João 10

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Allempoña Jesúspaʼ alla yec̈haterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ tomaʼntaterraneterr:
1 Na verdade, na verdade, eu vos digo: Aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outros caminhos, esse é ladrão e salteador.
2 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ beʼt̃ets eʼñe allot̃ecma beʼt̃enet ñeñt̃ña poʼñoc̈hpaʼ ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Ñeñt̃ cohuam̃peneʼ yetarrpaʼ ñerraʼm esempo huac̈herra ñeñt̃ cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ c̈hocmach toram̃p̃sapuerranet. Carrneropaʼ eʼñe eñoteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ. Ñañapaʼ oʼch c̈horeʼtyesan poʼcarrneror paʼsoʼchñopaʼ oʼch c̈haʼnmac̈haʼtatan poʼcarrneror.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome, e as conduz para fora.
4 Allempoña c̈haʼnmatue allohuen aʼyot̃paʼ ñañapaʼ oʼch ota. Poʼcarrnerorñapaʼ allent̃ach cot̃aʼhuanem̃ chentaʼ. Ñetñapaʼ eʼñe chemeʼteññañet pamoʼmteʼ poʼñoñ.
4 E, quando ele coloca para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque elas conhecem a sua voz.
5 T̃arraña ahuapñapaʼ ama cot̃eñe, c̈hach matam̃pesya t̃arroʼmar ama eñotenano ahuapña poʼñoñ.
5 E não seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque elas não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ñeñt̃paʼ atet̃ oterranerr fariseoneshaʼ tomaʼnteñtso t̃arraña ñetñapaʼ ama eñotoñeto ñeñt̃ otenanet.
6 Jesus falava-lhes esta parábola; mas eles não compreendiam as coisas que ele lhes falava.
7 Allot̃ñapaʼ alla oterraneterr Jesús:
7 Então disse-lhes Jesus novamente: Na verdade, na verdade, eu vos digo: Eu sou a porta das ovelhas.
8 Allohuen ashcañneshaʼ ñeñt̃ huapyestseʼt̃ allempo ama nohuenaʼ na, ñetpaʼ eñet̃areret ñeñt̃et aprratam̃p̃sañtetsa, t̃arraña ñetpaʼ ama eʼm̃ñotenanetoña carrnero.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Napaʼ na yetarrotets. Ñerraʼm eseshaʼch beʼt̃ets nesho ñeñt̃paʼ queshperrach, beʼt̃erretchaʼ ñam̃a c̈haʼnerretchaʼ enterretchaʼ eʼñe cohuen puerrar.
9 Eu sou a porta; se algum homem entrar por mim, ele será salvo, e entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Ñeñt̃ eʼñe cohuen cohuam̃peneʼ carrnero ñapaʼ eʼñe ñañeña aʼrroyerrtsa oʼch rroma poʼcarrnerorecop.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 T̃arraña poʼpsheñeñ ñeñt̃ atsaʼtaret̃tatsa att̃och cohuam̃penan carrnero ñeñt̃paʼ ama pamoʼmtayeyaye; ñañapaʼ ñerraʼm entapan maʼyarrpaʼ c̈hach mata oʼch saʼnmanña carrnero. Maʼyarrñapaʼ oʼch rromaʼyesosan carrnero, patantarrña carrneropaʼ oʼch att̃a aʼparratseʼtach.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vê o lobo vindo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as apanha, e dispersa as ovelhas.
13 Ñeñt̃ att̃a atsaʼtaret̃tetsapaʼ poʼñoc̈hpaʼ ama llecaʼpenanoña carrnero amaʼt mamesha. Ñeñt̃oʼmarña c̈hach saʼnmanña carrnero.
13 O mercenário foge, porque ele é mercenário, e não cuida das ovelhas.
14 ’Napaʼ na ñeñt̃en cohuen cohuam̃peneʼ carrnero. Napaʼ eʼñe nechmeʼteñ ñeñt̃ necarrneror. Ñeñt̃ña nopaʼ eʼñe chemeʼtenen nam̃a.
14 Eu sou o bom pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 Atet̃ pena Apa eʼñe eñotenen, nañapaʼ eʼñe neñoteñ nam̃a Apa. Napaʼ eʼñe nañeña oʼch naʼrroyerra att̃och nerroma necarrnerorecop.
15 Assim como o Pai me conhece, também eu conheço o Pai; e eu dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Eñall poʼpoñec̈hño ñeñt̃chaʼ necarrneror neperr, ñetpaʼ ama parrocmateneto arr alloʼtsen ñeñt̃ necarrneror nepen t̃eʼ. Añ poctetsa oʼch nerranetaʼ att̃och eʼm̃ñoterrnanet neñoñ, allochñapaʼ oʼch eʼñe parrocmaterret. Puesheñarrana ñeñt̃enchaʼ cohuam̃perrahuet.
16 E eu tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho, e um pastor.
17 ’Apapaʼ ello atarr morrentenna t̃arroʼmar napaʼ naʼrroyena nañeña oʼch nerroma acheñeneshacop, elloñapaʼ oʼch alla netanterra.
17 Por isto o meu Pai me ama, porque dou a minha vida para que possa tomá-la novamente.
18 Amaʼt eseshapaʼ amach puerratam̃pesnoña nocrreña, napaʼ na ñeñt̃en aʼrroyetsa eʼñe nañeña. Napaʼ anaret̃en att̃och naʼrroya oʼch nerroma; anaret̃en ñam̃a att̃och ellopaʼ oʼch alla netanterra. Ñeñt̃paʼ Apaña noteneʼ atet̃chaʼ nep̃a. Arrpaʼ allohua atet̃ tomaʼntatenanet allohuen ñeñt̃chaʼ ameʼñerraya ñeñt̃ña poʼcarrneror pen ñeñt̃chaʼ atarr cohuen cohuam̃pen.
18 Nenhum homem a tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou. Eu tenho poder para a dar, e eu tenho poder para tomá-la novamente. Esse mandamento eu recebi de meu Pai.
19 Ñeñt̃ att̃o serrpareʼtatenanet Jesús, allña judioneshaʼpaʼ ellopaʼtetstatenet poct̃ap̃ña Jesúsocop.
19 Houve, pois, novamente uma divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otyesets:
20 E muitos deles diziam: Ele tem demônio e é louco, por que o escutais?
21 Poʼpotantañec̈hnoñapaʼ ñetpaʼ atet̃ otyenet:
21 Outros diziam: Essas palavras não são de quem tem demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?
22 Allempoñapaʼ c̈herrerr allempo alla cosherrerr judioneshaʼ Jerusaléño allempoch yerpuerret ñeñt̃ att̃o neteʼt̃ ahuat̃ Parets paʼpaquëll ñocop. Allempo alla cosherreterrpaʼ allempopaʼ huapo.
22 E celebrava-se em Jerusalém a festa da dedicação, e era inverno.
23 Jesúsñapaʼ alla chopeñen Parets paʼpacllo all oteñet Salomón puechaʼpetaro.
23 E Jesus caminhava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Allñapaʼ arrotam̃pesya judioneshaʼpaʼ atet̃ ochet:
24 Então, vindo os judeus o rodearam, e disseram-lhe: Até quando tu irás deixar-nos em dúvida? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vos tenho dito, e não o credes; as obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testemunham de mim.
26 T̃arraña sapaʼ ama sameʼñenno t̃arroʼmar sapaʼ ama necarrneroreyayso ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como eu já vos tenho dito.
27 Ñeñt̃ poʼñoc̈h necarrnerorpaʼ eʼm̃ñotennanet neñoñ, nañapaʼ neñotenanet. Ñetñapaʼ cot̃ennet.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Nañapaʼ napuerranetchaʼ att̃ochña ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ errponañohuen, ñetñapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach chenquërreto. Amaʼt eseshapaʼ amach puerraterrnetoña eʼñe na notot̃.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e nenhum homem as arrancará da minha mão.
29 Nomporpaʼ ña napueneʼña ñeñt̃ nameʼñenaya. Ñapaʼ atarr ahuamencat̃eshaʼ. Ña poʼhuamencpaʼ ama eseshayeʼ metanenaye. Amaʼt eseshapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ puerratam̃p̃setoña Nompor eʼñe ña potot̃.
29 Meu Pai, que as deu a mim, é maior do que todos; e nenhum homem pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Napaʼ eʼñe parro att̃ecman epan ña.
30 Eu e o meu Pai somos um.
31 Ñeñt̃oʼmarña allempo judioneshaʼ ñetpaʼ chetet mapueʼ alloʼch rrolleʼchet.
31 Então, os judeus pegaram outra vez pedras para o apedrejarem.
32 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
32 Respondeu-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai eu vos tenho mostrado; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr:
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Yompor poʼñoñ ñeñt̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ ama puenesho. Atet̃ otaneteʼt̃ ñetpaʼ yomporoʼch entenanet acheñeneshaʼ,
35 Se ele os chamou de deuses a quem veio a palavra de Deus, e a escritura não pode ser anulada,
36 naña ñeñt̃en oʼ nerren Yompor ñeñt̃en oʼ mueñerren arr patsro, sapaʼ achm̃arñat̃ach sepenen t̃arroʼmarot̃ña napaʼ noten Yompor Puechemeren.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Tu blasfemas, porque eu disse: Eu sou filho de Deus?
37 Ñerraʼm amat̃eʼ añeyeʼ norrtateno Yompor poʼpartsoña ñeñt̃epñapaʼ amach sameʼñatsetno.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não acrediteis em mim.
38 T̃arraña att̃o poʼñoc̈h norrtateññañ poʼpartsoña amaʼt ñeñt̃apaʼ sameʼñya, amaʼt napaʼ ama ameʼñoyen sentenno. Att̃ochña poʼñoc̈h c̈haponasa seyoc̈hro att̃o Apapaʼ eʼñe parrocmatenna, napaʼc̈hoʼña neparrocmaten epan Apa.
38 Mas, se as faço, ainda que não creiais em mim, crede nas obras; para que saibais e creiais que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Ellopaʼ mueneñetañ oʼch rromuet t̃arraña ñet allempopaʼ c̈ha aʼqueshp̃achet.
39 Por isso, eles procuravam novamente prendê-lo; mas ele escapou de suas mãos,
40 Allempoña Jesúspaʼ ahuerr yom̃taʼn Jordanaso all eʼñe ñenmat̃ apatyeseʼt̃ Juan Yomporecop. Allñapaʼ alla aʼpa.
40 e retirou-se novamente para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e ali ele permaneceu.
41 Shonteʼ huac̈haʼtyestsa ñeshopaʼ ñetñapaʼ atet̃ otyesoset:
41 E muitos recorriam a ele e diziam: João não fez milagre algum, mas todas as coisas que João falava sobre este homem eram verdadeiras.
42 Allñapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ameʼñaya Jesús.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.