ cohuen enten Yompor.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ñerraʼm eseshaʼ eʼmueʼ neñoñ t̃arraña amaʼt ama ameʼñerrnaneto neñoñ, napaʼ amach nayeʼ mueñenahueto coñcheñtso. T̃arroʼmar napaʼ ama añecpayeʼ nohuapo arr patsro att̃och nemños acheñeneshaʼ coñcheñtso. Napaʼ añecopña nohuapa oʼch naʼqueshp̃atos acheñeneshaʼ arr patsro.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Eseshaʼchña nachmeneʼ ñeñt̃chaʼ ama ameʼñerraye neñoñ, ñocpuetñapaʼ eñall att̃och amñaret̃terret coñcheñtso. Ñeñt̃ara añ ñoñets ñeñt̃ neñen na t̃eʼpaʼ ñeñt̃chaʼña mueñaterrahuetña coñcheñtso esempohuañen.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 T̃arroʼmar napaʼ ama eʼñe not̃ayeʼ neñeno. Apaña ñeñt̃ nellsenseneʼ ñapaʼ ñaña noteneʼ atet̃chaʼ notas ñam̃a atet̃chaʼ neʼñoranaʼtasa.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Napaʼ neñoteñ ñeñt̃ atet̃ otenen ña ñeñt̃paʼ ñeñt̃chaʼña allochña sapaʼ corretsasach socsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen. Ñeñt̃ atet̃ neñen napaʼ añcaʼye neñen ñeñt̃ atet̃ otenen Apa.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.