João 10
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña Jesúspaʼ alla yec̈haterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ tomaʼntaterraneterr:
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ beʼt̃ets eʼñe allot̃ecma beʼt̃enet ñeñt̃ña poʼñoc̈hpaʼ ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Ñeñt̃ cohuam̃peneʼ yetarrpaʼ ñerraʼm esempo huac̈herra ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ c̈hocmach toram̃p̃sapuerranet. Carrneropaʼ eʼñe eñoteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ. Ñañapaʼ oʼch c̈horeʼtyesan poʼcarrneror paʼsoʼchñopaʼ oʼch c̈haʼnmac̈haʼtatan poʼcarrneror.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Allempoña c̈haʼnmatue allohuen aʼyot̃paʼ ñañapaʼ oʼch ota. Poʼcarrnerorñapaʼ allent̃ach cot̃aʼhuanem̃ chentaʼ. Ñetñapaʼ eʼñe chemeʼteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 T̃arraña ahuapñapaʼ ama cot̃eñe, c̈hach matam̃pesya t̃arroʼmar ama eñotenano ahuapña poʼñoñ.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ñeñt̃paʼ atet̃ oterranerr fariseoneshaʼ tomaʼnteñtso t̃arraña ñetñapaʼ ama eñotoñeto ñeñt̃ otenanet.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Allot̃ñapaʼ alla oterraneterr Jesús:
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Allohuen ashcañneshaʼ ñeñt̃ huapyestseʼt̃ allempo ama nohuenaʼ na, ñetpaʼ eñet̃areret ñeñt̃et aprratam̃p̃sañtetsa, t̃arraña ñetpaʼ ama eʼm̃ñotenanetoña carrnero.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Napaʼ na yetarrotets. Ñerraʼm eseshaʼch beʼt̃ets nesho ñeñt̃paʼ queshperrach, beʼt̃erretchaʼ ñam̃a c̈haʼnerretchaʼ enterretchaʼ eʼñe cohuen puerrar.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Ñeñt̃ eʼñe cohuen cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ eʼñe ñañeña aʼrroyerrtsa oʼch rroma poʼcarrnerorecop.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 T̃arraña poʼpsheñeñ ñeñt̃ atsaʼtaret̃tatsa att̃och cohuam̃penan carrnero ñeñt̃paʼ ama pamoʼmtayeyaye; ñañapaʼ ñerraʼm entapan maʼyarrpaʼ c̈hach mata oʼch saʼnmanña carrnero. Maʼyarrñapaʼ oʼch rromaʼyesosan carrnero, patantarrña carrneropaʼ oʼch att̃a aʼparratseʼtach.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Ñeñt̃ att̃a atsaʼtaret̃tetsapaʼ poʼñoc̈hpaʼ ama llecaʼpenanoña carrnero amaʼt mamesha. Ñeñt̃oʼmarña c̈hach saʼnmanña carrnero.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 ’Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Napaʼ eʼñe nechmeʼteñ ñeñt̃ necarrneror. Ñeñt̃ña nopaʼ eʼñe chemeʼtenen nam̃a.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 Atet̃ pena Apa eʼñe eñotenen, nañapaʼ eʼñe neñoteñ nam̃a Apa. Napaʼ eʼñe nañeña oʼch naʼrroyerra att̃och nerroma necarrnerorecop.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Eñall poʼpoñec̈hño ñeñt̃chaʼ necarrneror neperr, ñetpaʼ ama parrocmateneto arr alloʼtsen ñeñt̃ necarrneror nepen t̃eʼ. Añ poctetsa oʼch nerranetaʼ att̃och eʼm̃ñoterrnanet neñoñ, allochñapaʼ oʼch eʼñe parrocmaterret. Puesheñarrana ñeñt̃enchaʼ cohuam̃perrahuet.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 ’Apapaʼ ello atarr morrentenna t̃arroʼmar napaʼ naʼrroyena nañeña oʼch nerroma acheñeneshacop, elloñapaʼ oʼch alla netanterra.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Amaʼt eseshapaʼ amach puerratam̃pesnoña nocrreña, napaʼ na ñeñt̃en aʼrroyetsa eʼñe nañeña. Napaʼ anaret̃en att̃och naʼrroya oʼch nerroma; anaret̃en ñam̃a att̃och ellopaʼ oʼch alla netanterra. Ñeñt̃paʼ Apaña noteneʼ atet̃chaʼ nep̃a. Arrpaʼ allohua atet̃ tomaʼntatenanet allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ñeñt̃ña poʼcarrneror pen ñeñt̃chaʼ atarr cohuen cohuam̃pen.
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Ñeñt̃ att̃o serrpareʼtatenanet Jesús, allña judioneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otyesets:
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Poʼpotantañec̈hnoñapaʼ ñetpaʼ atet̃ otyenet:
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Allempoñapaʼ c̈herrerr allempo alla cosherrerr judioneshaʼ Jerusaléño allempoch yerpuerret ñeñt̃ att̃o neteʼt̃ ahuat̃ Parets paʼpaquëll ñocop. Allempo alla cosherreterrpaʼ allempopaʼ huapo.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Jesúsñapaʼ alla chopeñen Parets paʼpacllo all oteñet Salomón puechaʼpetaro.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Allñapaʼ arrotam̃pesya judioneshaʼpaʼ atet̃ ochet:
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 T̃arraña sapaʼ ama sameʼñenno t̃arroʼmar sapaʼ ama necarrneroreyayso ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ñeñt̃ poʼñoc̈h necarrnerorpaʼ eʼm̃ñotennanet neñoñ, nañapaʼ neñotenanet. Ñetñapaʼ cot̃ennet.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Nañapaʼ napuerranetchaʼ att̃ochña ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ errponañohuen, ñetñapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach chenquërreto. Amaʼt eseshapaʼ amach puerraterrnetoña eʼñe na notot̃.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Nomporpaʼ ña napueneʼña ñeñt̃ nameʼñenaya. Ñapaʼ atarr ahuamencat̃eshaʼ. Ña poʼhuamencpaʼ ama eseshayeʼ metanenaye. Amaʼt eseshapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ puerratam̃p̃setoña Nompor eʼñe ña potot̃.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Napaʼ eʼñe parro att̃ecman epan ña.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ñeñt̃oʼmarña allempo judioneshaʼ ñetpaʼ chetet mapueʼ alloʼch rrolleʼchet.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ ama puenesho. Atet̃ otaneteʼt̃ ñetpaʼ yomporoʼch entenanet acheñeneshaʼ,
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 naña ñeñt̃en oʼ nerren Yompor ñeñt̃en oʼ mueñerren arr patsro, sapaʼ achm̃arñat̃ach sepenen t̃arroʼmarot̃ña napaʼ noten Yompor Puechemeren.
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Ñerraʼm amat̃eʼ añeyeʼ norrtateno Yompor poʼpartsoña ñeñt̃epñapaʼ amach sameʼñatsetno.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 T̃arraña att̃o poʼñoc̈h norrtateññañ poʼpartsoña amaʼt ñeñt̃apaʼ sameʼñya, amaʼt napaʼ ama ameʼñoyen sentenno. Att̃ochña poʼñoc̈h c̈haponasa seyoc̈hro att̃o Apapaʼ eʼñe parrocmatenna, napaʼc̈hoʼña neparrocmaten epan Apa.
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ellopaʼ mueneñetañ oʼch rromuet t̃arraña ñet allempopaʼ c̈ha aʼqueshp̃achet.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Allempoña Jesúspaʼ ahuerr yom̃taʼn Jordanaso all eʼñe ñenmat̃ apatyeseʼt̃ Juan Yomporecop. Allñapaʼ alla aʼpa.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Shonteʼ huac̈haʼtyestsa ñeshopaʼ ñetñapaʼ atet̃ otyesoset:
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Allñapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya Jesús.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.