Hebreus 5

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñehua, yeñoteñ allohuen amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen ñeñt̃ corneshatyets judioneshacop, ñeñt̃paʼ acheña, arromñat̃a. Ñapaʼ añecop acraret̃ta ñach anaret̃tatsa att̃och eñen acheñeneshacop Yomporesho. Allempo es apueñet Yomporpaʼ ñach aneneʼ oʼpono Yompor paʼpacllo. Allempo muetsenet payara ñeñt̃ allo sherbeñet Yomporpaʼ ñach neneʼ eyarra poʼrras allo tsaʼtenana pueyochreshac̈hno poʼchñar.
1 Porque todo sumo sacerdote tomado dentre os homens é ordenado por homens nas coisas pertencentes a Deus, para que ele possa oferecer tanto dons como sacrifícios pelos pecados,
2 — ausente —
2 ele pode ter compaixão pelo ignorante, e por aqueles que estão desviados, porquanto também ele mesmo está rodeado de fraquezas.
3 — ausente —
3 E por esta razão ele deve, tanto pelo povo como também por si mesmo, fazer oferta pelos pecados.
4 Ñam̃a yeñoteñ amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eseshayeʼ netso eʼñe ñañeña att̃och corneshat Partsocop. Ñeñt̃paʼ Yomporña c̈horeʼteneʼ amaʼt erraʼtsena puesheñarr ñeñt̃chaʼña corneshatats. Atet̃ p̃a ñam̃a Aarón, ñapaʼ Yomporña neʼ att̃o corneshateʼt̃ Partsocop.
4 E nenhum homem toma esta honra para si mesmo, senão quando é chamado por Deus, como o foi Aarão.
5 Cristopaʼc̈hoʼña att̃ecma p̃a ñam̃a ama ñayeʼ otatso, “napaʼ nach corneshatats.” Pomporña neʼ ñeñt̃chaʼ corneshatats att̃och yecohuentateññañ. Yeñoteñ Pomporpaʼ atet̃ cohuentateñ t̃arroʼmar Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
5 Assim também Cristo não se glorificou a si mesmo, para se tornar um sumo sacerdote, mas o fez aquele que lhe disse: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
6 Poʼpoñ aquellcaret̃opaʼ all otererr:
6 Como ele diz também em outro lugar: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
7 Allempo alloʼtsenmeñ Cristo arr patsropaʼ maʼyocham̃p̃sa ñañeña. Maʼyocham̃p̃sa eʼñe huomenc puellquëñeshaʼ. Pueyaʼchpeñeshaʼ enaman Pompor ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ att̃och aʼqueshp̃ach puerromueñot̃. Eʼñe pom̃chaʼnaʼteñot̃an Pomporpaʼ atet̃ och: “Amach añeyeʼ atet̃ pep̃atstono ñeñt̃ nemnen na; añchaʼña atet̃ pep̃on ñeñt̃ pemnen p̃a.” Ñeñt̃oʼmarña Pomporpaʼ eʼñe eʼm̃ñoch.
7 O qual nos dias da sua carne, após ele ter oferecido orações e súplicas com grande clamor e lágrimas àquele que podia livrá-lo da morte, e foi ouvido quanto ao que temia;
8 Ñehua, Cristo amaʼt eʼñe Yompor Puechemerpaʼ ñapaʼc̈hoʼña atarr mueroc̈hta, att̃oña eʼñe yec̈han att̃och eʼñe cohuen eʼm̃ñotenan Pompor.
8 embora ele fosse um Filho, aprendeu a obediência por meio das coisas que sofreu;
9 Att̃o yec̈han pueʼm̃ñoteñpaʼ ñeñt̃oʼmarña eʼñe etsotuan ora att̃och aʼqueshp̃atañta, allochñapaʼ att̃och aʼqueshp̃aterran eʼñe poctacma allohuen erraʼtsenchaʼ eʼm̃ñoterreʼ ña.
9 e tendo sido aperfeiçoado, ele tornou-se o autor de eterna salvação para todos os que lhe obedecem,
10 Ñeñt̃oʼmarña Pomporpaʼ neʼ ñach corneshaterrets Partsocop eʼñe atet̃ corneshateʼt̃ ahuat̃ Melquisedec.
10 chamado por Deus de sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
11 Ñeñt̃paʼ orameñ shontemeñ nemneñeñ oʼch notaseñ. T̃arraña amaʼtchaʼ notaseñpaʼ atarr t̃orrapoʼ oʼch nec̈hapatonas seyoc̈hro t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼhuañ tama semneʼ amaʼt erraʼtsenapaʼ oʼch seʼm̃ñoteñ.
11 Sobre quem temos muito o que dizer, mas de difícil enunciação, porquanto vós sois tardios em ouvir.
12 Sapaʼ ahuat̃ot̃eñ sameʼñenañ ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ socoppaʼ añ poctetsañ oʼch seyc̈hatyeseñ poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ allpon shonteʼ señotyeneñ. T̃arraña sañapaʼ amaña att̃eyeʼña sepeno t̃arroʼmar sapaʼ t̃emeʼttsen sepalltena oʼch alla yec̈haterrseterr Yompor poʼñoñ ñeñt̃ yec̈hatuaset eʼñe ñenmat̃ amaʼt ñeñt̃paʼ ama t̃orrapahuoyaye yocop oʼch yeñoch. Sapaʼ ama huomencayeʼ sepeno seyoc̈her t̃arroʼmar sapaʼ c̈ha sottena ñerraʼmrrat̃eʼ emat̃oll ñeñt̃ añach orren pachor pomosos ñeñt̃ ama etsotenanaʼ oʼch rran rreñets ñeñt̃ yerren ya.
12 Porque quando já devíeis ser mestres, necessitais de que se vos torne a ensinar os princípios básicos dos oráculos de Deus, e chegastes ao ponto de precisardes de leite, e não de alimento sólido.
13 — ausente —
13 Porque qualquer que se alimenta de leite é inexperiente na palavra da justiça, porquanto é um bebê.
14 — ausente —
14 Mas o alimento sólido pertence àqueles que alcançaram a maturidade, e também para aqueles que, pela razão do uso, tiveram seus sentidos exercitados para o discernimento tanto do bem quanto do mal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.