Hebreus 5

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñehua, yeñoteñ allohuen amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen ñeñt̃ corneshatyets judioneshacop, ñeñt̃paʼ acheña, arromñat̃a. Ñapaʼ añecop acraret̃ta ñach anaret̃tatsa att̃och eñen acheñeneshacop Yomporesho. Allempo es apueñet Yomporpaʼ ñach aneneʼ oʼpono Yompor paʼpacllo. Allempo muetsenet payara ñeñt̃ allo sherbeñet Yomporpaʼ ñach neneʼ eyarra poʼrras allo tsaʼtenana pueyochreshac̈hno poʼchñar.
1 Porque todo sumo sacerdote, sendo tomado dentre os homens, é constituído nas coisas concernentes a Deus, a favor dos homens, para oferecer tanto dons como sacrifícios pelos pecados,
2 — ausente —
2 e é capaz de condoer-se dos ignorantes e dos que erram, pois também ele mesmo está rodeado de fraquezas.
3 — ausente —
3 E, por esta razão, deve oferecer sacrifícios pelos pecados, tanto do povo como de si mesmo.
4 Ñam̃a yeñoteñ amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eseshayeʼ netso eʼñe ñañeña att̃och corneshat Partsocop. Ñeñt̃paʼ Yomporña c̈horeʼteneʼ amaʼt erraʼtsena puesheñarr ñeñt̃chaʼña corneshatats. Atet̃ p̃a ñam̃a Aarón, ñapaʼ Yomporña neʼ att̃o corneshateʼt̃ Partsocop.
4 Ninguém, pois, toma esta honra para si mesmo, senão quando chamado por Deus, como aconteceu com Arão.
5 Cristopaʼc̈hoʼña att̃ecma p̃a ñam̃a ama ñayeʼ otatso, “napaʼ nach corneshatats.” Pomporña neʼ ñeñt̃chaʼ corneshatats att̃och yecohuentateññañ. Yeñoteñ Pomporpaʼ atet̃ cohuentateñ t̃arroʼmar Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
5 Assim, também Cristo a si mesmo não se glorificou para se tornar sumo sacerdote, mas o glorificou aquele que lhe disse: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei;
6 Poʼpoñ aquellcaret̃opaʼ all otererr:
6 como em outro lugar também diz: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
7 Allempo alloʼtsenmeñ Cristo arr patsropaʼ maʼyocham̃p̃sa ñañeña. Maʼyocham̃p̃sa eʼñe huomenc puellquëñeshaʼ. Pueyaʼchpeñeshaʼ enaman Pompor ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ att̃och aʼqueshp̃ach puerromueñot̃. Eʼñe pom̃chaʼnaʼteñot̃an Pomporpaʼ atet̃ och: “Amach añeyeʼ atet̃ pep̃atstono ñeñt̃ nemnen na; añchaʼña atet̃ pep̃on ñeñt̃ pemnen p̃a.” Ñeñt̃oʼmarña Pomporpaʼ eʼñe eʼm̃ñoch.
7 Ele, Jesus, nos dias da sua carne, tendo oferecido, com forte clamor e lágrimas, orações e súplicas a quem o podia livrar da morte e tendo sido ouvido por causa da sua piedade,
8 Ñehua, Cristo amaʼt eʼñe Yompor Puechemerpaʼ ñapaʼc̈hoʼña atarr mueroc̈hta, att̃oña eʼñe yec̈han att̃och eʼñe cohuen eʼm̃ñotenan Pompor.
8 embora sendo Filho, aprendeu a obediência pelas coisas que sofreu
9 Att̃o yec̈han pueʼm̃ñoteñpaʼ ñeñt̃oʼmarña eʼñe etsotuan ora att̃och aʼqueshp̃atañta, allochñapaʼ att̃och aʼqueshp̃aterran eʼñe poctacma allohuen erraʼtsenchaʼ eʼm̃ñoterreʼ ña.
9 e, tendo sido aperfeiçoado, tornou-se o Autor da salvação eterna para todos os que lhe obedecem,
10 Ñeñt̃oʼmarña Pomporpaʼ neʼ ñach corneshaterrets Partsocop eʼñe atet̃ corneshateʼt̃ ahuat̃ Melquisedec.
10 tendo sido nomeado por Deus sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
11 Ñeñt̃paʼ orameñ shontemeñ nemneñeñ oʼch notaseñ. T̃arraña amaʼtchaʼ notaseñpaʼ atarr t̃orrapoʼ oʼch nec̈hapatonas seyoc̈hro t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼhuañ tama semneʼ amaʼt erraʼtsenapaʼ oʼch seʼm̃ñoteñ.
11 A esse respeito temos muitas coisas que dizer e difíceis de explicar, porquanto vos tendes tornado tardios em ouvir.
12 Sapaʼ ahuat̃ot̃eñ sameʼñenañ ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ socoppaʼ añ poctetsañ oʼch seyc̈hatyeseñ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ allpon shonteʼ señotyeneñ. T̃arraña sañapaʼ amaña att̃eyeʼña sepeno t̃arroʼmar sapaʼ t̃emeʼttsen sepalltena oʼch alla yec̈haterrseterr Yompor poʼñoñ ñeñt̃ yec̈hatuaset eʼñe ñenmat̃ amaʼt ñeñt̃paʼ ama t̃orrapahuoyaye yocop oʼch yeñoch. Sapaʼ ama huomencayeʼ sepeno seyoc̈her t̃arroʼmar sapaʼ c̈ha sottena ñerraʼmrrat̃eʼ emat̃oll ñeñt̃ añach orren pachor pomosos ñeñt̃ ama etsotenanaʼ oʼch rran rreñets ñeñt̃ yerren ya.
12 Pois, com efeito, quando devíeis ser mestres, atendendo ao tempo decorrido, tendes, novamente, necessidade de alguém que vos ensine, de novo, quais são os princípios elementares dos oráculos de Deus; assim, vos tornastes como necessitados de leite e não de alimento sólido.
13 — ausente —
13 Ora, todo aquele que se alimenta de leite é inexperiente na palavra da justiça, porque é criança.
14 — ausente —
14 Mas o alimento sólido é para os adultos, para aqueles que, pela prática, têm as suas faculdades exercitadas para discernir não somente o bem, mas também o mal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.