Hebreus 7

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch alla neyerpaterrsa ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Melquisedec. Ñapaʼ ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ Partsocop ñeñt̃ atarr partsotets. Ñam̃a ñapaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ all anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Salem. Allempopaʼ correna ñam̃a yatañ Abraham. Parrochña Abrahampaʼ ahuoʼ allchaʼ quellarenanaʼ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa alloʼmar. Eʼñe aʼmchechuahuenanetaʼpaʼ huerra. Allempo err, t̃oñopaʼ all poctapueñ corneshaʼ Melquisedec. Allña pocteñpaʼ allent̃a bensareʼtam̃p̃sapuenan Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ora ñeñt̃ allpon yoram̃p̃san ñeñt̃ oʼ quellaraʼhuenaʼpaʼ allempoña Abrahampaʼ aphuenan corneshaʼ Melquisedec allpon ñeñt̃ Partsocop. Allpon aphueñpaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ allpon otenet la décima parte. Ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼm es eñall ñeñt̃ yechen c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop. Ñehua, ñeñt̃ soʼchñetser Melquisedecpaʼ añ otenet “ñeñt̃ pompor pen allohuen am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Parets.” Allot̃paʼ ñam̃a ñapaʼ arr am̃chaʼtaret̃tena anetso añ paʼsoʼcheñ Salem. Ñeñt̃ anetser paʼsoʼcheñ añ otenet “muechet̃teñtsompaño” t̃arroʼmar all am̃chaʼtaret̃tena ñapaʼ ña orrtateneʼ eʼñe cohuen morrentannaʼteñets att̃oña yec̈henet eʼñe cohuen muechet̃.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Ñeñt̃ Melquisedecpaʼ ama eñotpahuoyayeña ñeñt̃ pompor peʼt̃ ñam̃a ñeñt̃ pachor peʼt̃ t̃arroʼmar ama aquellcaret̃eyaye ñeñt̃ paʼsoʼcheñ. Ñam̃a ñeñt̃ paʼtañneshañ peʼt̃ ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama eñotpahuoyaye. Amaʼt ñam̃a allempot̃eñ eñalleta Melquisedec amaʼt ñam̃a allempo rroma ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama eñotpahuoyaye. Ñapaʼ t̃arroʼmar atet̃ peʼt̃ añ tomaʼntena ñeñt̃ Puechemer pen Parets. Ñeñt̃oʼmarña att̃o corneshaten ñeñt̃paʼ amach huañerro amaʼt errponaña.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Señochepaʼch corneshaʼ Melquisedec ñapaʼ atarr sherben. Amaʼt yatañ Abrahampaʼ c̈hocma es apaneʼt̃ Melquisedec atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ es yenen ñeñt̃ Partsocop. Añ aphueñ ñeñt̃ allpon yoram̃p̃san ñeñt̃ oʼ quellaraʼhuenaʼ. Allpon aphueñ ñeñt̃ atet̃ ñerraʼm c̈ho es yenen Partsocop ñeñt̃paʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allpon es yechyen eʼñe c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Ñehua, yeñoteñ levínaʼtarneshaʼpaʼ ñeñt̃enaʼtarña anaret̃tatseʼt̃ judioneshacop ñeñt̃chaʼ corneshatets Partsocop. Ñocpuetña nanña Moisés poʼñoñ, ñeñt̃ña ñoñetspaʼ atet̃ oten ñocpuet: Eʼñe pocteʼ secobreñ acheñeneshaʼ. Apaʼyenetepaʼña allponapaʼtets ñeñt̃ Partsocop, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ allpon yechyen eʼñe c̈harrapaʼttsocma, pat̃eʼtetsñapaʼ oʼch yeneñ eʼñe Partsocop (ñeñt̃ara otenet diezmo). Ñeñt̃oʼmarña c̈hocma cobreñetña pamoʼtseshaʼ amaʼt eʼñe ñeñt̃enaʼtarecmuet, t̃arroʼmar Abrahampaʼ ñeñt̃ara paʼtoʼ p̃ohueñet allohuenet.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 T̃arraña Melquisedec amaʼt ñapaʼ ama levínaʼtarneshayaye ñañapaʼ ello metanaʼtuenanet ñet t̃arroʼmar ñapaʼ amaʼt yatañ Abrahampaʼ agapoñeʼt̃ allpon ñeñt̃chaʼ ap̃ Partsocop. Elloña bensareʼtam̃penan Abraham amaʼt Abrahampaʼ oʼ otue Yompor ñach bensareʼtam̃p̃seʼ. (Abrahampaʼ eʼñe pocteʼ enteñ t̃arroʼmar atarr ahuamencat̃eshaʼ entenan Melquisedec.)
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Ñehua, yeñoteñ poʼñoc̈h ñeñt̃ atarr nanac am̃chaʼtaret̃tetsa ñapaʼ ñachña bensareʼtam̃peneʼ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ ama tama am̃chaʼtaret̃tetso atet̃ ñerraʼm ña. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ Melquisedecpaʼ atarr sherben t̃arroʼmar amaʼt am̃chaʼtaret̃ Abrahampaʼ ñapaʼ ello bensareʼtam̃peñ.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Ñeñt̃ yenten arr patsro ñeñt̃ corneshatets Partsocop, ñetpaʼ arromñat̃ot̃a atet̃ penet. T̃arraña amaʼt arromñat̃ot̃a atet̃ penet c̈hocma aguëññañet acheñeneshaʼ ñeñt̃ apaʼyenet Partsocop. Melquisedecpaʼc̈hoʼ ñaña agapayeʼt̃ ñeñt̃ apaʼyeseteʼt̃ Partsocop. T̃arraña Melquisedec ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño ñocop ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñerraʼmrrat̃eʼ ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Ñehua, yeñoteñ ahuat̃ allempo aparet̃ta israelneshaʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñeñt̃paʼ añ orrtateʼ levíneshaʼ ñeñt̃ corneshatyestseʼt̃ ahuat̃ Partsocop. T̃arraña añ ñoñets ñeñt̃ orrtat cornaneshac̈hno ñeñt̃ara levíneshaʼpaʼ ñeñt̃paʼ amach errot̃enot̃ aʼcohuentaterranetoña Yomporecop. Ñerraʼm poʼñoc̈hchaʼ aʼcohuentatenyeñ amat̃eʼ esoʼmar huapoña Cristo ñeñt̃chaʼ corneshatosets ello ñeñt̃ atet̃ corneshateʼt̃ Melquisedec, ñeñt̃paʼ ama att̃eyeʼ corneshatoso ñeñt̃ atet̃ corneshaten Aarón ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Ñehua, yeñoteñ ñerraʼm esempo Yomporpaʼ orrtaterran poʼpsheñeñ ñeñt̃chaʼ corneshaterrets poʼpoñonet̃, yeñoteñ añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ orrtat cornaneshaʼ levínaʼtarneshaʼ ñeñt̃ ñoñtsorpaʼc̈hoʼña oʼch c̈ha poʼpoñetuerr.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 — ausente —
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 — ausente —
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Elloña yeñoteñ oʼ poʼpoñet ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuen corneshaterrets t̃arroʼmar allempo orrta Cristo, ñach corneshaterrets atet̃ anaret̃teʼt̃ Melquisedec. Ñapaʼ ama att̃eyaye ñerraʼmrrat̃eʼ atet̃ anaret̃teʼt̃ levínaʼtarneshaʼ.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Att̃o corneshatos Cristo ñeñt̃paʼ ama añecpayaye att̃och alloʼna corneshatnen levínaʼtar ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet ñocpuet. Ñapaʼ añecopña corneshaterr Partsocop t̃arroʼmar ñapaʼ ña atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye amaʼt errponaña.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Eʼñe Cristocop eñotateney añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yompor poʼñoño, ñeñt̃paʼ atet̃ oteñ Pompor:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 — ausente —
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 — ausente —
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Yomporpaʼ eʼñe ña paʼsoʼchño nan poʼñoñ allempo llesensan Cristo ñach corneshaterrets errponañohuen.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ corneshatyets ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ allempo acorneshaʼtaret̃etyeset ñetpaʼ ama Yomporeyeʼ nahueto paʼsoʼchño att̃och corneshatyeset. T̃arraña Cristo allempo allsensaret̃ta att̃och corneshatos, ñeñt̃ eñoraten Yompor Cristocoppaʼ ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ eñotoc̈htaterrnay poʼñoc̈h att̃o Yomporpaʼ aʼpoctaterrnay etserra ñeñt̃ña atarr sherbets, ello oʼ metanaʼtuerran ñeñt̃ atet̃ aʼpoctatonayeʼt̃ ahuat̃.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ cornaneshac̈hno ñeñt̃ara levínaʼtarneshaʼ, ñetpaʼ epayeʼ shontaʼnmuet t̃arroʼmar c̈hocmach rromayeseteʼt̃ att̃oña oʼhuañchaʼ alloʼna corneshatyesnenet. Ellopaʼ oʼchc̈hoʼ huapa poʼpsheñeñ ñeñt̃ara levínaʼtar ñeñt̃chaʼ alla corneshaterrets. Ñeñt̃oʼmar epayeʼshontaʼnma ñeñt̃ corneshatyesnomtseʼt̃ ahuat̃ot̃eñ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 T̃arraña Cristopaʼ errponañohuenchaʼ corneshaterr t̃arroʼmar ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Ñeñt̃oʼmar Cristopaʼ ña eñoteneʼ att̃och c̈hocma aʼqueshp̃atenan allohuen ñeñt̃ eʼneneʼ Yompor ñerraʼm eʼñe pueyemteñot̃et ña, t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocma alloʼtsen Pomporesho allecma aʼpoctatennay ñeñt̃ eʼñe cohuen yocop.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Ñeñt̃paʼ eʼñecaʼye pocteʼña yocop oʼch yechen Yecorneshar ñeñt̃ Cristo t̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe cohuen Parets, ama eñalle poʼchñar amaʼt mamesha ñeñt̃chaʼ aʼsosyateneʼ. Ñapaʼ oʼ sohuanerran allohuen ñeñt̃ cot̃eneʼ sosyaʼtsañ oʼ alla c̈herr allohuanen Yompor pueʼntaño allña partsotapretenan Pompor.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Ñapaʼ ama att̃eyeʼ p̃oso ñerraʼm poʼpotantañ cornaneshac̈hno ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ. Ñet pat̃eʼtets yet̃paʼ epayeʼ muetseteʼt̃ payarac̈hno; ñeñt̃ eyarra poʼrraspaʼ alloña peretnataneʼt̃ña cornaneshac̈hno poʼchñar. Ellonet̃paʼ oʼch peretnateñet ñam̃a allohuen acheñeneshaʼ poʼchñar ñeñt̃ara eyarra poʼrraso. T̃arraña Cristo ñapaʼ eʼñe parrocha shatan eʼñe ñañeña poʼrras allohuenacop ochñartsocop allempo rroma yocop eʼñe ña puemnenñot̃; ñeñt̃paʼ att̃oña tsaʼtuerrnaya yoʼchñar Pomporesho.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Moisés ñeñt̃ atet̃ nan ñoñets ahuat̃paʼ ñeñt̃paʼ acheña naʼyes ñeñt̃chaʼ corneshatyesets att̃eta ñerraʼmrrat̃eʼ ya ñeñt̃ey ama cohuenacmayeʼ es petso. T̃arraña allempo met allpon charpaʼ allempoña Yomporpaʼ oʼ alla nerran poʼñoñ eʼñe ña paʼsoʼchño. Allempoñapaʼ nerran Puechemer ñeñt̃chaʼ corneshaterrets ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyets Partsocop; ñeñt̃paʼ amach huañerro amaʼt errponaña. (Ñeñt̃oʼmarña Cristopaʼ eʼñe etsotuan ñeñt̃ nanac sherbets.)
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.