Hebreus 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch alla neyerpaterrsa ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Melquisedec. Ñapaʼ ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ Partsocop ñeñt̃ atarr partsotets. Ñam̃a ñapaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ all anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Salem. Allempopaʼ correna ñam̃a yatañ Abraham. Parrochña Abrahampaʼ ahuoʼ allchaʼ quellarenanaʼ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa alloʼmar. Eʼñe aʼmchechuahuenanetaʼpaʼ huerra. Allempo err, t̃oñopaʼ all poctapueñ corneshaʼ Melquisedec. Allña pocteñpaʼ allent̃a bensareʼtam̃p̃sapuenan Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Ora ñeñt̃ allpon yoram̃p̃san ñeñt̃ oʼ quellaraʼhuenaʼpaʼ allempoña Abrahampaʼ aphuenan corneshaʼ Melquisedec allpon ñeñt̃ Partsocop. Allpon aphueñpaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ allpon otenet la décima parte. Ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼm es eñall ñeñt̃ yechen c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop. Ñehua, ñeñt̃ soʼchñetser Melquisedecpaʼ añ otenet “ñeñt̃ pompor pen allohuen am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Parets.” Allot̃paʼ ñam̃a ñapaʼ arr am̃chaʼtaret̃tena anetso añ paʼsoʼcheñ Salem. Ñeñt̃ anetser paʼsoʼcheñ añ otenet “muechet̃teñtsompaño” t̃arroʼmar all am̃chaʼtaret̃tena ñapaʼ ña orrtateneʼ eʼñe cohuen morrentannaʼteñets att̃oña yec̈henet eʼñe cohuen muechet̃.
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Ñeñt̃ Melquisedecpaʼ ama eñotpahuoyayeña ñeñt̃ pompor peʼt̃ ñam̃a ñeñt̃ pachor peʼt̃ t̃arroʼmar ama aquellcaret̃eyaye ñeñt̃ paʼsoʼcheñ. Ñam̃a ñeñt̃ paʼtañneshañ peʼt̃ ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama eñotpahuoyaye. Amaʼt ñam̃a allempot̃eñ eñalleta Melquisedec amaʼt ñam̃a allempo rroma ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama eñotpahuoyaye. Ñapaʼ t̃arroʼmar atet̃ peʼt̃ añ tomaʼntena ñeñt̃ Puechemer pen Parets. Ñeñt̃oʼmarña att̃o corneshaten ñeñt̃paʼ amach huañerro amaʼt errponaña.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Señochepaʼch corneshaʼ Melquisedec ñapaʼ atarr sherben. Amaʼt yatañ Abrahampaʼ c̈hocma es apaneʼt̃ Melquisedec atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ es yenen ñeñt̃ Partsocop. Añ aphueñ ñeñt̃ allpon yoram̃p̃san ñeñt̃ oʼ quellaraʼhuenaʼ. Allpon aphueñ ñeñt̃ atet̃ ñerraʼm c̈ho es yenen Partsocop ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allpon es yechyen eʼñe c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Ñehua, yeñoteñ levínaʼtarneshaʼpaʼ ñeñt̃enaʼtarña anaret̃tatseʼt̃ judioneshacop ñeñt̃chaʼ corneshatets Partsocop. Ñocpuetña nanña Moisés poʼñoñ, ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ oten ñocpuet: Eʼñe pocteʼ secobreñ acheñeneshaʼ. Apaʼyenetepaʼña allponapaʼtets ñeñt̃ Partsocop, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allpon yechyen eʼñe c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop (ñeñt̃ara otenet diezmo). Ñeñt̃oʼmarña c̈hocma cobreñetña pamoʼtseshaʼ amaʼt eʼñe ñeñt̃enaʼtarecmuet, t̃arroʼmar Abrahampaʼ ñeñt̃ara paʼtoʼ p̃ohueñet allohuenet.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 T̃arraña Melquisedec amaʼt ñapaʼ ama levínaʼtarneshayaye ñañapaʼ ello metanaʼtuenanet ñet t̃arroʼmar ñapaʼ amaʼt yatañ Abrahampaʼ agapoñeʼt̃ allpon ñeñt̃chaʼ ap̃ Partsocop. Elloña bensareʼtam̃penan Abraham amaʼt Abrahampaʼ oʼ otue Yompor ñach bensareʼtam̃p̃seʼ. (Abrahampaʼ eʼñe pocteʼ enteñ t̃arroʼmar atarr ahuamencat̃eshaʼ entenan Melquisedec.)
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Ñehua, yeñoteñ poʼñoc̈h ñeñt̃ atarr nanac am̃chaʼtaret̃tetsa ñapaʼ ñachña bensareʼtam̃peneʼ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ ama tama am̃chaʼtaret̃tetso atet̃ ñerraʼm ña. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ Melquisedecpaʼ atarr sherben t̃arroʼmar amaʼt am̃chaʼtaret̃ Abrahampaʼ ñapaʼ ello bensareʼtam̃peñ.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Ñeñt̃ yenten arr patsro ñeñt̃ corneshatets Partsocop, ñetpaʼ arromñat̃ot̃a atet̃ penet. T̃arraña amaʼt arromñat̃ot̃a atet̃ penet c̈hocma aguëññañet acheñeneshaʼ ñeñt̃ apaʼyenet Partsocop. Melquisedecpaʼc̈hoʼ ñaña agapayeʼt̃ ñeñt̃ apaʼyeseteʼt̃ Partsocop. T̃arraña Melquisedec ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño ñocop ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñerraʼmrrat̃eʼ ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 — ausente —
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 — ausente —
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Ñehua, yeñoteñ ahuat̃ allempo aparet̃ta israelneshaʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñeñt̃paʼ añ orrtateʼ levíneshaʼ ñeñt̃ corneshatyestseʼt̃ ahuat̃ Partsocop. T̃arraña añ ñoñets ñeñt̃ orrtat cornaneshac̈hno ñeñt̃ara levíneshaʼpaʼ ñeñt̃paʼ amach errot̃enot̃ aʼcohuentaterranetoña Yomporecop. Ñerraʼm poʼñoc̈hchaʼ aʼcohuentatenyeñ amat̃eʼ esoʼmar huapoña Cristo ñeñt̃chaʼ corneshatosets ello ñeñt̃ atet̃ corneshateʼt̃ Melquisedec, ñeñt̃paʼ ama att̃eyeʼ corneshatoso ñeñt̃ atet̃ corneshaten Aarón ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Ñehua, yeñoteñ ñerraʼm esempo Yomporpaʼ orrtaterran poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ corneshaterrets poʼpoñonet̃, yeñoteñ añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ orrtat cornaneshaʼ levínaʼtarneshaʼ ñeñt̃ ñoñtsorpaʼc̈hoʼña oʼch c̈ha poʼpoñetuerr.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 — ausente —
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 — ausente —
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Elloña yeñoteñ oʼ poʼpoñet ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuen corneshaterrets t̃arroʼmar allempo orrta Cristo, ñach corneshaterrets atet̃ anaret̃teʼt̃ Melquisedec. Ñapaʼ ama att̃eyaye ñerraʼmrrat̃eʼ atet̃ anaret̃teʼt̃ levínaʼtarneshaʼ.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 Att̃o corneshatos Cristo ñeñt̃paʼ ama añecpayaye att̃och alloʼna corneshatnen levínaʼtar ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet ñocpuet. Ñapaʼ añecopña corneshaterr Partsocop t̃arroʼmar ñapaʼ ña atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye amaʼt errponaña.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Eʼñe Cristocop eñotateney añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño, ñeñt̃paʼ atet̃ oteñ Pompor:
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 — ausente —
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 — ausente —
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Yomporpaʼ eʼñe ña paʼsoʼchño nan poʼñoñ allempo llesensan Cristo ñach corneshaterrets errponañohuen.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ corneshatyets ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ allempo acorneshaʼtaret̃etyeset ñetpaʼ ama Yomporeyeʼ nahueto paʼsoʼchño att̃och corneshatyeset. T̃arraña Cristo allempo allsensaret̃ta att̃och corneshatos, ñeñt̃ eñoraten Yompor Cristocoppaʼ ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ eñotoc̈htaterrnay poʼñoc̈h att̃o Yomporpaʼ aʼpoctaterrnay etserra ñeñt̃ña atarr sherbets, ello oʼ metanaʼtuerran ñeñt̃ atet̃ aʼpoctatonayeʼt̃ ahuat̃.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ cornaneshac̈hno ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ, ñetpaʼ epayeʼ shontaʼnmuet t̃arroʼmar c̈hocmach rromayeseteʼt̃ att̃oña oʼhuañchaʼ alloʼna corneshatyesnenet. Ellopaʼ oʼchc̈hoʼ huapa poʼpsheñeñ ñeñt̃ara levínaʼtar ñeñt̃chaʼ alla corneshaterrets. Ñeñt̃oʼmar epayeʼshontaʼnma ñeñt̃ corneshatyesnomtseʼt̃ ahuat̃ot̃eñ.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 T̃arraña Cristopaʼ errponañohuenchaʼ corneshaterr t̃arroʼmar ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Ñeñt̃oʼmar Cristopaʼ ña eñoteneʼ att̃och c̈hocma aʼqueshp̃atenan allohuen ñeñt̃ eʼneneʼ Yompor ñerraʼm eʼñe pueyemteñot̃et ña, t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocma alloʼtsen Pomporesho allecma aʼpoctatennay ñeñt̃ eʼñe cohuen yocop.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Ñeñt̃paʼ eʼñecaʼye pocteʼña yocop oʼch yechen Yecorneshar ñeñt̃ Cristo t̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe cohuen Parets, ama eñalle poʼchñar amaʼt mamesha ñeñt̃chaʼ aʼsosyateneʼ. Ñapaʼ oʼ sohuanerran allohuen ñeñt̃ cot̃eneʼ sosyaʼtsañ oʼ alla c̈herr allohuanen Yompor pueʼntaño allña partsotapretenan Pompor.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Ñapaʼ ama att̃eyeʼ p̃oso ñerraʼm poʼpotantañ cornaneshac̈hno ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ. Ñet pat̃eʼtets yet̃paʼ epayeʼ muetseteʼt̃ payarac̈hno; ñeñt̃ eyarra poʼrraspaʼ alloña peretnataneʼt̃ña cornaneshac̈hno poʼchñar. Ellonet̃paʼ oʼch peretnateñet ñam̃a allohuen acheñeneshaʼ poʼchñar ñeñt̃ara eyarra poʼrraso. T̃arraña Cristo ñapaʼ eʼñe parrocha shatan eʼñe ñañeña poʼrras allohuenacop ochñartsocop allempo rroma yocop eʼñe ña puemnenñot̃; ñeñt̃paʼ att̃oña tsaʼtuerrnaya yoʼchñar Pomporesho.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Moisés ñeñt̃ atet̃ nan ñoñets ahuat̃paʼ ñeñt̃paʼ acheña naʼyes ñeñt̃chaʼ corneshatyesets att̃eta ñerraʼmrrat̃eʼ ya ñeñt̃ey ama cohuenacmayeʼ es petso. T̃arraña allempo met allpon charpaʼ allempoña Yomporpaʼ oʼ alla nerran poʼñoñ eʼñe ña paʼsoʼchño. Allempoñapaʼ nerran Puechemer ñeñt̃chaʼ corneshaterrets ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyets Partsocop; ñeñt̃paʼ amach huañerro amaʼt errponaña. (Ñeñt̃oʼmarña Cristopaʼ eʼñe etsotuan ñeñt̃ nanac sherbets.)
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.