João 10
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Allempoña Jesúspaʼ alla yec̈haterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ tomaʼntaterraneterr:
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ beʼt̃ets eʼñe allot̃ecma beʼt̃enet ñeñt̃ña poʼñoc̈hpaʼ ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Ñeñt̃ cohuam̃peneʼ yetarrpaʼ ñerraʼm esempo huac̈herra ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ c̈hocmach toram̃p̃sapuerranet. Carrneropaʼ eʼñe eñoteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ. Ñañapaʼ oʼch c̈horeʼtyesan poʼcarrneror paʼsoʼchñopaʼ oʼch c̈haʼnmac̈haʼtatan poʼcarrneror.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 Allempoña c̈haʼnmatue allohuen aʼyot̃paʼ ñañapaʼ oʼch ota. Poʼcarrnerorñapaʼ allent̃ach cot̃aʼhuanem̃ chentaʼ. Ñetñapaʼ eʼñe chemeʼteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 T̃arraña ahuapñapaʼ ama cot̃eñe, c̈hach matam̃pesya t̃arroʼmar ama eñotenano ahuapña poʼñoñ.
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ñeñt̃paʼ atet̃ oterranerr fariseoneshaʼ tomaʼnteñtso t̃arraña ñetñapaʼ ama eñotoñeto ñeñt̃ otenanet.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Allot̃ñapaʼ alla oterraneterr Jesús:
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Allohuen ashcañneshaʼ ñeñt̃ huapyestseʼt̃ allempo ama nohuenaʼ na, ñetpaʼ eñet̃areret ñeñt̃et aprratam̃p̃sañtetsa, t̃arraña ñetpaʼ ama eʼm̃ñotenanetoña carrnero.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Napaʼ na yetarrotets. Ñerraʼm eseshaʼch beʼt̃ets nesho ñeñt̃paʼ queshperrach, beʼt̃erretchaʼ ñam̃a c̈haʼnerretchaʼ enterretchaʼ eʼñe cohuen puerrar.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Ñeñt̃ eʼñe cohuen cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ eʼñe ñañeña aʼrroyerrtsa oʼch rroma poʼcarrnerorecop.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 T̃arraña poʼpsheñeñ ñeñt̃ atsaʼtaret̃tatsa att̃och cohuam̃penan carrnero ñeñt̃paʼ ama pamoʼmtayeyaye; ñañapaʼ ñerraʼm entapan maʼyarrpaʼ c̈hach mata oʼch saʼnmanña carrnero. Maʼyarrñapaʼ oʼch rromaʼyesosan carrnero, patantarrña carrneropaʼ oʼch att̃a aʼparratseʼtach.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 Ñeñt̃ att̃a atsaʼtaret̃tetsapaʼ poʼñoc̈hpaʼ ama llecaʼpenanoña carrnero amaʼt mamesha. Ñeñt̃oʼmarña c̈hach saʼnmanña carrnero.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 ’Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Napaʼ eʼñe nechmeʼteñ ñeñt̃ necarrneror. Ñeñt̃ña nopaʼ eʼñe chemeʼtenen nam̃a.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 Atet̃ pena Apa eʼñe eñotenen, nañapaʼ eʼñe neñoteñ nam̃a Apa. Napaʼ eʼñe nañeña oʼch naʼrroyerra att̃och nerroma necarrnerorecop.
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Eñall poʼpoñec̈hño ñeñt̃chaʼ necarrneror neperr, ñetpaʼ ama parrocmateneto arr alloʼtsen ñeñt̃ necarrneror nepen t̃eʼ. Añ poctetsa oʼch nerranetaʼ att̃och eʼm̃ñoterrnanet neñoñ, allochñapaʼ oʼch eʼñe parrocmaterret. Puesheñarrana ñeñt̃enchaʼ cohuam̃perrahuet.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 ’Apapaʼ ello atarr morrentenna t̃arroʼmar napaʼ naʼrroyena nañeña oʼch nerroma acheñeneshacop, elloñapaʼ oʼch alla netanterra.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 Amaʼt eseshapaʼ amach puerratam̃pesnoña nocrreña, napaʼ na ñeñt̃en aʼrroyetsa eʼñe nañeña. Napaʼ anaret̃en att̃och naʼrroya oʼch nerroma; anaret̃en ñam̃a att̃och ellopaʼ oʼch alla netanterra. Ñeñt̃paʼ Apaña noteneʼ atet̃chaʼ nep̃a. Arrpaʼ allohua atet̃ tomaʼntatenanet allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ñeñt̃ña poʼcarrneror pen ñeñt̃chaʼ atarr cohuen cohuam̃pen.
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Ñeñt̃ att̃o serrpareʼtatenanet Jesús, allña judioneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otyesets:
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Poʼpotantañec̈hnoñapaʼ ñetpaʼ atet̃ otyenet:
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Allempoñapaʼ c̈herrerr allempo alla cosherrerr judioneshaʼ Jerusaléño allempoch yerpuerret ñeñt̃ att̃o neteʼt̃ ahuat̃ Parets paʼpaquëll ñocop. Allempo alla cosherreterrpaʼ allempopaʼ huapo.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Jesúsñapaʼ alla chopeñen Parets paʼpacllo all oteñet Salomón puechaʼpetaro.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Allñapaʼ arrotam̃pesya judioneshaʼpaʼ atet̃ ochet:
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 T̃arraña sapaʼ ama sameʼñenno t̃arroʼmar sapaʼ ama necarrneroreyayso ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ñeñt̃ poʼñoc̈h necarrnerorpaʼ eʼm̃ñotennanet neñoñ, nañapaʼ neñotenanet. Ñetñapaʼ cot̃ennet.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Nañapaʼ napuerranetchaʼ att̃ochña ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ errponañohuen, ñetñapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach chenquërreto. Amaʼt eseshapaʼ amach puerraterrnetoña eʼñe na notot̃.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Nomporpaʼ ña napueneʼña ñeñt̃ nameʼñenaya. Ñapaʼ atarr ahuamencat̃eshaʼ. Ña poʼhuamencpaʼ ama eseshayeʼ metanenaye. Amaʼt eseshapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ puerratam̃p̃setoña Nompor eʼñe ña potot̃.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Napaʼ eʼñe parro att̃ecman epan ña.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ñeñt̃oʼmarña allempo judioneshaʼ ñetpaʼ chetet mapueʼ alloʼch rrolleʼchet.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ ama puenesho. Atet̃ otaneteʼt̃ ñetpaʼ yomporoʼch entenanet acheñeneshaʼ,
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 naña ñeñt̃en oʼ nerren Yompor ñeñt̃en oʼ mueñerren arr patsro, sapaʼ achm̃arñat̃ach sepenen t̃arroʼmarot̃ña napaʼ noten Yompor Puechemeren.
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 Ñerraʼm amat̃eʼ añeyeʼ norrtateno Yompor poʼpartsoña ñeñt̃epñapaʼ amach sameʼñatsetno.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 T̃arraña att̃o poʼñoc̈h norrtateññañ poʼpartsoña amaʼt ñeñt̃apaʼ sameʼñya, amaʼt napaʼ ama ameʼñoyen sentenno. Att̃ochña poʼñoc̈h c̈haponasa seyoc̈hro att̃o Apapaʼ eʼñe parrocmatenna, napaʼc̈hoʼña neparrocmaten epan Apa.
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Ellopaʼ mueneñetañ oʼch rromuet t̃arraña ñet allempopaʼ c̈ha aʼqueshp̃achet.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 Allempoña Jesúspaʼ ahuerr yom̃taʼn Jordanaso all eʼñe ñenmat̃ apatyeseʼt̃ Juan Yomporecop. Allñapaʼ alla aʼpa.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Shonteʼ huac̈haʼtyestsa ñeshopaʼ ñetñapaʼ atet̃ otyesoset:
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 Allñapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya Jesús.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.