João 11
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempo atsnaʼten puesheñarr yacma ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Lázaro ñeñt̃ yec̈hetsa anetso Betania epuet epsheñoʼmar poʼc̈h, puesheñarrpaʼ María, poʼpsheñeñpaʼ Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ñehua, ñeñt̃ña Maríapaʼ ña aʼyatcateʼña Partseshaʼ eñmosat̃o paʼtco allempoña eʼñe ña pueʼchopaʼ alloña aʼporrarraʼtquër, ña poʼse Lázaropaʼ c̈ha atsnaʼten.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Poʼc̈haneshaʼñapaʼ allent̃a mueñet acheñ Jesúsesho, ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Jesúsña eʼmareʼchpaʼ ñapaʼ atet̃ otapanet:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesúspaʼ amaʼt atarr morrentenanañ Marta ñam̃a paʼmoʼnerr ñam̃a Lázaro,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 t̃arraña allempoña eʼmareʼtan Lázaropaʼ c̈ha atsnaʼten, ñapaʼ amaña allorocmayeʼ to, ñapaʼ alla epomterr eʼñe all alloʼtsen.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Allempoña epomtaʼmuenpaʼ atet̃ otaʼmuenan pueyochreshaʼ:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ ochet:
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Jesúsñapaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Añña ñerraʼm yechopeʼch tsapo yepot̃oʼtena t̃arroʼmar ama aʼpuetarsam̃p̃saret̃eye. (Att̃o Jesúspaʼ eʼñe eñotatenanet allponmatmeñ ñocop att̃och eʼñe etsotuan Yompor poʼtaruas t̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempo ñeñt̃ poctetsa ñocop att̃och muetset.)
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Allempo otua atet̃paʼ oʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Allempoña pueyochreshaʼ ñetñapaʼ atet̃ otereterr:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ñehua, Jesúspaʼ añ otenanet att̃o Lázaroñpaʼ c̈hocaʼye rromuen; ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ añt̃eʼ otenanet ñeñt̃ att̃o c̈hocma eʼñe yemuen bet̃nat̃ot̃ey.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr att̃och eʼñe eñochet:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Napaʼ t̃eʼpaʼ atarr nocshena t̃arroʼmar ama alloʼtsenno all. Atarr cohuen nenteñ socop allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen sameʼñerrna. Amaʼtpaʼ t̃eʼpaʼ oʼch ahuey Lázaroñesho, oʼch yenteñaʼ.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Tomásña ñeñt̃ otenet Epaneshaʼ ñapaʼ atet̃ otan poʼpotantañ ñeñt̃ parro yochreshatsocmuet:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Allempoña c̈hap Jesús all, ñapaʼ eñotos oʼcaʼye paʼtatsmat pampaʼhuet.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ñehua, Betania allameʼttsam̃a Jerusaléñ —oʼ maʼpam̃a kilómetro att̃och yec̈hap Jerusaléño.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Allñapaʼ shonteʼ judioneshaʼ ñeñt̃ huac̈hetsa alloʼtsen Marta epuet paʼmoʼnerr María ñeñt̃chaʼ emyaʼtenahuet att̃o yaʼnaʼteñet poʼsayañet Lázaroñ ñeñt̃ oʼ rromuerr.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Allempoña Martapaʼ eʼmareʼtan Jesús oʼ huena ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ oʼch poctenan Jesús. Maríañapaʼ alloʼtsena pocollo all anen.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Martaña allempo poctenan Jesús atet̃ otapueñ:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Amaʼt t̃eʼpaʼ napaʼ neñotenep̃ ñerraʼm erraʼtsenchaʼ penam̃ Yepapar, ñapaʼ c̈hocmach atet̃ p̃onap̃.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Martañapaʼ atet̃ otererr:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ corraʼyetsa t̃eʼ erraʼtsenchaʼ nameʼñerraya na ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen. P̃apaʼ ¿p̃ameʼñennaʼt ñeñt̃ atet̃ notenep̃?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Martañapaʼ atet̃ otererr:
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Allempo atet̃ otuepaʼ ñapaʼ allent̃a ahuerr pocollo, atet̃ otuerran paʼmoʼnerr María, ñeñt̃paʼ atet̃ och aʼnahua:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maríaña eʼmareʼteʼpaʼ atantocheʼ allent̃a ahuoʼ ñam̃a oʼch poctenan Jesús.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ñehua, Jesúspaʼ ama c̈henaʼ anetso, alloʼtsenara all pocteñ Marta.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Judioneshaʼña ñeñt̃ alloʼtsaʼyen pocollo ñeñt̃ emyaʼteneʼ ñetñapaʼ enteñet atantocheʼ María puemaʼyoreñ c̈haʼnem ñetñapaʼ allent̃a cot̃aʼhuanmet. Ñetpaʼ c̈ha otenapuetañ arrchaʼ ta poʼsayañ puepampro oʼch yaʼnaʼteñaʼ.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Allempoña c̈hap María alloʼtsen Jesús, all entospaʼ concorposa paʼrrp̃ot̃. Ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otos:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Allempo entosan Jesús all atarr yahuena María ñam̃a judioneshaʼ ñeñt̃ cot̃oseʼ ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe parro att̃ecma yahuanrrortenet, ñañapaʼ pueyoc̈hropaʼ atarr llecapretosanet ñeñt̃oʼmarña c̈ha enarosa.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ñañapaʼ atet̃ otapanet:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Allempoña Jesúspaʼ yahuosa ñam̃a.
35 Jesus chorou.
36 Judioneshaʼñapaʼ otyeset:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Puesheñaʼtetsñapaʼ atet̃ otyeset:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Jesúsña eʼñe puellquëñot̃paʼ enarerrerr. Allempoñapaʼ c̈hap puepampro all mapuetpono eʼñe all yottam̃peñet mapyo.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Allñapaʼ atet̃ otosanet Jesús:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Jesúsñapaʼ otererr:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Allempoñapaʼ aʼrrot̃eʼtet mapueʼ aʼyenet̃, Jesúsñapaʼ cohuaʼ enonet̃ atet̃ ot:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ñehua, napaʼ neñoteñ c̈hocma peʼm̃ñotenen. Añña acheñeneshaʼ ñeñt̃ t̃omc̈haʼtets arr ñocpuet neparasyosoʼtenep̃ allochñapaʼ att̃och eñotenpet p̃a ñeñt̃ep̃ nellsenseneʼ.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Ñeñt̃a otuapaʼ allempoñapaʼ rrana huomencpaʼ atet̃ ot:
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Allempoñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ c̈haʼnetsña Lázaro ñeñt̃ oʼ rromhua, ep̃otaʼtaret̃ poto ñam̃a paʼrrp̃ot̃, ñam̃a paʼclloyot̃paʼ eʼtaclleʼcharet̃ pañello. Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Allempoña shonteʼ judioneshaʼ ñeñt̃ cot̃oseʼ María ñeñt̃ enteʼ Jesús att̃o orrtatosanet poʼpartsoña ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe allempocma ameʼñeret ñamet Jesús.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 T̃arraña poʼpotantañec̈hnoñapaʼ ahuanmuet fariseoneshesho ñetñapaʼ serrpareʼtatoset fariseoneshaʼ ñeñt̃ atet̃ oʼ p̃ohua Jesús.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Allempoña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetñapaʼ apc̈hachet allohuen ñeñt̃ aʼpoctateneʼ ñoñets judioneshacop. Ñetña allempopaʼ atet̃ otyeset:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ñerraʼm att̃a yequec̈hpueʼ allohuenña acheñeneshaʼpaʼ c̈hat̃eʼ ameʼñyet ña, allempoña poʼñoc̈hpaʼ c̈hat̃eʼ huapa am̃chaʼtaret̃neshaʼ romoʼmarneshaʼ c̈hat̃eʼ puerratam̃p̃sosyet Parets paʼpaquëll amaʼt ñeñt̃ anaret̃ Partsocop, amaʼt eʼñe ya yaʼnetserpaʼ c̈hat̃eʼ puerratam̃p̃sosyet.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Puesheñarrñapaʼ ñeñt̃ sochetsa Caifás allempopaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñañapaʼ atet̃ otanet:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Amaʼt pocteʼ senteñeña ñerraʼm puesheñarr yacmapaʼ oʼch rroma allohuen acheñeneshacop, allochñapaʼ allohuen yamoʼtsnaʼtarpaʼ amach chencaʼhuerreto.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ñapaʼ ama ñot̃ayeʼ eñosoña atet̃. Ña allempopaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ Parets eñosateʼ. Ñapaʼ añ aʼpot̃anet att̃o Jesúspaʼ ñach rromuerrets allohuen pamoʼtsnaʼtarneshacop.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Amach eʼñe ñapt̃a pamoʼtsnaʼtarecpayaya rromoña Jesús, añecpaʼnachña rroma allohuenacop amaʼt erraʼtsenchaʼ puechemer perr Yompor arr patsro, ñachña parrocmataterrahuet.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Eʼñe allempot̃eñña atarr oʼpateñet Jesús oʼch muetsatachet.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ oʼhuañ chopeñeʼch alloʼtsaʼyen judioneshaʼ all Judeo. Oʼ ahuoʼ amayareroʼmar, c̈hap pat̃err anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Efraín. Allñapaʼ alla aʼposa epuet pueyochreshaʼ.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Allempoña oʼ c̈herrmocherr pascuapo allempoch alla cosherrerr judioneshaʼ. Allampañoʼmarneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyenet shontet ahuanmuet Jerusaléño. Ama c̈henaʼ pascuapo ñetpaʼ añecopña ahuanmuet att̃och aʼcohuentatoset eʼñe ñetañeña Partsocop.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Ñetñapaʼ Jesúsa eʼnoset, aʼp̃t̃oʼtannaʼtyesoset allempo t̃omc̈haʼtoset Parets paʼpacllo; allñapaʼ otannaʼtyenet:
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ñehua, ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a fariseoneshaʼ ñetpaʼ atet̃ otyeset acheñeneshaʼ:
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.