Hebreus 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ACF
1 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch alla neyerpaterrsa ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Melquisedec. Ñapaʼ ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ Partsocop ñeñt̃ atarr partsotets. Ñam̃a ñapaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ all anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Salem. Allempopaʼ correna ñam̃a yatañ Abraham. Parrochña Abrahampaʼ ahuoʼ allchaʼ quellarenanaʼ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa alloʼmar. Eʼñe aʼmchechuahuenanetaʼpaʼ huerra. Allempo err, t̃oñopaʼ all poctapueñ corneshaʼ Melquisedec. Allña pocteñpaʼ allent̃a bensareʼtam̃p̃sapuenan Abraham.
1 Porque este Melquisedeque, que era rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, e que saiu ao encontro de Abraão quando ele regressava da matança dos reis, e o abençoou;
2 Ora ñeñt̃ allpon yoram̃p̃san ñeñt̃ oʼ quellaraʼhuenaʼpaʼ allempoña Abrahampaʼ aphuenan corneshaʼ Melquisedec allpon ñeñt̃ Partsocop. Allpon aphueñpaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ allpon otenet la décima parte. Ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼm es eñall ñeñt̃ yechen c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop. Ñehua, ñeñt̃ soʼchñetser Melquisedecpaʼ añ otenet “ñeñt̃ pompor pen allohuen am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Parets.” Allot̃paʼ ñam̃a ñapaʼ arr am̃chaʼtaret̃tena anetso añ paʼsoʼcheñ Salem. Ñeñt̃ anetser paʼsoʼcheñ añ otenet “muechet̃teñtsompaño” t̃arroʼmar all am̃chaʼtaret̃tena ñapaʼ ña orrtateneʼ eʼñe cohuen morrentannaʼteñets att̃oña yec̈henet eʼñe cohuen muechet̃.
2 A quem também Abraão deu o dízimo de tudo, e primeiramente é, por interpretação, rei de justiça, e depois também rei de Salém, que é rei de paz;
3 Ñeñt̃ Melquisedecpaʼ ama eñotpahuoyayeña ñeñt̃ pompor peʼt̃ ñam̃a ñeñt̃ pachor peʼt̃ t̃arroʼmar ama aquellcaret̃eyaye ñeñt̃ paʼsoʼcheñ. Ñam̃a ñeñt̃ paʼtañneshañ peʼt̃ ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama eñotpahuoyaye. Amaʼt ñam̃a allempot̃eñ eñalleta Melquisedec amaʼt ñam̃a allempo rroma ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama eñotpahuoyaye. Ñapaʼ t̃arroʼmar atet̃ peʼt̃ añ tomaʼntena ñeñt̃ Puechemer pen Parets. Ñeñt̃oʼmarña att̃o corneshaten ñeñt̃paʼ amach huañerro amaʼt errponaña.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas sendo feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Señochepaʼch corneshaʼ Melquisedec ñapaʼ atarr sherben. Amaʼt yatañ Abrahampaʼ c̈hocma es apaneʼt̃ Melquisedec atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ es yenen ñeñt̃ Partsocop. Añ aphueñ ñeñt̃ allpon yoram̃p̃san ñeñt̃ oʼ quellaraʼhuenaʼ. Allpon aphueñ ñeñt̃ atet̃ ñerraʼm c̈ho es yenen Partsocop ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allpon es yechyen eʼñe c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop.
4 Considerai, pois, quão grande era este, a quem até o patriarca Abraão deu os dízimos dos despojos.
5 Ñehua, yeñoteñ levínaʼtarneshaʼpaʼ ñeñt̃enaʼtarña anaret̃tatseʼt̃ judioneshacop ñeñt̃chaʼ corneshatets Partsocop. Ñocpuetña nanña Moisés poʼñoñ, ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ oten ñocpuet: Eʼñe pocteʼ secobreñ acheñeneshaʼ. Apaʼyenetepaʼña allponapaʼtets ñeñt̃ Partsocop, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allpon yechyen eʼñe c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop (ñeñt̃ara otenet diezmo). Ñeñt̃oʼmarña c̈hocma cobreñetña pamoʼtseshaʼ amaʼt eʼñe ñeñt̃enaʼtarecmuet, t̃arroʼmar Abrahampaʼ ñeñt̃ara paʼtoʼ p̃ohueñet allohuenet.
5 E os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, segundo a lei, de tomar o dízimo do povo, isto é, de seus irmãos, ainda que tenham saído dos lombos de Abraão.
6 T̃arraña Melquisedec amaʼt ñapaʼ ama levínaʼtarneshayaye ñañapaʼ ello metanaʼtuenanet ñet t̃arroʼmar ñapaʼ amaʼt yatañ Abrahampaʼ agapoñeʼt̃ allpon ñeñt̃chaʼ ap̃ Partsocop. Elloña bensareʼtam̃penan Abraham amaʼt Abrahampaʼ oʼ otue Yompor ñach bensareʼtam̃p̃seʼ. (Abrahampaʼ eʼñe pocteʼ enteñ t̃arroʼmar atarr ahuamencat̃eshaʼ entenan Melquisedec.)
6 Mas aquele, cuja genealogia não é contada entre eles, tomou dízimos de Abraão, e abençoou o que tinha as promessas.
7 Ñehua, yeñoteñ poʼñoc̈h ñeñt̃ atarr nanac am̃chaʼtaret̃tetsa ñapaʼ ñachña bensareʼtam̃peneʼ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ ama tama am̃chaʼtaret̃tetso atet̃ ñerraʼm ña. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ Melquisedecpaʼ atarr sherben t̃arroʼmar amaʼt am̃chaʼtaret̃ Abrahampaʼ ñapaʼ ello bensareʼtam̃peñ.
7 Ora, sem contradição alguma, o menor é abençoado pelo maior.
8 Ñeñt̃ yenten arr patsro ñeñt̃ corneshatets Partsocop, ñetpaʼ arromñat̃ot̃a atet̃ penet. T̃arraña amaʼt arromñat̃ot̃a atet̃ penet c̈hocma aguëññañet acheñeneshaʼ ñeñt̃ apaʼyenet Partsocop. Melquisedecpaʼc̈hoʼ ñaña agapayeʼt̃ ñeñt̃ apaʼyeseteʼt̃ Partsocop. T̃arraña Melquisedec ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño ñocop ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñerraʼmrrat̃eʼ ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye.
8 E aqui certamente tomam dízimos homens que morrem; ali, porém, aquele de quem se testifica que vive.
9 — ausente —
9 E, por assim dizer, por meio de Abraão, até Levi, que recebe dízimos, pagou dízimos.
10 — ausente —
10 Porque ainda ele estava nos lombos de seu pai quando Melquisedeque lhe saiu ao encontro.
11 Ñehua, yeñoteñ ahuat̃ allempo aparet̃ta israelneshaʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñeñt̃paʼ añ orrtateʼ levíneshaʼ ñeñt̃ corneshatyestseʼt̃ ahuat̃ Partsocop. T̃arraña añ ñoñets ñeñt̃ orrtat cornaneshac̈hno ñeñt̃ara levíneshaʼpaʼ ñeñt̃paʼ amach errot̃enot̃ aʼcohuentaterranetoña Yomporecop. Ñerraʼm poʼñoc̈hchaʼ aʼcohuentatenyeñ amat̃eʼ esoʼmar huapoña Cristo ñeñt̃chaʼ corneshatosets ello ñeñt̃ atet̃ corneshateʼt̃ Melquisedec, ñeñt̃paʼ ama att̃eyeʼ corneshatoso ñeñt̃ atet̃ corneshaten Aarón ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ.
11 De sorte que, se a perfeição fosse pelo sacerdócio levítico (porque sob ele o povo recebeu a lei), que necessidade havia logo de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e não fosse chamado segundo a ordem de Arão?
12 Ñehua, yeñoteñ ñerraʼm esempo Yomporpaʼ orrtaterran poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ corneshaterrets poʼpoñonet̃, yeñoteñ añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ orrtat cornaneshaʼ levínaʼtarneshaʼ ñeñt̃ ñoñtsorpaʼc̈hoʼña oʼch c̈ha poʼpoñetuerr.
12 Porque, mudando-se o sacerdócio, necessariamente se faz também mudança da lei.
13 — ausente —
13 Porque aquele de quem estas coisas se dizem pertence a outra tribo, da qual ninguém serviu ao altar,
14 — ausente —
14 Visto ser manifesto que nosso Senhor procedeu de Judá, e concernente a essa tribo nunca Moisés falou de sacerdócio.
15 Elloña yeñoteñ oʼ poʼpoñet ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuen corneshaterrets t̃arroʼmar allempo orrta Cristo, ñach corneshaterrets atet̃ anaret̃teʼt̃ Melquisedec. Ñapaʼ ama att̃eyaye ñerraʼmrrat̃eʼ atet̃ anaret̃teʼt̃ levínaʼtarneshaʼ.
15 E muito mais manifesto é ainda, se à semelhança de Melquisedeque se levantar outro sacerdote,
16 Att̃o corneshatos Cristo ñeñt̃paʼ ama añecpayaye att̃och alloʼna corneshatnen levínaʼtar ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet ñocpuet. Ñapaʼ añecopña corneshaterr Partsocop t̃arroʼmar ñapaʼ ña atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye amaʼt errponaña.
16 Que não foi feito segundo a lei do mandamento carnal, mas segundo a virtude da vida incorruptível.
17 Eʼñe Cristocop eñotateney añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño, ñeñt̃paʼ atet̃ oteñ Pompor:
17 Porque ele assim testifica: Tu és sacerdote eternamente, Segundo a ordem de Melquisedeque.
18 — ausente —
18 Porque o precedente mandamento é abrogado por causa da sua fraqueza e inutilidade
19 — ausente —
19 (Pois a lei nenhuma coisa aperfeiçoou) e desta sorte é introduzida uma melhor esperança, pela qual chegamos a Deus.
20 Yomporpaʼ eʼñe ña paʼsoʼchño nan poʼñoñ allempo llesensan Cristo ñach corneshaterrets errponañohuen.
20 E visto como não é sem prestar juramento (porque certamente aqueles, sem juramento, foram feitos sacerdotes,
21 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ corneshatyets ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ allempo acorneshaʼtaret̃etyeset ñetpaʼ ama Yomporeyeʼ nahueto paʼsoʼchño att̃och corneshatyeset. T̃arraña Cristo allempo allsensaret̃ta att̃och corneshatos, ñeñt̃ eñoraten Yompor Cristocoppaʼ ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
21 Mas este com juramento por aquele que lhe disse: Jurou o Senhor, e não se arrependerá; Tu és sacerdote eternamente, Segundo a ordem de Melquisedeque,
22 Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ eñotoc̈htaterrnay poʼñoc̈h att̃o Yomporpaʼ aʼpoctaterrnay etserra ñeñt̃ña atarr sherbets, ello oʼ metanaʼtuerran ñeñt̃ atet̃ aʼpoctatonayeʼt̃ ahuat̃.
22 De tanto melhor aliança Jesus foi feito fiador.
23 Ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ cornaneshac̈hno ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ, ñetpaʼ epayeʼ shontaʼnmuet t̃arroʼmar c̈hocmach rromayeseteʼt̃ att̃oña oʼhuañchaʼ alloʼna corneshatyesnenet. Ellopaʼ oʼchc̈hoʼ huapa poʼpsheñeñ ñeñt̃ara levínaʼtar ñeñt̃chaʼ alla corneshaterrets. Ñeñt̃oʼmar epayeʼshontaʼnma ñeñt̃ corneshatyesnomtseʼt̃ ahuat̃ot̃eñ.
23 E, na verdade, aqueles foram feitos sacerdotes em grande número, porque pela morte foram impedidos de permanecer,
24 T̃arraña Cristopaʼ errponañohuenchaʼ corneshaterr t̃arroʼmar ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye.
24 Mas este, porque permanece eternamente, tem um sacerdócio perpétuo.
25 Ñeñt̃oʼmar Cristopaʼ ña eñoteneʼ att̃och c̈hocma aʼqueshp̃atenan allohuen ñeñt̃ eʼneneʼ Yompor ñerraʼm eʼñe pueyemteñot̃et ña, t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocma alloʼtsen Pomporesho allecma aʼpoctatennay ñeñt̃ eʼñe cohuen yocop.
25 Portanto, pode também salvar perfeitamente os que por ele se chegam a Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 Ñeñt̃paʼ eʼñecaʼye pocteʼña yocop oʼch yechen Yecorneshar ñeñt̃ Cristo t̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe cohuen Parets, ama eñalle poʼchñar amaʼt mamesha ñeñt̃chaʼ aʼsosyateneʼ. Ñapaʼ oʼ sohuanerran allohuen ñeñt̃ cot̃eneʼ sosyaʼtsañ oʼ alla c̈herr allohuanen Yompor pueʼntaño allña partsotapretenan Pompor.
26 Porque nos convinha tal sumo sacerdote, santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores, e feito mais sublime do que os céus;
27 Ñapaʼ ama att̃eyeʼ p̃oso ñerraʼm poʼpotantañ cornaneshac̈hno ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ. Ñet pat̃eʼtets yet̃paʼ epayeʼ muetseteʼt̃ payarac̈hno; ñeñt̃ eyarra poʼrraspaʼ alloña peretnataneʼt̃ña cornaneshac̈hno poʼchñar. Ellonet̃paʼ oʼch peretnateñet ñam̃a allohuen acheñeneshaʼ poʼchñar ñeñt̃ara eyarra poʼrraso. T̃arraña Cristo ñapaʼ eʼñe parrocha shatan eʼñe ñañeña poʼrras allohuenacop ochñartsocop allempo rroma yocop eʼñe ña puemnenñot̃; ñeñt̃paʼ att̃oña tsaʼtuerrnaya yoʼchñar Pomporesho.
27 Que não necessitasse, como os sumos sacerdotes, de oferecer cada dia sacrifícios, primeiramente por seus próprios pecados, e depois pelos do povo; porque isto fez ele, uma vez, oferecendo-se a si mesmo.
28 Moisés ñeñt̃ atet̃ nan ñoñets ahuat̃paʼ ñeñt̃paʼ acheña naʼyes ñeñt̃chaʼ corneshatyesets att̃eta ñerraʼmrrat̃eʼ ya ñeñt̃ey ama cohuenacmayeʼ es petso. T̃arraña allempo met allpon charpaʼ allempoña Yomporpaʼ oʼ alla nerran poʼñoñ eʼñe ña paʼsoʼchño. Allempoñapaʼ nerran Puechemer ñeñt̃chaʼ corneshaterrets ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyets Partsocop; ñeñt̃paʼ amach huañerro amaʼt errponaña. (Ñeñt̃oʼmarña Cristopaʼ eʼñe etsotuan ñeñt̃ nanac sherbets.)
28 Porque a lei constitui sumos sacerdotes a homens fracos, mas a palavra do juramento, que veio depois da lei, constitui ao Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.