Hebreus 5
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Ñehua, yeñoteñ allohuen amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen ñeñt̃ corneshatyets judioneshacop, ñeñt̃paʼ acheña, arromñat̃a. Ñapaʼ añecop acraret̃ta ñach anaret̃tatsa att̃och eñen acheñeneshacop Yomporesho. Allempo es apueñet Yomporpaʼ ñach aneneʼ oʼpono Yompor paʼpacllo. Allempo muetsenet payara ñeñt̃ allo sherbeñet Yomporpaʼ ñach neneʼ eyarra poʼrras allo tsaʼtenana pueyochreshac̈hno poʼchñar.
1 Todo sumo sacerdote é um homem escolhido para representar outras pessoas nas coisas referentes a Deus. Ele apresenta ofertas e sacrifícios pelos pecados
2 — ausente —
2 e é capaz de tratar com bondade os ignorantes e os que se desviam, pois está sujeito às mesmas fraquezas.
3 — ausente —
3 É por isso que precisa oferecer sacrifícios pelos próprios pecados, bem como pelos pecados do povo.
4 Ñam̃a yeñoteñ amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eseshayeʼ netso eʼñe ñañeña att̃och corneshat Partsocop. Ñeñt̃paʼ Yomporña c̈horeʼteneʼ amaʼt erraʼtsena puesheñarr ñeñt̃chaʼña corneshatats. Atet̃ p̃a ñam̃a Aarón, ñapaʼ Yomporña neʼ att̃o corneshateʼt̃ Partsocop.
4 Ninguém assume essa posição de honra por si só. Ele deve ser chamado por Deus, como aconteceu com Arão.
5 Cristopaʼc̈hoʼña att̃ecma p̃a ñam̃a ama ñayeʼ otatso, “napaʼ nach corneshatats.” Pomporña neʼ ñeñt̃chaʼ corneshatats att̃och yecohuentateññañ. Yeñoteñ Pomporpaʼ atet̃ cohuentateñ t̃arroʼmar Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
5 Por isso Cristo não tomou para si a honra de ser Sumo Sacerdote, mas foi Deus que lhe concedeu essa honra, dizendo: “Você é meu Filho; hoje eu o gerei”.
6 Poʼpoñ aquellcaret̃opaʼ all otererr:
6 E, em outra passagem, diz: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
7 Allempo alloʼtsenmeñ Cristo arr patsropaʼ maʼyocham̃p̃sa ñañeña. Maʼyocham̃p̃sa eʼñe huomenc puellquëñeshaʼ. Pueyaʼchpeñeshaʼ enaman Pompor ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ att̃och aʼqueshp̃ach puerromueñot̃. Eʼñe pom̃chaʼnaʼteñot̃an Pomporpaʼ atet̃ och: “Amach añeyeʼ atet̃ pep̃atstono ñeñt̃ nemnen na; añchaʼña atet̃ pep̃on ñeñt̃ pemnen p̃a.” Ñeñt̃oʼmarña Pomporpaʼ eʼñe eʼm̃ñoch.
7 Enquanto Jesus esteve na terra, ofereceu orações e súplicas, em alta voz e com lágrimas, àquele que podia salvá-lo da morte, e suas orações foram ouvidas por causa de sua profunda devoção.
8 Ñehua, Cristo amaʼt eʼñe Yompor Puechemerpaʼ ñapaʼc̈hoʼña atarr mueroc̈hta, att̃oña eʼñe yec̈han att̃och eʼñe cohuen eʼm̃ñotenan Pompor.
8 Embora fosse Filho, aprendeu a obediência por meio de seu sofrimento.
9 Att̃o yec̈han pueʼm̃ñoteñpaʼ ñeñt̃oʼmarña eʼñe etsotuan ora att̃och aʼqueshp̃atañta, allochñapaʼ att̃och aʼqueshp̃aterran eʼñe poctacma allohuen erraʼtsenchaʼ eʼm̃ñoterreʼ ña.
9 Com isso, foi capacitado para ser o Sumo Sacerdote perfeito e tornou-se a fonte de salvação eterna para todos que lhe obedecem.
10 Ñeñt̃oʼmarña Pomporpaʼ neʼ ñach corneshaterrets Partsocop eʼñe atet̃ corneshateʼt̃ ahuat̃ Melquisedec.
10 E Deus o designou Sumo Sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque.
11 Ñeñt̃paʼ orameñ shontemeñ nemneñeñ oʼch notaseñ. T̃arraña amaʼtchaʼ notaseñpaʼ atarr t̃orrapoʼ oʼch nec̈hapatonas seyoc̈hro t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼhuañ tama semneʼ amaʼt erraʼtsenapaʼ oʼch seʼm̃ñoteñ.
11 Há muito mais que gostaríamos de dizer a esse respeito, mas são coisas difíceis de explicar, sobretudo porque vocês se tornaram displicentes acerca do que ouvem.
12 Sapaʼ ahuat̃ot̃eñ sameʼñenañ ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ socoppaʼ añ poctetsañ oʼch seyc̈hatyeseñ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ allpon shonteʼ señotyeneñ. T̃arraña sañapaʼ amaña att̃eyeʼña sepeno t̃arroʼmar sapaʼ t̃emeʼttsen sepalltena oʼch alla yec̈haterrseterr Yompor poʼñoñ ñeñt̃ yec̈hatuaset eʼñe ñenmat̃ amaʼt ñeñt̃paʼ ama t̃orrapahuoyaye yocop oʼch yeñoch. Sapaʼ ama huomencayeʼ sepeno seyoc̈her t̃arroʼmar sapaʼ c̈ha sottena ñerraʼmrrat̃eʼ emat̃oll ñeñt̃ añach orren pachor pomosos ñeñt̃ ama etsotenanaʼ oʼch rran rreñets ñeñt̃ yerren ya.
12 A esta altura, já deveriam ensinar outras pessoas, e no entanto precisam que alguém lhes ensine novamente os conceitos mais básicos da palavra de Deus. Ainda precisam de leite, e não podem ingerir alimento sólido.
13 — ausente —
13 Quem se alimenta de leite ainda é criança e não sabe o que é justo.
14 — ausente —
14 O alimento sólido é para os adultos que, pela prática constante, são capazes de distinguir entre certo e errado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.